Supreme Court allows appeal against lower court decision regarding voluntary jurisdiction procedure and remands case for substantive trial.

Απόφαση 596 / 2023 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 596/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Βλάχου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη και Μαρί Δεργαζαριάν, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Τ. του Ι., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Σωτηριάδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η αιτούσα και ήδη αναιρεσείουσα με την από 24-6-2016 αίτησή της προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Ξάνθης ζήτησε να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ' αυτή. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 228/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 264/2017 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 31-7-2017 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 1658/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την ως άνω εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλο Δικαστή.

Εκδόθηκε η 204/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-3-2021 αίτησή της. Η υπόθεση, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Γεωργία Κατσιμαγκλή, εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 10-03-2021 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 12/12-03-2021) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 204/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας των άρθρων 739 επ. ΚΠολΔ, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553 παρ. 1β, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1, 741 και 769 Κ.Πολ.Δ.).

Είναι επομένως παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω για το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (άρθρο 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.). Από την επιτρεπτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 204/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, είναι αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής:

Με την από 24-06-2016 (αριθμ. εκθ. καταθέσεως …/29-06-2016) αίτησή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης, η αιτούσα και ήδη αναιρείουσα ισχυρίστηκε ότι μεταξύ αυτής και του Β. Κ. είχε συσταθεί συμπλοιοκτησία για την εκμετάλλευση ενός αλιευτικού σκάφους, στην οποία μετείχαν η ίδια με ποσοστό 99% και ο Β. Κ.

με ποσοστό 1%, κατ' αναλογία δηλαδή των ποσοστών συγκυριότητάς τους στο σκάφος αυτό, το οποίο αγοράστηκε στη Χαλκίδα, με το από 27-05-2015 ιδιωτικό συμφωνητικό και του οποίου η μεταβιβαστική πράξη καταχωρήθηκε στα βιβλία νηολογίων του Λιμεναρχείου Αλεξανδρούπολης στις 17-08-2015 και εκδόθηκε το με την ίδια ημερομηνία (17-08-2015) έγγραφο εθνικότητας του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, του Νηολόγου του Κ/Λ Αλεξανδρούπολης.

Ότι αυτή και ο ως άνω συμπλοιοκτήτης, πριν από την καταχώρηση της μεταβιβαστικής πράξης στα βιβλία νηολογίων, υπέβαλαν στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. Ξάνθης την υπ' αριθμ. …/26-06-2015 δήλωση έναρξης εργασιών της συμπλοιοκτησίας με την επωνυμία «Κ. Β. - Τ. Α», μαζί με την οποία κατέθεσαν και το προβλεπόμενο συνοδευτικό έγγραφο ".. - Δήλωση Σχέσεων Φορολογουμένου", που συμπεριλαμβάνεται στα στοιχεία του οικείου φορολογικού φακέλου, σε ειδικό πλαίσιο του οποίου υπάρχει σημείωση "ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΩΝ", όπου αναγράφονται τα στοιχεία των προσώπων που μετέχουν της επιχείρησης.

Ότι κατά την αναγραφή των δικών της στοιχείων και στην ένδειξη "Είδος Σχέσης", σημειώνεται εντύπως η ιδιότητά της ως διαχειρίστριας, αποτυπώνοντας την απόφασή της, ως έχουσας την απόλυτη πλειοψηφία (99%) των μερίδων της συμπλοιοκτησίας να ασκεί η ίδια την διαχείριση αυτής. Ότι καίτοι ο Β. Κ. δεν διορίστηκε διαχειριστής της συμπλοιοκτησίας, στη "Βεβαίωση Έναρξης Εργασιών" της συμπλοιοκτησίας στη Δ.Ο.Υ.

Ξάνθης, αναγράφηκε αυτός ως διαχειριστής, γεγονός το οποίο η ίδια πληροφορήθηκε στις 02.10.2015 και εμφανιζόμενος με την ιδιότητα αυτή προέβαινε στην εκμετάλλευση του σκάφους κατά τρόπο καταστροφικό για τα συμφέροντά της και διαπράττοντας αξιόποινες πράξεις σε βάρος της, όπως υπεξαίρεση του συνόλου του μεριδίου της επί των εισπράξεων.

Ότι η Δ.Ο.Υ. Ξάνθης αμφισβητεί τη δυνατότητά της ως διαχειρίστριας να εκπροσωπεί έναντι αυτής την συμπλοιοκτησία και ο αρμόδιος Νηολόγος Αλεξανδρούπολης αρνείται να δεχτεί να καταχωρήσει το διορισμό της ως διαχειρίστριας της συμπλοιοκτησίας, με αποτέλεσμα να εγείρονται αμφισβητήσεις έναντι των τρίτων περί του αληθούς προσώπου του δυνάμενου να εκπροσωπεί νομίμως την συμπλοιοκτησία στις συναλλαγές της και έτσι τίθεται η δραστηριότητα του σκάφους σε καθεστώς αναγκαστικής αδράνειας, με δυσμενείς γι' αυτήν οικονομικές επιπτώσεις.

Ότι η εμφάνιση του Β. Κ. στη "Βεβαίωση Έναρξης Εργασιών" της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης ως διαχειριστή, δεν συνιστά νόμιμο και παραδεκτό τρόπο διορισμού του, ως διαχειριστή της συμπλοιοκτησίας, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ως σιωπηρή ή εν τοις πράγμασι ανάθεση της διαχείρισης σ' αυτόν. Ότι, εφόσον η πλειοψηφία των μερίδων αποφασίζει νόμιμα ακόμα και χωρίς τυπική πρόσκληση της μειοψηφίας και ο συμπλοιοκτήτης, που κατέχει την απόλυτη πλειοψηφία των μερίδων, μπορεί με απόφασή του να διορίσει τον εαυτό του ως διαχειριστή, η ίδια (αιτούσα), ως κάτοχος της πλειοψηφίας (99%) των μερίδων της συμπλοιοκτησίας και μηδέποτε διορισθέντος του Β.

Κ. ως διαχειριστή αυτής, έχει δικαίωμα να ζητήσει να αναγνωριστεί η αποκλειστική άσκηση της διοίκησης των υποθέσεων της συμπλοιοκτησίας, μεταξύ των οποίων και της διαχείρισης, με απόφασή της, την οποία δηλώνει και με την άσκηση της ένδικης αίτησης. Με βάση τα περιστατικά αυτά, η αιτούσα, επικαλούμενη έννομο συμφέρον, ζήτησε να αναγνωριστεί ότι, από τη σύσταση της συμπλοιοκτησίας, ουδέποτε ανατέθηκε η διαχείρισή της στον Β.

Κ., να υποχρεωθεί ο Προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης, να προβεί στη διαγραφή του Β. Κ. από το οικείο Μητρώο της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης, να αναγνωριστεί το δικαίωμά της στην ανάληψη της αποκλειστικής διαχείρισης της συμπλοιοκτησίας με βάση τους ορισμούς του νόμου, να υποχρεωθεί ο Προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης, να προβεί στην έκδοση νέας Βεβαίωσης Έναρξης Εργασιών της συμπλοιοκτησίας με την αναγραφή του ονόματός της στη θέση του διαχειριστή αυτής αναδρομικά από την έναρξή της στις 26-06-2015, άλλως και σε κάθε περίπτωση να αναγνωριστεί ότι μόνη αυτή έχει την αποκλειστική διαχείριση της συμπλοιοκτησίας ως κατέχουσα την πλειοψηφία του συνόλου των μερίδων.

Επί της αίτησης αυτής εκδόθηκε, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, η υπ' αριθμ. 228/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης, με την οποία η αίτηση κρίθηκε νόμιμη και απορρίφθηκε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν. Κατά της ανωτέρω πρωτόδικης απόφασης η αιτούσα άσκησε την από 31-01-2017 έφεσή της ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 264/2017 απόφαση του ανωτέρω δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, το οποίο δέχθηκε την έφεση τυπικά και απέρριψε αυτή κατ' ουσίαν.

Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζήτησε η αιτούσα με την από 31-07-2018 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1658/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου. Με την απόφαση αυτή αναιρέθηκε η ανωτέρω υπ' αριθμ. 264/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης και ακολούθως, παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή, πλην εκείνου που εξέδωσε την εν λόγω αναιρεθείσα η απόφαση.

Ειδικότερα, με την υπ' αριθμ. 1658/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, αναιρέθηκε στο σύνολό της η υπ' αριθμ. 264/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, για τον προβλεπόμενο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αναιρετικό λόγο και ειδικότερα για έλλειψη νόμιμης βάσης, εξαιτίας ανεπαρκών, ασαφών και αντιφατικών αιτιολογιών ως προς την ύπαρξη συμπλοιοκτησίας μεταξύ της αιτούσας και του Β.

Κ. και ως προς την τρόπο με τον οποίο έλαβε χώρα ο ορισμός του τελευταίου ως (μοναδικού) διαχειριστή. Ακολούθως, το Μονομελές Εφετείο Θράκης, στο οποίο παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, δικάζοντας ως Δικαστήριο της παραπομπής, επί της ανωτέρω από 31-01-2017 έφεσης της αιτούσας - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, εξέδωσε την υπ' αριθμ. 204/2020 απόφασή του, με την οποία δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση.

Ήδη, η ως άνω υπ' αριθμ. 204/2022 απόφαση του Δικαστηρίου της παραπομπής, προσβάλλεται με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης. Η συμπλοιοκτησία, που αποτελεί ιδιάζουσα μορφή εμπορικής εταιρείας και στερείται νομικής προσωπικότητας, για τη σύσταση της οποίας δεν απαιτείται η τήρηση κάποιου τύπου (ΑΠ 1157/1981), ρυθμίζεται από τις διατάξεις των άρθρων 10 έως 36 του "Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου" (ΚΙΝΔ), που κυρώθηκε με το άρθρο μόνο του ν. 3816/1958.

Συμπλοιοκτησία υπάρχει όταν συγκύριοι πλοίου εκμεταλλεύονται, από κοινού, τούτο. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 11 του νόμου αυτού, κατά την οποία "αι αποφάσεις επί ζητημάτων αφορώντων την συμπλοιοκτησίαν λαμβάνονται κατά πλειοψηφίαν του συνόλου των μερίδων", η διοίκηση όλων των εταιρικών υποθέσεων - θεμάτων, που αφορούν τη συμπλοιοκτησία, εφόσον δεν έχει οριστεί διαφορετικά στη σύμβαση συμπλοιοκτησίας, γίνεται με αποφάσεις των συμπλοιοκτητών, που λαμβάνονται με πλειοψηφία του συνόλου των μερίδων, ακόμη και σχετική, με την επισήμανση ότι για ορισμένα θέματα απαιτείται άλλοτε αυξημένη και άλλοτε μειωμένη - απλή πλειοψηφία.

Ειδικότερα, τη συμπλοιοκτησία, κατ' αρχήν, διοικούν όλοι μαζί οι συμπλοιοκτήτες που αποφασίζουν κατά την πλειοψηφία των μερίδων τους. Αν, όμως, υπάρχουν πολλοί συμπλοιοκτήτες, η διαχείριση δυσχεραίνεται. Έτσι, για τη διευκόλυνση της διαχείρισης και γενικότερα για την εκπροσώπηση της συμπλοιοκτησίας προς τα έξω, δικαστικά και εξώδικα, ο πιο πάνω νόμος όρισε, με τη διάταξη του άρθρου 13, ότι η διαχείριση της συμπλοιοκτησίας μπορεί να ανατεθεί σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα, που λέγονται διαχειριστές και που μπορεί να είναι συμπλοιοκτήτες ή τρίτοι.

Για το διορισμό διαχειριστή απαιτείται, είτε απόφαση των συμπλοιοκτητών, που λαμβάνεται κατά (απλή) πλειοψηφία των μερίδων, είτε σύμβαση, που προϋποθέτει συμφωνία όλων των συμπλοιοκτητών και που μπορεί να γίνει τόσο, κατά το χρόνο της σύστασης της συμπλοιοκτησίας, όσο και κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της.

Ο διορισμός διαχειριστή δεν χρειάζεται να περιβληθεί τον έγγραφο τύπο, αλλά μπορεί να γίνει και προφορικά, ακόμη και σιωπηρά με συμφωνία των συμπλοιοκτητών που εκδηλώνεται εμπράκτως. Όμως, ο διορισμός (η παραίτηση ή η ανάκληση) του διαχειριστή αντιτάσσονται κατά των τρίτων μόνο αν σημειωθούν στο νηολόγιο, κατ' άρθρο 14 ΚΙΝΔ, δηλαδή καθιερώνεται δημοσιότητα που δεν έχει, πάντως, συστατικό χαρακτήρα και που ενεργεί, ως προς τα έξω, μόνο υπέρ των τρίτων (ΑΠ 1658/2018).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, η οποία ορίζει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/2020, Ολ. ΑΠ 2/2019, Ολ. ΑΠ 8/2018, Ολ. ΑΠ 1/1999). Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες (ΑΠ 85/2020, ΑΠ 38/2020).

Συνεπώς, κατά την έννοια του αναιρετικού αυτού λόγου η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υπάρχει, επομένως, εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι, να μην μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (ΑΠ 78/2020, ΑΠ 59/2020).

Ειδικότερα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που, είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, ή όταν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά (Ολ.

ΑΠ 15/2006, ΑΠ 78/2020, 38/2020, ΑΠ 638/2019, ΑΠ 98/2017). Δεν υπάρχει όμως, έλλειψη νόμιμης βάσης και δεν έχει εφαρμογή η παραπάνω διάταξη, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατ` άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ., εκτός αν δεν είναι σαφές και πλήρες το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (Ολ.

ΑΠ 1/2020). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 414/2019). Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου που σχετίζονται απλώς με την συνεκτίμηση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές με βάση τις οποίες διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμός 19 Κ.Πολ.Δ., αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα, των διαδίκων, που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 1112/2020, ΑΠ 797/2020, ΑΠ 882/2019, ΑΠ 565/2018, ΑΠ 813/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 204/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ως αποδειχθέντα, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.), μετά από εκτίμηση των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων που αναφέρει, τα ακόλουθα: "Με το από 23.05.2015 ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταρτίσθηκε στη Θεσσαλονίκη, μεταξύ της αιτούσας (ήδη αναιρεσειουσας) και του Β.

Κ., συνεστήθη αφανής εταιρία, με εμφανή εταίρο τον τελευταίο και αφανή εταίρο την αιτούσα. Σκοπός της εταιρίας αυτής ορίστηκε η εκμετάλλευση αλιευτικού σκάφους και δη του με αριθμό Νηολογίου Χαλκίδας … με το όνομα "Ε. Κ.", με έδρα της τη Δημοτική Κοινότητα Α. Δ. Χ. Π.Ε…, ως κεφάλαιο της εταιρίας ορίστηκε το ποσό των 100.000 ευρώ, το οποίο "καταβλήθηκε εξ ολοκλήρου" στο ταμείο της από την αφανή εταίρο και δαπανήθηκε ολοσχερώς για την αγορά του προαναφερόμενου σκάφους.

Με το ίδιο συμφωνητικό ορίστηκε ότι: "Η δραστηριότητα και εν γένει εκμετάλλευση της αφανούς εταιρίας θα ασκείται στο όνομα του εμφανούς εταίρου, εξ ου λόγου και υπόλογος και υπεύθυνος έναντι πάσης δημόσιας, δικαστικής και διοικητικής Αρχής, όπως και έναντι παντός τρίτου εν γένει θα είναι ο εμφανής εταίρος", καθώς και ότι " Από την έναρξη της λειτουργίας της επιχείρησης εκμετάλλευσης του πλοίου, ο αφανής εταίρος θα συμμετέχει αποκλειστικά με την προσωπική του εργασία, που θα αφορά σε κάθε ενέργεια σχετικά με τη διεύθυνση, συντήρηση, λειτουργία και την εν γένει αλιευτική δραστηριότητα του πλοίου, ενώ την αποκλειστική διαχείριση του ταμείου της επιχείρησης αναλαμβάνει η αφανής εταίρος, η οποία θα ελέγχει όλες τις εισπράξεις και πληρωμές που θα διενεργεί για λογαριασμό της επιχείρησης και στο όνομα του ο εμφανής εταίρος".

Η συμμετοχή των εταίρων στα κέρδη και τις ζημιές από την λειτουργία της επιχείρησης ορίστηκε σε ποσοστό 50% για έκαστο των μερών, η διάρκεια της εταιρίας συμφωνήθηκε αορίστου χρόνου, η δε λύση αυτής θα επέλθει με την διακοπή της λειτουργίας της επιχείρησης κατόπιν ομόφωνης απόφασης των εταίρων ή με καταγγελία από την αφανή εταίρο.

Επί πλέον ορίστηκε ρητά ότι "κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της επιχείρησης μπορεί να ζητηθεί και οφείλει να συμπράξει προς τούτο άνευ αντιρρήσεων ο εμφανής εταίρος, η προβλεπόμενη από νόμο σύστασης εταιρικής μορφής και δη της συμπλοιοκτησίας ή άλλης οιασδήποτε νομικής μορφής εφόσον υπάρχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις".

Μετά την υπογραφή του εν λόγω ιδιωτικού συμφωνητικού, το γνήσιο της υπογραφής των οποίων θεωρήθηκε την ίδια ημέρα στο …. από την αρμόδια Λιμενική Αρχή, τα ως άνω συμβαλλόμενα μέλη αποφάσισαν για την συνεκμετάλλευση του πλοίου να συστήσουν άτυπα συμπλοιοκτησία με ποσοστό συγκυριότητας 99% η αιτούσα και 1% ο Β.

Κ.. Προς τούτο αμφότεροι οι συμπλοιοκτήτες στις 26-06-2015 μετέβησαν στη Δ.Ο.Υ Ξάνθης, για να προβούν σε δήλωση έναρξης εργασιών, όπου υπέβαλαν από κοινού αυτοπροσώπως το έντυπο .. TAXIS με τίτλο "Δήλωση Σχέσεων Φορολογουμένου", το οποίο φέρει την υπογραφή αμφοτέρων, στη β παράγραφο του οποίου με επικεφαλίδα ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΩΝ αναγράφεται:

ΑΦΜ ... Ονοματεπώνυμο: Τ. Α., Είδος Σχέσης (γραμμένο μηχανογραφικώς): "Διαχειριστής" και ΑΦΜ ... Ονοματεπώνυμο: Κ. Β., Είδος Σχέσης: "Κληρονόμος" (γραμμένο μηχανογραφικώς), και μετά από χειρόγραφη πρόχειρη διαγραφή "Διαχειριστής" (γραμμένο χειρόγραφα). Με βάση αυτή τη δήλωση εκδόθηκε η με αριθμό ../26-06-2015 βεβαίωση έναρξης εργασιών Μη Φυσικού Προσώπου με ΑΦΜ ...

με τα κάτωθι στοιχεία "επωνυμία: "Τ. Α. Κ. Β.", "ημερομηνία έναρξης: 26/06/2015", "ημερομηνία επικύρωσης καταστατικού: 26/06/2015", "αριθμός επικύρωσης: ..", "αρχή επικύρωσης καταστατικού: Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας", "Κατηγορία μη φυσικού προσώπου: Συμπλοιοκτησία", "ΜΕΛΗ: Κ. Β. ποσοστό συμμετοχής 1 και Τ. Α. ποσοστό συμμετοχής 99", " ΣΧΕΣΕΙΣ:

Κ. Β. Διαχειριστής". Ήτοι στην εν λόγω βεβαίωση, δεν αναγράφεται ως διαχειρίστρια και η αιτούσα, όπως έπρεπε σύμφωνα με την ανωτέρω δήλωση σχέσεων. Κατόπιν της αγοράς του, το ως άνω σκάφος μετονομάστηκε σε "..." και στις 17.08.2015 μετανηολογήθηκε στο λιμάνι Νηολόγησης της Αλεξανδρούπολης, με αριθμό Νηολογίου …, εκδοθέντος του με ίδια ημερομηνία "Εγγράφου Εθνικότητας", στο οποίο βεβαιώνεται, κατόπιν της ως άνω άτυπης συμφωνίας σύστασης συμπλοιοκτησίας, ότι πλοιοκτήτες τούτου είναι η αιτούσα κατά ποσοστό 99% και ο Β.

Κ. κατά ποσοστό 1%, και στο οποίο ουδέν αναγράφεται σχετικά με το διορισμό διαχειριστή από τους συμπλοιοκτήτες (άρθρο 14 ΚΙΝΔ). Η αιτούσα κατ' αρχήν ισχυρίζεται ότι με βάση τα μεταξύ αυτής και του Β. Κ. συμφωνηθέντα μοναδική διαχειρίστρια της συμπλοιοκτησίας ορίστηκε η ίδια, για την απόδειξη δε του ισχυρισμού της προτείνει:

α) το από 23/05/2015 ιδιωτικό συμφωνητικό συστάσεως αφανούς εταιρείας και β) το έντυπο … TAXIS με τίτλο "Δήλωση Σχέσεων Φορολογουμένου". Πλην, όμως, από τα ανωτέρω δύο έγγραφα προκύπτει ότι διαχειριστές της συμπλοιοκτησίας ορίστηκαν και οι δύο. Τούτο δε διότι στο πρώτο ιδιωτικό συμφωνητικό ορίζεται, όπως προαναφέρεται, ότι "Η δραστηριότητα και εν γένει εκμετάλλευση της αφανούς εταιρίας θα ασκείται στο όνομα του εμφανούς εταίρου, εξ ου λόγου και υπόλογος και υπεύθυνος έναντι πάσης δημόσιας, δικαστικής και διοικητικής Αρχής, όπως και έναντι παντός τρίτου εν γένει θα είναι ο εμφανής εταίρος", καθώς και ότι "την αποκλειστική διαχείριση του ταμείου της επιχείρησης αναλαμβάνει η αφανής εταίρος, η οποία θα ελέγχει όλες τις εισπράξεις και πληρωμές που θα διενεργεί για λογαριασμό της επιχείρησης και στο όνομα του ο εμφανής εταίρος", ήτοι τα μέρη αποσκοπούσαν ώστε να έχει η αιτούσα διαρκή οικονομικό έλεγχο της επιχείρησης (είσπραξη και πληρωμές), αλλά την εκπροσώπηση της επιχείρησης να έχει ο Β.

Κ., ο οποίος θα ήταν και μοναδικός υπόλογος απέναντι στο νόμο. Επίσης στη δεύτερη δήλωση .. προς τη Δ.Ο.Υ. Ξάνθης, ορίζεται ότι διαχειριστές θα είναι και οι δύο. Σημειώνεται δε ότι καίτοι σε βάρος του Β. Κ. η αιτούσα κατέθεσε δύο εγκλήσεις, και ασκήθηκε σε βάρος του ποινική δίωξη για: α) απάτη από κοινού με περιουσιακό όφελος και αντίστοιχη προξενηθείσα ζημιά που υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ, 2) υπεξαίρεση αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας που το έχουν εμπιστευτεί στον υπαίτιο λόγω της ιδιότητάς του ως διαχειριστή ξένης περιουσίας και το συνολικό αντικείμενο της πράξης υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ, 3) υπεξαγωγή εγγράφων, 4) απόπειρα εκβίασης με απειλή βλάβης επαγγέλματος, 6) υπεξαίρεση αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, 7) υπεξαίρεση από κοινού και απειλή κατ' εξακολούθηση, ουδόλως παραπονέθηκε ή υπέβαλε έγκληση παραπονούμενη για νόθευση του ως άνω ...

εγγράφου, που φέρει την υπογραφή της, υποβλήθηκε από την ίδια στη Δ.Ο.Υ. Ξάνθης και στο οποίο ρητώς αναφέρονται ως διαχειριστές αμφότεροι οι συμπλοιοκτήτες. Ήδη με το με αριθ. 12/2018 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ξάνθης ο Β. Κ. παραπέμφθηκε να δικαστεί για τις ανωτέρω πράξεις στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θράκης, ενώ με τη με αριθ. 245/21-11-2019 απόφαση του οποίου κηρύχθηκε ένοχος τούτων και του επιβλήθηκε συνολική ποινή καθείρξεως 10 ετών και 8 μηνών.

Όπως προκύπτει δε από το προσαγόμενο από την αιτούσα με αριθμό 12/2018 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ξάνθης, αυτός παραπέμφθηκε για την απάτη και την υπεξαίρεση ως διαχειριστής της συμπλοιοκτησίας, ενώ τα πραγματικά περιστατικά της απάτης συνίσταται στο ότι "με πειθώ και συνεχείς παραινέσεις παρέστησε εν γνώση του ψευδή γεγονότα σαν αληθινά προς την εγκαλούσα Α.

Τ. του Ι. και συγκεκριμένα της παρέστησε ότι είναι οικονομικά εύρωστος, έχοντας στην κυριότητά του τέσσερα σπίτια, ένα στην…., ένα στην…, ένα στην …και ένα στην…, τα οποία απέκτησε από την εργασία του αλιέα και ότι ήταν πρόθυμος να της μεταβιβάσει όποιο εκείνη επιθυμούσε προς εξόφληση χρημάτων που θα έδινε, ώστε να προβεί για λογαριασμό της στην αγορά αλιευτικού σκάφους, το οποίο στη συνέχεια θα εκμεταλλεύονταν ο ίδιος και η εγκαλούσα θα εισέπραττε υψηλά κέρδη.

Πλην, όμως, όλα τα ανωτέρω ήταν ψευδή, αφού ο κατηγορούμενος δεν ήταν κύριος οιουδήποτε ακινήτου και διατηρούσε πληθώρα οφειλών, προέβη δε στην παράσταση των ψευδών γεγονότων με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος, αφού έπεισε την εγκαλούσα Α. Τ. του Ι. να καταβάλει το συνολικό ποσό των 116.500 ευρώ προκειμένου να εξοπλιστεί, να λειτουργήσει και να συντηρηθεί το εν λόγω αλιευτικό σκάφος …."....", νηολογίου .., που αγοράστηκε την 20/11/2015 από τη συμπλοιοκτησία με την επωνυμία "Τ.

Α. - Κ. Β.", την οποία συνέστησε ο κατηγορούμενος με την εγκαλούσα διατηρώντας ποσοστό συμμετοχής 99% ενώ ο ίδιος 1%, αναλαμβάνοντας συγχρόνως τη διαχείριση". Επίσης η πράξη της υπεξαίρεσης συνίσταται στο ότι: " Στο Π. Λ. κατά το χρονικό διάστημα από 21/10/2015 έως 16/03/2015 ιδιοποιήθηκε παράνομα ξένα ολικά κινητά πράγματα που περιήλθαν στην κατοχή του η αξία των οποίων υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ και του τα είχαν εμπιστευτεί με την ιδιότητά του ως διαχειριστή ξένης περιουσίας.

Πιο συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο ενεργώντας υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της συμπλοιοκτησίας με την επωνυμία "Τ. Α. - Κ. Β." την οποία συνέστησε ο κατηγορούμενος με την εγκαλούσα διατηρώντας ποσοστό συμμετοχής 99% ενώ ο ίδιος 1%, αναλαμβάνοντας συγχρόνως και τη διαχείριση αυτής δεν απέδωσε το ποσοστό των κερδών της συμπλοιοκτησίας ...".

Δηλαδή η εξαπάτηση της αιτούσας συνίστατο ως προς τη ψευδή παράσταση της οικονομικής κατάστασης του Β. Κ., και όχι ως προς τον διορισμό του ως διαχειριστή της συμπλοιοκτησίας, ιδιότητα με την οποία παραπέμφθηκε και στη συνέχεια καταδικάστηκε κατά τα ανωτέρω για απάτη και υπεξαίρεση. Από τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν αληθινά προκύπτει σαφώς ότι ο διορισμός του Β.

Κ. ως (συν) διαχειριστή, έγινε, ..., προφορικά με συμφωνία των συμπλοιοκτητών (και της αιτούσας), προ της εμφανίσεως τους ενώπιον της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης, συμφωνία που δεν χρειάζεται να περιβληθεί τον έγγραφο τύπο και που εκδηλώθηκε εμπράκτως, με την εμφάνισή τους στη Δ.Ο.Υ Ξάνθης και δήλωσης αμφοτέρων ως διαχειριστών στο ανωτέρω έντυπο … που φέρει τις υπογραφές αμφοτέρων και του οποίου η γνησιότητα δεν αμφισβητήθηκε.

Επομένως, η αίτηση με την οποία η αιτούσα ζητεί να αναγνωριστεί ότι ουδέποτε ανατέθηκε στον συμπλοιοκτήτη Β. Κ. η διαχείριση της συμπλοιοκτησίας και ότι αυτή είναι μόνη διαχειρίστρια της συμπλοιοκτησίας ήδη από της ενάρξεως της συμπλοιοκτησίας πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, αφού όπως αποδείχθηκε, αμφότεροι ήταν διαχειριστές της συμπλοιοκτησίας.

Ομοίως, πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμο κατ' ουσίαν και το επικουρικό αίτημα της ότι λόγω ελλείψεως αντίθετης συμφωνίας αυτή είναι κατά το νόμο διαχειρίστρια της συμπλοιοκτησίας, ως κατέχουσα μερίδιο 99% αυτής, αφού, όπως προαναφέρεται αποδείχθηκε προφορική αντίθετη συμφωνία των συμπλοιοκτητών. Είναι αληθές βέβαια ότι η εκδοθείσα από την Δ.Ο.Υ.

Ξάνθης με αριθμό ../26-06-2015 βεβαίωση έναρξης εργασιών Μη Φυσικού Προσώπου με ΑΦΜ ..., είναι εσφαλμένη ως προς την αναγραφή σ' αυτήν ως Διαχειριστή μόνο του Β. Κ., ενώ έπρεπε να αναφέρει ως διαχειρίστρια και την αιτούσα. Η τελευταία, με, έγγραφά της προς τη Δ.Ο.Υ. Ξάνθης, ζήτησε να γίνει αποδεκτή η δήλωσή της περί ανακλήσεως της διαχείρισης της συμπλοιοκτησίας από τον Β.

Κ., αίτηση που δεν έγινε δεκτή επειδή δεν προσκομίστηκε με την υποβολή της δήλωσης μεταβολών η βεβαίωση του Λιμεναρχείου Αλεξανδρούπολης περί σχετικής σημείωσης στο "νηολόγιο", επειδή σύμφωνα με το άρθρο 14 του ΚΙΝΔ "ο διορισμός η παραίτησης ή η ανάκλησις του διαχειριστού αντιτάσσονται κατά των τρίτων μόνο αφ' ης σημειωθούν εις το νηολόγιον".

Εξάλλου η ίδια υπηρεσία (Δ.Ο.Υ Ξάνθης) δέχεται ότι η αρχική καταχώρηση του κ. Κ. Β. ως διαχειριστή στο σύστημα μητρώου είναι εσφαλμένη "διότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 του ΚΙΝΔ δεν είχε προηγηθεί σχετική σημείωση στο νηολόγιο ούτε προσκομίστηκε σχετικό προς τούτο συμφωνητικό'' (βλ. σχ. με αριθ.

πρωτ. …./16-6-2016 έγγραφο της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης). Πλην, όμως, η αιτούμενη, με την υπό κρίση αίτηση, διόρθωση αυτής της βεβαίωσης (../2015) στηρίζεται στο ότι η αιτούσα είναι μόνη εξ αρχής διαχειρίστρια, γεγονός που κατά τα ανωτέρω δεν αποδείχθηκε αληθινό, και όχι επειδή δεν προσκομίστηκαν τα απαραίτητα προς την αρχική καταχώρηση έγγραφα περί σημείωσης του διορισμού διαχειριστή στο νηολόγιο.

Επίσης είναι αληθές ότι ο Β. Κ. με τις ενέργειές του, με την ανωτέρω ιδιότητα του διαχειριστή, προκάλεσε μεγάλη οικονομική ζημία στην αιτούσα, αφού όπως προέκυψε αυτός ενσωμάτωσε στην περιουσία του όλα τα κέρδη των συλλεχθέντων και πωληθέντων αλιευμάτων, αφαιρώντας από το πλοίο σημαντικής αξίας ναυτικά όργανα κλπ, καθιστώντας εξαιρετικά δυσχερή την οικονομική εκμετάλλευση του πλοίου εκ μέρους της.

Τούτο, όμως, ήτοι άσχημη τροπή της συνεκμετάλλευσης του πλοίου, δεν αναιρεί την αρχική συμφωνία των συμπλοιοκτητών περί κοινής διαχείρισης, ενώ η αιτούσα δε ζητά το διορισμό διαχειριστή κατ' άρθρο 69 του ΑΚ, που εφαρμόζεται στη συμπλοιοκτησία. Η αιτούσα, που το πρώτον ανακάλυψε ότι δεν είναι και αυτή διαχειρίστρια της συμπλοιοκτησίας τον Οκτώβριο του 2015, όταν αιτήθηκε δάνειο από Τραπεζικό Κατάστημα για ανάγκες της λειτουργίας της (συμπλοιοκτησίας), προσπάθησε να λάβει τον έλεγχο του πλοίου καταθέτοντας αίτηση καταχώρησης ανάκλησης διορισμού του Β.

Κ. στο Νηολόγιο Αλεξανδρούπολης, αίτηση που απορρίφθηκε αφού στο Νηολόγιο δεν είχε καταχωρηθεί κάποιος ως διαχειριστής (βλ. με αριθ. 18/23-3-2016 απορριπτική απόφαση Νηολόγου Αλεξανδρούπολης κατά της οποίας δεν προσέφυγε η αιτούσα), και στη συνέχεια κατέθεσε νέα αίτηση ζητώντας να καταχωρηθεί η ίδια ως διαχειρίστρια, ως έχουσα ποσοστό 99%, η οποία και πάλι απορρίφθηκε επειδή η αιτούσα δεν επικαλέστηκε απόφαση των συμπλοιοκτητών (βλ.

τη με αριθ. 19/27-5-2016 απορριπτική απόφαση Νηολόγου Αλεξανδρούπολης κατά της οποίας δεν προσέφυγε η αιτούσα). Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει η κρινόμενη αίτηση ν' απορριφθεί ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, αφού όπως αποδείχθηκε ο διορισμός του Β. Κ. ως (συν) διαχειριστή μαζί με την αιτούσα έγινε προφορικά με συμφωνία των συμπλοιοκτητών προ της εμφανίσεώς τους ενώπιον της Δ.Ο.Υ.

Ξάνθης, συμφωνία που δεν χρειάζεται να περιβληθεί τον έγγραφο τύπο και που εκδηλώθηκε εμπράκτως, με την εμφάνισή τους στη Δ.Ο.Υ Ξάνθης και δήλωσης αμφοτέρων ως διαχειριστών στο ανωτέρω έντυπο …, που φέρει τις υπογραφές αμφοτέρων. Επομένως, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφαση με άλλη αιτιολογία που αντικαθίσταται με την παρούσα (άρθρο 534 του ΚΠολΔ), κατέληξε στην ίδια κρίση και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αίτηση, έκρινε ορθά, απορριπτόμενων των σχετικών λόγων εφέσεως.

Ελλείψει δε άλλου λόγου προς έρευνα, θα πρέπει η υπό κρίση έφεση να απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία της ... ". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Μονομελές Εφετείο Θράκης, δικάζον ως Δικαστήριο της παραπομπής, δέχθηκε τυπικά την έφεση και αφού έκρινε ότι, με προφορική συμφωνία των συμπλοιοκτητών, ήτοι της αιτούσας και ήδη αναιρεσείουσας και του Β.

Κ., είχαν οριστεί αμφότεροι ως συνδιαχειριστές της μεταξύ τους συσταθείσας συμπλοιοκτησίας και, κατόπιν αυτού, αντικατέστησε την αιτιολογία της πρωτόδικης - εκκαλουμένης υπ' αριθμ. 228/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης, με την οποία είχε απορριφθεί η ένδικη από 24-06-2016 αίτηση της αναιρεσείουσας, επειδή είχε κριθεί ότι μοναδικός διαχειριστής της εν λόγω συμπλοιοκτησίας ήταν ο Β.

Κ., ακολούθως απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση. Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ανεπαρκείς και ασαφείς αιτιολογίες για ζήτημα το οποίο ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων που παρατέθηκαν στην προηγηθείσα νομική σκέψη της παρούσας και, έτσι, στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Ειδικότερα, παρά τα όσα διαλαμβάνει περί διορισμού του Β. Κ. ως συνδιαχειριστή της συμπλοιοκτησίας με προφορική συμφωνία των συμπλοιοκτητών, δεν διευκρινίζει σαφώς και επαρκώς τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία συνάγεται η ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας, ενόψει του ότι η αιτούσα, ως έχουσα την απόλυτη πλειοψηφία των μερίδων της συμπλοιοκτησίας και δη ποσοστό 99%, είχε δυνατότητα εκ του νόμου να προβεί στο διορισμό του Β.

Κ. ως συνδιαχειριστή, (εάν πράγματι αυτή επιθυμούσε το εν λόγω διορισμό), με μόνη την απόφασή της, χωρίς αναγκαιότητα τέτοιας συμφωνίας μεταξύ των συμπλοιοκτητών, όπως ασαφώς αναφέρεται στην πληττόμενη απόφαση, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στη νομική σκέψη της παρούσας, νόμιμα συντελείται ο διορισμός διαχειριστή συμπλοιοκτησίας με απόφαση των συμπλοιοκτητών για την οποία απαιτείται απλή πλειοψηφία των μερίδων, την πλειοψηφία δε αυτή υπερκάλυπτε η αιτούσα, αφού κατείχε ποσοστό 99% των μερίδων και, ως εκ τούτου, είχε νομική δυνατότητα με μόνη τη δική της απόφαση να διορίσει τον ανωτέρω συμπλοιοκτήτη και κάτοχο του ποσοστού μόλις 1%, ως συνδιαχειριστή της συμπλοιοκτησίας, εάν συναινούσε σε τέτοιο διορισμό, μη απαιτουμένης σχετικής συμφωνίας των μερών, ενώ δεν διευκρινίζεται και ο λόγος της χειρόγραφης αναφοράς του Β.

Κ. ως "διαχειριστή" στο αναφερόμενο έντυπο ... ΤΑΧΙS με τίτλο "Δήλωση Σχέσεων Φορολογούμενου", που υποβλήθηκε στις 26-06-2015 στη Δ.Ο.Υ. Ξάνθης και όχι μηχανογραφικώς, όπως αυτό της αιτούσας, ούτε ποιός έθεσε την εν λόγω χειρόγραφη σημείωση, περαιτέρω δε, και ο λόγος της μη αναγραφής στην με αριθμό ../26-6-2015 βεβαίωση έναρξης εργασιών μη φυσικού προσώπου με ΑΦΜ ...

ως διαχειρίστριας και της αιτούσας, όπως θα έπρεπε, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, σύμφωνα με την από 26-6-2015 δήλωση σχέσεων φορολογουμένου προς τη ΔΟΥ Ξάνθης, με αποτέλεσμα από την ανεπαρκή και ασαφή αυτή αιτιολογία να δημιουργείται αμφιβολία ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ανωτέρω ουσιαστικών διατάξεων, αναφορικά με το αποδεικτικό πόρισμα ότι υπήρχε συμφωνία των συμπλοιοκτητών για το διορισμό του Β.

Κ. ως συνδιαχειριστή, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι κατά τη μεταγενέστερη και δη στις 17-08-2015, νηολόγηση του πλοίου στο νηολόγιο του Λιμεναρχείου Αλεξανδρούπολης, ουδόλως δηλώθηκε, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, τέτοια ιδιότητα και δη ως διαχειριστή ή συνδιαχειριστή του Β. Κ.. Εν όψει των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση.

Στη συνέχεια η υπόθεση πρέπει να κρατηθεί από τον Άρειο Πάγο, προκειμένου να δικαστεί κατ' ουσίαν, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 580 παρ. 3 εδαφ. γ' του Κ.Πολ.Δ. Έτσι, για την εκπλήρωση της επιβαλλόμενης στον Άρειο Πάγο από τη διάταξη αυτή υποχρέωσης για εκδίκαση μετά από δεύτερη αναίρεση, της υπόθεσης κατ' ουσίαν, θα πρέπει να λάβει χώρα νέα συζήτηση της υπόθεσης μετά την έκδοση της αναιρετικής απόφασης ενώπιον του ιδίου Τμήματος, το οποίο δικάζει πλέον ως δικαστήριο της ουσίας, σε νέα προς το σκοπό αυτό δικάσιμο, ύστερα από κλήση της αναιρεσείουσας, σύμφωνα με τις προβλέψεις της διάταξης του άρθρου 581 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., η οποία εφαρμόζεται και στην περίπτωση αυτή, ώστε κατ' αυτήν η αιτούσα και ήδη αναιρεσείουσα διάδικος να διαμορφώσει ανάλογα τους ισχυρισμούς και τις προτάσεις της.

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του καταβληθέντος εκ μέρους της παράβολου, ενόψει της νίκης της (άρθρο 495 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, που ισχύει, κατ' άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1.1.2016).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 204/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. -Κρατεί την υπόθεση στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου και την παραπέμπει για περαιτέρω κατ' ουσίαν εκδίκαση στο ίδιο τμήμα, σε ιδιαίτερη συζήτηση. -Διατάσσει την επιστροφή του παράβολου στην αναιρεσείουσα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Απριλίου 2023.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ