Supreme Court allows appeal against first instance judgment for failure to cite evidence used in fact-finding.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against the Larissa Court of Appeal's judgment regarding a traffic accident liability dispute. The appellant argued the lower court relied on a police autopsy report and a criminal court verdict without citing them in its written submissions. The court found that while the autopsy report was properly cited, the criminal court verdict was used as evidence without prior mention by the parties, constituting a procedural error under the Code of Civil Procedure. Consequently, the judgment was quashed and the case remitted to the Court of Appeal for retrial.
Legislator headnote
AI generatedArticles 106, 335, 338, 339, 341, 432, 559(11)(b), 576(2), 580(3) of the Code of Civil Procedure; A judgment is subject to appeal if the court of first instance relies on evidence not cited by the parties in its written submissions, violating the principle of adversarial proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 596 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 596/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ασφαλιστικής Επιχείρησης με την επωνυμία "EUROSTAR ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΖΗΜΙΩΝ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μάλλιο και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, 2) Ψ2, κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 27/3/2000 και 26/4/2000 αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 74/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 938/2006 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14/5/2007 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση, ανέγνωσε την από 26/2/2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τις προσκομιζόμενες με επίκληση ... και ... εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Λάρισας ... αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου για την 7-3-2008 και κλήση προς συζήτηση για την δικάσιμο αυτή, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε νόμιμα από το πινάκιο για την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσίβλητους. Οι τελευταίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο κατά τη μετ' αναβολή αυτή δικάσιμο και δεν παραστάθηκαν με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).
ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 339, 341, 432 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι για να λάβει υπόψη του το δικαστήριο της ουσίας και να εκτιμήσει ως αποδεικτικό μέσο κάποιο έγγραφο δεν αρκεί το έγγραφο αυτό να είναι συνημμένο απλώς στη δικογραφία, αλλά πρέπει ο διάδικος που το προσκομίζει να το επικαλείται με τις προτάσεις του ή με το δικόγραφο της εφέσεως.
Έτσι, αν το δικαστήριο της ουσίας λάβει υπόψη του έγγραφο του, οποίου δεν έγινε επίκληση ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης του αριθμού 11 περ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση με το μοναδικό λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρία προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αρ. 11 περ.
β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι για το σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματος σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος και την υπαιτιότητα στην πρόκληση αυτού των οδηγών των εμπλακέντων οχημάτων και την κατάφαση της ζημίας εξαιτίας του τραυματισμού των αναιρεσιβλήτων το Εφετείο έλαβε υπόψη του έγγραφα, τα οποία δεν είχαν επικαλεστεί οι αναιρεσίβλητοι.
Ειδικότερα, ότι για την κατάφαση της αποκλειστικής υπαιτιότητας του ασφαλισμένου της, οδηγού του ενός αυτοκινήτου, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε και 1) την από 5-9-1999 έκθεση αυτοψίας του τμήματος τροχαίας Λάρισας και την υπ' αριθμ 5902/2001 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, με την οποία κηρύχθηκε αθώος για την ανθρωποκτονία από αμέλεια της συζύγου του ΑΑ, που ήταν επιβάτης στο φερόμενο ως ζημιογόνο ασφαλισμένο σ' αυτήν αυτοκίνητο.
Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του όλα τα έγγραφα τα οποία και πάλι οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν και στη συνέχεια μνημονεύει ειδικά και την έκθεση αυτοψίας και την προαναφερόμενη απόφαση ποινικού δικαστηρίου για να ενισχύσει το συμπέρασμά του για αποκλειστική υπαιτιότητα του πελάτη της αναιρεσείουσας.
Από την επισκόπηση των προτάσεων των αναιρεσιβλήτων προκύπτει ότι πράγματι δεν γίνεται ειδική επίκληση των ανωτέρω εγγράφων. Από την επισκόπηση όμως των προτάσεων της αναιρεσείουσας ενώπιον του Εφετείου προκύπτει ότι αυτή έχει επικαλεστεί την έκθεση αυτοψίας της τροχαίας (το γεγονός ότι δεν αναφέρεται η ημερομηνία αυτής δεν αναιρεί το νόμιμο της επίκλησης) και επομένως ως προς το έγγραφο αυτό δεν ιδρύεται η προαναφερόμενη πλημμέλεια, διότι η έκθεση αυτοψίας κατέστη κοινό αποδεικτικό μέσο.
Εφόσον όμως η αναιρεσείουσα ούτε οι αναιρεσίβλητοι δεν είχαν επικαλεστεί την ανωτέρω 5902/2001 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, την οποία παρά ταύτα έλαβε υπόψη το Εφετείο για το σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματος, ως προς ανωτέρω ουσιώδες ζήτημα, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 11 περ.
β' Κ.Πολ.Δ και ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης, κατά το μέρος αυτός, είναι βάσιμος.
ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Λάρισας, η συγκρότηση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, το νομίμως και παραδεκτώς με το δικόγραφο της αναίρεσης και με τις προτάσεις υποβαλλόμενο αίτημα για επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο, αφού δεν αποδεικνύεται η εκτέλεση της απόφασης με προσκομιδή κάποιου αποδεικτικού μέσου, ούτε γίνεται επίκληση σχετικής απόδειξης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 938/2006 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Λάρισας, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Φεβρουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Μαρτίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ