Supreme Court suspends appeal on equal pay claim pending Full Bench ruling on public sector salary extension.

Απόφαση 600 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 600/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καθού η κλήση: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ" (νυν "Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ"), που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σαράντη Ορφανουδάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων - καλούντων: 1) Ι. Π., 2) Ζ. Α., 3) Α. Ζ., 4) Γ. Ι., 5) Ι. Κ., 6) Δ. Κ., 7) Δ. Μ., 8) Γ. Μ., 9) Α. Ν., 10) Π. Σ., 11) Ε. Τ., 12) Π. Τ., 13) Χ. Τ., 14) Α. Χ., 15) Χ. Α., 16) Θ. Α., 17) Π. Α., 18) Λ. Γ., 19) Μ. Γ., 20) Α. Θ., 21) Π. Κ., 22) Μ. Κ., 23) Σ. Κ., 24) Ν. Κ., 25) Δ. Κ., 26) Τ. Λ., 27) Γ. Μ., 28) Μ. Μ., 29) Δ. Ο., 30) Ό. Π., 31) Μ. Σ., 32) Β. Σ., 33) Μ. Σ., 34) Ξ. Σ., 35) Δ. Τ., 36) Χ. Τ., 37) α. Α. Τ. του Α., Β. συζ. Α. Τ. και Π. Τ. του Α., συζ. Κ. Μ., νομίμων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος την 25-11-2007 Ά. Τ. του Α., 38) Σ. Ψ., 39) Ε. Ζ., 40) Π. Μ., 41) Ι. Σ. και 42) Δ. Τ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Τσιώλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-6-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων (πλην των υπ' αριθμ. 37 ως άνω αναφερομένων) και του ήδη αποβιώσαντος Ά. Τ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9243/2007 του ίδιου Δικαστηρίου, που παρέπεμψε την υπόθεση στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης ως καθ' ύλην αρμόδιο, 4873/2008 του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης και 20085/2010 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσείον με την από 20-9-2010 αίτησή του, η συζήτηση της οποίας ορίστηκε για τη δικάσιμο της 4ης-10-2011 κατά την οποία ματαιώθηκε. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 23-4-2012 κλήση των αναιρεσιβλήτων - καλούντων.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 22-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 249 ΚΠολΔ, αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται ολικά ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας, που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητική αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και το σκοπό της διατάξεως αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί χάριν οικονομίας χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, μπορεί δε να εφαρμοσθεί και στην αναιρετική δίκη, παρά τη μη ρητή αναφορά στο άρθρο 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, ότι στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση εφαρμόζονται και οι διατάξεις του άρθρου 249 ΚΠολΔ, διότι η απαρίθμηση στο άρθρο 573 παρ. 1 ΚΠολΔ δεν είναι αποκλειστική, προκύπτει, ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να διατάξει την αναβολή (αναστολή) της δίκης, όταν η διάγνωση της διαφοράς, η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την επίλυση του νομικού ζητήματος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο άλλης δίκης ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου και συναρτάται με έννομη σχέση, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη γένεση του επίδικου δικαιώματος, ενώ παράλληλα η διάγνωση στην άλλη δίκη του νομικού αυτού ζητήματος θα συντελέσει στην επιτάχυνση της πορείας της δίκης και στην ασφαλέστερη διάγνωση του ζητήματος αυτού.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι η μη χορήγηση στους ενάγοντες, οι οποίοι είναι υπάλληλοι του εναγόμενου Ν.Π.Δ.Δ., με την επωνυμία "ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ", συνδεόμενοι με αυτό με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και αμειβόμενοι σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις περί ενιαίου μισθολογίου του προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης, της παροχής των 176 ευρώ του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002 για τα έτη 2002 και 2003, συνιστά παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της αρχής της ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας (άρθρα 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 εδάφ.

β' του Συντάγματος), εφόσον πληρούσαν οι ενάγοντες τη μοναδική προϋπόθεση για την χορήγησή της, που είναι η υπαγωγή τους στο ενιαίο μισθολόγιο του προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης, όπως αυτό εκάστοτε ισχύει (με το Ν. 2470/1997 έως 31-12-2003 και από 1-1-2004 με το Ν. 3205/ 2003). Ακολούθως δε το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, επικύρωσε την πρωτόδικη υπ' αριθμ. 4873/2008 απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, που είχε κρίνει ομοίως και είχε δεχθεί (εν μέρει) την ένδικη αγωγή, υποχρεώνοντας το εναγόμενο να καταβάλει στους ενάγοντες την επίδικη παροχή των 176 ευρώ του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002 για το χρονικό διάστημα από 1-1-2002 έως 31-12-2003.

Την κρίση αυτή του Δικαστηρίου της ουσίας προσβάλλει το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. με τον μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, για παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 εδάφ. β' του Συντάγματος, 13 του Ν. 2738/1999, 14 του Ν. 3016/2002, 13 του Ν. 2470/1997, 24 παρ. 2 και 3 και 28 παρ. 4 του Ν. 3205/ 2003.

Όμως, η ευδοκίμηση ή μη του λόγου αυτού αναιρέσεως εξαρτάται από την κρίση για το ζήτημα, της επεκτάσεως ή μη, κατ' εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος), της χορηγήσεως της παροχής των 176 ευρώ και σε κατηγορίες υπαλλήλων για τους οποίους δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002, το οποίο, ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας, διότι αφορά μεγάλη κατηγορία εργαζομένων στο Δημόσιο, στους Ο.Τ.Α.

και στα λοιπά Ν.Π.Δ.Δ., έχει παραπεμφθεί στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την υπ' αριθμ. 2233/2013 απόφαση του Β1' Τμήματος, έχει δε ορισθεί δικάσιμος προς συζήτηση αυτού η 10η Απριλίου 2014.

Συνεπώς, για την ενότητα της νομολογίας και την αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει νόμιμη κατ' ουσίαν περίπτωση, όπως αναβληθεί (ανασταλεί), κατ' άρθρο 249 ΚΠολΔ, η έκδοση αποφάσεως επί του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως, εωσότου εκδοθεί απόφαση για το ως άνω ζήτημα από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει την έκδοση αποφάσεως επί της από 20-9-2010 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 20085/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, εωσότου εκδοθεί απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, για το ζήτημα που έχει παραπεμφθεί σ' αυτή με την υπ' αριθμ. 2233/2013 απόφαση του Β1' Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2014. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ