Greek Supreme Court dismisses appeal for vague legal error citation under Article 560 of Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the hospital's appeal against a first-instance judgment awarding specific constitutional benefits to a patient. The appellant argued for a violation of Articles 4 and 22 of the Constitution, but failed to specify the exact legal error in the lower court's reasoning. The court ruled that the appeal was inadmissible because the cited legal defect was too vague and did not identify the specific statutory provision violated or the factual basis for the alleged error.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(1), 577(3) and 559(1), 560(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal for cassation must clearly and concisely state the legal error attributed to the court of first instance, including the specific substantive law provision violated and the factual circumstances under which the error occurred, as an indeterminate ground of appeal cannot be supplemented by reference to other documents.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 607 / 2013 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 607/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών Η ΣΩΤΗΡΙΑ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο - Σπυρίδωνα Κατηνιώτη. Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Κ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Καγκελάρη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-9-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 356/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1172/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 8-6-2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος διάβασε την από 10-1-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 § 1 και 577 § 3 του ΚΠολΔ στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιό λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερομένους στο άρθρο 559 ή 560 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.
Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ή 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υπόθεσης, η ελάσσων πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, καθόσον η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δεν δύναται να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΑΠ 369/2012).
Kατά συνέπεια ο μοναδικός λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης από την παραπάνω διάταξη του άρθ. 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, για ευθεία παραβίαση από το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που με την προσβαλλομένη 1172/2012 απόφασή του δέχθηκε εν μέρει την αγωγή του αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ για την καταβολή της ειδικής παροχής των 176 € και του επεδίκασε για την αιτία αυτή τα εκεί αναφερόμενα ποσά, των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθ. 4 και 22 του Συντάγματος, 13 ν. 2738/1999, 14 ν. 3016/2002 και 24 και 28 ν. 3205/2003, πρέπει ν' απορριφθεί ως αόριστος, διότι δεν παρατίθενται σ' αυτόν οι νομικές πλημμέλειες της προσβαλλομένης απόφασης, ούτε, εφόσον το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έκρινε για την ουσία της υπόθεσης, τα πραγματικά περιστατικά (αιτιολογίες), υπό τα οποία φέρεται ότι συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.
Επομένως, πρέπει ν' απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 8-6-2012 αίτηση του ΝΠΔΔ "Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών "Η ΣΩΤΗΡΙΑ"" για αναίρεση της 1172/2012 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2013. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ