Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appellee failed to appear after being properly summoned by the appellant.

Απόφαση 601 / 2015 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 601/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη και Χαράλαμπο Μαχαίρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Δ. Π. του I., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Ακριτίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Χ. Δ. του Μ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7/11/2007 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 94/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 494/2014 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23/7/2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Μαχαίρας ανέγνωσε την από 19/2/2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αναίρεση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρ. 108, 110§2, 498§1, 568 και 576§§1 - 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (ΑΠ 407/2004, 1061/2010).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση η υπό κρίση αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 494/2014 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, που επέσπευσε τη συζήτησή της, κλήθηκε να παραστεί η αναιρεσίβλητη.

Προς το σκοπό αυτό η αναιρεσείουσα, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη από την ίδια υπ' αριθ. 5.342στ'/16.12.2014 έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, ..., επέδωσε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη ακριβές αντίγραφο του δικογράφου της από 23-7-2014 αίτησης αναίρεσης με πράξη κατάθεσής της (24-7-2014), στη γραμματεία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και προσδιορισμένο χρόνο συζήτησής της στο Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου με αριθμό πινακίου 31 την παραπάνω δικάσιμο της 2-3-2015 (άρθρ. 122§1, 123, 126§1γ, 230§2, 498§§1&2, 568 ΚΠολΔ).

Όφειλε λοιπόν, κατά τα προεκτεθέντα, να παραστεί η αναιρεσίβλητη κατά την εν λόγω δικάσιμο, όμως δεν παρέστη κατά τη νόμιμη εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο του Δικαστηρίου κατά τη δικάσιμο αυτή, όπως και πάλι προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου, γι' αυτό πρέπει να δικασθεί ερήμην, αλλά να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν και αυτή παρούσα.

Κατά την έννοια του άρθρου 76 παρ. 1 ΚΠολΔ περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας συντρέχει μεταξύ άλλων και όταν, εξαιτίας των περιστάσεων που συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρξουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους. Έτσι, στην περίπτωση ασκήσεως αγωγής του δανειστή για διάρρηξη και ακυρότητα της προσβαλλομένης απαλλοτρίωσης (δωρεάς), για το λόγο ότι έγινε από τον οφειλέτη του προς βλάβη του (καταδολιευτική δικαιοπραξία), υπάρχει αναγκαστική ομοδικία μεταξύ του δωρεοδόχου και του δωρητή του ακινήτου.

Τούτο διότι δεν μπορούν να υπάρξουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους, αφού δεν μπορεί να νοηθεί ουσιαστική κρίση ακυρότητας της δωρεάς ως προς τον δωρητή και εγκυρότητας αυτής ως προς τον δωρεοδόχο. Εξάλλου κατά το άρθρο 76 παρ. 4 ΚΠολΔ η άσκηση των ενδίκων μέσων από κάποιον από τους αναγκαίους ομοδίκους έχει αποτέλεσμα και για τους άλλους.

Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος άσκησε ένδικο μέσο, θεωρούνται από το νόμο ως ασκήσαντες αυτό και οι ομόδικοί του παρόλο που αδράνησαν, έστω και αν έχει παρέλθει ως προς αυτούς η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου (Ολ.Α.Π. 63/1981). Στην περίπτωση αυτή (της πλασματικής ασκήσεως του ενδίκου μέσου) πρέπει οι μη ασκήσαντες αυτό ομόδικοι να καλούνται σε όλες τις συζητήσεις του ενδίκου μέσου (άρθρα 76 παρ.3 και 110 παρ.2 ΚΠολΔ), αλλιώς η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 3 ΚΠολΔ (ΑΠ 1433/2012, ΑΠ 1108/2010).

Στην συγκεκριμένη περίπτωση με την από 7-11-2007 αγωγή της επί της οποίας εκδόθηκε η 94/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής και μετά από ασκηθείσα έφεση της αναιρεσίβλητης, η προσβαλλόμενη απόφαση, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη εξέθεσε ότι έχει κατά του πρώτου των εναγομένων, Χ. Π., βάσει της από 1-7-2006 συμβάσεως μισθώσεως που σύναψε με αυτόν και τον Ι.

Σ., αφενός απαίτηση μισθωμάτων και αποζημίωσης χρήσης συνολικού ποσού 21.238 ευρώ για την οποία εκδόθηκε, επί αγωγής της, η υπ' αριθ. 41029/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, και αφετέρου απαίτηση αποζημίωσης χρήσης, επιστροφής εγγύησης, καταβολής οφειλής, κατ' αναδοχή χρέους του προηγούμενου μισθωτή και αποζημίωσης βλάβης του μισθίου και διαφυγόντων κερδών, συνολικού ποσού 72.276 ευρώ, για την οποία κατέθεσε εναντίον του και του ετέρου ως άνω συνεκμισθωτού, την υπ' αριθ.

καταθ. 48988/2007 αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δικάσιμος της οποίας ορίστηκε η 29-11-2007. Ότι ο πρώτος εναγόμενος Χ. Π., εν γνώσει του και με πρόθεση να ματαιώσει την ικανοποίηση των εκ των ανωτέρω αιτιών απαιτήσεων της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης, αφού γνώριζε ότι δε διέθετε άλλη περιουσία που να επαρκεί για την καταβολή του χρέους του, μεταβίβασε λόγω δωρεάς στη δεύτερη εναγόμενη, αδελφή του, Δ.

Π. και ήδη αναιρεσείουσα, με το υπ' αριθ. .../2007 συμβόλαιο της συμ/φου Πολυγύρου Αναστασίας Κουγιώνη, που έχει μεταγράφει νομίμως, το μοναδικό ακίνητο περιουσιακό στοιχείο που είχε τότε, δηλαδή ένα αυτοτελές και διαιρετό διαμέρισμα, στον οικισμό ..., όπως περιγράφεται στην αγωγή, αξίας 40.615,00 ευρώ, της δε προθέσεώς του αυτής τελούσε σε γνώση η αδελφή του (αναιρεσείουσα) η οποία συμβλήθηκε στην ανωτέρω δικαιοπραξία.

Με βάση το ιστορικό αυτό ζητούσε να απαγγελθεί η διάρρηξη της ανωτέρω μεταβιβάσεως λόγω δωρεάς ως καταδολιευτικής. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 94/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, η οποία απέρριψε την αγωγή. Κατά της αποφάσεως αυτής παραπονείται με την έφεσή της η εκκαλούσα (αναιρεσίβλητη για τους αναφερόμενους σε αυτήν λόγους.

Εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία έκανε δεκτή την έφεση, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και απήγγειλε την διάρρηξη της απαλλοτρίωσης που αναφέρεται στην αγωγή. Ήδη φέρεται για συζήτηση η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία ασκήθηκε από την δεύτερη εναγομένη - εφεσίβλητη. Από τον φάκελο όμως της δικογραφίας, δεν προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα κάλεσε τον πρώτο εναγόμενο - εφεσίβλητο, Χ. Π. και αναγκαίο ομόδικό της Α. Κ. να παραστεί κατά τη συζήτηση της αιτήσεώς της, ούτε η ίδια το επικαλείται. Επομένως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 23-7-2014 αιτήσεως της Δ. Π. για αναίρεση της 494/2014 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Απριλίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Μαΐου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ