Supreme Court partially allows appeal on disability compensation, dismissing second ground for vagueness.

Απόφαση 604 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 604/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Ιωάννης Παπανικολάου), Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ιωάννη Σίδερη (κωλυομένης της Αρεοπαγίτου Ελένης Μαραμαθά) και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημοσθένη Καρακασίδη ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις .

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 2) Της εδρεύουσας στην Αθήνα Α.Ε. με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ Η ΕΘΝΙΚΗ" και τον διακριτικό τίτλο "ΕΘΝΙΚΗ η πρώτη ασφαλιστική" νόμιμα εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18/10/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κιλκίς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 164/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2599/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21/3/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 24/1/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως, που αφορά την αποζημίωση κατ' άρθρο 931 ΑΚ και την απόρριψη του δεύτερου λόγου της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κιλκίς ....... αποδεικνύεται ότι, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον πρώτο αναιρεσίβλητο Ψ1. Όμως, αυτός δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Κατά το άρθρο 931 ΑΚ "η αναπηρία ή η παραμόρφωση που προξενήθηκε στον παθόντα λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη κατά την επίδοση της αποζημίωσης αν επιδρά στο μέλλον του". Ως "αναπηρία" θεωρείται κάποια έλλειψη της σωματικής, νοητικής ή ψυχικής ακεραιότητας του προσώπου, ενώ ως "παραμόρφωση" νοείται κάθε ουσιώδης αλλοίωσης της εξωτερικής εμφάνισης του προσώπου, η οποία καθορίζεται όχι αναγκαία κατά τις απόψεις της ιατρικής, αλλά κατά τις αντιλήψεις της ζωής.

Ως "μέλλον" νοείται η επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του προσώπου. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 298, 299, 914, 929 και 932 ΑΚ, προκύπτει ότι η αναπηρία ή η παραμόρφωση που προξενείται στον παθόντα, ανεξάρτητα από το φύλο, εκτός από την επίδραση που μπορεί να ασκήσει στις παροχές που προβλέπονται από τις ΑΚ 929 και 932 ΑΚ, είναι δυνατό να θεμελιώσει και αυτοτελή αξίωση για αποζημίωση, αν επιδρά στο μέλλον του, δηλαδή στην επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του προσώπου.

Δεν απαιτείται βεβαιότητα δυσμενούς επιρροής στο μέλλον του προσώπου, αλλά αρκεί και απλή δυνατότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Η διατύπωση της ΑΚ 931 παρέχει βάση για τέτοια αξίωση, αν και εφόσον η αναπηρία ή η παραμόρφωση, επιδρά στο οικονομικό μέλλον του παθόντος, που δεν μπορεί να καλυφθεί εντελώς με τις παροχές από τις ΑΚ 929 και 932.

Προέχον πάντως και κρίσιμο είναι το γεγονός της αναπηρίας ή παραμόρφωσης ως βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου ως ενός αυτοτελούς έννομου αγαθού, που απολαύει και συνταγματικής προστασίας κατά τις παραγράφους 3 και 6 του άρθρου 21 του Συντάγματος, όχι μόνο στις σχέσεις των πολιτών προς το Κράτος, αλλά και στις μεταξύ τους σχέσεις, χωρίς η προστασία αυτή να συνδέεται αναγκαία με αδυναμία πορισμού οικονομικών ωφελημάτων ή πλεονεκτημάτων.

Έτσι ορθότερη κρίνεται η ερμηνεία της ΑΚ 931 που την καθιστά εφαρμόσιμη, σύμφωνα με την οποία από τη διάταξη προβλέπεται στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση ενός εύλογου χρηματικού ποσού ακριβώς λόγω της αναπηρίας ή παραμόρφωσης, χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία, η οποία άλλωστε και δεν μπορεί εύκολα να προσδιοριστεί.

Είναι πρόδηλο, ότι η κατά την ΑΚ 931 αξίωση είναι διαφορετική: α) από την κατά την ΑΚ 929 για διαφυγόντα εισοδήματα του παθόντος που κατ' ανάγκη συνδέεται με επίκληση και απόδειξη συγκεκριμένης περιουσιακής ζημίας λόγω της ανικανότητας του παθόντος προς εργασία και β) από την ΑΚ 932 χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Εξυπακούεται ότι όλες οι πιο πάνω αξιώσεις μπορούν να ασκηθούν είτε σωρευτικά, είτε μεμονωμένα, αφού πρόκειται για αυτοτελείς αξιώσεις και η θεμελίωση κάθε μιας από αυτές δεν προϋποθέτει αναγκαία την ύπαρξη μιας των λοιπών (ΑΠ 381/2007). Επομένως, για τη θεμελίωση της αυτοτελούς αυτής αξίωσης απαιτείται να συντρέξουν περιστατικά πέρα από εκείνα που απαιτούνται για τη θεμελίωση αξιώσεων με βάση τις ΑΚ 929 και 932, τα οποία συνθέτουν την έννοια της αναπηρίας ή της παραμόρφωσης και επιδρούν στο μέλλον του παθόντος, δηλαδή να συντρέξουν περιστατικά, εκτός και πέραν εκείνων που χρειάζονται για τη στοιχειοθέτηση αξιώσεων κατά τις ΑΚ 929 και 932, από τα οποία ειδικά περιστατικά θα πρέπει να προκύπτουν οι ιδιαίτεροι λόγοι και τρόποι, εξαιτίας των οποίων επέρχονται δυσμενείς συνέπειες στην οικονομική πλευρά της μελλοντικής ζημίας του.

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, όπως προκύπτει από την ένδικη αγωγή του, ισχυρίστηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 24-6-2003, ενώ οδηγούσε την υπ' αριθμ. ..... δίκυκλη μοτοσικλέτα του στο ..... Κιλκίς επί της οδού ..... με κατεύθυνση από το κέντρο της πόλης προς το ...., ο πρώτος αναιρεσίβλητος, εντελώς ξαφνικά και απροειδοποίητα, εξήλθε από το άκρο δεξιό της οδού, όπου είχε σταθμεύσει το υπ' αριθ. ......

ΙΧΕ αυτοκίνητό του και τη στιγμή που βρισκόταν σε απόσταση ενός μέτρου επιχείρησε ανελέγκτως αναστροφή επί του οδοστρώματος με αποτέλεσμα να συγκρουσθούν τα ως άνω οχήματα και να τραυματισθεί σοβαρά ο ίδιος, στο κεφάλι, στα χέρια, στα πόδια, στον θώρακα και σε άλλα σημεία του σώματός του. Διακομίσθηκε αρχικά στο Νοσοκομείο Κιλκίς και, ακολούθως, λόγω της σοβαρότητας της καταστάσεώς του, μεταφέρθηκε διασωληνωμένος στο νοσοκομείο "ΑΧΕΠΑ" Θεσ/νίκης, όπου ύστερα από ιατρικές εξετάσεις, διαπιστώθηκε ότι υπήρχε επισκληρίδιο αιμάτωμα δεξιά και θλάσεις των πνευμόνων.

Γι' αυτό και υποβλήθηκε σε δεξιά κροταφοβρεγματική κρανιοτομία, κρανιεκτομία και αφαίρεση του επισκληριδίου αιματώματος. Μετά την επέμβαση οδηγήθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘΑ) όπου παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι 11-7-2003, οπότε επαναδιακομήστηκε στη νευροχειρουργική κλινική ΑΧΕΠΑ με κλινική εικόνα αφασικών διαταραχών και δεξιάς ημιπληγίας.

Εξήλθε από το νοσοκομείο στις 28-7-2003 και εισήχθη εκ νέου στις 11-3-2004, προκειμένου να υποβληθεί στις 29-3-2004 σε εγχείρηση για την αποκατάσταση του οστικού ελλείμματος. Μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο στις 2-4-2004 υποβλήθηκε επανειλημμένα σε αξονικές τομογραφίες και φυσικοθεραπείες, πλην όμως, παρά τις χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, η υγεία του δεν έχει αποκατασταθεί, καθόσον πάσχει από δεξιά ημιπάρεση με έκπτωση ισχύος του δεξιού άνω άκρου, ιδίως στις λεπτές κινήσεις της ουράς χειρός και των δακτύλων, και ευρύτερη έκπτωση ισχύος, του δεξιού κάτω άκρου με αποτέλεσμα δυσκολία στη βάδιση και αδυναμία έγερσης του δεξιού χεριού.

Επίσης, παρουσιάζει παράλυση των μυών της υπερώας του στόματος και του φάρυγγα δεξιά με αποτέλεσμα δυσκολία στην ομιλία (αργή ομιλία με δυσκολία στην άρθρωση των λέξεων), δυσκολία μάσησης και κατάποσης και γενικά βραδυψυχισμό, δηλαδή βραδεία αντίδραση στα εξωτερικά ερεθίσματα. Η ως άνω μόνιμη αναπηρία του θα αποτελέσει σε όλη του την υπόλοιπη ζωή ανασταλτικό παράγοντα και σοβαρότατο εμπόδιο στην κοινωνική και επαγγελματική του ανέλιξη στη μικρή κοινωνία του .....

όπου ζει. Η δυσχέρεια στην ομιλία (αργή ομιλία και δυσκολία στην άρθρωση των λέξεων) η δυσκολία μάσησης και κατάποσης, η δυσκολία και η αστάθεια στη βάδιση, η αδυναμία έγερσης του δεξιού χεριού και η κόπωσή του, παρότι είναι ηλικίας 32 ετών του στερεί τη δυνατότητα να εργάζεται, όπως πριν το ατύχημα στην επιχείρηση που διατηρεί στο ... (κατάστημα όπου πουλάει τυρόπιτες, πίτσες, αναψυκτικά κλπ), δυσχεραίνουν σε μεγάλο βαθμό τις συναλλαγές του με τους συνεργάτες του και με τους πελάτες της επιχειρήσεώς του και, μάλιστα, με δεδομένο τον έντονο ανταγωνισμό που επικρατεί στην αγορά εξαιτίας του οποίου απαιτούνται μεγαλύτερες και περισσότερες προσπάθειες, περισσότερες ώρες εργασίας και περισσότερες κοινωνικές επαφές.

Επίσης, εξαιτίας των πιο πάνω μόνιμων προβλημάτων υγείας στο μέλλον θα απαιτηθεί να επισκέπτεται ιατρούς και νοσοκομεία, να υποβάλλεται σε εξετάσεις και να λαμβάνει διάφορα φάρμακα. Τα πιο πάνω δε προβλήματα της υγείας του θα έχουν στο άμεσο και στο απώτερο μέλλον αντίκτυπο στις κοινωνικές του επαφές και συναναστροφές, κυρίως εξαιτίας της δυσχέρειας στην ομιλία και στη βάδιση, είναι δε βέβαιο ότι θα έχουν αντίκτυπο στη σύναψη σχέσεων με το αντίθετο φύλο και τη σύναψη γάμου.

Με βάση τα παραπάνω ιστορούμενα ο αναιρεσείων (ενάγων) ζήτησε να υποχρεωθούν οι αναιρεσίβλητοι (εναγόμενοι) να του καταβάλουν το ποσό των 100.000 Ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, εις ολόκληρον ο καθένας, ως αποζημίωση κατά το άρθρο 931 ΑΚ, δεδομένου, όπως στο δικόγραφο διευκρινίζεται, ότι οι δυσμενείς συνέπειες που θα προκύψουν στο μέλλον και αφορούν την κοινωνική και επαγγελματική- οικονομική κατάστασή του δεν είναι απόρροια της ανικανότητάς του για εργασία, αλλά της σωματικής του βλάβης, που έχει υποστεί.

Με αυτό το περιεχόμενο της αγωγής, ως προς την αξίωση αυτή, είναι πλήρως ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 931 ΑΚ και στις λοιπές προαναφερθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου. Όμως, η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε το αγωγικό αυτό κονδύλιο (επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση), με την αιτιολογία ότι "το αγωγικό αυτό κονδύλιο, όπως διατυπώνεται χωρίς να προσδιορίζονται στην αγωγή ειδικά (ιδιάζοντα) πραγματικά περιστατικά, εκτός και πέραν εκείνων που απαιτούνται για τη στοιχειοθέτηση αξιώσεων με βάση τα άρθρα 929 και 932 ΑΚ από τα οποία να προκύπτει ότι η αναπηρία επιδρά δυσμενώς στο οικονομικό μέλλον του, που δεν μπορεί να καλυφθεί με τις παροχές που προβλέπονται με τις προαναφερόμενες διατάξεις (929 και 932 ΑΚ), είναι αόριστο και ως εκ τούτου απορριπτέο".

Έτσι, απέρριψε ως αβάσιμο το σχετικό λόγο της από 27-5-2005 έφεσης του αναιρεσείοντος.

Συνεπώς, το Εφετείο που έκρινε με τον τρόπο αυτό, υπέπεσε στην πλημμέλεια από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, μέσω του οποίου ελέγχεται η νομική αοριστία της αγωγής, διότι το δικαστήριο για την εφαρμογή του άρθρου 931 ΑΚ αξίωσε στοιχεία περισσότερα από όσα κατά νόμο απαιτούνται, σύμφωνα με όσα στη μείζονα σκέψη της παρούσας εκτέθηκαν. Συνακόλουθα είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ο από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ πρώτος λόγος αναίρεσης.

ΙΙΙ. Η υποχρέωση για αποζημίωση περιλαμβάνει αφενός μεν τη θετική ζημία αφετέρου δε την αποθετική. Θετική ζημία είναι η μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του ζημιωθέντος, ενώ αποθετική ζημία υπάρχει και όταν δεν μειώνεται η περιουσία, αλλά αποτρέπεται η αύξησή της, που χωρίς το ζημιογόνο γεγονός δεν θα επερχόταν.

Δηλαδή χωρίς αυτό θα είχε αυξηθεί το ενεργητικό (π.χ. θα είχαν επιτευχθεί εμπορικά κέρδη ή εισοδήματα από εργασία κλπ) ή θα είχε μειωθεί το παθητικό (π.χ. θα είχαν εξοφληθεί χρέη κλπ). Στην περίπτωση της αποτροπής της αύξησης της περιουσίας γίνεται λόγος για αποθετική ζημία ή αρνητική ζημία ή, συνηθέστερα για διαφυγόν κέρδος.

Εξάλλου, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 929 και 298 προκύπτει ότι αυτός που έπαθε βλάβη στο σώμα ή στην υγεία του δικαιούται να αξιώσει και τη μελλοντική αποθετική του ζημία (διαφυγόν κέρδος), γιατί λόγω της μειωμένης ικανότητας προς εργασία από βλάβη σώματος ή της υγείας του, χάνει τα εισοδήματα από την εργασία του την οποία, έχοντας πλήρη ικανότητα κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, θα ασκούσε στο μέλλον.

Δεν απαιτείται γι' αυτό βεβαιότητα, αλλά αρκεί πιθανότητα κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, πράγμα, που πρέπει να προκύπτει από τις ιδιαίτερες περιστάσεις, ιδίως δε από τα μέτρα που λήφθηκαν προς τούτο. Ο ζημιωθείς πρέπει κατ' άρθρο 216 παρ. ΚΠολΔ να εκθέσει στην αγωγή του συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, τα οποία πιθανολογούν τη μελλοντική ζημία του και θα καταστήσουν δυνατή στο δικαστή της ουσίας την εκτίμηση της πιθανότητας επέλευσης της ζημίας.

Δεν αρκεί δηλαδή η αφηρημένη επανάληψη εκφράσεων του άρθρου 298 ΑΚ, ούτε του κέρδους που φέρεται συνολικά ως διαφυγόν, αλλ' απαιτείται η εξειδικευμένη και λεπτομερής, κατά περίπτωση, μνεία των συγκεκριμένων περιστατικών, περιστάσεων και μέτρων, που καθιστούν πιθανό το κέρδος ως προς τα επιμέρους κονδύλια και ιδιαίτερη επίκληση των κονδυλίων αυτών (Ολ.

ΑΠ 20/1992). Πιο συγκεκριμένα, όταν αυτός που έπαθε βλάβη στο σώμα ή στην υγεία του ζητεί με την αγωγή του τα απωλεσθέντα, λόγω του τραυματισμού του, κέρδη από την πλημμελή λειτουργία επιχειρήσεως ή καταστήματός του, για να είναι ορισμένη η αγωγή πρέπει, πλην άλλων, να μνημονεύονται κατά τρόπο σαφή τα πριν και μετά το ζημιογόνο γεγονός ακαθάριστα εισοδήματα, οι αναγκαίες για την πραγματοποίηση αυτών δαπάνες καθώς, και τα προκύπτοντα, ύστερα από αφαίρεση των αναγκαίων δαπανών και λοιπών εξόδων λειτουργίας, καθαρά εισοδήματα.

Εν προκειμένω, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων με την από 18-10-2004 αγωγή του ισχυρίστηκε, πλην άλλων, ότι πριν τον τραυματισμό του διατηρούσε στο ..... Κιλκίς επιχείρηση πώλησης μπουγάτσας, πίτσας, αναψυκτικών κλπ και ότι το καθαρό μηνιαίο κέρδος από τη λειτουργία της επιχειρήσεώς του, ανερχόταν στο ποσό των 1500 Ευρώ, κατά το οποίο και ζημιώθηκε, διότι εξαιτίας της ανικανότητάς του να εργασθεί επί 16 μήνες η επιχείρησή του υπολειτουργούσε με προσωπικό το οποίο προσέλαβε, καταβάλλοντας από 1-7-2003 μέχρι 30-4-2003 μηνιαίως 1000 Ευρώ και από 1-5-2004 μέχρι την άσκηση της αγωγής 500 Ευρώ μηνιαίως, η δε κίνηση του καταστήματός του, λόγω και τις απουσίας του, μειώθηκε κατά ποσοστό 60%, με αποτέλεσμα να απωλέσει το ποσό των 1500 Ευρώ μηνιαίως, που ήταν το καθαρό κέρδος από τη λειτουργία της επιχειρήσεώς του πριν το ατύχημα. Γι' αυτό και ζήτησε με την αγωγή να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι-αναιρεσίβλητοι να του καταβάλουν εις ολόκληρον 1500 Χ 16 = 24.000 Ευρώ ως αποζημίωση. Με το περιεχόμενο αυτό η αγωγή, ως προς το ως άνω κονδύλιο, είναι αόριστη, διότι ο ενάγων (αναιρεσείων) δεν παραθέτει τα απαραίτητα στοιχεία που προαναφέρθηκαν με βάση τα οποία δικαιολογείται η προσδοκία πραγματοποιήσεως των ως άνω διαφυγόντων κερδών.

Συνεπώς, με το να κρίνει το ανωτέρω αγωγικό κονδύλιο ως αόριστο, η προσβαλλομένη απόφαση δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και γι' αυτό πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως. Ύστερα από αυτά, κατά παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση, σε σχέση με το κεφάλαιό της που αφορά την ιδιαίτερη αποζημίωση του αναιρεσείοντος βάσει του άρθρου 931 ΑΚ. Στη συνέχεια, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο είναι δυνατόν να συγκροτηθεί από δικαστές, άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 520 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 2599/2006 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

-

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Θεσσαλονίκης, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και -

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια τριακόσια (1.300).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ