Legislator Case Law & Legislation
5/2014 AI generated

Greece Supreme Court dismisses appeal for vague grounds and failure to state facts under Civil Procedure Code.

Case Number 5/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece dismissed the municipality's appeal against a first-instance judgment awarding €176 monthly allowances to employees. The appellants argued the decision violated constitutional wage provisions, statute of limitations, and fiscal equality principles. The court rejected the appeal because the petition failed to clearly identify specific grounds for appeal or state the factual premises underlying the alleged error, rendering it inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Articles 118 and 566(1) of the Civil Procedure Code; An appeal petition must clearly state the grounds for appeal and the factual premises constituting the error, otherwise it is inadmissible.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code Appeal Petition Inadmissible Appeal Vague Grounds Factual Premises Supreme Court Dismissal

Cited Legislation

AI generated
Article 568(4) of the Code of Civil Procedure
Article 576(1) and (2) of the Code of Civil Procedure
Articles 118 and 566(1) of the Code of Civil Procedure
Article 559 of the Code of Civil Procedure
Article 281 of Law 3463/2006

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 5 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 5/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Κωνσταντίνο Παπασταματίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Αιγιαλείας, που εδρεύει στο Αίγιο και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του πρώην Δήμου Αιγίου ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Α., 2) Α. Σ., 3) Σ. Σ., 4) Η. Σ., 5) Ν. Κ., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Σωτηρακόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/6/2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αιγιαλείας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 67/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 73/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αιγίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18/1/2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Παπασταματίου ανέγνωσε την από 14/11/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 568 παρ.4 ΚΠολΔ, κατά το οποίο ο επισπεύδων τη συζήτηση διάδικος επιδίδει κλήση στους άλλους διαδίκους και από το άρθρο 576 παρ.1 και 2 του ιδίου Κώδικα, κατά το οποίο επι ερημοδικίας στην αναιρετική δίκη ερευνάται, αν ο απών διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση ή αν κλητεύθηκε από τον επισπεύδοντα αυτή, συνάγεται ότι, αν τη συζήτηση επισπεύδει ο αναιρεσίβλητος οφείλει να κλητεύσει τον αναιρεσείοντα και σε καταφατική περίπτωση ο Άρειος Πάγος εξετάζοντας αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενη κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, προχωρεί στη συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσίβλητοι επισπεύδουν τη συζήτηση και από την προσκομιζόμενη με επίκληση 4401Γ/14.5.2013 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αιγίου ..., προκύπτει ότι στον αναιρεσείοντα Δήμο Αιγιαλείας επιδόθηκε ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης με κλήση προς συζήτηση για την αρχή της παρούσης αναφερομένη δικάσιμο. Η συζήτηση επομένως πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία του.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 και 566 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικόγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης ώστε να εξάγεται απ' αυτόν σε ποιόν από τους αναιρετικούς λόγους του άρθρου 559 του ιδίου Κώδικα υπάγεται, αλλά και να καθορίζονται τα πραγματικά γεγονότα τα οποία κατά τον αναιρεσείοντα στοιχειοθετούν την πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση με βάση τις παραδοχές της, οι οποίες πρέπει επίσης να αναφέρονται στο αναιρετήριο. Συμπλήρωση τους με παραπομπή σε άλλο δικόγραφο ή την προσβαλλόμενη απόφαση δεν επιτρέπεται.

Στην προκειμένη περίπτωση στο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης δεν εκτίθεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο κάποιος λόγος αναίρεσης και ούτε εκτίθενται οι ιστορικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, από την υπαγωγή των οποίων σε κάποιον λόγο αναίρεσης προέκυψε το σφάλμα αυτής.

Ειδικότερα στην αίτηση αναίρεσης εκτίθενται τα ακόλουθα: "Αναιρούμε την προσβαλλόμενη απόφαση διότι όχι ορθά και παρά το νόμο έκανε δεκτή την αγωγή των αντιδίκων και επιδίκασε σ' αυτούς ποσά που αφορούν την καταβολή του επιδόματος των 176 €. Ειδικότερα: 1.Σύμφωνα με το άρθρο 80 του Συντάγματος κανένας μισθός ή αμοιβή δεν παρέχεται χωρίς οργανικό ή ειδικό νόμο. Για τους αντιδίκους δεν υπάρχει κάποιος ειδικός λόγος που να προβλέπει το επίδομα των 176 € ως εκ τούτου έπρεπε ν' απορριφθεί η αγωγή τους 2.Η αγωγή των αντιδίκων έχει υποπέσει στην διετή παραγραφή και ως εκ τούτου δεν επιδικάσθηκαν ορθά σ' αυτούς τα ποσά βάση της προσβαλλόμενης απόφασης. 3. Ο Δήμος βρίσκεται σε άσχημη οικονομική κατάσταση, τυχόν δε καταβολή του επιδόματος στους εναγομένους θα οδηγήσει σε οικονομική εξόντωσή του. 4. Άλλωστε, το επίμαχο επίδομα χορηγήθηκε παράνομα σε διάφορες κατηγορίες εργαζομένων (κατά παράβαση του ν. 3016/2002) και για το λόγο αυτό δεν μπορεί να υποχρεωθεί ο Δήμος κατ' επίκληση της αρχής της ισότητας να προβεί στην επέκτασή του και σε άλλες κατηγορίες εργαζομένων, δηλαδή παρανόμως".

Με αυτό το περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, είναι καταφανώς αόριστη και ως εκ τούτου απορριπτέα ως απαράδεκτη.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων μειωμένη κατ' άρθρον 281 του ν.3463/2006.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18.1.2013 αίτηση αναιρέσεως της 73/2012 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αιγίου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, το ποσό της οποίας ορίζει σε εννιακόσια (900) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ