Supreme Court dismisses appeal; contract terms clear; no ambiguity requiring interpretation of true intent.

Απόφαση 607 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 607/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο - Πέτρο Λεβαντή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την εγπωνυμία "ΚΥΒΟΣ - ΕΤΟΙΜΟ ΜΠΕΤΟΝ Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Πέτρο Σταυριανό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-3-2003 αγωγή της αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λαυρίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 94/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 4689/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-2-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος, διάβασε την από 31-1-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι γενικοί ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση που υφίσταται κενό στη σύμβαση και γενικά στη δικαιοπραξία ή γεννάται αμφιβολία για την έννοια των δηλώσεων βούλησης. Παραβιάζονται δε οι διατάξεις των άρθρων αυτών όταν το ουσιαστικό δικαστήριο, παρά τη διαπίστωση, έστω και έμμεση, κενού ή αμφιβολίας για την έννοια της δικαιοπραξίας, είτε παραλείπει να προσφύγει σ' αυτές για να διαπιστώσει την αληθή βούληση των δικαιοπρακτησάντων ή δεν παραθέτει στην απόφασή του τα πραγματικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει η εφαρμογή των διατάξεων αυτών, είτε προβαίνει σε κακή εφαρμογή τους.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Πρωτοδικείο (που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο) δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα εταιρία ... κατήρτισε με τον εναγόμενο διαδοχικές συμβάσεις πώλησης σ' αυτόν ποσοτήτων ετοίμου σκυροδέματος, τις οποίες ο τελευταίος παρέλαβε εκ δοθέντων και των αντιστοίχων αποδείξεων πωλήσεως, αποδείξεων παροχής υπηρεσιών και δελτίων αποστολής ...

Η συνολική αξία του πωληθέντος σκυροδέματος ανήλθε στο ποσό των 1.417.495 δρχ., έναντι του οποίου ο εναγόμενος κατέβαλε στις 27.11.2001 το ποσό των 8.939 δρχ., όπως συνομολογεί η ενάγουσα και έμεινε υπόλοιπο προς εξόφληση το ποσό των 1.408.556 δρχ. ή 4.133,69 ευρώ, το οποίο αρνείται να καταβάλει παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της ενάγουσας, Περαιτέρω αποδεικνύεται ότι οι προαναφερόμενες ποσότητες παραδόθηκαν από την ενάγουσα στον εργολάβο ΑΑ, ο οποίος είχε αναλάβει την ανέγερση της οικοδομής του εναγομένου που βρίσκεται στην περιοχή των ...

και ο οποίος αντιπροσώπευε τον τελευταίο στη σύναψη των αγοραπωλησιών, έδιδε δε τις σχετικές παραγγελίες προς την ενάγουσα, προς την οποία είχε καταστήσει φανερό ότι ενεργούσε επ' ονόματι και για λογαριασμό του εναγομένου,, Άλλωστε, οι προαναφερόμενες αποδείξεις εκδίδονταν στο όνομα του εναγομένου, γεγονός που επιβεβαίωνε και καθιστούσε εμφανή την αντιπροσώπευσή του.

Ο εναγόμενος αρνήθηκε ότι συνήψε ο ίδιος οποιαδήποτε σύμβαση πωλήσεως με την ενάγουσα και ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι είχε συνάψει με τον ΑΑ την από 3.1.2001 σύμβαση έργου, δυνάψει της οποίας ο τελευταίος ανέλαβε την υποχρέωση να κατασκευάσει τις εργασίες από σκυρόδεμα στην οικοδομή του, οι δε συμβάσεις αγοραπωλησίας σκυροδέματος που επικαλείται η ενάγουσα καταρτίστηκαν με τον ως άνω εργολάβο, ο οποίος είχε αναλάβει την υποχρέωση έναντι του εναγομένου, να αγοράσει την απαραίτητη για την κατασκευή της οικοδομής ποσότητα του σκυροδέματος.

Είναι αλήθεια ότι μεταξύ του εν λόγω εργολάβου και του εναγομένου είχε συναφθεί σύμβαση μίσθωσης έργου, σύμφωνα με την οποία ο πρώτος είχε αναλάβει την ανέγερση της ως άνω οικοδομής έναντι αμοιβής, στην οποία περιλαμβάνετο και η αξία των υλικών. Η συμφωνία όμως αυτή δεν απέκλειε την αντιπροσωπευτική εξουσία του εργολάβου προς κατάρτιση των επίδικων αγοραπωλησιών στο όνομα και για λογαριασμό του εναγομένου ιδιοκτήτη, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι και η ανάληψη υποχρέωσης πληρωμής των υλικών προς τους προμηθευτές από τον ιδιοκτήτη, θα μπορούσε να αποτελέσει τρόπο εξόφλησης μέρους της εργολαβικής αμοιβής.

Με βάση τα ανωτέρω περιστατικά ο εναγόμενος, ως αγοραστής των προαναφερομένων ποσοτήτων, όφειλε ο ίδιος να καταβάλει το τίμημα προς την ενάγουσα πωλήτρια". Με τον μοναδικό λόγο της κρινόμενης αίτησης - εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ - καταλογίζεται στο Πρωτοδικείο η πλημμέλεια ότι, ενώ διαπίστωσε πως η ένδικη σύμβαση πωλήσεως ήταν ασαφής ως προς το πρόσωπο του αγοραστού, δεν προσέφυγε στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ για την ανεύρεση της αληθούς βουλήσεως των συμβληθέντων και κατέληξε στο εσφαλμένο πόρισμα ότι η πώληση συνήφθη για λογαριασμό του αναιρεσείοντος, ενώ πραγματικός αγοραστής ήταν το πρόσωπο που φέρεται ότι ενήργησε ως αντιπρόσωπός του.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την εκτίμηση του άνω περιεχομένου της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο δεν διαπίστωσε, ούτε εμμέσως, την ύπαρξη κενού ή ασάφειας στις επίμαχες συμβάσεις πωλήσεως ως προς το πρόσωπο του αγοραστή η δε κρίση του, περί του ότι ο εργολάβος ΑΑ συνεβλήθη στις εν λόγω πωλητήριες συμβάσεις ως αντιπρόσωπος του αναιρεσείοντος αγοραστή ενεργώντας στο όνομα και για λογαριασμό του τελευταίου, δεν είναι προϊόν αξιολογήσεως και ερμηνευτικής αποσαφηνίσεως των σχετικών δηλώσεων βουλήσεως των συμβληθέντων μερών, αλλά αποτελεί πραγματική διαπίστωση συναχθείσα από την εκτίμηση των μνημονευόμενων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων.

Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει στην από 10 -2-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της 4689/2006 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα την δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ