Supreme Court dismisses appeal against health fund decisions regarding unpaid doctor fees. The court rules the appeal inadmissible for some claimants and rejects it for others based on standing and clarity.

Απόφαση 607 / 2015 (Β, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 607/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Αναστασάκο και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Απριλίου 2015, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-καθού η κλήση: 1. ΝΠΔΔ με την επωνυμία με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) που εδρεύει στο Δήμο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Κλάδου Υγείας του "ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ), το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ολυμπία Παναγιωτοπούλου, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. 2. Του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Διοικητή της, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Μουζουράκη, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων-καλούντων: 1. Ε. Μ.Α. του Π., κατοίκου ..., 2. Μ. Β. του Κ., ως νόμιμης εξ αδιαθέτου κληρονόμου του Α. Β. του Κ., κατοίκου ..., 3. Α. Σ. του Δ., κατοίκου ..., 4. Ι. Δ. του Γ., κατοίκου ... και 5.Α. Κ. του Σ. κατοίκου ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-7-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, των ήδη αποβιωσάντων 58ου, 87ου, 103ου, 115ου και 126ου ως άνω αναφερομένων και άλλων προσώπων, που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 470/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2452/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ) με την από 24-10-2012 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1165/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση της υπόθεσης απαράδεκτη ως προς ορισμένους των αναιρεσιβλήτων και απέρριψε την αίτηση για τους λοιπούς. Την υπόθεση επανέφεραν για εκ νέου συζήτηση οι ανωτέρω αναιρεσίβλητοι με την από 10-11-2014 κλήση τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Αναστασάκος, ανέγνωσε την από 4-10-2013 εισήγηση της κωλυομένης να συμμετάσχει στην σύνθεση Αρεοπαγίτου Στυλιανής Γιαννούκου, με την οποία εισηγήθηκε: Α) Την απόρριψη της ένδικης αίτησης ως απαράδεκτης, κατά το μέρος αυτής που στρέφεται κατά της 98ης, 15ου, 72ης, 116ου και 167ου των αναιρεσιβλήτων. Β) Καθόσον αφορά τους λοιπούς: α) την απόρριψη του πρώτου και δεύτερου λόγου, κατά το δεύτερο σκέλος του εκ του άρθρου 560 αρ. 3 και 1 ΚΠολΔ, αντίστοιχα και β) την απόρριψη ως απαραδέκτου λόγω αοριστίας του δεύτερου λόγου, κατά το πρώτο σκέλος του, εκ του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ, αν δε ήθελε τυχόν κριθεί διαφορετικά, την παραδοχή του λόγου αυτού της αίτησης, για αναίρεση της 2452/2011 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και την παραδοχή, κατ’ αρχή, της προβληθείσας ένστασης απαραδέκτου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1. 96 παρ. 1 (όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθ.7 § 2 ν. 3994/2011) 665 § 2 εδ2, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 15 § 6 ν. 4055/2012, 104 και 576 παρ. 1 και 3 Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι: α) επί εργατικών διαφορών στον Άρειο Πάγο, οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση είτε με ιδιωτικό, έγγραφο εφόσον η γνησιότητα της υπογραφής εκείνου που παρέχει την πληρεξουσιότητα βεβαιώνεται από ΚΕΠ δημόσια, δημοτική ή κοινοτική, μπορεί δε να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων, γ) για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως την συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για την συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, δ) εάν ο διάδικος δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο, όπου είναι υποχρεωτική η παράστασή του, ή παρίσταται με δικηγόρο και δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας αυτού, η οποία απαιτείται κατά την συζήτηση της υπόθεσης και την οποία αυτεπάγγελτα ερευνά το δικαστήριο, ο διάδικος αυτός θεωρείται δικονομικά απών, και η συζήτηση της αναίρεσης κηρύσσεται απαράδεκτη, ως προς όλους κατ’ αρχήν, τους πλείονες διαδίκους (η υπόθεση δε επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση), σε περίπτωση όμως, απλής ομοδικίας μεταξύ αυτών η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης χωρεί ως προς τους νομίμως παρισταμένους ή κλητευθέντες διαδίκους και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς (άρθ. 576 § 3 ΚΠολΔ, όπως το β’ εδάφιο της παραγράφου αυτής προστέθηκε με το άρθ. 62 ν. 4139/2013).

Τέλος, αν ο επισπεύδων τη συζήτηση διάδικος δεν εμφανισθεί στη συζήτηση, το οποίο, κατά τα προεκτεθέντα, συντρέχει και όταν εμφανιστεί μεν κατά τη συζήτηση, αλλά δεν μετάσχει σ’ αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος και δη με πληρεξούσιο δικηγόρο, έχοντα ρητή, κατά τον ως άνω χρόνο πληρεξουσιότητα, Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν ο δικηγόρος που υπογράφει την κλήση για συζήτηση ήταν εφοδιασμένος με πληρεξουσιότητα, διαφορετικά η κλήση, με βάση την οποία εμφανίζεται ως επιμελούμενος τη συζήτηση, είναι άκυρη.

Στη συζήτηση όμως προχωρεί (ο Άρειος Πάγος) σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 1 και 3 του ως άνω Κώδικα, αν ο κατά τα άνω μη εμφανισθείς στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος διάδικος κλητεύθηκε είτε από κάποιον από τους λοιπούς ομοδίκους του είτε από τον αντίδικο του. Στην προκειμένη περίπτωση, με επίσπευση πέντε από τους αρχικώς αναιρεσίβλητους (60ης , 87ου, 94ης, 146ου και 169ης ) εισάγεται με κλήση εισάγεται με κλήση προς συζήτηση η από 24-10-2012 αίτηση του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) για αναίρεση της απόφασης 2452/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (που εκδόθηκε σε έφεση κατά απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών), με την οποία έγινε μερικά δεκτή η αγωγή τους για την καταβολή σ’ αυτούς (ιατρούς) των καθοριζομένων σ’ αυτή χρηματικών ποσών (πλην των 69ου, 98ης και 99ου των εναγόντων, ως προς τους οποίους, λόγω παραίτησής τους από το δικόγραφο της αγωγής, επήλθε κατάργηση της δίκης και των 15ου, 72ης, 116ου και 167ου των εναγόντων, ως προς τους οποίους διατάχθηκε επανάληψη της συζήτησης).

Όπως προκύπτει δε από τα πρακτικά της προηγούμενης δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση 1165/2014 του Αρείου Πάγου, όλοι οι υπόλοιπο αναιρεσίβλητοι, μη παραστάντες αυτοπροσώπως, εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο - Ελευθέριο Ταγάρη.

Περαιτέρω, με την ίδια πιο πάνω απόφαση του Αρείου Πάγου, κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης ως προς τους 60η , 87ο, 94η, 146ο και 169η, των αναιρεσιβλήτων και ήδη καλούντων, επειδή δεν αποδείχθηκε από μέρους τους η παροχή πληρεξουσιότητας προς τον πιο πάνω δικηγόρο. Επιπλέον, δε, ως προς τον 87ο αναιρεσίβλητο δηλώθηκε από τον πιο πάνω δικηγόρο μόνο "βιαία διακοπή της δίκης" λόγω θανάτου του, χωρίς όμως να έχουν προσκομισθεί, από μέρους του, στην προηγούμενη δίκη, τα σχετικά με τον θάνατό του έγγραφα, από τα οποία να προκύπτει ο χρόνος θανάτου του και τα αναγκαία προς τούτο πιστοποιητικά εγγυτέρων συγγενών και μη δημοσίευσης διαθήκης, ώστε να προκύπτουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του, οι οποίοι και θα συνέχιζαν τη δίκη.

Ενόψει αυτών η παρούσα δίκη νόμιμα επαναλαμβάνεται, κατ’ αρχήν, ως προς τους 60η, 146ο και 169η των αναιρεσιβλήτων καλούντων, οι οποίοι παραδεκτά επισπεύδουν με κλήση τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, καθόσον, προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας η παροχή, από μέρους τους, πληρεξουσιότητας προς τον πιο πάνω δικηγόρο τους, δηλαδή εξουσιοδότησης με θεώρηση του γνησίου της υπογραφής τους από αρμόδια δημοτική αρχή.

Επιπλέον, νόμιμα επαναλαμβάνεται η διακοπείσα δίκη και ως προς τον αποβιώσαντα, όπως προαναφέρθηκε 87ο αναιρεσίβλητο (Α. Β.) από μέρους της συζύγου του (Μ. Β.), με την ένδικη κλήση, με την προσκόμιση από μέρους της των σχετικών πιστοποιητικών και έγγραφης εξουσιοδότησης προς τον πιο πάνω δικηγόρο. Ενώ, τέλος, προέκυψε ότι με επιμέλεια των ίδιων πιο πάνω αναιρεσίβλητων - καλούντων, ακριβές αντίγραφο της κλήσης τους, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την πιο πάνω δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, τόσο στο ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΕΟΠΥΥ όσο και στο ΝΠΔΔ με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής", που είναι καθολικοί διάδοχοι του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, σύμφωνα με όσα αναφέρονται ειδικότερα στην επόμενη παράγραφο (βλ.

τις εκθέσεις επίδοσης ... και ... /2015 της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών Α. Λ.).

Συνεπώς, η υπόθεση ως προς του πιο πάνω αναιρεσιβλήτους - καλούντες, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στη δίκη, θα συζητηθεί σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (ΚΠολΔ 576 § § 1,3). Ως προς την 94η όμως αναιρεσίβλητη και ήδη καλούσα (Α. Σ.) η συζήτηση πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη. Και τούτο γιατί δεν προκύπτει η παροχή, από μέρους της, πληρεξουσιότητας προς τον πιο πάνω δικηγόρο της.

Συνεπώς, ο πιο πάνω δικηγόρος, που υπέγραψε την κλήση για συζήτηση, δεν ήταν εφοδιασμένος με πληρεξουσιότητα και έτσι η κλήση ως προς την πιο πάνω διάδικο είναι άκυρη.

ΙΙ. Σύμφωνα με το άρθ. 556 ΚΠολΔ δικαίωμα αναίρεσης έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή εν μέρει στην δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, μεταξύ άλλων, ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος, εκείνοι που είχαν ασκήσει κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση, οι καθολικοί διάδοχοι και οι ειδικοί διάδοχοι, εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής κ,λπ.

Εξ άλλου, με το άρθρο 17 §§ 1 και 2 ν. 3918/ 2011 (ΦΕΚ Α’ 31/2.3.2011, όπως π πρώτη παράγραφος τροποποιήθηκε με τα άρθ. 72 § 2 ν. 3984/2011, ΦΕΚ Α’ 150/27.6.2011,10 § 1 και 13 § 1 ν. 4052/2012, ΦΕΚ Α’ 41/1.3.2012) συστήθηκε Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), που αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης και τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με έναρξη λειτουργίας του 6 μήνες μετά την ως άνω δημοσίευση του νόμου (Ν. 3918/2011) στον Οργανισμό δε αυτόν (ΕΟΠΥΥ) μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, αναιρεσείοντος) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του ΙΚΑ με το σύνολο του εξοπλισμού του κ.λπ.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθ. 23 § 1Β α και β του ως άνω νόμου τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες ΙΚΑ - ΕΤΑΜ που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθενείας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης κ.λπ., η ένταξη δε των περιφερειακών υπηρεσιών των μεταφερομένων φορέων στον ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με το ως άνω άρθρο του νόμου αυτού, δύναται να είναι σταδιακή και πραγματοποιείται με την έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ κατ’ άρθ. 26 § 1 και 9 του ίδιου νόμου, που προστέθηκε με το άρθ. 72 § 21 ν. 3984/2011 (ΦΕΚ Α’ 150/27.6. 2011), το ιατρικό...

και λοιπό προσωπικό που υπηρετούν στις περιφερειακές υπηρεσίες που εντάσσονται στον ΕΟΠΥΥ, μεταφέρεται στον Οργανισμό από την ημερομηνία ένταξής τους σε αυτόν βάσει της αναφερόμενης στο άρθρο 23 κοινής υπουργικής απόφασης. Οι ιατροί, οδοντίατροι, φαρμακοποιοί και το Υγειονομικό προσωπικό που υπηρετεί στο ΙΚΑ - ΕΤΑΜ κ.λπ.

μεταφέρονται αυτοδίκαια κατά την ημερομηνία ένταξης των κλάδων υγείας αυτών στον ΕΟΠΥΥ κ.λπ. Σε εκτέλεση και κατ’ εφαρμογή της ως άνω εξουσιοδοτικής διάταξης, με την ΥΑ Φ.80000/οικ.32115/2009 (ΦΕΚ Β’ 3010/29-12-2011) από 1-1-2012 μεταφέρθηκαν στον ΕΟΠΥΥ από το ΙΚΑ - ΕΤΑΜ οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές υπηρεσίες που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του Ιδρύματος κ.λπ., που αποτελούν, σύμφωνα με το άρθ. 3 § 3 ΠΔ 266/1989 (όπως η §3 αντικαταστάθηκε με το άρθ. 2 του ΠΔ 363/1992) μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του ΙΚΑ Τέλος, με το άρθ. 29 § 1 του ως άνω ν. 3918/2011 ορίζεται ότι ο ΕΟΠΥΥ αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσομένων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις αυτών, ενώ κατ* άρθ. 33 § 9 του ίδιου νόμου εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων φορέων, συνεχίζονται από τον ΕΟΠΥΥ, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης, δικαστικές δε αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ (βλ.

σχετικά ΑΠ 1165/2014 και 1973/2013). Στην προκειμένη περίπτωση το Πολυμελές Πρωτοδικείο, κρίνοντας σε δεύτερο βαθμό επί της αγωγής των αναιρεσιβλήτων κατά του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ "Ιδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφαλίσεως Μισθωτών" (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ), με την προσβαλλομένη, όπως απ’ αυτήν προκύπτει δέχθηκε, ότι οι ενάγοντες είναι ιατροί διαφόρων ειδικοτήτων συνδεόμενοι με το εναγόμενο με ειδική σύμβαση (άρθρ. 10 του ν.δ. 1204/1972), σε εκτέλεση της οποίας προσφέρουν σ’ αυτό τις υπηρεσίες τους ως ιατροί στις διάφορες Τοπικές Μονάδες Υγείας αυτού, και ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1-9-1999 έως 31-12-2003 τα αρμόδια όργανα του εναγομένου, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, μεταξύ των οποίων και η εκκαθάριση και πληρωμή των οφειλόμενων αμοιβών των εναγόντων, διενήργησαν αδικαιολόγητη κράτηση 3% μηνιαίως επί των ακαθαρίστων τακτικών αποδοχών τους, με παρακράτηση των αντιστοίχων ποσών από τις αποδοχές τους.

Με βάση τα γενόμενα ως άνω δεκτά και αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, ως προς όλους τους αναιρεσιβλήτους ενάγοντες, υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει & αυτούς για την παραπάνω αιτία τ’ αναφερόμενα εκεί ποσά. Κατά της απόφασης αυτής το αναιρεσείον άσκησε την ένδικη αίτηση την 25-10-2012 (βλ. με αριθ. 133/2012 έκθεση κατάθεσης), όταν δηλ.

στην θέση αυτού είχε ήδη υπεισέλθει ως καθολικός διάδοχος του και ως προς τις ως άνω υποχρεώσεις του έναντι των αναιρεσιβλήτων ο ΕΟΠΥΥ, ο οποίος και μόνο νομιμοποιούνταν για την άσκηση αναίρεσης. Επομένως, πρέπει κατά παραδοχή σχετικής ένστασης των αναιρεσιβλήτων, παραδεκτά υποβληθείσης με τις κατατεθείσες την 23-9-2013 έγγραφες προτάσεις τους (άρθ. 570 § 1 ΚΠολΔ), ν1 απορριφθεί η ένδικη αίτηση ως προς τους 60η, 87ο, 146ο και 169η αναιρεσιβλήτους - καλούντες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως προς την 94η αναιρεσίβλητη - καλούσα.

Απορρίπτει την πιο πάνω αίτηση ως προς τους 60η, 87ο, 146ο και 169η αναιρεσιβλήτους - καλούντες.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 3 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 13 Μαΐου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ