Supreme Court partially allows appeal against construction contract judgment regarding contractor's liability and acceptance of work.

Απόφαση 597 / 2015 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 597/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού και Αθανάσιο Καγκάνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ν. Μ. του Η., κατοίκου ..., υπό την ιδιότητά του ως πρώην διαχειριστού και νομίμου εκπροσώπου της Ένωσης συνιδιοκτητών της πολυορόφου οικοδομής, κειμένης επί της οδού ... αρ. … και ... αρ…., ..., 2) Ν. Δ., κατοίκου ..., υπό την ιδιότητά της ως πρώην διαχειρίστριας και νομίμου εκπροσώπου της Ένωσης συνιδιοκτητών της πολυορόφου οικοδομής, κειμένης επί της οδού ... αρ. … και ... αρ…., ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευφροσύνη Τσαμολιά και κατέθεσαν προτάσεις, 3) Μ. Ρ., κατοίκου ..., υπό την ιδιότητά της ως πρώην διαχειρίστριας και νομίμου εκπροσώπου της Ένωσης συνιδιοκτητών της πολυορόφου οικοδομής, κειμένης επί της οδού ... αρ. … και ... αρ. …, ..., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου της Ευφροσύνης Τσαμολιά και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Χ. Β.-OTIS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ, ΕΜΠΟΡΙΚΗ, ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αΐντα Οικονόμου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/1/2010 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 26/7/2011 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3314/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 959/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27/5/2014 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Πηνελόπη Ζωντανού ανέγνωσε την από 24/9/2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί ο πέμπτος λόγος και εν μέρει ο δεύτερος λόγος αναίρεσης και να απορριφθούν οι λοιποί προβαλλόμενοι με την αίτηση λόγοι αναίρεσης.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι) Με την από 27-5-2014 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 959/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών , που εκδόθηκε κατόπιν εφέσεων των διαδίκων κατά της 3314/2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την Πρωτόδικη απόφαση είχαν γίνει δεκτές , εν όλω η από 25-1-2010 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης εργολάβου, με την οποία ζητούσε το υπόλοιπο της εργολαβικής της αμοιβής, και εν μέρει η από 26-7-2011 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων υπό την ιδιότητά τους ως διαχειριστές της ένωσης συνιδιοκτητών πολυώροφης οικοδομής, με την οποία ζητούσαν αποζημίωση για ουσιώδη ελαττώματα του έργου. Με την προσβαλλομένη εφετειακή απόφαση η μεν έφεση της ένωσης συνιδιοκτητών απορρίφθηκε κατ’ ουσίαν και επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση κατά το μέρος που αφορούσε την από 25-1-2010 αγωγή της αναιρεσίβλητης εργολάβου, η δε έφεση της νυν αναιρεσίβλητης εργολάβου έγινε κατ’ ουσίαν δεκτή, εξαφανίστηκε εν μέρει η πρωτόδικη απόφαση , δηλαδή μόνο κατά το μέρος που αφορούσε την από 26-7-2011 αγωγή της ένωσης συνιδιοκτητών, η οποία, μετά εκδίκασή της, απορρίφθηκε κατ’ ουσίαν. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 Κ.Πολ.Δ.). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ).

ΙΙ) Η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ) και συντρέχει αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή.

Αντίθετα, η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά δηλαδή περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 8 και 14 του ΚΠολΔ.

Η νομική αοριστία , όπως και η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία πρέπει να προτείνονται στο δικαστήριο της ουσίας για να δημιουργείται λόγος αναίρεσης σύμφωνα με το άρθρο 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι από εκείνους, οι οποίοι κατ’ εξαίρεση λαμβάνονται υπόψη και χωρίς να προταθούν στο δικαστήριο της ουσίας και ειδικά δεν αφορά τη δημόσια τάξη (ΑΠ 103/2013).

Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 2, 118 αρ. 4 και 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, σαφή έκθεση των γεγονότων, τα οποία θεμελιώνουν κατά νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση αυτής από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα.

Η έκθεση δε στο δικόγραφο της αγωγής των πραγματικών περιστατικών, τα οποία πρέπει να είναι όσα είναι νομικώς ικανά και αναγκαία για τη θεμελίωση του δικαιώματος, του οποίου ζητείται η προστασία, πρέπει να γίνεται με σαφήνεια, ώστε να εξατομικεύεται η επίδικη έννομη σχέση και να μην καταλείπεται αμφιβολία περί της αξίωσης, η οποία απορρέει από αυτά, είναι δε απαραίτητη για να υπάρχει η δυνατότητα, το μεν δικαστήριο να κρίνει τη νομική βασιμότητα της αγωγής, ο δε εναγόμενος να μπορεί να αμυνθεί κατά της αγωγικής αξίωσης που θεμελιώνεται επ` αυτών (πραγματικών περιστατικών) με ανταπόδειξη ή ένσταση.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 681 ΑΚ, με τη σύμβαση έργου ο ένας συμβαλλόμενος, αποκαλούμενος εργολάβος, αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει το έργο, ο δε έτερος, αποκαλούμενος εργοδότης, να καταβάλει τη συμφωνημένη αμοιβή. Κατά την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης από δικονομική άποψη, με την έννοια του ορισμένου, κατά το άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, της αγωγής, ο ενάγων για την καταβολή της αμοιβής εργολάβος οφείλει να επικαλεστεί στο δικόγραφο αυτής τη σύμβαση, το έργο που συμφωνήθηκε, το είδος και το ύψος της αμοιβής και ότι εκτέλεσε προσηκόντως την υποχρέωση που τον βαρύνει με την παράδοση του έργου.

Ως έργο νοείται κάθε τελικό αποτέλεσμα της εργασίας και δραστηριότητας του εργολάβου στο οποίο απέβλεψαν τα μέρη της σύμβασης, ενώ ως παράδοση του έργου νοείται η εκπλήρωση της κύριας υποχρέωσης του εργολάβου, που συνίσταται στην εκτέλεση του έργου και στην προσπόρισή του στον εργοδότη, δηλαδή η περιέλευση του έργου στη σφαίρα εξουσίασης του εργοδότη, με την προϋπόθεση ότι το έργο είναι αυτό που συμφωνήθηκε και όχι εντελώς διαφορετικό, διότι τότε δεν θεωρείται ότι ο εργολάβος προεκπλήρωσε την παροχή του, ώστε να δικαιούται κατά το άρθρ. 694 ΑΚ της συμφωνημένης αμοιβής του (ΑΠ 882/2013) .

Ένα έργο θεωρείται περατωμένο ή εκτελεσμένο, έστω και αν έχει ελλείψεις συμφωνημένων ιδιοτήτων ή πραγματικά ελαττώματα, ακόμη και ουσιώδη, τα οποία το καθιστούν άχρηστο. Στην περίπτωση αυτή, ο κύριος έχει τα αναφερόμενα στα άρθρα 688, 689, 690 Α.Κ. δικαιώματα. Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 25-1-2010 (αρ. κατ. 15975/1033/27-1-2010) αγωγή της η ήδη αναιρεσίβλητη εταιρεία με την επωνυμία "Χ.

Β. - OTIS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ , ΕΜΠΟΡΙΚΗ, ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" εκθέτει ότι με το από 22-3-2006 ιδιωτικό συμφωνητικό, που συνήψε με την ένωση συνιδιοκτητών του συγκροτήματος πολυκατοικιών, που βρίσκεται στα ... και επί των οδών ... αριθ. 8 και ... αριθ. 10-12, ανέλαβε την επισκευή και αναβάθμιση τεσσάρων ανελκυστήρων του ως άνω συγκροτήματος έναντι συνολικής αμοιβής 56,700 ευρώ, που συμφωνήθηκε να καταβληθεί τμηματικά και ότι, μολονότι εκτέλεσε και παρέδωσε το έργο την 14-11-2006 και παρέλαβε αυτό ανεπιφύλακτα η ένωση συνιδιοκτητών δια του τότε διαχειριστή και εκπροσώπου της Ν.

Κ., αρνείται, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της να της καταβάλει το υπόλοιπο της συμφωνηθείσης αμοιβής της για την εκτέλεση του επιδίκου έργου, που ανέρχεται στο ποσό των 17.999,18 ευρώ (όπως αυτό νομίμως περιορίσθηκε). Με βάση δε το ιστορικό αυτό, ζήτησε να υποχρεωθεί η εκπροσωπούμενη από τον εναγόμενο Ν.

Μ. ένωση συνιδιοκτητών να της καταβάλει το ως άνω ποσό, με το νόμιμο τόκο για κάθε επιμέρους ποσό, κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή.

Με τον πέμπτο λόγο της αίτησής τους, οι αναιρεσείοντες, υπό την ως άνω ιδιότητά τους, αιτιώνται το Εφετείο για την μη απόρριψη της αγωγής της αναιρεσίβλητης εργολάβου ως αόριστης, μολονότι στο δικόγραφο της παραπάνω αγωγής της δεν υπάρχει ακριβής περιγραφή του συμφωνηθέντος και εκτελεσθέντος από αυτή έργου, ώστε το μεν δικαστήριο να μπορεί να κρίνει αν αυτό που εκτελέστηκε είναι εκείνο που συμφωνήθηκε και επομένως αν η αναιρεσίβλητη εργολάβος δικαιούται αμοιβής, ο δε εργοδότης (ένωση συνιδιοκτητών) να μπορέσει να αμυνθεί, απορρίπτοντας έτσι τον περί αοριστίας ισχυρισμό τους, τον οποίο είχαν επικαλεστεί τόσο με την έφεσή όσο και με τις έγγραφες προτάσεις ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου. Από την επισκόπηση των παραπάνω εγγράφων (έφεσης και προτάσεων στο Εφετείο) προκύπτει ότι ο προβληθείς περί αοριστίας ισχυρισμός εντοπίστηκε όχι στο είδος και την περιγραφή του εκτελεσθέντος και συμφωνηθέντος έργου αλλά σε ελλείψεις σχετικές με την νομιμοποίηση του τότε διαχειριστή των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας Ν. Κ. και σε μη αναφορά των συμβολαιογραφικών πράξεων που τροποποίησαν και συμπλήρωσαν τον κανονισμό της πολυκατοικίας . Επομένως, ο λόγος αυτός αναίρεσης, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ (κατ’ εκτίμηση του νοηματικού του περιεχομένου), απαραδέκτως προβάλλεται για πρώτη φορά με το αναιρετήριο και είναι απορριπτέος.

ΙΙΙ) Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 1, 8, 9, 10, 11, 14 και 19 ΚΠολΔ ιδρύονται, αντιστοίχως, λόγοι αναίρεσης: α) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, β) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, γ) αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη , δ) αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, ε) αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, στ) αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο και ζ) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο αμέσως παραπάνω λόγος αναίρεσης (της έλλειψης νόμιμης βάσης) ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε, ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατ` άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ, εκτός αν δεν είναι σαφές το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (ΑΠ 1206/2008).

Εξάλλου, ως "ζητήματα" των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί την απόφαση από τη νόμιμη βάση της, νοούνται μόνον οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα απλά πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης (ΑΠ 614/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ως αποδειχθέντα τα εξής: "Στις 22-3-2006 υπογράφηκε ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "X. Β. - OTIS ΑΒΕΤΕ", νόμιμα εκπροσωπούμενης, και του Ν. Κ. - ο οποίος ενεργούσε ως διαχειριστής του συγκροτήματος κατοικιών που βρίσκεται στα ...

Αττικής .... και έχει υπαχθεί στο καθεστώς της οριζόντιας ιδιοκτησίας - δυνάμει του οποίου η εταιρεία ανέλαβε την επισκευή και αναβάθμιση τεσσάρων ανελκυστήρων .. του ως άνω συγκροτήματος. Το έργο, που ανατέθηκε στην εταιρεία, προσδιοριζόταν αναλυτικά στο συμφωνητικό υπό τον τίτλο "Τελική Περιγραφή Εργασιών", συγκεκριμένα δε, υπήρχαν δύο κατάλογοι εργασιών, ένας για τους ανελκυστήρες 1 και 2 και έτερος για τους ανελκυστήρες 3 και 4.

Οι ταυτόσημες εργασίες που έπρεπε να εκτελεσθούν σε όλους τους ανελκυστήρες ήταν: "1. Αντικατάσταση των ρυθμιστών ταχύτητας (ρεγουλατόρων) καθώς και έλεγχος του ασφαλιστικού συστήματος αρπάγης θαλάμου. 2. Αντικατάσταση των κομβιοδόχων ορόφων και θαλάμων με αντίστοιχες OTIS 2000 WORES (η κομβιοδόχος των θαλάμων θα περιλαμβάνει και φωτισμό ασφαλείας). 3.

Τοποθέτηση φωτεινών ενδείξεων θέσεως θαλάμου (DIGITAL DISPLAY) στο ΙΣΟΓΕΙΟ και στους θαλάμους. 4. Τοποθέτηση επικαθήσεων (προσκρουστήρων) θαλάμου και αντίβαρου, στον πυθμένα του φρεατίου. 5. Μετατροπή της πρόσοψης (είσοδος) του υπάρχοντος θαλάμου και τοποθέτηση αυτόματης πόρτας, τύπου "BUS" (τετράφυλλης αναδιπλούμενης κεντρικού ανοίγματος, επενδυμένης από ανοξείδωτο χάλυβα SATINΕ διαστάσεων ως θυρών φρέατος) για την κάλυψη του ανοίγματος εισόδου-εξόδου του θαλάμου ως ισχυόντων κανονισμών περί ασφαλούς λειτουργίας των ανελκυστήρων. 6.

Αντικατάσταση των κλειδαριών μανδαλώσεως με αντίστοιχες με προμανδάλωση (ώστε να μην ξεκινά ο ανελκυστήρας εάν το φύλλο της πόρτας δεν έχει μανδάλωση) καθώς και των μαγνητών μανδαλώσεως. 7. Εγκατάσταση φωτισμού στο χώρο των φρεατίων, 8. Αναβάθμιση του εσωτερικού των θαλάμων με επένδυση από ανοξείδωτο χάλυβα SATINE και φορμάικα από το δειγματολόγιο της εταιρίας ...

καθώς και αντικατάσταση των χειρολαβών, ψευδοροφών, καθρεπτών και δαπέδων. 9. Τοποθέτηση προστατευτικής λαμαρίνας ύψους 2 μ. στα αντίβαρα. 10. Τοποθέτηση ρευματοδότη και διακόπτη STOP στους πυθμένες (κάτω απόληξης) των φρεατίων. 11. Επισκευή των ψευδοδαπέδων στην οροφή των θαλάμων. 12. Σημάδεμα με μπογιά των συρματόσχοινων στα σημεία που αντιστοιχούν με επίπεδο στάσης. 13.

Αντικατάσταση των υπαρχόντων κουδουνιών κινδύνου με αντίστοιχα επαναφορτιζόμενα. 14. Τοποθέτηση συστήματος εντός των θαλάμων ηχητικής αναγγελίας ορόφου." Επιπλέον, στους υπ’ αριθ. 1 και 2 ανελκυστήρες έπρεπε να γίνουν; "1. Επισκευή των κινητήριων μηχανισμών (στεγανοποίησης ρουλεμάν) και 2. Τοποθέτηση αυτόματης διάταξης για τη θερμική προστασία των κινητήρων" και στον υπ’ αριθ. 3 ανελκυστήρα "αντικατάσταση των συρματόσχοινων αναρτήσεως θαλάμου-αντίβαρου καθώς και της τροχαλίας τριβής".

Πριν τη σύναψη της συμφωνίας και την κατάρτιση των δύο καταλόγων εργασιών, κλήθηκε η εταιρεία Ελέγχων και Πιστοποιήσεων ΕΤΕΛ ΑΕ, προκειμένου να ελέγξει τους τέσσερις ανελκυστήρες, που είχαν εγκατασταθεί στο οικοδομικό συγκρότημα το έτος 1978, σύμφωνα με τη νομοθεσία του χρόνου εγκατάστασής τους ώστε μετά τον έλεγχο να προβεί στην έκδοση πιστοποιητικού περιοδικού ελέγχου για κάθε ανελκυστήρα.

Η ανωτέρω εταιρεία υπέβαλε προς τη διάδικο εταιρεία "Β.-OTIS Α.Ε" το από 19-12-2005 "MHNYMA-FAX" με θέμα "Αναφορά Αξιολόγησης", όπου προσδιόρισε τις ελλείψεις, που διαπιστώθηκαν μετά τον έλεγχο των τεσσάρων ανελκυστήρων, οι οποίες (ελλείψεις) έπρεπε να αντιμετωπισθούν, για να είναι πλέον δυνατή η έκδοση των πιστοποιητικών ελέγχου.

Ακολούθως, η εταιρεία "Β.-OTIS ΑΕ" διαμόρφωσε και υπέβαλε την 12-1-2006 την προσφορά της με βάση την ανωτέρω αναφορά αξιολόγησης και τις υποδειχθείσες από την ΕΤΕΛ ΑΕ εργασίες, αφού επιπλέον συνυπολόγισε, μετά από απαίτηση της ένωσης συνιδιοκτητών και τις εργασίες αναβάθμισης του εσωτερικού των θαλάμων που είχαν υποστεί φθορές, λόγω της παλαιότητας και της χρήσης τους.

Έτσι, στο άρθρο 3 του συμφωνητικού ορίστηκε ότι "... Ο εργοδότης αναθέτει και ο εργολάβος αποδέχεται και αναλαμβάνει το έργο επισκευής και αναβάθμισης των εν λόγω ανελκυστήρων, βάση των υποδείξεων του αρμοδίου φορέα για την ασφαλή και απρόσκοπτη λειτουργία τους...." Το συμφωνημένο τίμημα για την επισκευή και αναβάθμιση των τεσσάρων ανελκυστήρων ανήλθε στο συνολικό ποσό των 56.700,00 ευρώ (ήτοι 47.647,06 ευρώ + 9.052,94 ευρώ ΦΠΑ 19%), ορίσθηκε δε, να καταβληθεί στην εργολάβο εταιρεία τμηματικά και συγκεκριμένα να δοθεί ως προκαταβολή την 15.3.2006 το ποσό των 10.700,00 ευρώ, εν συνεχεία, με την άφιξη των μηχανισμών στο κτήριο (περίπου στις 15.6.2006), την έκδοση των αντίστοιχων τιμολογίων και την έναρξη των εργασιών να της καταβληθεί ποσό 14.000,00 ευρώ και να εξοφληθεί το υπόλοιπο ποσό (32.000,00 ευρώ) σε τέσσερις ισόποσες δόσεις των 8.000,00 ευρώ στις 15-9-2006, 15-12-2006, 15-3-2007 και 15-6-2007.

Η εργολάβος εταιρεία εκτέλεσε τις συμφωνηθείσες εργασίες, όπως αυτές προσδιορίζονταν αναλυτικά στο συμφωνητικό υπό τον τίτλο "Τελική Περιγραφή Εργασιών" και μετά το τέλος αυτών, υπογράφηκε, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον όρο 9 του, ως άνω, ιδιωτικού συμφωνητικού, το με ημερομηνία 14.11.2006 πρωτόκολλο παραλαβής εργασιών εκσυγχρονισμού.

Το εν λόγω πρωτόκολλο υπέγραψε για λογαριασμό της ένωσης συνιδιοκτητών του οικοδομικού συγκροτήματος ο τότε διαχειριστής της Ν. Κ.. Η παραλαβή του έργου έγινε, όπως αναφέρεται στο ανωτέρω πρωτόκολλο, κατόπιν ελέγχου, ανεπιφύλακτα, καθόσον ουδεμία επιφύλαξη διατυπώθηκε στο σχετικό πρωτόκολλο από την πλευρά της διαχειρίσεως, όπως αυτή είχε δικαίωμα, σύμφωνα με τον υπ’ αριθ. 9.3 όρο του συμφωνητικού, στον οποίο οριζόταν ότι "κάθε επιφύλαξη του εργοδότη που έχει σχέση με το εκτελεσθέν έργο, θα διατυπώνεται και καταχωρείται στο πρωτόκολλο παραδόσεως και παραλαβής".

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η εταιρεία εισέπραξε για το εκτελεσθέν έργο τα ακόλουθα ποσά: 1) στις 23.3.2006, ποσό 10.700,00 ευρώ ως προκαταβολή για την επισκευή και αναβάθμιση των ανελκυστήρων ..... , 2) στις 17.7.2006, ποσό 9.000,00 ευρώ ...., 3) στις 10.8.2006, ποσό 2.500,00 ευρώ και 4) στις 27.9.2006, ποσό 2.500,00 ευρώ ..... Για τα ανωτέρω ποσά εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 45/10-7-2006 απόδειξη παροχής υπηρεσιών της εταιρείας, συνολικού ποσού με το ΦΠΑ 24.700,83 ευρώ.

Από την υπόλοιπη αμοιβή των 31.999,18 ευρώ, που συμφωνήθηκε κατά τα ανωτέρω να γίνει σε 4 ισόποσες δόσεις, ποσού 8.000,00 ευρώ εκάστη, καταβλήθηκε στην εργολάβο εταιρεία ποσό 8.000 ευρώ, στις 13.12.2006 (βλ. την υπ’ αριθ. 15268 απόδειξη), σε πλήρη και ολοσχερή εξόφληση της πρώτης δόσεως που έληγε στις 15-9-2009 και ποσό 6.000,00 ευρώ στις 17.3.2009 (βλ.

τη σχετική απόδειξη καταβολής του ανωτέρω ποσού, την οποία υπέγραψε ο ενεργών την καταβολή Ν. Μ., με την ιδιότητα του διαχειριστή της πολυκατοικίας), προς μερική εξόφληση της δεύτερης δόσεως, που έληγε, σύμφωνα με το συμφωνητικό στις 15.12.2006 , ήτοι συνολικά, έναντι της υπόλοιπης αμοιβή των 31.999,18 ευρώ καταβλήθηκε το ποσό των 14.000,00 (8.000,00 + 6.000,00) ευρώ, ενώ δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός της ένωσης συνιδιοκτητών ότι κατέβαλε στην εργολάβο εταιρεία επιπλέον και το ποσό των 2.430,82 ευρώ, καθόσον η καταβολή αυτού του ποσού δεν προέκυψε από οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο.

Εφόσον λοιπόν, το υπόλοιπο της δεύτερης δόσης, ποσού 2.000 (8.000,00 - 6.000,00) ευρώ, καθώς και τα ποσά της τρίτης (8.000,00 ευρώ) και της τέταρτης δόσης (7.999,18 ευρώ), με ημερομηνίες καταβολής 15.3.2007 και 15.6.2007 αντίστοιχα, ήτοι συνολικά 17.999,18 (2.000,00 + 8.000,00 + 7.999,18) ευρώ, που αποτελεί το υπόλοιπο της συμφωνηθείσας αμοιβής, δεν έχει καταβληθεί στην εργολάβο εταιρία, πρέπει για το λόγο αυτό να υποχρεωθεί η ένωση συνιδιοκτητών της ανωτέρω οικοδομής να το καταβάλει, νομιμοτόκως ως εξής:

ποσό 2.000,00 ευρώ με το νόμιμο τόκο από 16.12.2006, ποσό 8.000,00 ευρώ με το νόμιμο τόκο από 16.3.2007 και ποσό 7.999,18 ευρώ με το νόμιμο τόκο από 16.6.2007. Η ένωση συνιδιοκτητών της εν λόγω οικοδομής ισχυρίσθηκε πρωτοδίκως και επαναφέρει τον ισχυρισμό της με τον πρώτο λόγο της έφεσής της ότι η σύμβαση που καταρτίσθηκε με τον τότε διαχειριστή της Ν.

Κ. και την εργολάβο εταιρία είναι ακυρώσιμη λόγω απάτης, η απάτη δε ανάγεται στην αθέμιτη παραπλάνηση της ένωσης συνιδιοκτητών από την εργολάβο εταιρία ως προς το ότι το έργο εκτελέσθηκε σύμφωνα με τους όρους του συμφωνητικού, χωρίς ελαττώματα και με τις συμφωνημένες ιδιότητες, γεγονός το οποίο ήταν αναληθές, ζήτησε δε, να ακυρωθεί η επίδικη σύμβαση και να επιστραφεί το ποσό που καταβλήθηκε για την εκτέλεση του έργου στην εργοδότρια ένωση συνιδιοκτητών.

Ο ανωτέρω ισχυρισμός είναι αβάσιμος και εκ του λόγου αυτού κρίνεται απορριπτέος, καθόσον από την κατάρτιση της σύμβασης (22.3.2006), της οποίας διώκεται η ακύρωση λόγω απάτης, άλλως από την παράδοση του έργου στις 14.11.2006 μέχρι το χρόνο έγερσης της αγωγής εκ μέρους της ένωσης των συνιδιοκτητών (12.9.2011), έχει ήδη συμπληρωθεί ο χρόνος της ;κατ’ το άρθρο 157 ΑΚ, διετούς αποσβεστικής προθεσμίας, αφού η ένωση των συνιδιοκτητών επικαλείται ότι τα ελαττώματα του έργου, που, κατά τον ισχυρισμό της, δολίως της απέκρυψε η εργολάβος εταιρεία, αναφάνηκαν και έγιναν σ’ αυτή γνωστά αμέσως μετά την παράδοση του έργου, σε κάθε δε περίπτωση από το Μάιο του 2008, ενώ δεν επικαλείται ούτε απέδειξε, ότι η απάτη εξακολούθησε στο πρόσωπο των εκάστοτε εκπροσώπων και διαχειριστών της και μετά την κατάρτιση της δικαιοπραξίας, άλλως μετά την παράδοση του έργου.

Περαιτέρω, η ένωση συνιδιοκτητών αρνούμενη να καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο της αμοιβής ισχυρίστηκε ότι το επίδικο έργο είχε ελαττώματα και ελλείψεις, συνεπεία των οποίων η αξία του δεν υπερβαίνει το ποσό των 25.000 ευρώ, ποσό το οποίο υπολείπεται αυτού που η εργολάβος εταιρεία έχει ήδη εισπράξει ως εργολαβική αμοιβή.

Ο ισχυρισμός της αυτός, εκτιμώμενος ως ένσταση μείωσης της εργολαβικής αμοιβής (άρθρο 688 ΑΚ) πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, καθόσον δεν προσδιορίζεται συγκεκριμένα ο τρόπος υπολογισμού της επικαλούμενης μειωμένης αξίας του παραδοθέντος έργου σε σχέση με τα ελαττώματα και τις ελλείψεις του που η εργοδότρια διατείνεται ότι έχει.

Άλλωστε, η ένωση των συνιδιοκτητών της πολυώροφης οικοδομής με την συνεκδικαζόμενη από 26-7-2011 αγωγή της κατά της εργολάβου εταιρίας επέλεξε να ασκήσει την αξίωση αποζημίωσης (άρθρο 690 ΑΚ) και κατά συνέπεια, δεν θα μπορούσε να ασκήσει και την αξίωση μείωσης της εργολαβικής αμοιβής, διότι οι αξιώσεις που παρέχονται στον εργοδότη από τα άρθρα 688-690 ΑΚ τελούν σε σχέση διαζευκτικής συρροής, με την έννοια ότι η επιλογή ή η άσκηση της μιας αποκλείει την άσκηση της άλλης .....

Εφόσον λοιπόν η εργοδότρια δεν έχει ασκήσει νομίμως τα δικαιώματα που της παρέχονται από τα άρθρα 688-689 ΑΚ, δεν δικαιούται, κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, να αρνηθεί να καταβάλει την οφειλόμενη υπόλοιπη αμοιβή ούτε να ζητήσει την επιστροφή της ήδη καταβληθείσας. Περαιτέρω, ... από τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου προέκυψε ότι: 1) η ένωση συνιδιοκτητών συνομολόγησε και υπέγραψε το επίδικο ιδιωτικό συμφωνητικό επισκευής και αναβάθμισης των τεσσάρων ανελκυστήρων της, εκπροσωπούμενη από τον Ν.

Κ., τότε νόμιμο διαχειριστή της, 2) κατά την 22-3-2006 (ίδια ημέρα με την ημέρα σύναψης της επίδικης σύμβασης εργολαβίας), ο ανωτέρω, με την ίδια ιδιότητα του νομίμου διαχειριστή, συμβλήθηκε με την εταιρεία "X. Β.-OTIS ΑΒΕΤΕ" και ανέθεσε σ’ αυτή τη συντήρηση και τεχνική υποστήριξη των, ως άνω, τεσσάρων ανελκυστήρων της, για χρονικό διάστημα δέκα (10) ετών, 3) την προκαταβολή της εργολαβικής αμοιβής, ποσού 10.700,00 ευρώ κατέβαλε στην εργολάβο εταιρεία ο διαχειριστής Ν.

Κ., ακολούθως δε, η ένωση των συνιδιοκτητών κατέβαλε και τα προαναφερόμενα λοιπά ποσά έναντι της εργολαβικής αμοιβής, συμμορφούμενη στους όρους της επίδικης σύμβασης που είχε υπογράψει ο ανωτέρω διαχειριστής της και αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό την εγκυρότητα της συμφωνίας και τέλος 4) ο Ν. Κ., εκπροσωπώντας τους ιδιοκτήτες της οικοδομής παρέλαβε την 14-11-2006 το έργο και υπέγραψε με την ιδιότητά του αυτή το πρωτόκολλο παραλαβής εργασιών εκσυγχρονισμού των ανελκυστήρων.

Ενόψει αυτών, ο ισχυρισμός της ένωσης συνιδιοκτητών περί ελλείψεως της παθητικής νομιμοποιήσεώς της κρίνεται αβάσιμος και απορριπτέος. Εξάλλου, η ένωση συνιδιοκτητών ισχυριζόμενη ότι το έργο, το οποίο της παρέδωσε η εργολάβος εταιρεία είναι ελαττωματικό και έχει σοβαρές ελλείψεις προκαλείται δε εξ αυτού του λόγου κίνδυνος, ακόμη και για τις ζωές των συνιδιοκτητών και των λοιπών χρηστών των ανελκυστήρων της οικοδομής, ζήτησε να απορριφθεί η αγωγή της εταιρείας, διότι, ενόψει των παραπάνω, η άσκηση του δικαιώματός της υπερβαίνει προφανώς τα όρια που διαγράφονται από το άρθρο 281 ΑΚ και συνεπώς, είναι καταχρηστική.

Ο ισχυρισμός αυτός της εργοδότριας είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος, καθόσον τα ως άνω επικαλούμενα περιστατικά και αν ακόμη υποτεθεί ότι είναι αληθή, δεν καθιστούν την άσκηση της αξίωσης καταβολής της οφειλόμενης εργολαβικής αμοιβής της εταιρείας καταχρηστική, κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ. Ενόψει των ανωτέρω αποδειχθέντων, η από 25-1-2010 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 15975/1033/2010 αγωγή της εταιρείας "X.

Β.-OTIS ΑΒΕΤΕ" πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και να υποχρεωθεί η ένωση συνιδιοκτητών του οικοδομικού συγκροτήματος πολυκατοικιών .... να καταβάλει στην ενάγουσα εταιρεία το ποσό των 17.999,18 ευρώ, νομιμοτόκως για κάθε επιμέρους ποσό κατά τα προαναφερόμενα. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφασή του δέχθηκε την αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη και υποχρέωσε την εναγομένη ένωση συνιδιοκτητών να καταβάλει στην ενάγουσα εταιρεία το ίδιο, ως άνω, ποσό, νομιμοτόκως, κατά τα ανωτέρω, ορθά εφάρμοσε το νόμο και σωστά εκτίμησε τις αποδείξεις γι’ αυτό και πρέπει οι λόγοι της έφεσης, με τους οποίους η εναγομένη ένωση συνιδιοκτητών υποστηρίζει τα αντίθετα, να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι.

Περαιτέρω, ... Μετά την εκτέλεση των εργασιών επισκευής και αναβάθμισης των τεσσάρων ανελκυστήρων από την εργολάβο εταιρεία και την παράδοση του έργου, κλήθηκε η εταιρεία Ελέγχων και Πιστοποιήσεων ΕΤΕΛ ΑΕ προς έλεγχο, ώστε μετά από αυτόν, η εργολάβος να μεριμνήσει για την έκδοση πιστοποίησης καλής λειτουργίας των ανελκυστήρων από τον αρμόδιο φορέα (υπ’ αριθ. 10.1 όρος της σύμβασης).

Ο έλεγχος έγινε στις 12-12-2006 και 5-1-2007, οπότε η ΕΤΕΛ ΑΕ κατέγραψε σε επιστολή της με θέμα "Αναφορά Αξιολόγησης" τις παρατηρήσεις της και τις εκκρεμείς εργασίες. Στη συνέχεια, αφού η εργολάβος εταιρεία εκτέλεσε τις εργασίες που την αφορούσαν - καθόσον κάποιες από αυτές, όπως ο φωτισμός και η κλειδαριά στο τροχαλιοστάσιο και η απομάκρυνση ξένων αντικειμένων από το μηχανοστάσιο, έπρεπε να εκτελεστούν από την ένωση συνιδιοκτητών, αφού δεν είχαν συμφωνηθεί με την επίδικη σύμβαση να γίνουν από την εργολάβο - κλήθηκε και πάλι η ΕΤΕΛ ΑΕ προς έλεγχο την 12-1-2007, οπότε ουδεμία παρατήρηση κατέγραψε.

Κατόπιν του ελέγχου αυτού και αφού προσκομίσθηκαν τα αναγκαία έγγραφα (όπως η άδεια οικοδομής και η άδεια λειτουργίας των ανελκυστήρων), η ΕΤΕΛ ΑΕ εξέδωσε την 17-3-2010 τα υπό στοιχεία C97L57A, C97L58A, C97L59A και C97L60A πιστοποιητικά, ένα για καθένα ανελκυστήρα, στα οποία πιστοποιούσε ότι οι ανελκυστήρες πληρούσαν τις προϋποθέσεις που έθεταν οι διατάξεις του ΒΔ 890/1968, που ίσχυε κατά το χρόνο της εγκατάστασής τους (1978).

Μετά ταύτα, ο ισχυρισμός της ένωσης συνιδιοκτητών, ότι η εργολάβος εταιρεία εκτέλεσε το έργο αντίθετα με τις υποδείξεις του αρμοδίου φορέα ελέγχου, δεν αποδείχθηκε βάσιμος και αληθής, καθόσον προέκυψε ότι η εργολάβος εταιρεία εκτέλεσε το έργο με βάση τις υποδείξεις της ΕΤΕΛ ΑΕ, οι οποίες αποτέλεσαν περιεχόμενο της επίδικης σύμβασης, στη συνέχεια, μετά την εκτέλεση του έργου, αποκαταστάθηκαν οι εργασίες, που υποδείχθηκαν από την ανωτέρω εταιρεία και δεν είχαν εκτελεσθεί σύμφωνα και με τη συμβατική υποχρέωση της εργολάβου εταιρείας, εγκρίθηκε το έργο και εκδόθηκαν τα πιστοποιητικά ελέγχου, με τα οποία βεβαιωνόταν η καλή λειτουργία και των τεσσάρων ανελκυστήρων.

Αν το έργο δεν είχε εκτελεσθεί από την εργολάβο εταιρεία σύμφωνα με τις υποδείξεις της ΕΤΕΛ ΑΕ και δεν είχαν αποκατασταθεί οι παρατηρήσεις της, δεν θα είχαν εκδοθεί τα πιστοποιητικά ελέγχου-καλής λειτουργίας των ανελκυστήρων. Περαιτέρω, επειδή, κατά τον ισχυρισμό της ένωσης συνιδιοκτητών, οι βλάβες των τεσσάρων ανελκυστήρων της πολυώροφης οικοδομής ήταν συνεχείς, ανέθεσαν στον πραγματογνώμονα Ι.

Μ. "τη διαπίστωση των αιτιών δυσλειτουργίας και επαναλαμβανομένων ακινησιών των τεσσάρων ανελκυστήρων" του εν λόγω συγκροτήματος πολυκατοικιών. Ο διορισθείς πραγματογνώμων επισκέφθηκε την 13-11-2010 το οικοδομικό συγκρότημα με την παρουσία και του εκπροσώπου πιστοποιημένου φορέα ελέγχου ανελκυστήρων της εταιρίας ΕΛΤΕΠ ΕΠΕ, ο οποίος πραγματοποίησε οπτικό έλεγχο και στη συνέχεια ο ίδιος φορέας πραγματοποίησε έλεγχο και την 21-1-2011.

Στην από 25-1-2011 έκθεση πραγματογνωμοσύνης, ο ανωτέρω πραγματογνώμων, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των παραπάνω ελέγχων, διαπίστωσε ότι "από τις εργασίες που αναφέρονται στο συμφωνητικό της πολυκατοικίας με την ΟTIS δυσλειτουργούν τα παρακάτω: α) Ρυθμιστές ταχύτητας και έλεγχος αρπάγων. Χρήζουν επιβεβαίωσης για ονομαστική ταχύτητα 1ν/δλο.

Σε περίπτωση ακαταλληλότητας εγκυμονεί κίνδυνο τραυματισμού, β) Διάταξη θερμικής προστασίας κινητήρων. Διαπιστώθηκε υπερθέρμανση στον 1. Εγκυμονεί κίνδυνο ακινησίας ανελκυστήρα και πυρκαγιά, γ) Προσκρουστήρες- αντίβαρα. Δυσλειτουργία στον 2 και 4 . Εγκυμονεί κίνδυνο τραυματισμού επιβατών, δ) Κλειδ. Μανδαλώσεως.

Δυσλειτουργία στο ισόγειο του 2 και μηχ/στάσιο του 3. Εγκυμονεί κίνδυνο εγκλωβισμού επιβατών, ε) Φωτισμός στο Μηχανοστάσιο- Αντλιοστάσιο Δεν υπάρχει στους 2-3-4. στ) Απουσία χειρολαβής στον 1. Εγκυμονεί κίνδυνο τραυματισμού λόγω απότομης εκκίνησης-στάσης. ζ) Σημάνσεις συρμ/νων- βολάν. Απουσιάζουν στους 1-2-3-4 και πύροι στους 1-2.

Εγκυμονεί κίνδυνο τραυματισμού συντηρητή-τεχνικών και ακινησίας, η) Χαμηλή ένταση κουδουνιών κινδύνου στους 1-2-3-4. Εγκυμονεί κίνδυνο καθυστερημένου απεγκλωβισμού. θ) Ηχητική αναγγελία ορόφων οπτικές ενδείξεις. Δυσλειτουργία στους 2-3-4. Προκαλεί ταλαιπωρία-άσκοπη χρήση ειδικά για άτομα με ειδικές ανάγκες, ι) Προστατευτικές λαμαρίνες αντιβάρων.

Έχει καταγραφεί στον 4. Εγκυμονεί κίνδυνο τραυματισμού, ια) Επισκευή των κινητήρων μηχανισμών στον 1-2. Στους 1-2 δεν υπάρχει εγγύηση καλής λειτουργίας-περιγραφή εργασιών". Συμπερασματικά δε εκτιμά "ότι η αναβάθμιση των ανελκυστήρων επικεντρώθηκε κυρίως στο αισθητικό μέρος και όχι στο λειτουργικό. Οι ακινησίες που παρουσιάζονται οφείλονται κυρίως σε δυσλειτουργία των ηλ.

πινάκων, των κινητήρων και των μανδαλώσεων των θυρών. Παρά ταύτα από την εταιρεία ΕΤΕΛ και την OTIS δεν προτάθηκε επέμβαση στους πίνακες και στους κινητήρες πλην των κινητήρων 1 και 2 γεγονός που σημαίνει ότι έκριναν ότι τα υπόλοιπα είναι λειτουργικά. Τα γεγονότα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα αναβάθμισης των ηλ.

πινάκων, των ηλεκτροκινητήρων και συστημάτων ασφαλείας και τέλος στην αλλαγή των θαλάμων. Αντί αυτού ακολουθήθηκε (μη ολοκληρωμένη) αντίθετη προτεραιότητα για άγνωστο για εμένα λόγο". Όμως, από τα παραπάνω στοιχεία και ιδίως, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ο πραγματογνώμονας, δεν προκύπτει ότι οι φθορές και βλάβες που διαπίστωσε η ΕΛΤΕΠ ΕΠΕ κατά τους ελέγχους που διενήργησε στις 13-11-2010 και 21-1-2011, ήτοι τέσσερα (4) έτη, μετά τον τελευταίο έλεγχο της ΕΤΕΛ ΑΕ (12-1- 2007), σχετίζονται με τις παρατηρήσεις της ΕΤΕΛ ΑΕ του 2005 και τις εργασίες που εκτέλεσε η εργολάβος εταιρεία ή ότι οφείλονται στην πλημμελή εκτέλεση του έργου από την εργολάβο εταιρεία.

Επιπλέον, από τα αποδεικτικά στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου δεν αποκλείστηκε η περίπτωση να συνετέλεσε στην εμφάνιση των βλαβών αυτών η παλαιότητα των ανελκυστήρων και η χρήση τους από τους τετρακόσιους (400) ενοίκους του οικοδομικού συγκροτήματος. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι η ΕΛΤΕΠ ΕΠΕ δεν διαπίστωσε, κατά τους ελέγχους της, επικινδυνότητα των ανελκυστήρων.

Άλλωστε, η εταιρεία "X. Β. - OTIS ΑΒΕΤΕ" είχε αναλάβει, όπως προαναφέρθηκε, και τη συντήρηση των συγκεκριμένων ανελκυστήρων και, σύμφωνα με το νόμο, ήταν υπεύθυνη για την ασφάλεια αυτών που τους χρησιμοποιούσαν και υποχρεωμένη, αν προέκυπτε οποιοσδήποτε κίνδυνος για τους χρήστες, να διακόψει άμεσα τη λειτουργία τους, γεγονός το οποίο δεν αποδείχθηκε ότι συνέβη.

Η ένωση συνιδιοκτητών, μολονότι αναφέρει στην αγωγή της περιστατικά βλαβών από 27-5-2008 και μεταγενέστερα, εν τούτοις από τότε και μέχρι την άσκηση της από 26-7-2011 αγωγής της στις 12-9-2011..... ουδόλως επικαλέστηκε εξαπάτηση της διαχείρισής της ή την παράδοση ελαττωματικού έργου. Πέραν τούτου, αν πράγματι, όπως ισχυρίζεται η ένωση συνιδιοκτητών το παραδοθέν έργο ήταν ελαττωματικό και κινδύνευαν οι χρήστες των ανελκυστήρων, λογικό και αναμενόμενο θα ήταν, στις μεταγενέστερες, της παράδοσης του έργου, καταβολές χρηματικών ποσών προς την εργολάβο εταιρεία, για τη μερική εξόφληση της αμοιβής της, ήτοι στις 13-12-2006 και πολύ περισσότερο στις 17-3-2009, να διατυπωθεί επιφύλαξη εκ μέρους του διαχειριστή, γεγονός όμως, το οποίο δεν συνέβη, όπως αποδεικνύεται από τις προσκομισθείσες αποδείξεις.

Επιπλέον, αν οι, ως άνω, ισχυρισμοί της ένωσης συνιδιοκτητών ήταν αληθείς, η τελευταία, προκειμένου να διασφαλίσει την ασφάλεια των χρηστών των ανελκυστήρων, θα είχε καταγγείλει οπωσδήποτε την ισχύουσα μέχρι την 31-12-2015 σύμβαση συντήρησης και τεχνικής υποστήριξης, που είχε συνάψει με την εργολάβο εταιρεία, η οποία σύμβαση καταγγέλθηκε τελικά από την τελευταία την 12-12-2011.

Ενόψει όλων αυτών, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι οι βλάβες των τεσσάρων ανελκυστήρων, που επικαλείται η ένωση συνιδιοκτητών, ήταν συνέπεια της πλημμελούς εκτέλεσης, κατά το έτος 2006, του έργου που είχε αναλάβει η εργολάβος εταιρεία - το οποίο, εάν είχε ελαττώματα και ελλείψεις, προφανώς δεν θα είχε εγκριθεί και πιστοποιηθεί από τον αρμόδιο φορέα - την εργολάβο εταιρεία ουδεμία υπαιτιότητα βαρύνει για τις βλάβες και ελλείψεις που μεταγενέστερα, κατά τον ισχυρισμό της ένωσης συνιδιοκτητών, προέκυψαν και κατά συνέπεια, δεν υποχρεούται να αποζημιώσει τη δαπάνη στην οποία υποβλήθηκε η ένωση συνιδιοκτητών της εν λόγω πολυώροφης οικοδομής για τη διαπίστωση των βλαβών και αυτή στην οποία θα υποβληθεί για την αποκατάστασή τους.

Κατά συνέπεια, το πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίο δέχθηκε εν μέρει την από 26-7-2011 ... αγωγή της ένωσης συνιδιοκτητών ..... και επιδίκασε σ’ αυτήν, ως αποζημίωση, το ποσό των 44.763,40 ευρώ, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων, κατά τους βάσιμους, περί τούτου λόγους της έφεσης της εναγομένης εταιρείας, που αιτείται την απόρριψη της ανωτέρω αγωγής, απορριπτομένων των αντιθέτων λόγων έφεσης της ένωσης συνιδιοκτητών της ανωτέρω πολυώροφης οικοδομής με τους οποίους αυτή παραπονείται για το ότι έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή της, αξιώνοντας την καθ’ ολοκληρίαν αποδοχή της.

Κατόπιν τούτων .... πρέπει η από 29-1-2013 .... έφεση της ένωσης συνιδιοκτητών ... να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ’ ουσία ... Περαιτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η από 31-12-2012 ... έφεση της εταιρείας με την επωνυμία "X. Β.-OTIS ΑΒΕΤΕ", ως και κατ’ ουσία βάσιμη και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση κατά το μέρος που αφορά την εναντίον της αγωγή, ήτοι την από 26-7-2011 ....

αγωγή της ένωσης συνιδιοκτητών. Ακολούθως, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο και ερευνηθεί εκ νέου η από 26-7- 2011 .... αγωγή πρέπει αυτή να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη".

ΙΙΙ) Υπό τις ως άνω παραδοχές και όσον αφορά την από 25-1-2010 αγωγή της αναιρεσίβλητης εταιρείας το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς , επαρκείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με τη συνδρομή όλων των απαιτουμένων στοιχείων για την έναντι αυτής από τη σύμβαση μίσθωσης έργου ευθύνη των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας προς καταβολή του υπολοίπου της οφειλομένης εργολαβικής της αμοιβής .

Έτσι δε καθίσταται εφικτός ο έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής των ανωτέρω ουσιαστικών διατάξεων , τις οποίες το Δικαστήριο ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε με την εφαρμογή τους. Κατά συνέπεια, είναι αβάσιμος ο εκ του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ. δεύτερος λόγος αναίρεσης κατά το μέρος αυτό, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα και ειδικότερα αμφισβητείται η υποχρέωση της ένωσης συνιδιοκτητών προς καταβολή του υπολοίπου της αμοιβής της αναιρεσιβαλλομένης εργολάβου.

Επίσης, αβάσιμος είναι ο ίδιος λόγος αναίρεσης, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ, και όσον αφορά την από 26-7-2011 αγωγή της ένωσης συνιδιοκτητών περί αποζημίωσής τους λόγω ελαττωμάτων του εκτελεσθέντος έργου, διότι, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά από το Εφετείο, καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 690 και 281 ΑΚ, τις οποίες το Δικαστήριο ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε με την εφαρμογή της πρώτης και την μη εφαρμογή της δεύτερης, παρά τα όσα αντίθετα ισχυρίζονται οι αναιρεσείοντες.

Όσον όμως αφορά την αμέσως παραπάνω από 26-7-2011 αγωγή της ένωσης συνιδιοκτητών, δεχόμενο το Εφετείο, ότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη ελαττωμάτων και ελλείψεων στο εκτελεσθέν έργο, διέλαβε ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με το ουσιώδες αυτό ζήτημα. Ειδικότερα, ενώ το Εφετείο δέχεται ότι το έργο εκτελέστηκε και παραδόθηκε στις 14-11-2006 και μάλιστα υπογράφηκε σχετικό πρωτόκολλο "παραλαβής εργασιών εκσυγχρονισμού", στη συνέχεια δέχεται ότι αργότερα, μετά δηλαδή από παρατηρήσεις και υποδείξεις της ΕΤΕΛ ΑΕ (η οποία διενήργησε έλεγχο στο έργο στις 12-12-2006), η αναιρεσίβλητη εργολάβος εκτέλεσε τις εργασίες που της υποδείχθηκαν, παραλείποντας να προσδιορίσει τις συγκεκριμένες εργασίες που εκτέλεσε η αναιρεσίβλητη εργολάβος.

Ακόμη, ενώ δέχεται ότι το έργο , μετά τις παρατηρήσεις και υποδείξεις της ΕΛΤΕ ΑΕ, εκτελέστηκε μέχρι την 12-1-2007 και μάλιστα προσηκόντως, δεν αιτιολογεί επαρκώς για ποιο λόγο τα πιστοποιητικά καλής λειτουργίας των ανελκυστήρων εκδόθηκαν από την ΕΤΕΛ ΑΕ την 17-3-2010, δηλαδή μετά την πάροδο τριών ετών και πλέον από την εκτέλεση του έργου, δεχόμενη αορίστως ότι τα πιστοποιητικά εκδόθηκαν "κατόπιν του ελέγχου και αφού προσκομίστηκαν τα αναγκαία έγγραφα (όπως η άδεια οικοδομής και η άδεια λειτουργίας των ανελκυστήρων)", χωρίς να προσδιορίζει πότε προσκομίστηκαν τα ως άνω έγγραφα και ποιος ήταν υπόχρεος για την προσκόμισή τους.

Επίσης, ενώ δέχεται ότι ο διορισθείς από την ένωση συνιδιοκτητών πραγματογνώμονας στην από 25-1-2011 έκθεσή του, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν στις 13-11-2010 και 21-1-2011 από τον εκπρόσωπο του πιστοποιημένου φορέα ελέγχου ανελκυστήρων της εταιρίας ΕΛΤΕΠ ΕΠΕ, "διαπίστωσε ότι από τις εργασίες που αναφέρονται στο συμφωνητικό της πολυκατοικίας με την OTIS δυσλειτουργούν", μεταξύ άλλων, οι ρυθμιστές ταχύτητας και ο έλεγχος αρπάγων, η διάταξη θερμικής προστασίας κινητήρων, οι προσκρουστήρες- αντίβαρα, οι κλειδ.

μανδαλώσεως, ο φωτισμός στο μηχανοστάσιο- αντλιοστάσιο, η ηχητική αναγγελία ορόφων και οι οπτικές ενδείξεις , όπως και οι κινητήρες μηχανισμοί (στους 1- και 2 ανελκυστήρες) και ότι υπάρχει απουσία χειρολαβής και χαμηλή ένταση κουδουνιών κινδύνου, και ενώ δέχεται ότι οι περισσότερες από τις παραπάνω δυσλειτουργίες και ελλείψεις δημιουργούν κίνδυνο για την ασφάλεια των χρηστών των ανελκυστήρων και ότι "οι ακινησίες που παρουσιάζονται οφείλονται κυρίως σε δυσλειτουργία των ηλ.

πινάκων, των κινητήρων και των μανδαλώσεων των θυρών", που σύμφωνα με τα γενόμενα παραπάνω δεκτά από το δικαστήριο οι εργασίες αυτές περιλαμβάνονται στο υπογραφέν από τα διάδικα μέρη ιδιωτικό συμφωνητικό, στη συνέχεια καταλήγει αναιτιολόγητα και αντιφατικά στην κρίση ότι οι βλάβες και φθορές των τεσσάρων ανελκυστήρων, δεν προκύπτει ότι σχετίζονται με τις παρατηρήσεις της ΕΤΕΛ ΑΕ του 2005 και τις εργασίες που εκτέλεσε η εργολάβος εταιρεία ή ότι οφείλονται σε πλημμελή εκτέλεση του έργου από την εργολάβο εταιρεία, παραλείποντας επιπροσθέτως να προσδιορίσει το περιεχόμενο των παρατηρήσεων της ΕΤΕΛ ΑΕ.

Κατ’ ακολουθία είναι βάσιμος ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ δεύτερος λόγος αναίρεσης κατά το μέρος που οι αναιρεσείοντες, υπό την προαναφερόμενη ιδιότητά τους, παραπονούνται για την απόρριψη ως αβάσιμης της ως άνω αγωγής των συνιδιοκτητών, ενώ απαραδέκτως προβάλλεται ως παραβίαση εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ.

η απόρριψη του ισχυρισμού της ένωσης συνιδιοκτητών περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της αναιρεσίβλητης. Και αυτό διότι ο ως άνω ισχυρισμός απορρίφθηκε ως μη νόμιμος, ενώ ο λόγος αυτός προϋποθέτει έρευνα της ουσίας. Περαιτέρω, απορριπτέος ως απαράδεκτος είναι ο δεύτερος λόγος αναίρεσης κατά το μέρος εκείνο που οι αναιρεσείοντες, υπό την ως άνω ιδιότητά τους, επικαλούνται παραβίαση του άρθρου 559 αρ. 8, 9 και 10 Κ.Πολ.Δ.

Και αυτό διότι για τη θεμελίωσή του πλήττονται ουσιαστικά οι μη υποκείμενες σε αναιρετικό έλεγχο πραγματικές διαπιστώσεις και τα επιχειρήματα του Εφετείου, σχετικά με τη σύναψη της ένδικης σύμβασης, την πρόκληση ζημίας στους αναιρεσείοντες λόγω των ελαττωμάτων και ελλείψεων του εκτελεσθέντος έργου, την υπαιτιότητα της αναιρεσίβλητης για την πλημμελή εκτέλεση του έργου, όπως και για το ύψος της ζημίας της (αναιρεσείουσας), για την μη κανονική εξέταση από αυτή του παραδοθέντος έργου και για την μη δυνατότητα διαπίστωσης των ελαττωμάτων του έργου κατά το χρόνο της παράδοσής του.

ΙV) Με τον πρώτο λόγο της αίτησής τους, οι αναιρεσείοντες, υπό την ως άνω ιδιότητά τους και υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ., μέμφονται το Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη του άλλως ότι δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη του τα αποδεικτικά στοιχεία που νομίμως επικαλέστηκε και προσκόμισε στο Δικαστήριο.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, από τη βεβαίωση του Εφετείου, ότι για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης-ανταπόδειξης Γ. M. και Π. Γ. στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου....., τις υπ’ αριθ. 22112/24-4-2012 και ...24-4-2012 ένορκες βεβαιώσεις των Κ.

Φ. και Ν. Γ. ενώπιον του Συμβολαιογράφου Αθηνών Αθανασίου Πετράκη ....., τις υπ’ αριθ. ...16-10-2013, ...16-10-2013 και ...16-10-2013 ένορκες βεβαιώσεις των Ι. Μ., Γ. Μ. και Π. Γ. ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών Βασιλικής Κίτσου..... και όλα ανεξαιρέτως τα μετ’ επικλήσεως νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα" , σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία για την εκ μέρους αυτού (Εφετείου) συνεκτίμηση και των φερομένων ως αγνοηθέντων αποδεικτικών στοιχείων (όπως εγγράφων, καταθέσεων μαρτύρων, αποδείξεων καταβολής χρηματικών ποσών, έκθεσης πραγματογνωμοσύνης κλπ) , εκτός από εκείνα που ρητά αναφέρεται στην απόφαση ότι δεν έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο και για τα οποία δεν παραπονούνται οι αναιρεσείοντες.

Ειδικά δε για την αιτίαση περί μη λήψης υπόψη από το Δικαστήριο ομολογίας της αναιρεσίβλητης για είσπραξη έναντι της οφειλομένης δεύτερης δόσης των 8.000 ευρώ, εκτός από το ποσό των 6.000 ευρώ (που γίνεται δεκτό και από την προσβαλλομένη απόφαση) και επί πλέον ποσό 2.430,82 ευρώ πρέπει να λεχθούν τα εξής: Με την προσβαλλομένη απόφαση έγιναν δεκτά τα εξής: "καταβλήθηκε στην εργολάβο εταιρεία ....

και ποσό 6.000,00 ευρώ στις 17.3.2009 (βλ. τη σχετική απόδειξη καταβολής του ανωτέρω ποσού, την οποία υπέγραψε ο ενεργών την καταβολή Ν. Μ., με την ιδιότητα του διαχειριστή της πολυκατοικίας), προς μερική εξόφληση της δεύτερης δόσεως, που έληγε, σύμφωνα με το συμφωνητικό στις 15.12.2006 .... ενώ δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός της ένωσης συνιδιοκτητών ότι κατέβαλε στην εργολάβο εταιρεία επιπλέον και το ποσό των 2.430,82 ευρώ, καθόσον η καταβολή αυτού του ποσού δεν προέκυψε από οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο".

Η δε αναιρεσίβλητη στην αγωγή της ανέφερε: "έναντι της καταβλητέας την 15-12-2006 δεύτερης δόσης μας έχει καταβληθεί έναντι το ποσό των 2.430,82 ευρώ, αφήνοντας έτσι ανεξόφλητο το ποσό των 5.569,18 ευρώ (8.000-2.430,82 ευρώ)". Από το τελευταίο δεν προκύπτει ομολογία από την αναιρεσίβλητη ότι το ως άνω ποσό των 2.430,82 ευρώ εισπράχθηκε από αυτή τη συγκεκριμένη ημερομηνία, δηλαδή την 15-12-2006 (απλώς αναφέρεται ότι η δεύτερη δόση ήταν καταβλητέα την 15-12-2006).

Από αυτά δε που δέχθηκε το Δικαστήριο συνάγεται ότι το επίμαχο ποσό αφαιρέθηκε ως συμπεριλαμβανόμενο στο ποσό των 6.000 ευρώ που καταβλήθηκε έναντι της δεύτερης δόσης . V) Με τον τρίτο λόγο της αίτησής τους, οι αναιρεσείοντες, υπό την ως άνω ιδιότητά τους και υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 8, 9, 10, 11, 14 Κ.Πολ.Δ.

αποδίδουν στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη την ένσταση αοριστίας, την ένσταση παθητικής νομιμοποίησης του τότε διαχειριστή της πολυκατοικίας, την ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, την ένσταση ακυρότητας της σύμβασης έργου λόγω απάτης της εργολάβου άλλως την ένσταση μείωσης του τιμήματος και επιστροφής του καταβληθέντος τιμήματος.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ειδικότερα, κατά μεν το μέρος εκείνο που οι αναιρεσείοντες επικαλούνται παραβίαση του άρθρου 559 αρ. 8 , 9 και 14 Κ.Πολ.Δ, ο λόγος είναι αβάσιμος, καθόσον το Δικαστήριο απάντησε στους παραπάνω ισχυρισμούς και τους απέρριψε ως μη νομίμους, εκτός εκείνου περί ακυρότητας της σύμβασης που τον απέρριψε ως απαράδεκτο λόγω συμπλήρωσης του χρόνου της αποσβεστικής προθεσμίας για την άσκηση της σχετικής αξίωσης.

Κατά δε το μέρος εκείνο που οι αναιρεσείοντες επικαλούνται παραβίαση του άρθρου 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ, ο λόγος είναι απαράδεκτος, καθόσον ήδη με τον πρώτο λόγο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η συγκεκριμένη παραβίαση, ενώ κατά το μέρος εκείνο που οι αναιρεσείοντες επικαλούνται παραβίαση του άρθρου 559 αρ. 10 Κ.Πολ.Δ, ο λόγος είναι απαράδεκτος, καθόσον με αυτόν πλήττεται η ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του Δικαστηρίου.

VΙ) Με τον τέταρτο λόγο της αίτησής τους, οι αναιρεσείοντες, υπό την ως άνω ιδιότητά τους και υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ, αιτιώνται το Εφετείο ότι, με ελλιπείς αιτιολογίες και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, αφενός έγιναν δεκτοί οι ισχυρισμοί της αναιρεσίβλητης εργολάβου περί έλλειψης υπαιτιότητάς της και περί έγκρισης και ανεπιφύλακτης παραλαβής από την ένωση συνιδιοκτητών του εκτελεσθέντος από αυτή έργου, αφετέρου δε απορρίφθηκαν αναιτιολόγητα οι προβληθέντες ισχυρισμοί τους (αντενστάσεις) ότι κατά την παράδοση και παραλαβή του έργου δεν έγινε κανονική εξέτασή του από την ένωση συνιδιοκτητών και ότι οι ελλείψεις του έργου δεν μπορούσαν να διαγνωστούν με κανονική εξέταση.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι το δικαστήριο ερεύνησε τους ισχυρισμούς αυτούς, ενώ απορρίπτοντας την ερειδόμενη στο άρθρο 690 ΑΚ αγωγή της ένωσης συνιδιοκτητών με την αιτιολογία ότι τα διαπιστωθέντα ελαττώματα δεν σχετίζονται με το αναληφθέν και εκτελεσθέν από την αναιρεσίβλητη έργο, δεν προχώρησε πλέον σε έρευνα των παραπάνω ισχυρισμών, οι οποίοι ήταν άνευ αντικειμένου.

Απορριπτέος ως αβάσιμος είναι και ο ισχυρισμός περί εσφαλμένης εφαρμογής των διατάξεων περί δικαστικών εξόδων. Και αυτό διότι ουδεμία από τις προβλεπόμενες από το νόμο (άρθρα 178 και 179 Κ.Πολ.Δ.) περιπτώσεις περί συμψηφισμού των δικαστικών εξόδων συνέτρεχε και ως εκ τούτου ορθά επιβλήθηκαν από το δικαστήριο σε βάρος της ηττηθείσης ένωσης συνιδιοκτητών τα δικαστικά έξοδα, παρά τα αντίθετα ισχυριζόμενα από τους αναιρεσείοντες.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλομένη απόφαση, δηλαδή μόνο κατά το μέρος που αφορά την από 26-7-2011 αγωγή της ένωσης συνιδιοκτητών, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το αναιρεθέν μέρος, στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Επίσης, πρέπει να επιστραφεί στην εκπροσωπούμενη από τους αναιρεσείοντες ένωση συνιδιοκτητών το καταβληθέν παράβολο (άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με άρθρο 1παρ. 2 Ν. 4055/2012 με έναρξη ισχύος 2-4-2012) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, που ηττάται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της εκπροσωπούμενης από τους αναιρεσείοντες ένωσης συνιδιοκτητών (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 959/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το αναιρεθέν στο σκεπτικό μέρος στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην εκπροσωπούμενη από τους αναιρεσείοντες ένωση συνιδιοκτητών

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της εκπροσωπούμενης από τους αναιρεσείοντες ένωσης συνιδιοκτητών, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Μαΐου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ