Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for attacking evidence evaluation and vague grounds.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Court of Appeal's decision regarding a disputed invoice. The appellant argued the lower court erred in evaluating evidence and accepting a counter-claim of non-payment, but failed to provide specific grounds for these alleged errors. The court ruled that the appeal was inadmissible because the arguments either targeted the assessment of evidence rather than legal errors or were too vague to constitute a valid ground for review.
Legislator headnote
AI generatedΚώδικας Πολιτικής Δικονομίας 561 παρ. 1; Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας 559: An appeal is inadmissible if it merely attacks the evaluation of evidence or lacks specific grounds for the alleged error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 603 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 603/2012
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ν. Τ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ποντικάκη.
Της αναιρεσιβλήτου: "ΕΝΩΣΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ ΜΕΣΣΑΡΑΣ", που εδρεύει στις Μοίρες Ηρακλείου Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Τίτο Ταγαράκη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-3-1995 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 208/1996και 175/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 385/2005 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 10-8-2005 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 13-11-2006έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος Αρεοπαγίτη Ιωάννη Παπανικολάου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο πρώτος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, κατά την Κ.Πολ.Δ 561 παρ.1, γιατί ο αναιρεσείων, υπό την επίκληση πλημμέλειας του Εφετείου από τον αριθμό 12 της Κ.Πολ.Δ. 559, στην πραγματικότητα πλήττει την αναιρεσιβαλλόμενη για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, διότι, κατά τον αναιρεσείοντα, παρά το γεγονός ότι από το προσκομισθέν από αυτόν πρωτότυπο τιμολογίου της αναιρεσίβλητης, τη γνησιότητα του οποίου δεν αμφισβήτησε η τελευταία, απεδεικνύετο πλήρως ότι είχε εξοφλήσει την αξία του τιμολογίου αυτού, δεν δέχθηκε το Εφετείο το περιεχόμενο του εγγράφου τούτου για να απορρίψει την αγωγή, αλλά δέχθηκε ότι πρόκειται για εικονική εγγραφή επ' αυτού της εξόφλησης του με βάση τις ψευδείς καταθέσεις των μαρτύρων της αναιρεσίβλητης.
Ο δεύτερος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 10 της ΚΠολΔ 559 με τον οποίο ο αναιρεσείων μέμφεται την αναιρεσιβαλλόμενη γιατί δέχθηκε ως βάσιμη κατ' ουσίαν την αναφερόμενη αντένσταση εικονικότητας (περί μη εξοφλήσεως του επίμαχου τιμολογίου), όπως την είχε δεχθεί και η εκκληθείσα από αυτόν (αναιρεσείοντα) οριστική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, χωρίς, όμως, για την αντένσταση αυτή να έχει ταχθεί σχετική απόδειξη σε βάρος της αντενιστάμενης με την προδικαστική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, είναι αόριστος, γιατί ο αναιρεσείων δεν επικαλείται ότι πρόβαλε το σφάλμα αυτό της εκκληθείσας οριστικής απόφασης και της συνεκκληθείσας μη οριστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου με λόγο εφέσεως ως εκκαλών, με το εφετήριό του ή με ιδιαίτερο δικόγραφο προσθέτων λόγων (προκειμένης υπόθεσης που δικάστηκε με την τακτική διαδικασία) σύμφωνα με τα άρθρα 520 και 522 ΚΠολΔ (αρθρ. 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ) και εντεύθεν απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του.
Ο τρίτος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 20 της Κ.Πολ.Δ. 559 είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού με αυτόν ο αναιρεσείων αιτιάται το Εφετείο γιατί, κατά την εκτίμηση από το Δικαστήριο εκείνο του περιεχομένου της από 14-7-1994 εξωδίκου προσκλήσεως της αναιρεσίβλητης, την οποία είχε υπογράψει ο πληρεξούσιος δικηγόρος της, υπέπεσε όχι σε διαγνωστικό αλλά σε εκτιμητικό σφάλμα.
Ο τέταρτος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος γιατί ο αναιρεσείων, υπό την επίκληση πλημμέλειας της αναιρεσιβαλλόμενης από τον αριθμό 1β της Κ.Πολ,Δ. 559, στην πραγματικότητα πλήττει αυτή για παραβίαση διδάγματος της κοινής πείρας (κατά τον αναιρεσείοντα), κατά την εκτίμηση των αποδείξεων.
Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα, λόγω της ήττας του, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 10-8-2005 αίτηση του Ν. Τ. για αναίρεση της 385/2005 απόφασης του Εφετείου Κρήτης.
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2012 . Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Απριλίου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ