Supreme Court allows appeal on liability but dismisses procedural arguments regarding supplementary appeal grounds.

Απόφαση 599 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 599/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορo Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 22α Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΚΤΩΡ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" που εδρεύει στην Κηφισιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Παγώνα.

Tων αναιρεσίβλητων: 1) Κ. Α. του Γ. ,2)Μ. Κ. Α., το γένος Ν. Ν., 3)Ν. Α. του Κ. 4) Π. Ν. Ν. 5) Ε. Ν. υπό την ιδιότητά του ως κληρονόμου του θανόντος Ν. Ν., κατοίκων .... Οι 1ος 3ος 4η και 5ος παρέστησαν δια των πληρεξουσίων δικηγόρων Παναγιώτη Νικολόπουλου και Μίνας Σκιντζόγλου -Λάλα και η 2η παρέστη μετά των παραπάνω πληρεξουσίων Δικηγόρων.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, κατά της αναιρεσείουσας και άλλων διαδίκων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 1668/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 6118/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7-01-2009 αίτησή της και τους από 19-01-2011 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγήτης Αρεοπαγίτης Αντώνιος Αθηναίος ανέγνωσε την από 7-2-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τρίτου λόγου αναίρεσης του κυρίου δικογράφου και την απόρριψη όλων των λοιπών λόγων αναίρεσης του κύριου δικογράφου και του δικογράφου των προσθέτων λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αναίρεσης και των προσθέτων λόγων αυτής και ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψη τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το άρθρο 569§2 του Κ.Πολ.Δ. προ κύπτει ότι οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου και ότι για το παραδεκτό αυτών απαιτείται όχι μόνο η κατάθεση, αλλά και η επίδοση του σχετικού δικογράφου στον αναιρεσίβλητο, τριάντα ημέρες πριν από τη συζήτηση που είχε αρχικά ορισθεί, στις οποίες δεν υπολογίζονται η ημέρα κατάθεσης και επίδοσης και η ημέρα της συζήτησης. Τυχόν μη επίδοση ή μη εμπρόθεσμη επίδοση του δικογράφου καθιστά απαράδεκτους τους πρόσθετους λόγους και το απαράδεκτο αυτό λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση, το από 19-1-2011 δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναιρέσεως κατατέθηκε μεν στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 21-1-2011,ήτοι τριάντα ημέρες πριν από την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικά σιμο της 23-2-2011,πλήν όμως δεν προκύπτει επίδοση του δικογράφου αυτού στους αναιρεσίβλητους, αφού η αναιρεσείουσα δεν προσκομίζει σχετική έκθεση επιδόσεως. Επομένως, το δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 330 και 914 ΑΚ προκύπτει ότι προϋποθέσεις της ευθύνης προς αποζημίωση είναι η υπαιτιότητα του υποχρέου, το παράνομο της πράξης ή παράλειψης αυτού και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της πράξης ή παράλειψης και της επελθούσας ζημίας. Υπαιτιότητα είναι ο ψυχικός δεσμός του δράστη προς την αδικοπραξία.

Η παράνομη έναντι του ζημιωθέντος συμπεριφορά μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία περίπτωση ο υπαίτιος ήταν υποχρεωμένος να ενεργήσει, η υποχρέωσή του δε αυτή σε πράξη μπορεί να επιβάλλεται από δικαιοπραξία, από το νόμο ή από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη, πράγμα που υπάρχει ιδίως, όταν ο υπαίτιος με ενέργειές του δημιούργησε μια επικίνδυνη κατάσταση από την οποία είναι δυνατό να προκύψει ζημία σε τρίτους.

Ο αιτιώδης σύνδεσμος, κατά την κρατούσα θεωρία της πρόσφορης αιτιώδους συνάφειας, υπάρχει, όταν το επιζήμιο γεγονός, κατά το χρόνο και με τους όρους που έλαβε χώρα, ήταν ικανό, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και χωρίς την μεσολάβηση άλλου περιστατικού, να επιφέρει τη βλάβη που έγινε. Το αν η πράξη ή παράλειψη ήταν ικανή, αντικειμενικά εξεταζόμενη, να επιφέρει τη ζημία, δηλαδή το ανευρίσκεται σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια με το αποτέλεσμα, ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο και μάλιστα από την άποψη της παραβάσεως ή μη των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που διαπιστώθηκαν στη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 3 και 5 ν.1396/83 "Υποχρεώσεις λήψης και τήρησης των μέτρων ασφαλείας στις οικοδομές και λοιπά ιδιωτικά τεχνικά έργα", 111 ΠΔ 1073/1981 "Περί μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεσιν εργασιών εις εργοτάξια οικοδομικών και πάσης φύσεως έργων αρμοδιότητος Πολιτικού Μηχανικού και 2 Π.Δ. 305/96 "Ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας που πρέπει να εφαρμόζονται στα προσωρινά ή κινητά εργοτάξια σε συμμόρφωση με την οδηγίας 92/57/ ΕΟΚ", προκύπτει ότι ο εργολάβος και ο υπεργολάβος ολοκλήρου ή τμήματος έργου, ανεξαρτήτως αν αυτό εκτελείται ολόκληρο ή κατά τμήμα τα με υπεργολάβους, είναι συνυπεύθυνοι και υποχρεούνται, μεταξύ των άλλων, να λαμβάνουν και να τηρούν όλα τα μέτρα ασφαλείας που αφορούν ολόκληρο το έργο ή τα τμήματα αυτού που ανέλαβαν να εκτελέσουν, έστω και αν ο εργολάβος, που ανέθεσε την εκτέλεση τμήματος αυτού σε υπεργολάβο, δεν επιφύλαξε για τον εαυτό του το δικαίωμα διεύθυνσης και επίβλεψης του τμήματος που ανέθεσε στον υπεργολάβο ή και αν συμφώνησαν ότι δεν θα έχει ο εργολάβος την διεύθυνση και επίβλεψη του τμήματος που ανέλαβε να εκτελέσει ο υπεργολάβος.

Τούτο δε, διότι ο εργολάβος ευθύνεται σε κάθε περίπτωση με τις αναγκαστικού δικαίου ως άνω διατάξεις για τη λήψη και τήρηση των μέτρων ασφαλείας και η ανάθεση της εκτέλεσης τμήματος του έργου από αυτόν σε υπεργολάβο, με οποιαδήποτε συμφωνία, δεν απαλλάσσει τον εργολάβο από την υποχρέωση επίβλεψης και ελέγχου του υπεργολάβου για την τήρηση των μέτρων ασφαλείας.

Τέτοια μέτρα ασφαλείας, στη λήψη και τήρηση των οποίων είναι συνυπόχρεοι ο εργολάβος και ο υπεργολάβος κατά την εκτέλεση οικοδομικού έργου η τμήματος αυτού, καθορίζονται με τις διατάξεις άρθρων 37 παρ.9, 39,46 και 111 του ΠΔ 1073/1981 <<για τις εργασίες αρμοδιότητας πολιτικού μηχανικού-μέτρα ασφαλείας>>που κατά το άρθρο 1 του ίδιου ΠΔ έχει πεδίο εφαρμογής επί των πάσης φύσεως εργοταξιακών έργων αρμοδιότητας πολιτικού μηχανικού, κατά τις οποίες :

Α)1.Οι χώροι και το δάπεδα εργασίας, και οι οδοί κυκλοφορίας και αι προσβάσεις των εργοταξίων πρέπει να κατασκευάζωνται και να διατηρώνται ασφαλείς. 2..... 3.....4 ....6 ... ..7Αι οδοί κυκλοφορίας του τόπου εργασίας πρέπει να είναι επαρκώς πλατείαι και να είναι ελεύθεραι αντικειμένων ή υλικών.. .....8... .. 9.Αι οδοί προσπελάσεως προς τας θέσεις εργασίας, χώρους διαμονής, χώρους εργαλείων και αποθήκης πρέπει να διατάσσωνται και συντηρώνται κατά τοιούτον, ώστε οι απασχολούμενοι να μπορούν να μεταβαίνουν και αποχωρούν ασφαλώς (άρθρο 37 παρ. 9).Β)1.Εντός του Εργοταξίου πρέπει να τηρούνται οι ισχύοντες κανονισμοί ασφαλούς κυκλοφορίας, το σον δια την κίνησιν πεζών, όσον και διά την κίνησιν μεταφορικών μέσων και μηχανημάτων.2.Απαγορεύεται η μεταφορά ανθρώπων δια μηχανημάτων ως και οχημάτων μη προοριζομένων δια τον σκοπόν τούτον.

Εις ότι αφορά την ασφαλή κυκλοφορίαν πεζών, οχημάτων και μηχανημάτων εντός του Εργοταξίου, έχουν ισχύν αι διατάξεις του Κώδικος Οδικής Κυκλοφορίας εφαρμοζόμεναι υπό των εντεταλμένων υπό τούτων οργάνων(άρθρο 39). Γ)Δια την εγκατάστασιν και τον χειρισμόν των μηχανημάτων εργοταξίων ισχύουν τα ακόλουθα:

α) ......β...... γ) Η είσοδος - κίνησις προσωπικού εις τους χώρους εγκαταστάσεως λειτουργίας ή κυκλοφορίας μηχανημάτων, γενικώς θα απαγορεύεται ή θα πραγματοποιήται εις προβλεπομένας ασφαλείς διαδρομάς (άρθρο 46). .δ).....Δ))Διά την διαρκή επίβλεψιν και επιμέλειαν της εφα ρμογής του παρόντος ως και του Π. Δ/τος 778/ 8Ο "περί των μετρων ασφαλείας κατά την εκτέλεσιν οικοδομικών εργασιών" εις τας οικοδομικάς και εν γένει εργοταξιακάς εργασίας, παρίσταται, ανελλιπώς καθ' όλην την διάρκειαν της ημερησίας εργασίας οι νόμω υπόχρεοι εργοδόται ή οι εκπρόσωποι τουτων.

Το προσωπικόν εκάστου συνεργείου πρέπει να επιθεωρήται τουλάχιστον άπαξ της ημέρας υπό του επικεφαλής του υπεργολάβου, άπαξ δε της εβδομάδος, υπό του εργολάβου, εφόσον έχει ειδικάς γνώσεις, ή υπό καταλλήλου εκπροσώπου του. Οι υπεργολάβοι και εργολάβοι, οφείλουν διαρκώς να καθοδηγούν τους εργαζομένους περί των, κατά φάσιν εργασίας απαιτουμένων μέτρων ασφαλείας (άρθρο 111).II)Του άρθρου 2 παρ. 8 περ,2.2 και 2.3, κατά τις οποίες:Α)Εάν ένας εξοπλισμός εργασίας κινείται μέσα σε ζώνη εργασίας, πρέπει να θεσπίζονται και να εφαρμόζονται κατάλληλοι κανόνες ασφαλούς κυκλοφορίας (περ. 2.2).Β) πρέπει να λαμβάνονται οργανωτικά μέτρα ώστε να αποφεύγεται η παρουσία πεζών εργαζομένων στη ζώνη εργασίας αυτοκινούμενων εξοπλισμών εργασίας.

Εάν επιβάλλεται η παρουσία πεζών εργαζομένων για την καλή εκτέλεση των εργασιών, πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα για την αποφυγή του τραυματισμού τους από τους εξοπλισμούς. Τέλος, κατά το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ εκ πλαγίου παραβίαση του ουσιαστικού κανόνα υφίσταται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όσον αφορά την ελάσσονα πρότασή της ιδίως αν δεν έχει αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στη προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων κρίση του (άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δικ.)τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: <<Ο Γ. Α., υιός των δύο πρώτων εναγόντων, αδελφός του τρίτου και εγγονός του τέταρτου και της πέμπτης προσελήφθη στις 7-4-2003, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, από τη πρώτη εναγομένη εταιρία<<ΑΦΟΙ Π.

Ο.Ε.>>, της οποίας ομόρρυθμοι εταίροι και νόμιμοι εκπρόσωποι τυγχάνουν ο δεύτερος και τρίτος των εναγομένων, Α. Π. και Β. Π., ως βοηθός χειριστής μηχανημάτων. Η πρώτη εναγομένη ασχολείται με χωματουργικές εργασίες. Με το από 13-1-2004 ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας μεταξύ της έκ της εναγομένης <<ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ>>, της οποίας το αντικείμενο δραστηριότητας είναι η ανάληψη τεχνικών και οικοδομικών έργων και της πρώτης εναγομένης, ανέλαβε η τελευταία, υπεργολαβικά την εκτέλεση των χωματουργικών εργασιών στο έργο <<Πολυόροφο κτίριο γραφείων και καταστημάτων-Πειραιώς 207>>.Στις 16-1-2004 ο Γ.

Α. εργαζόταν στο εργοτάξιο του άνω έργου, επί των οδών Αλκίφρονος και Πειραιώς, στον Ταύρο. Ειδικότερα, του είχε δοθεί η εντολή να βρίσκεται στην είσοδο του εργοταξίου, επί της οδού Αλκίφρονος και να ελέγχει την είσοδο και έξοδο, από το εργοτάξιο, των φορτηγών αυτοκινήτων που εκτελούσαν τις χωματουργικές εργασίες, δίδοντας σε κάθε οδηγό έντυπο σχετικά με την ώρα διέλευσης του και την εργασία του.

Περί ώρα 10.00,ο πέμπτος εναγόμενος Π. Κ., εργαζόμενος και αυτός στην πρώτη εναγομένη, οδηγώντας το υπ'αριθμ.κυκλοφορίας ... ιχφ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της πρώτης εναγομένης και ασφαλισμένο για ζημίες προς τρίτους στην τετάρτη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία <<ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Α.Ε.Γ.Α>>, εισήλθε στο εργοτάξιο της έκτης εναγομένης, όπου τον σταμάτησε ο Γ.

Α. στην είσοδο αυτού, για να δώσει σημείωμα εισόδου-εξόδου. Ο Γ. Α. βρισκόταν κάτω από τον αριστερό καθρέπτη και είχε σύντομη συνομιλία με τον Π. Κ., μετά το πέρας της οποίας, ο τελευταίος κινήθηκε με το φορτηγό προς το εσωτερικό του εργοταξίου, χωρίς προηγουμένως να ελέγξει αν ο Γ. Α., είχε απομακρυνθεί από το σημείο, από το σημείο όπου συνομιλούσαν, με αποτέλεσμα να τον παρασύρει με τις αριστερές ρόδες του φορτηγού και να τον τραυματίσει θανάσιμα.

Ο Γ. Α. μετεφέρθη με το ΕΚΑΒ στο Γ.Ν. Νίκαιας, όπου και εξέπνευσε, συνεπεία πολλαπλών κακώσεων θώρακος, κοιλίας και λεκάνης. Το θανατηφόρο αυτό εργατικό ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα της πρώτης, δεύτερου, τρίτου, πέμπτου και έκτης εκ των εναγομένων. Ειδικότερα, η πρώτη εναγομένη που είχε αναλάβει υπεργολαβικά την εκτέλεση χωματουργικών εργασιών, εργοδότης του θανόντος, ο δεύτερος και ο τρίτος, ομόρρυθμα μέλη και νόμιμοι εκπρόσωποι αυτής και προστήσαντες τον πέμπτο εναγόμενο, Π.

Κ. στην οδήγηση του ... ΙΧΦ αυτοκινήτου καθώς και η έκτη εναγομένη, εργολήπτρια του έργου, δεν είχαν φροντίσει ώστε οι οδοί προσπέλασης προς τις θέσεις εργασίας, να είναι τέτοιες, ώστε οι εργαζόμενοι να μπορούν να μεταβαίνουν και να αποχωρούν ασφαλώς (άρθρο 37παρ.9 κεφ.Β, τμήμα II ΠΔ 1073/1981),δεν είχαν επιμεληθεί για τη τήρηση των πεζών, για την κίνηση των μηχανημάτων και εν γένει του αυτοκινούμενου εξοπλισμού εργασίας, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε η κίνηση του προσωπικού να γίνει με ασφάλεια (άρθρα 39, 46, ΠΔ 1073/1981, άρθρο 4 ΠΔ 89/1999)και γενικά δεν είχαν φροντίσει να υπάρχει διαρκής επίβλεψη στο χώρο του εργοταξίου.

Εξάλλου, ο πέμπτος εναγόμενος προστηθείς από την πρώτη εναγόμενη, οδηγός του ζημιογόνου φορτηγού, επιχείρησε να εισέλθει στο εσωτερικό του εργοταξίου, χωρίς προηγουμένως να ελέγξει και να βεβαιωθεί ότι ο Γ. Α. είχε απομακρυνθεί σε ασφαλή απόσταση από το φορτηγό, λαμβανομένου υπ,όψιν και του κινδύνου στη κυκλοφορία του οχήματος, σε ανώμαλο έδαφος, σκαμμένο με χώματα κ.λ.π....>>.

Ακολούθως το Εφετείο, απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της 1688/ 2007 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία έγινε δεκτή κατά ένα μέρος η ένδικη αγωγή και ως προς αυτή. Έτσι που έκρινε το ως άνω δικαστήριο (Εφετείο),διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφαση ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της υπαιτιότητας του ως άνω πέμπτου εναγομένου, οδηγού του ζημιογόνου φορτηγού, που δεν μετέχει στη δίκη αυτή καθώς και της αναιρεσείουσας, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής εφαρμογής των προαναφερθεισών διατάξεων ουσιαστικού δικαίου.

Ειδικότερα δεν παρατίθενται στη προσβαλλομένη απόφαση οι ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες παρασύρθηκε ο θανών από τις αριστερές ρόδες του φορτηγού και αν σε τούτο συνετέλεσε συγκεκριμένη αμελής συμπεριφορά της αναιρεσείουσας, δηλαδή δεν προκύπτει από τις ανωτέρω παραδοχές του Εφετείου αν το φορτηγό κινήθηκε εμπρός ή πραγματοποίησε ελιγμό, ούτε αν ο θανών παρασύρθηκε από τις εμπρόσθιες ή οπίσθιες αριστερές ρόδες του άνω φορτηγού, όπως επίσης αν αυτός(θανών) τηρούσε τη δέουσα απόσταση από το φορτηγό, όταν αυτό ξεκίνησε προ κειμένου να εισέλθει στο εργοτάξιο και ποια ήταν αυτή η απόσταση και αν ο θανών επιχείρησε ή όχι να απομακρυνθεί από το φορτηγό όταν αυτό ξεκινούσε καθώς και ποιος ήταν ο λόγος εξ αιτίας του οποίου δεν δόθηκε σ'αυτόν(θανόντα)η δυνατότητα να αποφύγει το ατύχημα, αφού μόνο η παραδοχή ότι ο θανών <<βρισκόταν κάτω από τον αριστερό καθρέπτη και είχε σύντομη συνομιλία με το πέρας της οποίας ο τελευταίος κινήθηκε με το φορτηγό στο εσωτερικό του εργοταξίου χωρίς προηγουμένως να ελέγξει αν ο Γ.

Α. είχε απομακρυνθεί από το σημείο όπου συνομιλούσαν>> δεν εξηγεί το γεγονός πως ο θανών παρασύρθηκε από τις αριστερές ρόδες του ως άνω ζημιογόνου φορτηγού και σε τούτο συνετέλεσε συγκεκριμένη αμελής συμπεριφορά της αναιρεσείουσας, αφού δεν αναφέρεται αν αυτό οφείλεται σε προηγούμενο αμελή ελιγμό του οδηγού ή και της αναιρεσείουσας, ή αν οι ρόδες του αυτοκινήτου ή άλλο εξάρτημα, εξείχαν και παρέσυραν οι τον θανόν τα.

Επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο τρίτος λόγος αναίρεσης όπως εκτιμήθηκε από το Δικαστήριο, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. Περαιτέρω όμως, δεν δημιουργούν καμία αντίφαση και ασάφεια οι παραδοχές του Εφετείου <<...ο πέμπτος εναγόμενος Π. Κ. εισήλθε στο εργοτάξιο της έκτης εναγομένης, όπου τον σταμάτησε ο Γ.

Α. στην είσοδο αυτού για να του δώσει σημείωμα εισόδου-εξόδου...>> ,<<...Ο Γ. Α. βρισκόταν κάτω από τον αριστερό καθρέπτη και είχε σύντομη συνομιλία με τον Π. Κ., μετά το πέρας της οποίας ο τελευταίος κινήθηκε με το φορτηγό προς το εσωτερικό του εργοταξίου...>>,ως προς το σημείο που έλαβε χώρα το ατύχημα, γεγονός που συνιστά ουσιώδες ζήτημα, όπως ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα, αφού από αυτό κρίνεται αν υπέχει ευθύνη η αναιρεσείουσα για το ατύχημα, με βάση τις διατάξεις του ΠΔ 1073/ 1981,με την ιδιότητα της εργολάβου η οποία ανακύπτει μόνο αν το ως άνω ατύχημα έλαβε χώρα εντός του εργοταξίου.

Και αυτό επειδή σύμφωνα με τις προεκτεθείσες σαφείς παραδοχές της προσβαλλομένης, το ατύχημα έλαβε χώρα εντός του χώρου του εργοταξίου, τμήμα του οποίου αποτελεί και η είσοδος αυτού. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ο πρώτος από τους λόγους αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ. Πολ.Δικ., ως αβάσιμος.

Εξάλλου, οι αιτιάσεις που περιέχονται στον πρώτο λόγο αναίρεσης, περί ανεπαρκούς αιτιολογίας του Εφετείου, από το γεγονός ότι δεν έλαβε υπόψη του την έρευνα της Τροχαίας περί των αιτίων του ατυχήματος, τα έγγραφα που αποδεικνύουν ότι την 16-1-2004 δεν είχαν ακόμη αρχίσει οι χωματουργικές εργασίες στο έργο, οπότε ήταν αδύνατο να δημιουργηθούν ράμπες κίνησης οχημάτων στην είσοδο του εργοταξίου, το ότι η πλήρης ευθύνη της επίβλεψης της ασφαλούς κίνησης των οχημάτων έχει ανατεθεί στη μη μετέχουσα στη δίκη αυτή υπεργολάβο εταιρία <<ΑΦΟΙ Π.

ΚΑΙ ΣΙΑ>> με σχετική σύμβαση υπεργολαβίας, πρέπει να απορριφθούν προ εχόντως ως απαράδεκτες καθόσον υπό το πρόσχημα της έλλειψης νόμιμης βάσης, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων της κρινομένης αίτησης αναίρε σης.

Μετά από αυτά πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση ως προς την έκτη εναγομένη-αναιρεσείουσα και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εφόσον αυτό είναι εφικτό (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ. Δικ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 6118/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ως προς την έκτη εναγομένη-αναιρεσείουσα.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος που αναιρέθηκε, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που εξέδωσαν την προσβαλλομένη απόφαση. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων(2.700) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Απριλίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ