Legislator Case Law & Legislation
602/2006 AI generated

Appeal dismissed for vague grounds failing to cite specific substantive law or facts under Greek Civil Procedure Code.

Case Number 602/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Ioannina Court of Appeal's decision due to insufficient grounds. The appellant failed to specify the exact substantive law violated or the specific factual assumptions challenged in the lower court's ruling. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because it did not meet the statutory requirements for clarity and specificity.

Legislator headnote

AI generated

Articles 118(4), 566(1), 577(3), 578 of the Code of Civil Procedure; Appeals must clearly identify the specific substantive law violated and the factual assumptions challenged, otherwise they are inadmissible.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal vague grounds substantive law violation factual assumptions Code of Civil Procedure specific citation required Greek civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 118(4) of the Code of Civil Procedure
Article 566(1) of the Code of Civil Procedure
Article 577(3) of the Code of Civil Procedure
Article 578 of the Code of Civil Procedure
Article 559(1) and (19) of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 602 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 602/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κοντομαρίνο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Σδούκο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/11/2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 370/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 145/2004 οριστική του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2/12/2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 9/1/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 παρ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει ν' αναφέρεται κατά τρόπο, σαφή, ωρισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαγνωσθεί με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερομένως στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση. Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που ελλείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα και σ' αυτή την προσβαλλόμενη απόφαση. Ειδικότερα ως προς τους προβλεπόμενους από το άρθρ. 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ. λόγους αναιρέσεως, πρέπει να προσδιορίζεται η ουσιαστικού δικαίου διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, απευθείας και εκ πλαγίου, οι ουσιαστικές παραδοχές (αιτιολογίες) της προσβαλλομένης αποφάσεως και σε τι ειδικότερα συνίσταται η έλλειψη νομίμου βάσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση με τους λόγους αναιρέσεως αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτιάσεις κατά εντελώς αόριστο και γενικό τρόπο, χωρίς να γίνεται επίκληση συγκεκριμένου λόγου από τους αναφερόμενους στο άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ., χωρίς να παρατίθενται στο αναιρετήριο, πλην μικρών αποσπασμάτων, οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης και χωρίς να αναφέρονται οι παραβιασθείσες, απ' ευθείας και εκ πλαγίου, διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου.

Επομένως οι λόγοι αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2/12/2004 αίτηση του Χ για αναίρεση της 145/2004 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου από επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό στην Αθήνα στις 28 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ