Supreme Court allows appeal against bank employee's claim dismissal due to statute of limitations error.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against the First Instance Court's dismissal of a bank employee's claim for unpaid wages. The employee argued that the claim was time-barred, but the Court found the lower court erred in applying the six-month limitation period. The Court ruled that the lower court violated substantive law by failing to correctly apply the relevant limitation statutes.
Legislator headnote
AI generatedArt. 28(3) of Law 2085/1992; Art. 10(1) of Law 2224/1994; Art. 2509 of the Civil Code: Claims arising from omitted promotions of bank employees are subject to a six-month limitation period, which applies retroactively to claims generated before the new law's entry into force unless the old limitation period had already expired.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 598 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 598/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Βενετσιάνα Κίτρου.
Των αναιρεσίβλητων: Γ. Λ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Κάπο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/4/1997 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 257/1998 του ίδιου Δικαστηρίου, 9505/1998 μη οριστική και 8351/1999 οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16/3/2000 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος - Φιλήτας Περίδης, ανέγνωσε την από 23/12/2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με τη διάταξη του άρθρου 28 παρ. 3 του ν. 2085/1992, που ίσχυσε από 20.10.1992 σύμφωνα με το άρθρο 32 του νόμου αυτού, ορίστηκε αποσβεστική προθεσμία έξι μηνών από την έκδοση της αποφάσεως του αρμοδίου περί προαγωγής οργάνου για την άσκηση αξιώσεων υπαλλήλων ή συνταξιούχων των τραπεζών, οι οποίοι παραλείφθηκαν κατά τις προαγωγές.
Με τη διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 και 2 του Ν. 2224/1994, που ίσχυσε από 6.7.1994 σύμφωνα με το άρθρο 58 του νόμου αυτού, καταργήθηκε ρητώς η αναφερόμενη στην αρχή διάταξη και ορίστηκε ότι για τη δικαστική επιδίωξη των δικαιωμάτων των παραλειφθέντων υπαλλήλων των τραπεζών ισχύει η συνήθης παραγραφή του άρθρου 2509 του ΕισΝΑΚ, η οποία ρυθμίζει τα ανακύπτοντα ζητήματα διαχρονικού δικαίου και έχει εφαρμογή όχι μόνο στις διατάξεις περί παραγραφής του ΑΚ και του προϊσχύσαντος δικαίου, αλλά ως γενική αρχή διαχρονικού δικαίου και σε κάθε διάταξη νεότερου νόμου και του πριν από το νόμο αυτόν ισχύσαντος δικαίου, οι διατάξεις του ΑΚ για την παραγραφή εφαρμόζονται και στις αξιώσεις που έχουν μεν γεννηθεί αλλά δεν έχουν ακόμη παραγραφεί κατά την εισαγωγή του ΑΚ.
Αν ο χρόνος παραγραφής του ΑΚ είναι συντομότερος από τον προβλεπόμενο στο προϊσχύον δίκαιο, υπολογίζεται ο συντομότερος από την εισαγωγή του ΑΚ και αρχίζει από αυτήν. Στην περίπτωση όμως που ο χρόνος παραγραφής του προϊσχύσαντος δικαίου συμπληρώνεται νωρίτερα από τον συντομότερο χρόνο που ορίζεται στον ΑΚ, η παραγραφή συμπληρώνεται μόλις παρέλθει ο χρόνος παραγραφής του προϊσχύσαντος δικαίου.
Οι παραπάνω διατάξεις εφαρμόζονται και επί αποσβεστικής προθεσμίας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 279 ΑΚ, καθόσον δεν είναι αντίθετες με τη φύση και την έννοια αυτής. Σύμφωνα με τα παραπάνω οι αξιώσεις από παράλειψη προαγωγής που γεννήθηκαν κατά το διάστημα ου ίσχυε η διάταξη του άρθρου 28 παρ. 3 εδ. α' του Ν. 2085/1992, υπόκεινται στην εξάμηνη αποσβεστική προθεσμία του νόμου αυτού, η δε διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 του επακολουθήσαντος Ν. 2224/1994, που κατήργησε την παραπάνω διάταξη, καταλαμβάνει και τις πριν από την έναρξη της ισχύος του γεννηθείσες αξιώσεις, εκτός από εκείνες για τις οποίες είχε συμπληρωθεί η εξάμηνη αποσβεστική προθεσμία κατά το χρόνο ενάρξεως της ισχύος της παραπάνω καταργητικής διατάξεως και τούτο διότι στη τελευταία αυτή διάταξη δεν προσέδωσε ο νομοθέτης αναδρομή δύναμη.
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, που δέχθηκε τα αντίθετα και απέρριψε τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι η αξίωση του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος είχε παραλειφθεί κατά τις γενόμενες την 1.12.1992 προαγωγές, είχε υποκύψει στην παραπάνω εξάμηνη αποσβεστική προθεσμία, δοθέντος ότι η ν ένδικη αγωγή ασκήθηκε την 4.7.1997, παραβίασε τις παραπάνω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου και επομένως ο σχετικός πρώτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να γίνει δεκτός ως αβάσιμος και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 8351/1999 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 28 Μαρτίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ