Supreme Court suspends appeal on equal pay claim pending Full Bench ruling on statutory extension.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court suspended the appeal against a lower court's decision awarding €176 monthly allowances to municipal workers. The municipality argued this violated constitutional equality principles, while the workers claimed the law required equal pay for equal work. The court deferred judgment because the core issue of extending these allowances to other public sector categories was already referred to the Full Bench for a definitive ruling.
Legislator headnote
AI generatedArt. 249 KPolD; The court may suspend an appeal when the judgment depends on a question of law already referred to the Full Bench, to ensure uniformity and avoid contradictory decisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 597 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 597/2014
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ (ΟΤΑ) με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ", που εδρεύει στα Μελίσσια Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Δήμος Νέας Πεντέλης", το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταύρο Σταθουλόπουλο.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Α. του Δ., 2) Κ. Χ. του Σ., 3) Ε. Δ. του Μ., 4) Γ. Α. του Ε., 5) Κ. Μ. του Γ., 6) Ζ. Σ. του Ν., 7) Σ. Σ. του Λ., 8) Μ. Σ. του Σ. και 9) Λ. Σ. του Σ., όλων κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Νικολετάκη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-6-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Χαλανδρίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 924/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6274/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 8-2-2013 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 30-12-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή κατά το άρθρο 249 ΚΠολΔ, αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται ολικά ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας, που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητική αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.
Από τη διατύπωση και το σκοπό της διατάξεως αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί χάριν οικονομίας χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, μπορεί δε να εφαρμοσθεί και στην αναιρετική δίκη, παρά τη μη ρητή αναφορά στο άρθρο 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, ότι στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση εφαρμόζονται και οι διατάξεις του άρθρου 249 ΚΠολΔ, διότι η απαρίθμηση στο άρθρο 573 παρ. 1 ΚΠολΔ δεν είναι αποκλειστική, προκύπτει, ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να διατάξει την αναβολή (αναστολή) της δίκης, όταν η διάγνωση της διαφοράς, η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την επίλυση του νομικού ζητήματος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο άλλης δίκης ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου και συναρτάται με έννομη σχέση, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη γένεση του επίδικου δικαιώματος, ενώ παράλληλα η διάγνωση στην άλλη δίκη του νομικού αυτού ζητήματος θα συντελέσει στην επιτάχυνση της πορείας της δίκης και στην ασφαλέστερη διάγνωση του ζητήματος αυτού.
Στην προκείμενη περίπτωση, το Ειρηνοδικείο Χαλανδρίου, με την υπ' αριθμ. 924/2009 απόφασή του, που ενσωματώθηκε στην προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 6274/2012 απόφαση του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του εναγομένου - εκκαλούντος Δήμου Νέας Πεντέλης, λόγω της ερημοδικίας του, δέχθηκε, ότι η μη χορήγηση στους ενάγοντες, ήδη αναιρεσιβλήτους, οι οποίοι εργάσθηκαν στον εναγόμενο Δήμο με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, αμειβόμενοι με βάση τις διατάξεις του Ν. 3205/2003, της παροχής των 176 ευρώ του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002, συνιστά παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της αρχής της ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας (άρθρα 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 εδάφ.
β' του Συντάγματος), εφόσον πληρούσαν τη μοναδική προϋπόθεση για την χορήγησή της, που είναι η υπαγωγή τους στο ενιαίο μισθολόγιο του προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης, όπως αυτό εκάστοτε ισχύει (με το Ν. 2470/ 1997 έως 31-12-2003 και από 1-1-2004 με το Ν. 3205/2003). Ακολούθως δε το Ειρηνοδικείο, με την ως άνω απόφασή του, που ενσωματώθηκε στην προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε την ένδικη αγωγή των αναιρεσιβλήτων και υποχρέωσε τον εναγόμενο Δήμο να τους καταβάλει την επίδικη παροχή των 176 ευρώ του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002.
Την κρίση αυτή του Δικαστηρίου της ουσίας προσβάλλει ο αναιρεσείων Δήμος Πεντέλης, με τους πρώτο, δεύτερο και τρίτο λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως, από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, για παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 1 του Συντάγματος, 14 του Ν. 3016/2002, 24 παρ. 2 και 3 και 28 παρ. 4 του Ν. 3205/2003.
Όμως, η ευδοκίμηση ή μη των λόγων αυτών αναιρέσεως εξαρτάται από την κρίση για το ζήτημα, της επεκτάσεως ή μη, κατ' εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος), της χορηγήσεως της παροχής των 176 ευρώ και σε κατηγορίες υπαλλήλων για τους οποίους δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002, το οποίο, ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας, διότι αφορά μεγάλη κατηγορία εργαζομένων στο Δημόσιο, στους Ο.Τ.Α.
και στα λοιπά Ν.Π.Δ.Δ., έχει παραπεμφθεί στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την υπ' αριθμ. 2233/2013 απόφαση του Β1' Τμήματος, έχει δε ορισθεί δικάσιμος προς συζήτηση αυτού η 10η Απριλίου 2014.
Συνεπώς, για την ενότητα της νομολογίας και την αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει νόμιμη κατ' ουσίαν περίπτωση, όπως αναβληθεί (ανασταλεί), κατ' άρθρο 249 ΚΠολΔ, η έκδοση αποφάσεως επί των πρώτου, δεύτερου και τρίτου λόγων αναιρέσεως, εωσότου εκδοθεί απόφαση για το ως άνω ζήτημα από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Επίσης, θα πρέπει να αναβληθεί η συζήτηση και για τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, με τον οποίο καταλογίζεται στο δικαστήριο της ουσίας, ότι παρά το νόμο έκρινε ότι η επίδικη παροχή υπολογίζεται και επί των επιδομάτων εορτών και αδείας και ότι δεν έλαβε υπόψη του ότι μέρος των ενδίκων αξιώσεων των αναιρεσιβλήτων έχουν υποπέσει σε παραγραφή, καθόσον η ευδοκίμηση ή μη και του λόγου αυτού αναιρέσεως εξαρτάται από την κρίση επί του ως άνω ζητήματος της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναβάλλει την έκδοση αποφάσεως επί της από 8-2-2013 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6274/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εωσότου εκδοθεί απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, για το ζήτημα που έχει παραπεμφθεί σ' αυτή με την υπ' αριθμ. 2233/2013 απόφαση του Β1' Τμήματος του Αρείου Πάγου.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2014. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Μαρτίου 2014.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ