Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the thirty-day appeal period for the first-instance judgment had already expired.

Απόφαση 59 / 2012 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Αίτηση αναίρεσης, προθεσμία. Η οριστική απόφαση πρωτοβαθμίου δικαστηρίου είναι δυνατό να προσβληθεί με αίτηση αναιρέσεως, εφ' όσον δεν είναι πλέον εφικτή η προσβολή της με έφεση, πράγμα που συμβαίνει και όταν, μετά τη νομότυπη επίδοση της εν λόγω αποφάσεως, παρέλθει άπρακτη η προθεσμία προς άσκηση εφέσεως ή, πράγμα που είναι το ίδιο, ασκηθεί έφεση εκπρόθεσμη.

Αριθμός 59/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 8η Νοεβρίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέως Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", όπως εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Αλέξανδρου Κλεισιούνη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: Π. Π. του Ι., κατοίκου ..., που παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου Μαρίας Βλαδίκα, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-2002 (ημερομηνία καταθέσεως) αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 272/2005 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-7-2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώθηκε. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης, ανέγνωσε την από 26-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 553 παρ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 518 παρ.1 εδ.α' ΚΠολΔ, αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της έφεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης που περατώνει τη δίκη, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 564 παρ.1 ΚΠολΔ, αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 151 ΚΠολΔ, η παρέλευση νόμιμης ή δικαστικής προθεσμίας συνεπάγεται έκπτωση από το δικαίωμα να επιχειρηθεί η πράξη για την οποία είχε ορισθεί η προθεσμία, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται ότι η οριστική απόφαση πρωτοβαθμίου δικαστηρίου είναι δυνατό να προσβληθεί με αίτηση αναιρέσεως, εφ' όσον δεν είναι πλέον εφικτή η προσβολή της με έφεση, πράγμα που συμβαίνει και όταν, μετά τη νομότυπη επίδοση της εν λόγω αποφάσεως, παρέλθει άπρακτη η προθεσμία προς άσκηση εφέσεως ή, πράγμα που είναι το ίδιο, ασκηθεί έφεση εκπρόθεσμη.

Σε μια τέτοια περίπτωση, που είναι διαφορετική από εκείνη, κατά την οποία η εμπρόθεσμη έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη για κάποιο τυπικό λόγο (ΑΠ 413/1979), η προθεσμία προς άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως αρχίζει αμέσως μετά την εκπνοή της προθεσμίας προς άσκηση εφέσεως, οπότε η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου καθίσταται τελεσίδικη και όχι μετά την επίδοση της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, που απορρίπτει ως απαράδεκτη την εκπρόθεσμη έφεση (ΑΠ 967/2004, 1088/2000).

Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της 272/2005 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και κατατέθηκε στη γραμματεία του εν λόγω δικαστηρίου την 18-7-2007. Όπως προκύπτει από την 4482/2005 έκθεση επιδόσεως του ..., δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, την οποία προσκομίζει ο αναιρεσίβλητος, η προσβαλλομένη απόφαση επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα την 20-7-2005. Η τελευταία άσκησε έφεση, η οποία κατατέθηκε αρμοδίως την 21-9-2005 και, μετά την εκδίκασή της, απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη και απαράδεκτη με την 2850/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που δεν προσβάλλεται με την αίτηση αναιρέσεως. Κατόπιν, η αναιρεσείουσα άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως. Από τις ως άνω διαδικαστικές πράξεις, όμως, προκύπτει ότι η προθεσμία προς άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως άρχισε αμέσως μετά την εκπνοή της προθεσμίας προς άσκηση εφέσεως, ήτοι από την 20-9-2005 (χωρίς να υπολογίζεται το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου, ΚΠολΔ 147 παρ.7) και περατώθηκε την 19-10-2005. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση έχει ασκηθεί μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας, χωρίς επί του ζητήματος αυτού να ασκεί επιρροή η εν τω μεταξύ άσκηση της εκπρόθεσμης έφεσης και, ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Η αναιρεσείουσα, ως ηττωμένη, πρέπει να καταδικασθεί στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 18-7-2007 αίτηση περί αναιρέσεως της 272/ 2005 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.-Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στην πληρωμή χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 14η Δεκεμβρίου 2011. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 17η Ιανουαρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ