Supreme Court dismisses appeal against third defendant but allows appeal against others, remanding case to Euboea Court.

Απόφαση 597 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 597/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "Κ. ΕΠΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο της Ξανθίππη Μικρού.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Χ. Τ. του Δ., 2. Ι. Π. του Π., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ντούμο και 3. Δ. Π. του Δ., κατοίκου ... .

Στο σημείο αυτό η πληρεξουσία δικηγόρος της αναιρεσείουσας Ξανθίππη Μικρού δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 10 Ιουνίου 2012 αιτήσεώς της ως προς τον τρίτο των αναιρεσιβλήτων.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5 Αυγούστου 2011 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 215/2007 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 199/2011 του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12 Ιουνίου 2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 4 Φεβρουαρίου 2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 607/12-6-2012 αιτήσεως, για αναίρεση της 199/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική Έδρα Χαλκίδας) κατά την απεύθυνσή της κατά του τρίτου των αναιρεσιβλήτων και την παραδοχή αμφοτέρων των λόγων της κατά την κατεύθυνσή της κατά των λοιπών αναιρεσίβλητων.

Η πληρεξουσία της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 607/12-6-2012 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 199/8-12-2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική Έδρα Χαλκίδας).

Η εν λόγω αίτηση αναιρέσεως θεωρείται πως δεν ασκήθηκε κατά την απεύθυνση της κατά του τρίτου των αναιρεσιβλήτων, μετά την καταχωρηθείσα στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δήλωσή της δι' αυτής αναιρεσείουσας περί παραιτήσεως της από το δικόγραφο της αναιρέσεως ως προς τον εν λόγω τρίτο των αναιρεσιβλήτων (ΚΠολΔ 294 εδ. 1, 295 παρ.1 εδ.1, 297,299, 573 παρ.1). Περαιτέρω, το τυπικά παραδεκτό της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως κατά την κατεύθυνσή της κατά των λοιπών αναιρεσιβλήτων, για την οποία καταβλήθηκε το κατά το άρθρο 495 παρ. 2 ΚΠολΔ παράβολο (3329658, 3329660, 3329668-3329671 παράβολα), επιτρέπει την έρευνα της βασιμότητας των διατυπούμενων δι' αυτής λόγων με βάση τις παραδοχές της προσβαλλομένης δι' αυτής αποφάσεως, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή κατά το άρθρο, 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα, κατά το ενδιαφέρον την παρούσα αναιρετική διαδικασία αντικείμενο της 433/5-9-2005 αγωγής, δι' αυτής εφέροντο προς διάγνωση αξιώσεις αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως των δι' αυτής εναγόντων και ήδη πρώτης και δεύτερου των αναιρεσιβλήτων, απορρέουσες από την αποδιδόμενη στον προστηθέντα από την συνεναγόμενή του και ήδη αναιρεσείουσα εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εναγόμενο και αρχικώς τρίτο των αναιρεσιβλήτων άδικη και υπαίτια πράξη, συνισταμένη στην πλημμελή εγκατάσταση κλιματιστικού μηχανήματος στην οικία τους, κατά την λειτουργία του οποίου προκλήθηκε πυρκαγιά αυτής.

Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε, κατά μερική παραδοχή της, η 215/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας και σε δεύτερο βαθμό, ύστερα από τις (ι) 309/16-11-2007, (ιι) 308/16-11-2007 και (ιιι) 317/20-11-2007 εφέσεις των διαδίκων, η 199/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με απορριπτική κατ' ουσίαν κρίση επί των με στοιχ. (ι) και (ιι) εφέσεων των εναγόντων και του εναγομένου, αντίστοιχα.

Αντίθετα, κατά μερική παραδοχή της με στοιχ (ιιι) εφέσεως της συνεναγομένης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, εξαφάνιση κατά τούτο της προσβαλόμενης δι' αυτής πρωτοβάθμιας αποφάσεως και εξέταση κατ' ουσίαν της υποθέσεως, έγινε κατά ένα μέρος δεκτή η αγωγή και κατά την απεύθυνσή της κατά της εν λόγω εναγομένης, κρίση της την οποία στήριξε στις ακόλουθες αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της, που ενδιαφέρουν τους ερευνώμενους στη συνέχεια λόγους αναιρέσεως.

Ειδικότερα, διέλαβε στις αιτιολογίες της, κατ' ακριβή κατά τούτο αντιγραφή της "-Την 25η Ιανουαρίου του έτους 2001, ο πατέρας της πρώτης εκ των μνησθέντων διαδίκων και πενθερός του δευτέρου εξ ημών, αντίστοιχα, αγόρασε από το στη Χαλκίδα ευρισκόμενο (οδός ... αριθμ. 3) Υποκατάστημα της πρώτης των εναγομένων (και ήδη πρώτης των εφεσιβλήτων της πρώτης από τις παραπάνω εφέσεις-πρώτης των εκκαλούντων της δευτέρας εκ των ως άνω εφέσεων) εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "Κ.

ΕΠΕ - ΕΙΔΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ", με πίστωση του τμήματος: α) ένα ιονιστή ELECROLUX Z 7020, με κωδικό 455-044-001, β) ένα κλιματιστικό συμπ. SHARP AE- Χ099 Ε, με κωδικό 665-018-041 και γ) ένα κλιματιστικό SHARP ΑΥ-Χ099Ε (8-Ψ), με κωδικό 665-018-044. Τα προσημειωθέντα κλιματιστικά μηχανήματα, καθώς επίσης και το κλιματιστικό μηχάνημα με στοιχεία SHARP ΑΥ ΑΕ 189 και κωδικό αριθμό 665-018-019,που αγοράσθηκε από τον πατέρα της πρώτης των εναγόντων από το ίδιο Υποκατάστημα της πρώτης των εναγομένων με πίστωση του τμήματος, την 17η Απριλίου του έτους 2000, δώρισε εκείνος στους ενάγοντες προκειμένου να τα εγκαταστήσουν στο ως άνω διαμέρισμα-οικογενειακή στέγη τους.

Τα κλιματιστικά μηχανήματα εγκατέστησε στο εν λόγω ακίνητο, ο τρίτος των εναγομένων (ήδη δεύτερος των εφεσιβλήτων της πρώτης από τις μνησθείσες εφέσεις και εκκαλών της πρώτης εκ των αυτών εφέσεων), Δ. Π. του Δ., ο οποίος εργάζεται ως ηλεκτρολόγος και στα πλαίσια της επαγγελματικής του δραστηριότητας συνεργάζεται με την πρώτη των εναγομένων, εταιρεία "Κ.

ΕΠΕ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", με την έννοια ότι παρέχει την εργασία του σ' αυτή σύμφωνα με τις οδηγίες και τις εντολές της ...". Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται η ηττηθείσα εναγομένη με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως, κατά την απεύθυνσή της κατά της πρώτης και του δευτέρου και ήδη μόνων αναιρεσιβλήτων και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια οι προβαλλόμενοι δι' αυτής λόγοι αναιρέσεως.

Ειδικότερα, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται για (ευθεία) παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, αν το δικαστήριο της ουσίας, με βάση τα αναιρετικώς ανέλεγκτα γενόμενα δεκτά από εκείνο, ως αποδειχθέντα, πραγματικά περιστατικά, δεν εφαρμόσει συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή εφαρμόσει αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμόσει αυτόν εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον κανόνα δικαίου.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξ άλλου, το κατά το νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μη καλύπτονται αμφιβολίες.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 922 του ΑΚ "Ο κύριος ή ο προστήσας κάποιον άλλον σε μια υπηρεσία ευθύνεται για τη ζημία που ο υπηρέτης ή ο προστηθείς προξένησε σε τρίτον παράνομα κατά την υπηρεσία του". Κατά το άρθρο 926 εδ. Α' του ΑΚ "αν από κοινή πράξη περισσοτέρων προήλθε ζημία ή αν για την ίδια ζημία ευθύνονται περισσότεροι, ενέχονται όλοι εις ολόκληρον".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι ο προστήσας ευθύνεται για τις άδικες πράξεις του προστηθέντος, εις ολόκληρον με αυτόν, εφ' όσον τελέσθηκαν είτε κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας, η οποία του ανετέθη βάσει συμβάσεως (μίσθωσης εργασίας, εντολής) είτε επ' ευκαιρία ή και εξ αφορμής της υπηρεσίας, ακόμη δε και κατά κατάχρηση αυτής γενόμενες, εφόσον μεταξύ ζημιογόνου ενεργείας και υπηρεσίας υπάρχει εσωτερική συνάφεια.

Είναι αδιάφορη η νομική σχέση που συνδέει τον προστήσαντα με τον προστηθέντα και αρκεί το γεγονός ότι ο τελευταίος, όταν αδικοπρακτούσε, τελούσε υπό τις οδηγίες και εντολές του προστήσαντος ως προς τον τρόπο εκπλήρωσης των καθηκόντων του, χωρίς να είναι απαραίτητη και η διαρκής επίβλεψή του, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση πάντως ότι ο προστηθείς ενεργούσε προς διεκπεραίωση και γενικά προς εξυπηρέτηση συμφερόντων του προστήσαντος.

Οι ενδιαφέρουσες την παρούσα αναιρετική διαδικασία και σημειούμενες στην αρχή της παρούσης αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως και ιδία ότι ο συνεναγόμενος της ήδη αναιρεσείουσας, ο οποίος εγκατέστησε πλημμελώς την κλιματιστική συσκευή, εργάζεται ως ηλεκτρολόγος και στα πλαίσια της επαγγελματικής του δραστηριότητας συνεργάζεται μετ' αυτής, με την έννοια ότι παρέχει την εργασία του σ' αυτή σύμφωνα με τις οδηγίες και τις εντολές της, χωρίς να προσδιορίζεται το περιεχόμενο της συνεργασίας τους και των εντολών και οδηγιών της κατά την παροχή της εργασίας του, ως και το συμφέρον αυτής, προς εξυπηρέτηση του οποίου εγκατέστησε την κλιματιστική συσκευή, αξιολογούνται ως ανεπαρκείς, με την έννοια ότι τα γενόμενα δεκτά πραγματικά αυτά περιστατικά δημιουργούν αμφιβολίες για τη σχέση προστήσεως και εντεύθεν για την ορθή εφαρμογή του άρθρου 922 ΑΚ, κατά τις βάσιμες περί τούτου προβαλλόμενες αναιρετικές αιτιάσεις από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ, με την έννοια της ευθείας και εκ πλαγίου παραβιάσεως της εν λόγω διατάξεως.

Συνακόλουθα αυτών πρέπει, κατά παραδοχή των λόγων αυτών αναιρέσεως, να αναιρεθεί η πληττομένη δι' αυτής απόφαση κατά το προσβαλλόμενο και χαρακτηριζόμενο με στοιχ. Α(α) κεφάλαιο αυτής (433/5-9-2005 αγωγή των αναιρεσίβλητων κατά την απέυθυνσή της κατά της αναιρεσείουσας) και παραπεμφθεί κατά τούτο η υπόθεση στο ιδρυθέν με το πδ 30/2011, με χρόνο ενάρξεως της λειτουργίας του από 16-9-2011, Εφετείο Ευβοίας, (άρθρο μόνο παρ. 2 πδ 30/2011, ΚΠολΔ 580 παρ.3 εδ.2).

Τέλος, πρέπει να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 3.000,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρείται πως δεν ασκήθηκε η 607/12-6-2012 αίτηση για αναίρεση της 199/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική Έδρα Χαλκίδας) κατά την απεύθυνσή της κατά του τρίτου των αναιρεσιβλήτων (Δ. Π.).

Αναιρεί 199/8-2-2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική Έδρα Χαλκίδας) κατά το χαρακτηριζόμενο με στοιχ. Α(α) κεφάλαιο αυτής.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση της στο Εφετείο Ευβοίας. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3000,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Απριλίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ