Supreme Court dismisses appeal against labor court judgment regarding wrongful dismissal compensation calculation.

Απόφαση 595 / 2019 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 595/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Τζανάκη - Εισηγητή, Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου και Λουκά Μόρφη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 13 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Μ. Κ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κυριάκο Κουτρούλη, που δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία ... Α.Ε. που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρο της Στέργιο Σπυρόπουλο και Νικόλαο Μάρκου, που κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27/9/2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1764/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 2959/2017 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22/1/2018 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 22.01.2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 2959/2017 απόφαση του Μονομελούς Eφετείου Αθηνών (4ου Τμήματος), που εκδόθηκε κατόπιν έφεσης του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της 1764/2015 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείιου Αθηνών, το οποίο δικάζοντας κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών ειχε απορριψει την από 27.09.2011 αγωγή του ενάγοντος Η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε την έφεση κατ' ουσία. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 147 παρ. 7 και 144 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 1 του ν. 2112/1920 "περί υποχρεωτικής καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας ιδιωτικών υπαλλήλων", απόλυση ιδιωτικού υπαλλήλου, ο οποίος προσλήφθηκε για μη ορισμένο χρόνο, εφ' όσον αυτός διάρκεσε πάνω από δύο μήνες, δεν μπορεί να λάβει χώρα χωρίς προηγούμενη έγγραφη καταγγελία της υπαλληλικής σύμβασης, η οποία πρέπει να γίνει προ του σ` αυτό αναφερόμενου χρόνου με βάση τα χρόνια υπηρεσίας και κατά το άρθρον 3 § 1 εργοδότης παραμελών την κατά τα ανωτέρω υποχρέωση καταγγελίας της υπαλληλικής συμβάσεως, οφείλει να καταβάλει στον απολυόμενο υπάλληλο αποζημίωση ίση με το σύνολον των τακτικών αυτού αποδοχών, τις οποίες θα λάμβανε κατά τον χρόνον προ του οποίου έπρεπε να γίνει η καταγγελία, εκτός αν από σύμβαση ή από έθιμο οφείλεται μεγαλύτερη αποζημίωση.

Εξ άλλου, κατά το άρθρον 5 § 3 του ν. 3198/1955 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί καταγγελίας της σχέσεως εργασίας διατάξεων``, η καταγγελία της εργασιακής σχέσεως θεωρείται έγκυρη, εφ` όσον γίνει εγγράφως και καταβληθεί η οφειλομένη απoζημίωση. Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι η καταγγελία της υπαλληλικής εργασιακής σχέσεως είναι άκυρη, εάν ο εργοδότης, εκτός της μη τηρήσεως του εγγράφου τύπου, δεν καταβάλει στον απολυόμενον μισθωτό την οφειλόμενη αποζημίωση απόλυσης και ως τέτοια θεωρείται όχι μόνον η νόμιμη αποζημίωση, η οποία από το άρθρο 3 § 1 του ν. 2112/1920 ορίζεται κατά ποσόν ίση προς το σύνολον των τακτικών αυτού αποδοχών, τις οποίες αυτός θα λάμβανε κατά τον χρόνον προ του οποίου έπρεπε να γίνει η καταγγελία και της οποίας ο υπολογισμός κατά το άρθρον 5 § 1 του ν. 3198/1955 γίνεται με βάση τις τακτικές αποδοχές του τελευταίου μηνός υπό καθεστώς πλήρους απασχολήσεως, αλλά και η πρόσθετη κατά ποσό αποζημίωση, η οποία ορίζεται κατόπιν επιτρεπτής εκ του ρηθέντος άρθρου 3 § 1 του ν. 2112/1920 συμφωνίας μεταξύ των εργοδότου και μισθωτού (Ολ ΑΠ 1144/1983,ΑΠ 1148/2017, ΑΠ 341/2011).

Ακόμη από τα άρθρα 1 και 3 του ν. 2112/1920 και 1 και 5 του ν. 3198/1955 προκύπτει ότι η καταγγελία από τον εργοδότη σχέσεως εξαρτημένης εργασίας αόριστου χρόνου είναι έγκυρη, εφόσον γίνει εγγράφως και καταβληθεί στον μισθωτό η νόμιμη αποζημίωση, η οποία πρέπει να καταβάλλεται ασχέτως του λόγου που προκάλεσε την καταγγελία, εκτός από τις περιοριστικά αναγραφόμενες στον νόμο περιπτώσεις (υποβολή μηνύσεως για αξιόποινη πράξη, ανώτερη βία).

Επομένως, ο εργοδότης οφείλει την αποζημίωση αυτή και όταν κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας για κάθε άλλη υπαίτια μη εκπλήρωση ή πλημμελή εκπλήρωση των από τη σύμβαση εργασίας υποχρεώσεων του μισθωτού. (ΑΠ 341/2011).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 εδαφ. α`του ν. 3198/1955, ο υπολογισμός της αποζημίωσης του μισθωτού, για καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του από τον εργοδότη, γίνεται με βάση τις τακτικές αποδοχές του τελευταίου πριν από την καταγγελία μήνα, υπό καθεστώς πλήρους απασχολήσεώς του, δηλαδή το μισθό του και κάθε άλλη παροχή, που καταβάλλεται σταθερά και νόμιμα σαν συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της εργασίας του κατά τον τελευταίο μήνα της απασχολήσεώς του.

Ειδικότερα, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 648,649 και 653 ΑΚ, συνδυασμό τους με το άρθρο 1 της υπ` αριθ. 95 Διεθνούς Συμβάσεως Εργασίας, που κυρώθηκε με το ν. 3248/1955, μισθό αποτελεί και κάθε πρόσθετη παροχή, που δίνεται σταθερά και μόνιμα ως τακτικό συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα για την παρεχόμενη από το μισθωτό εργασία σε χρήμα ή σε είδος αποτιμώμενο σε χρήμα, εκτός αν πρόκειται για οικειοθελή παροχή, ελευθέρως ανακλητή ή για παροχή για εξυπηρέτηση λειτουργικών αναγκών της επιχειρήσεως, δηλαδή για παροχή αναγκαίως συνδεόμενη με τις λειτουργικές ανάγκες αυτής.

Συγκεκριμένα δε η παροχή από τον εργοδότη στο μισθωτό της χρήσεως αυτοκινήτου, προς εξυπηρέτησή του κατά την εκτέλεση της εργασίας του δεν αποτελεί μισθό και συνεπώς δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας, έστω και αν από ελευθεριότητα του εργοδότη επιτρέπεται στο μισθωτό η χρήση του αυτοκινήτου τούτου προς εξυπηρέτηση και ατομικών του αναγκών (ΑΠ 1033/2008, ΑΠ 774/2003).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ.1 εδ. α του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ` αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006).

Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο αποκλειστικώς και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή ότι δεν αποδείχθηκαν (ΑΠ 130/2016, ΑΠ 1420/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγων με την ένδικη αγωγή του ισχυρίσθηκε ότι την 21 Οκτωβρίου 2008 προσλήφθηκε από την ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, με την επωνυμία "...", με σύμβαση εργασίας αόριστου χρόνου, ως γενικός αναπληρωτής διευθυντής του νομίμως λειτουργούντος υποκαταστήματος της στην Ελλάδα (...). Ότι, κατά τους όρους της σύμβασης εργασίας, οι μηνιαίες μικτές αποδοχές του προσδιορίσθηκαν σε 11.379,32 ευρώ, καταβαλλόμενες 14 και 1/2 φορές ετησίως, ενώ, περαιτέρω, του παραχωρήθηκε η χρήση αυτοκινήτου ιδιωτικής χρήσης, με μηνιαίο μίσθωμα 850 ευρώ, στο πλαίσιο εξυπηρέτησης των λειτουργικών αναγκών της τράπεζας, καθώς και κινητό τηλέφωνο, συνδεδεμένο με δίκτυο κινητής τηλεφωνίας και κάλυψη των εξόδων χρήσης αυτού εκ ποσού 2.400 ευρώ ετησίως, συμφωνήθηκε δε, ότι οι παραπάνω παροχές δίνονται οικειοθελώς από την τράπεζα, χωρίς καμία νομική υποχρέωσή της, της τελευταίας επιφυλασσόμενης ρητώς του δικαιώματος της να τις τροποποιήσει μονομερώς ή να τις ανακαλέσει στο μέλλον.

Ότι για τον υπολογισμό της αποζημίωσής του, λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του, και μόνο, και υπό την προϋπόθεση ότι αυτή δεν επήλθε συνεπεία συνδρομής σπουδαίου λόγου, κατά ρητό όρο της μεταξύ τους σύμβασης εργασίας, η αντισυμβαλλόμενή του αναγνώρισε 12 έτη προϋπηρεσίας του. Ότι κατόπιν εξαγοράς του υποκαταστήματος της ως άνω τράπεζας από την εναγόμενη ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, προσλήφθηκε από αυτή, δυνάμει της από 1 Ιουνίου 2010 σύμβασης εργασίας αόριστου χρόνου, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 178/2002, δια της οποίας επαναλήφθηκαν οι όροι απασχόλησής του από την αρχική εργοδότρια, τόσο ως προς τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των συμβαλλόμενων μερών, όσο και ως προς την αναγνώριση της προϋπηρεσίας του και το ύφος αλλά και τον τρόπο διαμόρφωσης των μηνιαίων αποδοχών του.

Ότι την 1 η Ιουλίου 2011, η εναγόμενη επέδωσε σε αυτόν την από 30η Ιουνίου 2011 εξώδικη δήλωση - καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, για σπουδαίο λόγο, χωρίς, ωστόσο, να του καταβάλλει ολόκληρο το ποσό της εκ της ανωτέρω αιτίας αποζημίωσης, που δικαιούτο να λάβει, διότι υπολόγισε αυτή, χωρίς να συμπεριλάβειτο ποσό των πρόσθετων εκ μέρους της παροχών για την χρήση του αυτοκινήτου και του κινητού τηλεφώνου, οι οποίες αποτελούσαν μέρος των μηνιαίως καταβαλλόμενων αποδοχών του, αλλά και διότι, βάσει των ετών της, κατά τα ανωτέρω, αναγνωρισθείσας προϋπηρεσίας του (συνολικά 14 έτη, 8 μήνες και 10 ημέρες), το ποσό της αποζημίωσης απόλυσής του ανερχόταν σε 11 μισθούς.

Ότι, πέραν των ανωτέρω η καταγγελία της σύμβασης εργασίας του είναι άκυρη, ως καταχρηστική, διότι η αντίδικός του κινήθηκε εκτός των πλαισίων της εντιμότητας και ευθύτητας απέναντι του, ο οποίος υπήρξε έντιμος, χρήσιμος, αποτελεσματικός και ευσυνείδητος υπάλληλος, ουδέποτε δε παρέβη τα ανατεθέντα σε αυτόν καθήκοντα, και η εναγομένη έπρεπε προηγουμένως, να προβεί σε λήφη ηπιότερων μέσων, όπως η τοποθέτησή του σε κάποιο άλλο τμήμα της.

Ότι, λόγω των ανωτέρω, η εναγομένη έχει καταστεί υπερήμερη ως προς την αποδοχή της εργασίας του. Ότι εκ της άκυρης και καταχρηστικής καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του, αλλά και του τρόποι, που αυτή μεθοδεύθηκε, προσβλήθηκε η προσωπικότητά του, και δυσφημίσθηκε εκ της αποπομπής από τα καθήκοντα του, με αποτέλεσμα να υποστεί ηθική βλάβη.

Ότι επικουρικά και για την περίπτωση που ήθελε τυχόν κριθεί έγκυρη η καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, η εναγομένη οφείλει να του καταβάλλει την αποζημίωση απόλυσής του, αφού υπολογίσει αυτή, με βάση του τον συνολικώς αναγνωρισθέντα χρόνο προϋπηρεσίας του και τις πρόσθετες παροχές, που αποτελούν τμήμα των τακτικών αποδοχών του, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην αγωγή.

Ενόψει αυτών ζήτησε:

1) να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της από 30.06.2011 καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του, για τους σε αυτή αναφερόμενους λόγους (καταβολή ελλιπούς αποζημίωσης απόλυσης και καταχρηστικότητα),

2) να υποχρεωθεί η εναγομένη να δέχεται τις υπηρεσίες του από την έκδοση της παρούσας απόφασης και σε περίπτωση μη συμμόρφωσής της να υποχρεωθεί να του καταβάλλει το ποσό των 100 ευρώ για κάθε ημέρα μη αποδοχής των υπηρεσιών του, 3) να καταδικασθεί εναγομένη στην καταβολή του ποσού των 12.429,31 ευρώ μηνιαίως, από την καταγγελία της σύμβασης εργασίας του και μέχρι και το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2013 και να αναγνωρισθεί η υποχρέωσή της να του καταβάλει το ίδιο ως άνω ποσό μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τη συζήτηση της αγωγής του και μέχρι την άρση της υπερημερίας της, με το νόμιμο τόκο από τότε που κάθε μηνιαίο κονδύλιο αποδοχών κατέστη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό,

4) να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το ποσό των 10.000 ευρώ,

5) Επικουρικά, να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει 159.509,45 ευρώ ως αποζημίωση απόλυσης με το νόμιμο από την επόμενη ήμερα της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 1764/2015 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που απέρριψε την αγωγή και ακολούθως μετά άσκηση εφέσεως εκ μέρους του ενάγοντος εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, που απέρριψε την έφεση και επικύρωσε την πρωτοβάθμια απόφαση.

Το Εφετείο Αθηνών, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε κατ' ανέλεγκτη κρίση τα ακόλουθα : " Την 21η Οκτωβρίου 2008 ο ενάγων Μ. Κ. προσλήφθηκε από την Ανώνυμη τραπεζική εταρεία με την επωνυμία " ...", προκειμένου να παράσχει τις υπηρεσίες του, υπό την ιδιότητα του Αναπληρωτή Γενικού Διευθυντή του νομίμως λειτουργούντος υποκατάστήματός της στην Ελλάδα (...) και ειδικότερα , προκειμένου να τεθεί επικεφαλής του τομέα του Private Banking της ως άνω τράπεζας, δηλαδή του τμήματος αυτής, που ασχολείτο με την παροχή εξειδικευμένων και εμπιστευτικών υπηρεσιών σε επενδυτές με ιδιαίτερα μεγάλη περιουσία.............Στο από 1 Δεκεμβρίου 2008 δελτίο τύπου της ως άνω τράπεζας, η τελευταία ως ήταν φυσικό λόγω προσόντων εξαιρεί την πολυετή εμπειρία του στελέχους της και την εξειδίκευσή του στον συγκεκριμένο τομέα, λόγω της μακράς προϋπηρεσίας του σε αντίστοιχες θέσεις.

Σύμφωνα με τους όρους της από 21 Οκτωβρίου 2008 σύμβασης εργασίας του ενάγοντος, οι μηνιαίες μικτές αποδοχές του προσδιορίσθηκαν στο ποσό των 11.379,32 ευρώ, καταβαλλόμενες 14 και 1/2 φορές ετησίως, συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, του επιδόματος αδείας και του επιδόματος ισολογισμού.

Σύμφωνα με τον όρο 18 της ως άνω σύμβασης "Για τον υπολογισμό της αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2112/1920, ως ισχύει, η "Τράπεζα αναγνωρίζει δώδεκα (12) έτη προϋπηρεσίας του Στελέχους, για τον υπολογισμό της παραπάνω αποζημίωσης και μόνο. Προς άρση κάθε αμφιβολίας , η παραπάνω αναγνώριση προϋπηρεσίας δεν συνεπάγεται αναγνώριση οιουδήποτε άλλου δικαιώματος του Στελέχους (μισθούς, ιεραρχία, πρόσθετες παροχές κτλ.) και θα εφαρμόζεται αποκλειστικά σε σχέση με τον υπολογισμό της νόμιμης αποζημίωσης σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από την τράπεζα και μόνο εφόσον δεν υφίσταται σπουδαίος λόγος καταγγελίας (σύμφωνα με τον 2).", ενώ σύμφωνα με τον όρο 2 αυτής "...

με την επιφύλαξη του δικαιώματος της Τράπεζας να καταγγείλει οποτεδήποτε την παρούσα σύμβαση και για οποιονδήποτε λόγο, σύμφωνα με το νόμο, συμφωνείται ρητά μεταξύ των μερών, ότι σπουδαίος λόγος στο παρόν αποτελεί κάθε παραβίαση των όρων της παρούσας σύμβασης, καθώς όλοι οι όροι συμφωνούνται ως σημαντικοί και πιο συγκεκριμένα, αλλά όχι περιοριστικά, οτιδήποτε από τα παρακάτω:

α. Εσφαλμένη ή ανακριβής παρουσίαση οποιοσδήποτε πληροφορίας σχετιζόμενης με την προηγούμενη επαγγελματική εμπειρία του Στελέχους, τα προσόντα, την προσωπικότητα, την οικογενειακή και επαγγελματική του κατάσταση, κατά τη δέσμευσή του ή οποιαδήποτε στιγμή κατά την εκτέλεση. Οποιαδήποτε άρνηση ή αμέλεια να συμμορφωθεί με τις οδηγίες του προϊσταμένου του....". Τέλος, σύμφωνα με τον όρο 13 της ως άνω σύμβασης: "Το Στέλεχος αναγνωρίζει και δέχεται, ότι εξαιτίας της φύσης της θέσεώς του έχει αυξημένη υποχρέωση εμπιστευτικότητας απέναντι στην Τράπεζα. Πιο συγκεκριμένα ...

γ. το Στέλεχος πρέπει να συμπεριφέρεται κάθε φορά με τρόπο που δεν προσβάλει ή θίγει την επαγγελματική και κοινωνική εικόνα της Τράπεζας και την εμπορική της υπόληψη και φήμη, ...

ε. το Στέλεχος θα ενημερώνει τα αρμόδια τμήματα της Τράπεζας για κάθε παράνομη ενέργεια ή οικονομική ανωμαλία σχετιζόμενη με την εργασία, που μπορεί να έρθει σε γνώση του κατά την εργασία του στην Τράπεζα,

ζ. το στέλεχος θα απέχει από κάθε ενέργεια, που μπορεί να δημιουργήσει, ή θα μπορούσε να θεωρηθεί, ότι δημιουργεί δεσμεύσεις απέναντι σε τρίτους, σε βάρος των οικονομικών της Τράπεζας ή των πελατών της ...". Την 26η Μα'ί'ου 2010, στα πλαίσια της συμφωνίας συγχώνευσης και απορρόφησης των δραστηριοτήτων της τράπεζας, με την επωνυμία "..." από την εναγόμενη τραπεζική εταιρεία, με την επωνυμία "...

Α.Ε.", σύμφωνα με την πράξη διοίκησης …59, που επικαλείται και προσκομίζει η εναγομένη, δημιουργήθηκε ο τομέας "SG Private Banking", με σκοπό όμοιο με εκείνον του έως τότε λειτουργούντος από τη "...". Ειδικότερα ο ως άνω τομέας απαρτιζόταν από τραπεζικές υπηρεσίες (άνοιγμα προσωπικών λογαριασμών Private Banking στην Ελλάδα και το εξωτερικό, χρηματοδοτικά προγράμματα με προνομιακούς όρους, βασισμένα στα υφιστάμενα περιουσιακά στοιχεία, υπηρεσίες αγοραπωλησίας συναλλάγματος κ.λπ.) και επενδυτικές υπηρεσίες (πρόσβαση σε όλες τις σημαντικές διεθνείς αγορές κεφαλαίου, διαχείριση χαρτοφυλακίου, δημιουργία εξατομικευμένων επενδυτικών προϊόντων, προϊόντα εγγυημένου κεφαλαίου, εναλλακτικές επενδύσεις κ.λπ.).

Στα πλαίσια των ανωτέρω εξελίξεων, την 1η Ιουνίου 2010, μεταξύ των διαδίκων, καταρτίσθηκε σύμβαση εργασίας αόριστου χρόνου, οπότε, κατά τα ρητώς αναφερόμενα σε αυτή, η εναγόμενη προσέλαβε τον ενάγοντα, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 178/2002, για να εργασθει στο τμήμα Management, που θα διαμορφωνόταν μετά την εξαγορά της "...", προκειμένου όπως απασχοληθεί αποκλειστικά στο ανωτέρω τμήμα, λόγω των ιδιαίτερων και εξειδικευμένων γνώσεών του και της πολύχρονης εμπειρίας του, στο συγκεκριμένο αντικείμενο, δεδομένου ότι η εναγομένη δεν διέθετε έως τότε αντίστοιχο τμήμα, ούτε υπαλλήλους με τις απαραίτητες προς τούτο γνώσεις.

Στην εν λόγω σύμβαση αναφέρεται ρητώς, ότι οι μηνιαίες αποδοχές του ενάγοντος ανέρχονται στο ποσό των 11.379,31 ευρώ, πλέον των επιδομάτων εορτών (Χριστουγέννων και Πάσχα), αδείας και ισολογισμού, όπως ακριβώς και στην έως τότε σύμβασή του, καθώς επίσης ότι λόγω της υποχρεωτικής εφαρμογής του π.δ. 178/2002 η προϋπηρεσία του ενάγοντος στη "..." και όποια άλλη αναγνωρισθείσα μέχρι και σήμερα από αυτή, λαμβάνεται υπόφη για όλες τις συνέπειες (π.χ.

αποζημίωση λόγω καταγγελίας). Από τα ανωτέρω αποδεικνύεται, ότι α. με την μεταφορά του τομέα Private Banking από την αρχική εργοδότρια στην εναγομένη εχώρησε μεταβολή του προσώπου του εργοδότη, της εναγομένης υπεισελθούσας έκτοτε στο σύνολο των απορρεόντων από την 21.08,2008 σύμβαση εργασίας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ειδικά δε ως προς το ζήτημα της προ της πρόσληψής του από την αρχική εργοδότρια προϋπηρεσίας του ενάγοντος, παρέμεινε ισχύουσα η συμβατική αναγνώρισή της, με τη ρητή εξαίρεση ότι η αναγνώριση αυτή δεν θα ισχύει σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του, ένεκα σπουδαίου λόγου, και β.

ότι η σύμβαση εργασίας μεταξύ των διαδίκων ήταν αόριστου και όχι ορισμένου χρόνου, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η εναγομένη, κατά ρητή διατύπωση της βούλησης των συμβαλλόμενων μερών στην από 1 Ιουνίου 2010 έγγραφη σύμβαση εργασίας, προφανώς κατά χρήση της προβλεπόμενης από το άρθρο 5 του Οργανισμού Προσωπικού της εναγόμενης δυνατότητάς της να προβαίνει σε προσλήψεις μη μόνιμου - τακτικού προσωπικού, επί του οποίου και μόνο, άλλωστε, τυγχάνει η εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 12, περί λύσης της σύμβασης εργασίας με τη συμπλήρωση του εκεί οριζόμενου ορίου ηλικίας.

Περαιτέρω,...την 01η Ιουλίου 2011, η εναγομένη επέδωσε στον ενάγοντα την από 30 Ιουνίου 2011 εξώδικη δήλωση - καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, για σπουδαίο λόγο, καταβάλλοντάς του ως αποζημίωση το συνολικό ποσό των 19.470,60 ευρώ. Συνεπεία της συνδρομής σπουδαίου λόγου, η εναγομένη ισχυρίζεται, ότι σύμφωνα με τα εκτενώς ανωτέρω αναφερόμενα, δεν είχε υποχρέωση συνυπολογισμού για τον προσδιορισμό του ύφους της αποζημίωσης απόλυσης του ενάγοντος της δωδεκαετούς προϋπηρεσίας του αντιδίκου της, η οποία είχε αναγνωρισθεί διά της από 21.10.2008 σύμβασης εργασίας του με την αρχική εργοδότρια, ο δε ενάγων υποστηρίζει, ότι δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της συμβατικά προβλεφθείσας εξαίρεσης, δεδομένου ότι δεν υφίστατο σπουδαίος λόγος για την καταγγελία της σύμβασής του, με αποτέλεσμα, λόγω του μη συνυπολογισμού της προϋπηρεσίας του, η καταβληθείσα σε αυτόν αποζημίωση απόλυσης είναι ελλιπής και ως εκ τούτου άκυρη η καταγγελία της σύμβασης εργασίας του.

Από το ίδιο ως άνω αποδεικτικό υλικό, αποδεικνύεται, ότι, πράγματι η καταγγελία της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος έλαβε χώρα για σπουδαίο λόγο, συνιστάμενου στο γεγονός, ότι εξαιτίας μίας σειράς πράξεων και παραλείψεων του ενάγοντος, κλονίσθηκε ανεπανόρθωτα η εμπιστοσύνη της εργοδότριας στο πρόσωπό του, με αποτέλεσμα η συνέχιση της εργασιακής σχέσης να μην είναι πλέον δυνατή.

Ειδικότερα, ο κύριος λόγος της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος ήταν ο χειρισμός, που ο ίδιος επέλεξε .ο ακολουθήσει, προς αντιμετώπιση ενός σημαντικού προβλήματος, επιζήμιου για την τράπεζα, που προέκυψε εντός του τομέα ευθύνης του. Όπως αποδείχτηκε, επίσης από την ακροαματική διαδικασία στον πρώτο βαθμό (βλ.

κατάθεση μάρτυρα - Γενικού Διευθυντή της εναγόμενης κ. Γ., ενώ για τον Εμπορικό Τομέα της Τράπεζας ο κ. Κ. ήταν ουσιαστικά το No. 3 στην ιεραρχία ακριβώς κάτω από τον Διευθυντή και τον Δ/νοντα Σύμβουλο, ο ενάγων επέδειξε αδυναμία συγκρότησης ομογενούς ομάδας ανθρώπων στον Τομέα του, η οποία να δουλεύει χωρίς προστριβές για την επίτευξη των στόχων του Τομέα, δεν επέβαλε καμία οργάνωση και πειθαρχία παρά τις επανειλημμένες οδηγίες που είχε λάβει, ήτοι, δεν είχε τις αναμενόμενες από αυτόν και την θέση, στην οποία είχε τοποθετηθεί, ηγετικές ικανότητες, αλλά αντίθετα περιοριζόταν στο να λειτουργεί ως διεκπεραιωτής των όσων συνέβαιναν στον Τομέα ευθύνης του........Ο κλονισμός της εμπιστοσύνης της Τράπεζας στο πρόσωπο του δεν ήταν αποτέλεσμα μιας μόνο μεμονωμένης πράξης ή παράλειψης αυτού, αλλά αντίθετα ήταν αποτέλεσμα της εν γένει συμπεριφοράς του και του τρόπου με τον οποίο ασκούσε τα καθήκοντα για τα οποία ήταν αποκλειστικά, υπεύθυνος κορυφώθηκε δε ο κλονισμός με το λειτουργικό λάθος που δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο του 2011 στον Τομέα του και τον εσφαλμένο τρόπο που αυτός το διαχειρίστηκε από την αρχή μέχρι το τέλος, μη περιορίζοντας τη ζημιά και εκθέτοντας τους πελάτες και την Τράπεζα σε υπερβολικά μεγάλο κίνδυνο.......Καμία στοχοποίηση και εκδικητική διάθεση δεν υπήρξε από την πλευρά της Τράπεζας, καθώς ο ενάγων δεν ήταν ο μόνος που απολύθηκε, αλλά απολύθηκε και η σύμβουλος πελατείας, Κ.

και μάλιστα λίγο καιρό μετά, λόγω των υπερβολικών ζημιών που είχαν δημιουργηθεί εκ του συγκεκριμένου λόγου στο Private Banking αποφασίστηκε να κλείσει εξ ολοκλήρου ο Τομέας, οπότε και απολύθηκαν όλοι όσοι εργάζονταν σε αυτόν. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι στις 24/08/2010 ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking (ενάγων) αποστέλλει αναφορά προς τον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής κ.

Γ. με κάποια παράπονα για 2 Συμβούλους Πελατείας. Στην ίδια αναφορά ο ενάγων αναφέρει στον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής την ύπαρξη αρνητικών υπολοίπων σε 3 πελάτες της μιας εκ των δύο Συμβούλων Πελατείας που δημιουργήθηκαν λόγω της επένδυσής τους σε Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης αναγνωρίζοντας ότι είναι ζωτικής σημασίας η θεσμοθέτηση διαδικασίας για συναλλαγές με συγκεκριμένο περιθώριο, καθώς επίσης ότι είναι σημαντικό να μπλοκάρονται μακροχρόνια χρεωστικά υπόλοιπα για τα οποία δεν υπάρχει έγκριση της Τράπεζας.

Ωστόσο, ο ενάγων δεν έθεσε κανένα ελεγκτικό μηχανισμό και διαδικασία για να διασφαλίσει την συγκεκριμένη λειτουργία, δεδομένου ότι ο ένας (Π.) εκ των τριών πελατών που συνέχιζε να παρουσιάζει χρεωστικά υπόλοιπα όλο το 2010 καθώς και το 2011 όπου και απέστειλε παράπονο και εξώδικο στην Τράπεζα καθώς δεν αναγνώριζε τις συναλλαγές στον λογαριασμό του που δημιούργησαν τα συγκεκριμένα χρεωστικά (αρνητικά) υπόλοιπα.

Σημειώνεται δε ότι εντός του 2010 η τελευταία γραπτή επικοινωνία του Επικεφαλής του Private Banking με την Σύμβουλο Πελατείας αναφορικά με αυτό το ζήτημα τεκμηριώνεται στις 07.10.2010, παρόλο που ήταν ενήμερος μέσω των ημερήσιων αναφορών που λάμβανε μέσω του Τμήματος Διαχείρισης Κινδύνων για τα χρεωστικά υπόλοιπα.

Στις 11.10.2010 ο Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής κ. Γ.ς σε γραπτό μήνυμα του προς τον ενάγοντα του δίνει ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές σε ζητήματα που σχετίζονται με τους Συμβούλους Πελατείας που εργάζονται στον Τομέα Private Banking. Συγκεκριμένα του αναφέρει ότι "οι Σύμβουλοί Πελατείας πρέπει να δουλεύουν με όλους τους πελάτες τους και να μην επικεντρώνονται σε μερικούς οί οποίοι τους φέρνουν έσοδα" και σε άλλο σημείο ότι "οι ΣΠ πρέπει να αποφεύγουν τους κινδύνους που σχετίζονται με τη δουλειά συμβουλευόμενοι πρώτα τις σχετικές ομάδες της Τράπεζας ή τους εξωτερικούς συνεργάτες, όπως το τμήμα της Διαχείρισης Κινδύνων, την Κανονιστική Συμμόρφωση και τον Εσωτερικό Έλεγχο (εσωτερικά) και τους δικηγόρους (εξωτερικά -μέσω των εσωτερικών συντονιστών) και μετά να πράττουν.

Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται αγωγές και αρνητικοί επικοινωνιακοί κίνδυνοι προς την Τράπεζα. Σημειώνεται και τονίζεται ότι τέτοιου είδους κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες θα έπρεπε να εκδίδονται από τον ίδιο τον εναγοντα και όχι από τον Επικεφαλής της Εμπορικής περιοχής καθώς αυτού του είδους οι ενέργειες ενέπιπταν αποκλειστικά στις αρμοδιότητες του (ως manager).

Στις 11.01.2011 ο Εσωτερικός 'Ελεγχος ξεκίνησε τακτική αποστολή ελέγχου στον Τομέα Private Banking, και Ομάδα Ελέγχου τοποθετείται στις εγκαταστάσεις του εν λόγω Τομέα. Στις 14.01.2011 προτείνεται από την Ομάδα Επενδύσεων του Τομέα στην κα Κ. νέο σχήμα επένδυσης που αποτελούνταν από συνδυασμό συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης με διαφορετική ημερομηνία λήξης (θα πρέπει να σημειωθεί ότι για το εν λόγω νέο επενδυτικό σχήμα δεν ακολουθήθηκαν οι διαδικασίες της Τράπεζας, δεν υπήρξε σαφής περιγραφή αυτού ούτε συγκεκριμένη διαδικασία διάθεσης και ελέγχου αυτού, ενέργειες που.

ήταν και πάλι αποκλειστικά στην σφαίρα αρμοδιότητας του). Συγκεκριμένα, το σχήμα αποτελούνταν από δυο μέρη: το πρώτο αφορούσε την πώληση Συμβολαίων Μελλοντικής Εκπλήρωσης πετρελαίου BRENT που διαπραγματευόταν στο χρηματιστήριο του Λονδίνου (ICE) και το δεύτερο την αγορά πετρελαίου WTI από το χρηματιστήριο εμπορευμάτων της Νέας Υόρκης (NYMEX).

Πρόκειται για το ίδιο προϊόν (πετρέλαιο), το οποίο όμως διαπραγματεύονταν σε διαφορετικά χρηματιστήρια, είχε διαφορετική ημερομηνία λήξης και διαφορετικούς όρους παράδοσης (φυσική παράδοση/χρηματική εκκαθάριση).

Στις 17.01.2011 και στις 18.01.2011 η Σύμβουλος Πελατείας ενημέρωσε τους πελάτες Β. και Α. για το σχήμα, οι οποίοι και δέχτηκαν να προχωρήσουν στην επένδυση. Οι θέσεις που ανοίχτηκαν εν τέλει για τους παραπάνω πελάτες ήταν όλες στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου καθώς δεν μπορούσαν να ανοιχτούν σε διαφορετικά Χρηματιστήρια.

Στις 09.02.2011 η Σύμβουλος Πελατείας καλεί έναν Χρηματιστή της ... με την οποία συνεργαζόταν ο Τομέας Private Banking και τον ρωτά για την ημερομηνία λήξης του συμβολαίου WTI από το χρηματιστήριο εμπορευμάτων της Νέας Υόρκης (το οποίο δεν ήταν αυτό που εν τέλει είχε αγοραστεί) όπου και της επιβεβαιώνει ότι είναι η 22.02.2011.

Στις 11.02.2011 η Σύμβουλος Πελατείας κάλεσε τον Β. και πρότεινε τη ανακύκλωση της θέσης BRENT ΜΑΡΤΙΟΥ και το άνοιγμα νέας θέσης στο BRENT ΑΠΡΙΛΙΟΥ. Επίσης πρότεινε στον πελάτη να περιμένουν μέχρι τις 22.02.2011 για τη ανακύκλωση της θέσης στο WTI. Η Σύμβουλος Πελατείας δεν ενημέρωσε τον πελάτη για την αλλαγή της αρχικής του εντολής (που δόθηκε στις 17/01/2011). Συγκεκριμένα ότι αντί να ανοιχτεί μια θέση αγοράς στο NYMEX WTI ΜΑΡΤΙΟΥ 2011 όπως ήταν η εντολή που δόθηκε από τον πελάτη, ανοίχτηκε μια θέση αγοράς στο ICE WTI ΜΑΡΤΙΟΥ 2011. Τα δύο προϊόντα είχαν διαφορετικές ημερομηνίες λήξης και όρους παράδοσης.Ακολούθως, στις 14.02.2011 η Σύμβουλος Πελατείας επιβεβαιώνει τηλεφωνικά με τον πελάτη Β. την 22.02.2011 ως ημερομηνία λήξης του συμβολαίου. Στις 18.02.2011 λήγει το συμβόλαιο ICE WTI με χρηματική εκκαθάριση το οποίο κατά το χρονικό σημείο εκείνο προκαλούσε ζημιά ύφους 600.000 δολαρίων για τους 2 πελάτες (για τον πελάτη Β. η ζημιά ανερχόταν στο ποσό των 297.070 USD, ενώ για τον Α. 303.820 USD).

Η Σύμβουλος Πελατείας έσπευσε να ενημερώσει την ίδια μέρα τον Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. για το συμβάν και για το πρόβλημα που αυτό δημιουργούσε. Σύμφωνα με την κατάθεση που δόθηκε κατά τον έλεγχο, ενώπιον της ειδικής επιτροπής που τότε συστάθηκε, από τον κ. Μ., ο οποίος εργαζόταν ως Επικεφαλής Επιχειρηματικού Ελέγχου στον Τομέα Private Banking μια πρώτη συνάντηση έγινε στις 21.02.2011, την ίδια μέρα, στο γραφείο του Επικεφαλής του Τομέα (ενάγοντα ] στην οποία μετείχαν, η Σύμβουλος Πελατείας κα Κ., ο κ. Σ., Επικεφαλής της Ομάδας Επενδύσεων, ο κ. Κ. ως Επικεφαλής του Τομέα, ο κ. Μ.. Η απόφαση του ενάγοντα εκείνη την ημέρα αντί να είναι άμεση και δραστική για τον περιορισμό της ζημιάς περιορίστηκε στο να ειδοποιήσει η Σύμβουλος Πελατείας τους πελάτες για το περιστατικό με τη χαμένη ανακύκλωση των συμβολαίων και να αξιολογήσει τις αντιδράσεις τους, χωρίς καμία περαιτέρω ενέργεια και χωρίς να ενημερωθεί για το συμβάν η Ανώτερη Διοίκηση της Τράπεζας, ήτοι ο Γενικός Εμπορικός Δ/ντης και ο Δ/νων Σύμβουλος.

Καμία συγκεκριμένη στρατηγική δεν αποφασίστηκε από τον Επικεφαλής του Τομέα, κ. Κ.. Την επόμενη ημέρα 22.02.2011 ο ενάγων , χωρίς και πάλι να ενημερώσει την Ανώτερη Διοίκηση της Τράπεζας και χωρίς να συνυπολογίσει τις δυνητικά μεγάλες αρνητικές συνέπειες, εγκρίνει πρόταση της Συμβούλου Πελατείας κ.Κ. για την παύση χρέωσης προμηθειών από την Τράπεζα για περίοδο 2 μηνών ώστε οι 2 πελάτες μέσω πολύ έντονων ενδοημερήσιων συναλλαγών μεγάλου όγκου να ανακτήσουν μέρος ή όλη την αρχικώς προκληθείσα ζημιά. Πιο συγκεκριμένα, ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking και εναγών ενέκρινε αυτή την λύση χωρίς να εξετάσει: Την μέχρι τότε υφιστάμενη θέση των πελατών - ήδη ο ένας από τους δύο πελάτες εμφάνιζε αρνητικό υπόλοιπο στους λογαριασμούς του ποσού των 99.453.44 δολαρίων ΗΠΑ από τις 11/02/2011 το οποίο αυξήθηκε και έφτασε στις 08/04/2011 στα 1.159.725,04 δολάρια ΗΠΑ . Την ενημέρωση που είχαν λάβει οι πελάτες για την ημερομηνία λήξης των συγκεκριμένων συμβολαίων WTI από την Σύμβουλο Πελατείας.... η Τράπεζα μέσω της Συμβούλου Πελατείας είχε ενημερώσει λανθασμένα τους πελάτες ότι τα συμβόλαια WTI που είχαν αγοράσει έληγε στις 22/02/2011 αντί για τις 18/02/2011.

Επιπλέον, δεν τεκμηριώνεται καμία επικοινωνία με την γραμμή αναφοράς του, ήτοι με τον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής, δεδομένου ότι το ποσό της ζημίας 600 χίλ USD ήταν σημαντικό σε σχέση με τα μεγέθη των εσόδων της Μονάδας Private Banking (1.013 χιλ για το Β Εξάμηνο του 2011) ούτε και με τη Νομική Υπηρεσία της Τράπεζας για τον χειρισμό της επικοινωνίας με τους πελάτες. Σημειώνεται δε, ότι όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο Εμπορικός Διευθυντής και μάρτυράς ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, σε παλαιότερη επικοινωνία του 11/10/2010) με τον κ. Κ. του είχε ήδη επισημάνει ότι θα πρέπει να αποφεύγονται οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τη δουλειά, και να συμβουλεύονται πρώτα τις σχετικές ομάδες της Τράπεζας ή τους εξωτερικούς συνεργάτες, όπως το τμήμα της Διαχείρισης Κινδύνων, την Κανονιστική Συμμόρφωση και τον Εσωτερικό Έλεγχο καιτους δικηγόρους • ο. μετά να πράττουν. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται αγωγές και οε. ητικοί επικοινωνιακοί κίνδυνοι προς την Τράπεζα.

Τέλος, παρά κάποιες αναφορές του Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. για την Σύμβουλο Πελατείας σε προγενέστερες επικοινωνίες του (τόσο με την ίδια όσο και με τον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής) για μη τήρηση των διαδικασιών της Μονάδας και ειδικά για την έλλειψη τεκμηρίωσης των εντολών που εκτελεί για λογαριασμό των πελατών, αυτός αποδέχτηκε αβίαστα την πρότασή της για πραγματοποίηση πολύ έντονων συναλλαγών υψηλού όγκου που .υποθετικά θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν τη ζημία, χωρίς κάποια αντιπρόταση και με την μόνη προϋπόθεση ότι θα την επιβλέπουν η Ομάδα Επενδύσεων και ο Επικεφαλής Επιχειρηματικού Ελέγχου/BCM - κάτι το οποίο εντέλει δεν κατέστη δυνατόν λόγω του μεγάλου όγκου συναλλαγών που δημιουργήθηκε και χωρίς να λάβει υπ1 όψιν του τις αντιρρήσεις και τους ενδοιασμούς του Επικεφαλής του Επιχειρηματικού Ελέγχου του Private Banking, κ. Μ.. Εν τέλει, πέντε ημέρες μετά την αποκάλυψη του σφάλματος στις 25.2.2011 και ενώ είχαν ήδη ληφθεί οι παραπάνω αποφάσεις, ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ., ενημερώνει τηλεφωνικά και όχι εγγράφως τον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής κ. Γ. για το περιστατικό, καθησυχάζοντας τον και αναφέροντας χαρακτηριστικά πως πρόκειται για "ένα μικρό θεματάκι όχι σοβαρό" Ο Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής του ζητάει να ετοιμάσει μια γραπτή αναλυτική αναφορά.

Στις 02.03.2011 ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. αποστέλλει στον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής κ. Γ. την αναφορά που αυτός του ζήτησε για το περιστατικό αναφέροντας μεταξύ άλλων σε μια προσπάθεια να τον καθησυχάσει ότι "οι πελάτες δεν έχουν προβάλει κάποια επίσημη απαίτηση κατά της Τράπεζας και ότι με την εξάλειψη των προμηθειών για το πολύ δυο μήνες, οι πελάτες με τις συναλλαγές που πραγματοποιεί η Σύμβουλος Πελατείας , σιγά, σιγά παίρνουν πίσω αυτά που έχασαν". Την επόμενη ο ενάγων, σε συνέχεια αλληλογραφίας της υπαλλήλου της Μονάδας Διαχείρισης Κινδύνου κας Π. προς την Σύμβουλο Πελατείας και με τον ίδιο σε κοινοποίηση, ζητά εμφανώς ανήσυχος από την Σύμβουλο Πελατείας σε γραπτό μήνυμά του να του δικαιολογήσει για| ποιο λόγο υπάρχουν ελλείμματα στους λογαριασμούς των πελατών καθώς εντοπίζει ότι υπάρχουν και καινούργιοι πελάτες που εμφανίζονται με ελλείμματα. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι την ενημέρωση "πρέπει να απαντήσω άμεσα στην Π. προτού προχωρήσει σε κλιμάκωση του θέματος".

Στις 04.03.2011 ο Επικεφαλήςτης Εμπορικής Περιοχής κ.Γ.ς, σε απάντηση της ως άνω, από 02.03.2011 γραπτής αναφοράς του Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ., του γράφει ότι η πληροφορία που του παρασχέθηκε καθώς και ο τρόπος που χειρίστηκε την υπόθεση ήταν ακατάλληλη. Επιπλέον, του αναφέρει ότι δεν αποδέχεται το γεγονός ότι ενώ ο κ.

Κ. γνώριζε για το περιστατικό από τις 21.02.2011 ενημέρωσε τον κ. Γ. μια εβδομάδα αργότερα για κάτι τόσο σημαντικό και επικίνδυνο. Την ίδια ημέρα ο Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής κ. Γ.ς ενημερώνει τον Επικεφαλής του Εσωτερικού Ελέγχου κ. B. για το συμβάν, ζητά τη διενέργεια ειδικής αποστολής και εκφράζει τους ενδοιασμούς του και τις έντονες αντιρρήσεις του για την απόφαση που πάρθηκε από τον Επικεφαλής του PRIV και εναγοντα για το περιστατικό .

Επίσης την ίδια ημέρα ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. ενημερώνει την αρμόδια υπάλληλο της Διαχ/σης Κινδύνων του Private Banking κα Π. για το συμβάν με τους 2 πελάτες προωθώντας της το email που είχε αποστείλει προς τον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής κ. Γ. στις 02.03.2011. Η ίδια σε απάντηση της που του αποστέλλει την ίδια ημέρα, αναφέρει ότι παρά το γεγονός ότι οι πελάτες Β. - Α.

εμφάνιζαν συνεχώς τεράστια χρεωστικά υπόλοιπα στους λογαριασμούς τους εξαιτίας των επενδύσεών τους σε Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης και η ίδια ζητούσε συνεχώς την άμεση , τακτοποίηση τους σε μηνύματα που έστειλε τόσο στον Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. όσο και στην Σύμβουλο Πελατείας κα Κ., κανείς δεν την είχε ενημερώσει για το περιστατικό.

Επιπλέον, ζητούσε να πληροφορηθεί

α) ποιό είναι το σχέδιο δράσης που έχει εκπονηθεί σε περίπτωση που οι θέσεις των πελατών δεν αλλάξουν μετά από την περίοδο των 2 μηνών,

β) αν ο πελάτης / Α. θα υπογράφει σύμβαση ενεχυρίασης για τα ελεύθερα / κεφάλαια που υπάρχουν στους λογαριασμούς του, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει σύμβαση ενεχυρίασης που να σχετίζεται με τα Συμβόλαια Μελλοντικών Εκπληρώσεων και αν θα αναφερθεί το περιστατικό ως λειτουργική ζημιά στη Τράπεζα (βλ. μεταφρασμένο email).

Στις 08.03.2011 η ως άνω υπάλληλος της Μονάδας Διαχ/σης Κινδύνων ενημερώνει τον Επικεφαλής της Μονάδας Διαχ/σης Κινδύνων της Τράπεζας κ. H. για όλα τα παραπάνω προωθώντας του την σχετική αλληλογραφία με τον Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ., ενώ ο Επικεφαλής της Διαχ/σης Κινδύνων στην απάντησή του αναγράφει χαρακτηριστικά ότι "Πως είναι δυνατόν να συμβεί μια τέτοια κατάσταση όταν όλες οι συναλλαγές του private banking θα πρέπει να είναι καλυμμένες" και διαπιστώνει ότι "διατρέχουμε ένα κίνδυνο από τον πελάτη ο οποίος "τζογάρει" επί της αγοράς παραγωγών, όταν δεν έχουμε αρκετά κεφάλαια για να καλύψουμε τις θέσεις του" Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι:

α) Ο πελάτης Α. εμφάνισε χρεωστικά υπόλοιπα για πρώτη φορά στις 11.02.2011 (- 99.453,44 USD),

β) Ο πελάτης Β. εμφάνισε χρεωστικά υπόλοιπα για πρώτη φορά στις 28.02.2011 (- 174.500,92 USD),

γ) Ο πελάτης Π. εμφάνιζε συστηματικά χρεωστικά υπόλοιπα από το 2° εξάμηνο του 2009. Όπως προκύπτει και από την προσκομιζόμενη ηλεκτρονική αλληλογραφία και από το πόρισμα του ειδικού ελέγχου όλα ήταν σε γνώση του ενάγοντα.Ακολούθως όλων των παραπάνω και της γνωστοποίησης πλέον του συμβάντος σε όλα τα αρμόδια κλιμάκια καθώς και στην Ανώτερη Διοίκηση της Τράπεζας, στις 10.03.2011 πραγματοποιείται συνάντηση με την Ανώτερη Διοίκηση της Τράπεζας αναφορικά με το συγκεκριμένο περιστατικό.

Στην συνάντηση αυτή, η Ανώτερη Διοίκηση της Τράπεζας διαφώνησε για την λύση που αποφασίστηκε και ακολουθήθηκε, καθώς αφενός με τον τρόπο αυτόν δεν διασφαλιζόταν η κάλυψη της ζημιάς, αφετέρου η παύση χρέωσης μπορούσε να στρέψει τους πελάτες εναντίον της Τράπεζας σε περίπτωση που αντί να κερδίσουν χάσουν περισσότερα και να ισχυριστούν ότι η παύση χρέωσης προμηθειών τους ώθησε να κάνουν περισσότερες συναλλαγές με αποτέλεσμα να χάσουν μεγάλα ποσά.

Επιπλέον αποφασίστηκε να ενημερωθούν οι πελάτες για την επανέναρξη χρέωσης προμηθειών.... Στις 11.03.2011 ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. υποβάλει στον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής κ. Γ. σχέδιο φύλλου αξιολόγησης για την Σύμβουλο Πελατείας κα Κ. στο οποίο αξιολογούσε συνολικά την Σύμβουλο Πελατείας "πάνω από το στόχο" γεγονός που δεν αντιστοιχούσε με την εικόνα που ο ίδιος έδινε με τις αναφορές του για αυτήν, αλλά και με τον εν γένει χειρισμό του άνω συμβάντος .

Ακολούθως στις 16.03.2011 ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. αναφέρει στον Επικεφαλής του Επιχειρηματικού Ελέγχου του Private Banking ότι η Σύμβουλος Πελατείας κα Κ. μεταφέρει κερδοφόρες θέσεις Συμβολαίου Μελλοντικής Εκπλήρωσης από δυο πελάτες (Β., Α.), σε τρίτο πελάτη (Π.) ο οποίος χάνει, ενώ δικαιολόγησε την κίνηση της αυτή λέγοντας στην Ομάδα Επενδύσεων ή στην ...

ότι έκανε λάθος. Όμως και σε αυτήν την περίπτωση, ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. παρόλο που ήταν ενήμερος για τις παράτυπες ενέργειες που πραγματοποιούσε η Σύμβουλος Πελατείας σε σχέση με την αλλαγή των θέσεων και αναγνώριζε το πιθανό κίνδυνο που μπορεί να προκαλέσει η συγκεκριμένη πρακτική για την Τράπεζα, δεν όρισε αμέσως ένα περιβάλλον ελέγχου, πάρα μόνο στις 24.03.2011.

και ενώ περαιτέρω οι μεταφορές κερδοφόρων θέσεων είχαν πραγματοποιηθεί στις 18/03/2011, 21.03.2011 και 22.03.2011. Χαρακτηριστικό δε είναι ότι ο ίδιος ενέκρινε χωρίς να ελέγξει επαρκώς τη μεταφορά κερδοφόρας θέσης στις 29.03.2011 από τον πελάτη Α. στον πελάτη Π.. Πρέπει δε να σημειωθεί και να τονιστεί ότι ενώ στις 11.03.2011 και στις 14.03.2011 ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ.

Κ. επικοινώνησε με την Σύμβουλο Πελατείας κα Κ. και της ζήτησε να καλυφθούν τα χρεωστικά υπόλοιπα που εμφάνιζαν 5 πελάτες της (Α., Π., Σ., Β., Π.) με την μεταφορά χρημάτων εκ μέρους τους, ωστόσο δεν μερίμνησε ώστε να παρακολουθήσει εάν οι οδηγίες του αυτές υλοποιήθηκαν (στην πραγματικότητα οι οδηγίες του ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν) ούτε έλαβε κανένα άλλο μέτρο.

Επιπλέον δε των αμέσως ανωτέρω, στις 17.03.2011 ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. ζήτησε από την ως άνω να μην ανοιχτούν νέες θέσεις για 3 πελάτες (Π., Σ., Π.) και να περιοριστούν οι θέσεις 2 πελατών (Α., Β.) πλην όμως και πάλι οι οδηγίες του δεν ακολουθήθηκαν, αυτός δε δεν μερίμνησε να πληροφορηθεί για την υλοποίησή τους ούτε έλαβε κανένα άλλο μέτρο.

Πλέον, μέσα στον Μάρτιο του 2011 πελάτες του Private Banking εμφανίζουν στους καταθετικούς λογαριασμούς τους πολύ μεγάλα αρνητικά (χρεωστικά) υπόλοιπα αξίας εκατομμυρίων δολαρίων που δημιουρνούνται από συναλλαγές σε Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης.

Στις 22.03.2011 ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ., κατά τη διάρκεια συνάντησης στον Τομέα Private Banking, έδωσε τις ακόλουθες εντολές στην Σύμβουλο Πελατείας.

1) Έναρξη χρέωσης προμηθειών στους πελάτες Β. και Α., ενω ο Τομέας Private Banking ξεκίνησε εν τέλει να χρεώνει και πάλι προμήθειες στους πελάτες στις 30.03.2011 παρόλο που αυτό του είχε ζητηθεί από την Ανώτερη Διοίκηση της Τράπεζας ήδη από τις 10/03/2011. Ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking καθυστέρησε να εφαρμόσει την απόφαση της Ανώτερης Διοίκησης (10/03/2011) κατά 20 ημερολογιακές ημέρες, αφού υλοποιήθηκε την 30η Μαρτίου. Τα δε έσοδα που απώλεσε η τράπεζα από την κατάργηση των προμηθειών ανήλθαν στα 175.520 ευρώ.

2) Οι συναλλαγές των πελατών σε Συμβόλαιο Μελλοντικής Εκπλήρωσης πετρελαίου να μην ξεπερνούν τα 50 συμβόλαια τη. ''μέρα, όπως και η συνολική θέση τους να μην υπερβαίνει τα 50 συμβόλαια

3) επιπλέον για τους πελάτες Π. και Π. που εμφάνιζαν αρνητικά υπόλοιπα να μην ανοιχτούν εκ νέου θέσεις,

4) Επιπλέον, η παρακολούθηση των καθημερινών κινήσεων Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης θα γινόταν υπό την στενή επίβλεψη της Ομάδας Επενδύσεων και του Επικεφαλής Επιχειρηματικού Ελέγχου. Ακόμα όμως και όταν ο ενάγων άρχισε να δίνει κάποιες οδηγίες προκειμένου να επιχειρήσει να ελέγξει την κατάσταση και τα αρνητικά υπόλοιπα, δεν διασφάλισε το κατά πόσον οι αποφάσεις του τηρούνταν από, τους αρμόδιους υπαλλήλους του Private Banking. Συνεπεία αυτού, τόσο η Σύμβουλος Πελατείας παρέβη τις οδηγίες του, ενώ ούτε ο Επικεφαλής της Ομάδας Επενδύσεων ούτε ο Επικεφαλής Επιχειρηματικού Ελέγχου έπραξαν κάτι. Ενδεικτικά:

Ι. Για τον πελάτη Π., η Σύμβουλος Πελατείας άνοιξε νέες θέσεις: 10 συμβόλαια στις 24/03/2011 και 50 συμβόλαια στις 29/03/2011.

2. Για τον πελάτη Π., η Σύμβουλος Πελατείας άνοιξε νέες θέσεις: 50 συμβόλαια στις 23/03/2011,10 συμβόλαια στις 24/03/2011, 50 συμβόλαια στις 28/03/2011, 50 συμβόλαια στις 29/03/2011, 30 συμβόλαια στις 31/03/2011 και 10 συμβόλαια στις 05/04/2011.

3. Οι πελάτες Β. και Α. στις 31/03/2011 είχαν περισσότερα από 50 συμβόλαια (90 συμβόλαια έκαστος).

Εν τέλει, στις 08.04.2011 αποφασίστηκε το κλείσιμο των θέσεων 4 πελατών (Π., Π., Β., Α.) που εμφάνιζαν μεγάλα αρνητικά υπόλοιπα κατόπιν σχετικής απόφασης της Ανώτερης Διοίκησης της Τράπεζας.

Κατόπιν αυτού και οι 4 πελάτες απέστειλαν παράπονα και εξώδικες επιστολές στην Τράπεζα αμφισβητώντας τα χρεωστικά τους υπόλοιπα που δημιουργήθηκαν στους Λογαριασμούς τους από τις συναλλαγές σε Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης κατηγόρησαν δε την Τράπεζα ότι δεν διέθετε επαρκείς ελεγκτικούς μηχανισμούς για να τους προστατεύσει, ότι δεν τηρούσε τα προβλεπόμενα αναφορικά με την ενημέρωση τους επί των συναλλαγών τους σε Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης όπως προβλέπεται και από το θεσμικό πλαίσιο και την κατηγόρησαν επιπλέον ότι τους παρακράτησε φόρους που δεν θα έπρεπε.

Η Τράπεζα προκειμένου να απαντήσει στις καταγγελίες των πελατών και να διερευνήσει την βασιμότητα ή μη αυτών έδωσε εντολή να ξεκινήσει ειδική αποστολή του Εσωτερικού Ελέγχου (ξεκίνησε στις 12.04.2011) αναφορικά με τις τυχόν ευθύνες του Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. για τα παραπάνω περιγραφέντα συμβάντα και μάλιστα προχώρησε και σε σύσταση ειδικής επιτροπής με την συμμετοχή του Εσωτερικού Ελέγχου, και των Μονάδων Διαχείρισης Διαθεσίμων.

Διαχείρισης Κινδύνου. Εμπορικού Τομέα. Κανονιστικής Συμμόρφωσης και Νομικής Υπηρεσίας προκειμένου να εξετάσει τους ισχυρισμούς των πελατών και να συνδράμει τον εσωτερικό έλεγχο στο έργο του. Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι αναφορικά με τους πελάτες Γ., Α. και Β. μέρος των συναλλαγών που είχαν πραγματοποιηθεί από την Σύμβουλο Πελατείας δεν τεκμηριωνόταν ότι ήταν σε γνώση τους.

Για τον πελάτη Π. για τις συναλλαγές που εκτελέστηκαν για λογαριασμό του από το 2008 έως καιτο 2011 προκύπτει ότι δεν ήταν ενήμερος.

Αναφορικά δε με τους παρακρατηθέντες φόρους οι ισχυρισμοί των πελατών ήταν βάσιμοι καθώς όπως από τον διενεργηθέντα έλεγχο μέχρι τον Μάιο του 2010, το Private Banking χρέωνε για επενδύσεις σε Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης,φόρους ύψους 15% παραβιάζοντας τη φορολογική νομοθεσία. Ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. αν και ήταν ενήμερος για το γενονός από τις 08.07.2010 δεν ενημέρωσε τη Διοίκηση της ΓΤΕ. ενώ οι φόροι που παρακρατήθηκαν από τους πελάτες για την περίοδο 01.08.2008 έως 31.05.2010 ήταν ύψους 1.700.000 δολαρίων ΗΠΑ. Έτσι, στις 12.04.2011 η ανώτερη Διοίκηση της Τράπεζας, αποφάσισε να σταματήσει η προσφορά προ τους πελάτες του Private Banking της δυνατότητας συναλλαγών σε Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης λόγω του πολύ κακού περιβάλλοντος που εντοπίστηκε αναφορικά με τον έλεγχο, παρακολούθηση και διαχείριση των συγκεκριμένων συναλλαγών και της μη ύπαρξης διαδικασιών ελέγχου. Επιπλέον όλων των ανωτέρω, στις 27/04/2011, ο πελάτης Αλεξόπουλος ο οποίος εμφάνιζε ήδη μεγάλα αρνητικά υπόλοιπα που ανέρχονταν σε 1.166.000 δολάρια ΗΠΑ και είχε ήδη στείλει παράπονο από τις 07/04/2011 αμφισβητώντας το υπόλοιπο στο χαρτοφυλάκιο του απέστειλε αίτημα με το οποίο ζητούσε κατά την λήξη του επενδυτικού προϊόντος "Phoenix + Quanto 5,5%, 65%" όπως με το κεφάλαιο και τους τόκους που είχαν προκύψει, καθώς και με όσα άλλα δολάρια μετ' υπήρχαν στον λογαριασμό του να αγοραστούν τα ακόλουθα:

1. Το 1/3 ETF σε χρυσό, 2. Το 1/3 του να μετατραπεί σε δολάρια Αυστραλίας και να του προταθεί άμεσα για αγορά κρατικό ή εταιρικό ομόλογο με υψηλό rating, 3. Το υπόλοιπο 1/3 να μετατραπεί σε Νορβηγικές Κορώνες και να του προταθεί άμεσα για αγορά κρατικό ή εταιρικό Ομόλογο σε υψηλό rating. Παρόλο που τόσο τα μεγάλα αρνητικά υπόλοιπα όσο και οι καταγγελίες του πελάτη ήταν σε γνώση του Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ.

Κ.υ, αυτός ενέκρινε χωρίς να συμβουλευτεί το Νομικό Τμήμα της Τράπεζας και χωρίς να το αναφέρει στον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής κ. Γ.το πρώτο αίτημα του πελάτη για αγορά χρυσού. Αποτέλεσμα ήταν το αρνητικό υπόλοιπο του πελάτη να αυξηθεί στα - 1.366.000 δολάρια ΗΠΑ.Εν συνεχεία δε αυτού, όταν στις αρχές Μάίου 2011 η Σύμβουλος Πελατείας κα Μ.

ζήτησε έγκριση προκειμένου να εκτελέσειτην εντολή του εν λόγω πελάτη, να επενδύσει σε ομόλογα,ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ. Κ. ζήτησε μέσω email από τον Επικεφαλής της Εμπορικής περιοχής και από τον Επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας την άποψη του κατά πόσο η Τράπεζα θα μπορούσε να ικανοποιήσει το αίτημα του πελάτη να επενδύσει σε ομόλογα (2ο και 3ο αίτημα), χωρίς να κάνει καμία αναφορά στον Επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας και στον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής ότι ο πελάτης είχε επίσης ζητήσει να επενδύσει σε χρυσό και ότι το αίτημα αυτό είχε ήδη εκτελεστεί από τις 27.04.2011.

Σύμφωνα δε με απάντηση του εναγοντα στην ερώτηση της Επιτροπής Ερευνών για ποιον λόγο προχώρησε μόνο σε ένα από τα 3 αιτήματα του πελάτη, ενώ για τα υπόλοιπα αιτήματα ζήτησε την έγκριση του Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής κ. Γ. και τη γνώμη της Νομικής Υπηρεσίας, ο κ. Κ. απάντησε ότι δεν ήξερε πώς να χειριστεί την υπόθεση.

Ο Εσωτερικός Έλεγχος στα τέλη Μαίου απέστειλε έκθεση τακτικού ελέγχου όπου η συνολική αξιολόγηση για τον Τομέα Private Banking ήταν "Μη Ικανοποιητική" λόγω του αδύναμου ελέγχου, το οποίο άφηνε περιθώρια για εκτελεστικά λάθη, παράτυπες ενέργειες και ενδεχόμενες κυρώσεις από τις Κανονιστικές Αρχές. Ενδεικτικά και όχι περιοριστικά σε αυτήν αναφερόταν η απουσία ελέγχου στη διαχείριση των εντολών και των συναλλαγών, ελλείψεις σε φακέλους πελατών αναφορικά με τα απαιτούμενα έγγραφα πιστοποίησης πελατών, η απουσία διαδικασιών για όλους τους τύπους προϊόντων, η απουσία εκπτωτικής πολιτικής.

Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από τα όσα ο ενάγων κατέθεσε ανάμεσα σε αλλα [Βλ. πρακτικά της εκκαλουμένης) και από τα εκτιθεμενα στην εφεσή του ήτοι: Ο ενάγων καταθέτει και εκθέτει στην εφεσή του ότι το αξιοσημείωτο κατ' αυτόν είναι ότι μεταξύ των 5 ατόμων που είχαν υπογράψει ξεχωριστές συμβάσεις ήταν και η υπεύθυνη πελατείας X.

Κ. για την οποία πολύς λόγος είχε γίνει στην Τράπεζα για την αυθαίρετη συμπεριφορά της καθώς και για την απόλυτη απείθεια της προς τους κανόνες και ότι της είχε γίνει σύσταση για την απείθεια της, προκάλεσε δε ζημιά για την Τραπεζα, καθώς αυτό διεπιστώθη και από ειδική επιθεώρηση. Ολα τα ανωτέρω ήταν γνωστά στην Γενική Τράπεζα η οποία όμως αν και γνώριζε μετέφερε την κα Κ.

με προνομιακούς όρους. Επίσης ότι: Για 4 πελάτες της, όταν επανειλημμένα της εζητειτο να καλύψει τους λογαριασμούς margin, απαντούσε ότι οι πελάτες της θα τα καλύψουν από τους λογαριασμούς τους. Όταν πιέστηκε να καλύψει τον λογαριασμό ενός πελάτη της (Π.), πλαστογράφησε, εντολές του πελάτη της για μεταφορά 240.000 δολ ΗΠΑ από το εξωτερικό στην Ελλάδα.

Επίσης σταμάτησε να ενημερώνει τους πελάτες της και έκρυβε τις συναλλαγές για συμβόλαια πετρελαίου και από τη Τράπεζα και από τους πελάτες. Την 31η Μαρτίου σε επίσκεψη του διευθυντού, αποφασίσθηκε να κλείσουν ορισμένες θέσεις των πελατών της, λόγω του ότι ήταν πολύ χρεωστικοί, και από εκείνη τη στιγμή η κα Κ.

ετέθη σε διαθεσιμότητα. "Η υπεύθυνη πελατείας κα Κ. ενεργούσε σαν να είχε απόλυτη εξουσία διαχείρισης στους λογαριασμούς τεσσάρων πελατών". Πιο συγκεκριμένα τα ανωτέρω αποδειχθέντα δεν απέχουν ισχυριζόμενα από τον ενάγοντα ο οποίος δεν αποδέχεται την ολιγωρία που επέδειξε τόσο στην επίλυση όσο και στον περιορισμό της ζημίας της εναγόμενης ρίχνοντας όλη την ευθύνη στην σύμβουλο πελατείας κα Κ.

οποία ήταν όμως υφιστάμενη του, άρα έπρεπε ο ίδιος αφού γνώριζε και τον επιχειρησιακό τύπο της τελευταίας να την ελεγχει στενότερα και αποτελεσματικά. Ο ειδικός έλεγχος στον Τομέα Private Banking, λόγω όλων των παραπάνω συμβάντων και προκειμένου να διερευνηθούν οι τυχόν ευθύνες του Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κ.

Κ. και τον οποίον....επικαλείται η εναγόμενη κατέγραψε μεταξύ άλλων και τα εξής αναφορικά με τον ενάγοντα: "Ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κατά τη διάρκεια της "κατάθεσής" του - την οποία αρνήθηκε να υπογράψει, αλλά έκανε χειρόγραφες διορθώσεις στο προσχέδιο που του παρουσιάστηκε και οι οποίες συμπεριλήφθηκαν στο τελικό κείμενο - δήλωσε τόσο άμεσα όσο και έμμεσα, ότι έχει έλλειψη εμπειρογνωμοσύνης στα Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης και τις στρατηγικές spread.

Επιπλέον, μετά το συμβάν με τα παράγωγα, ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking δεν πρότεινε καμία εναλλακτική λύση στην πρώην Σύμβουλο Πελατείας προκειμένου να καλύψει τη ζημιά και δεν αξιολόγησε την πρόταση που υπέβαλε η πρώην Σύμβουλος Πελατείας και τους κινδύνους που ενέχουν οι ενδοημερήσιες (intraday) συναλλαγές." Σημείωσε δε χαρακτηριστικά ότι "Σύμφωνα με τη σύμβαση που υπεγράφη με την ΓΤΕ την 01.06.2011, ο επικεφαλής του Private Banking προσελήφθη από την τράπεζα "λόγω των ειδικών και εξειδικευμένων γνώσεων του και της εμπειρίας του στη συγκεκριμένη δραστηριότητα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η τράπεζα δεν είχε μέχρι τώρα κάποια άλλη σχετική μονάδα και προσωπικό με τις απαιτούμενες γνώσεις.

Ωστόσο, ο επικεφαλής του Private Banking δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες της σύμβασής του". "Ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking δεν ενημέρωσε αμέσως (καθήκον ενημέρωσης) τους ανωτέρους του για το συμβάν λειτουργικής ζημίας που συνέβη στις 21.02.2011, παρόλο που το ποσό ήταν σημαντικό για τις δραστηριότητες του Private Banking.

Επιπλέον, ο επικεφαλής του Private Banking δεν έλαβε την έγκριση της Ιεραρχίας του για την απόφαση ίου έλαβε σε σχέση με τις ζημίες που προέκυψαν από το συμβάν με τη λήξη των παραγώγων." "Λόγω της παρέλευσης της ημερομηνίας λήξης για το συμβόλαιο Μελλοντικής Εκπλήρωσης ICE WTI Μαρτίου, οι δύο πελάτες Β. και Α. υπέστησαν ζημία ύφους 600 χιλ.

δολαρίων ΗΠΑ (422 χιλ. ευρώ). Το εν λόγω ποσό αντιστοιχεί στο 30% των λειτουργικών εσόδων του Private Banking για την περίοδο 01/06/2010 έως 31/12/2010 που ανέρχονταν στα - 1.455 χιλ. ευρώ." "Ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking δεν έλαβε τις κατάλληλες και άμεσες αποφάσεις και ενέργειες ώστε να εξασφαλίσει τα συμφέροντα τόσο της Τράπεζας όσο και του πελάτη.

Λόγω των μη ορθών αποφάσεων που εγκρίθηκαν από τον Επικεφαλής του Τομέα Private Banking, οι καταθετικοί λογαριασμοί των δύο πελατών εμφάνισαν αρνητικά υπόλοιπα τα οποία προέκυψαν από τις ημερήσιες συναλλαγές. Επιπλέον, παρόλο που άλλοι 3 πελάτες της πρώην Σύμβουλου Πελατείας εμφάνιζαν αρνητικά υπόλοιπα στους λογαριασμούς τους, ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking δεν έλαβε άμεσα μέτρα ώστε να σταματήσει αυτή την πρακτική και να απαγορεύσει τις συναλλαγές στους λογαριασμούς τους.

Κατά συνέπεια, η Τράπεζα χρηματοδότησε τις συναλλαγές των πελατών, ενώ έδωσε τη δυνατότητα στους πελάτες να στραφούν εναντίον της αμφισβητώντας τις εκτελεσμένες συναλλαγές και τα υπόλοιπα των λογαριασμών τους." "Σύμφωνα με την κατάθεση του Επικεφαλής του Τομέα Private Banking και το μήνυμα ηλ. ταχυδρομείου που η Σύμβουλος Πελατείας έστειλε στον Εσωτερικό Έλεγχο την 29η Μαρτίου του 2011, μετά το συμβάν με τη λήξη του παραγώγου, η Σύμβουλος Πελατείας πρότεινε στη διοίκηση του Private Banking να ανοίξει θέση στο ICE WTI Απριλίου 2011 και να αναλάβει η τράπεζα τη ζημία, "η Διοίκηση του Private Banking διαφωνούσε με το άνοιγμα των πιέσεων χωρίς την έγκριση των πελατών, παρόλο που η κατάσταση επιδεινωνόταν λόγω των συνθηκών της αγοράς".

Ωστόσο, ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking, χωρίς να έχει ενημερώσει τους ανωτέρους του και χωρίς να έχει διερευνήσει κατά πόσον οι πελάτες είχαν ενημερωθεί σωστά αναφορικά με την ημερομηνία λήξης του προϊόντος, ανακοίνωσε στην πρώην Σύμβουλο Πελατείας (την 21η Φεβρουάριου) ότι η τράπεζα δεν μπορεί να αναλάβει τη ζημία καθώς οι πελάτες ήταν γνώστες της δραστηρι Σ.Μ.Ε.

καί όφειλαν να γνωρίζουν τις λήξεις των συμβολαίων." .."Ακόμα και όταν ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking άρχισε να λαμβάνει μέτρα προκειμένου να ελέγξει την κατάσταση και τα αρνητικά υπόλοιπα, δεν διασφάλισε το κατά πόσον οι αποφάσεις του τηρούνταν από την πρώην και τον Επικεφαλής της Ομάδας Επενδύσεων. Επιπλέον, παρόλο που ενημερώθηκε για τις παράτυπες ενέργειες που πραγματοποιούσε η πρώην Σύμβουλος Πελατείας σε σχέση με την αλλαγή των θέσεων, δεν όρισε αμέσως ένα περιβάλλον παρακολούθησης και δεν διενήργησε επαρκείς ελέγχους πριν από την έγκριση της μεταφοράς θέσης στις 29.03.2011. ".

"Ο Επικεφαλής ίου Τομέα Private Banking δεν έλεγξε εάν οι αποφάσεις που έλαβε την 22" Μαρτίου 2011 εφαρμόστηκαν από την πρώην Σύμβουλο Πελατείας και εάν οι εν λόγω αποφάσεις ελέγχθηκαν από την Ομάδα Επενδύσεων και τον Επικεφαλής Επιχειρηματικού Ελέγχου." "Ο Επικεφαλής του Τομέα Private δεν εφάρμοσε εγκαίρως την απόφαση της Ανώτερης Διοίκησης να σταματήσει την κατάργηση των προμηθειών και κατά συνέπεια η Τράπεζα έχασε έσοδα από προμήθειες που ανέρχονταν σε 175 χιλ.

ευρώ." "Σύμφωνα με τα πρακτικά της συνάντησης, που έλαβε χώρα την 10η Μαρτίου 2011 ανάμεσα στην Ανώτερη Διοίκηση, τον Επικεφαλής της Διαχείρισης Κινδύνου, τον Επικεφαλής του Τομέα Private Banking, την πρώην Σύμβουλο Πελατείας και τον Επικεφαλής Επιχειρηματικού Ελέγχου, η Ανώτερη Διοίκηση εξέφρασε την αντίρρησή της για την απόφαση κατάργησης των προμηθειών και ζήτησε από τον Επικεφαλής του Τομέα Private Banking να σταματήσει την κατάργηση των προμηθειών.

Εντούτοις, η εφαρμογή της απόφασης της Ανώτερης Διοίκησης έλαβε χώρα την 30η Μαρτίου, με καθυστέρηση 20 ημερολογιακών ημερών. Τα έσοδα που απώλεσε η τράπεζα από την κατάργηση των προμηθειών ανηλθαν στα 175.520 ευρώ." "Ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking δεν έλαβε την έγκριση του Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής για μια εντολή που εκτελέστηκε σε έναν πελάτη που εμφάνιζε αρνητικό υπόλοιπο.

Ως αποτέλεσμα, το αρνητικό υπόλοιπο του πελάτη αυξήθηκε κατά 200 χιλ. δολάρια ΗΠΑ. Εκτός από αυτό, παρέλειψε να παράσχει στον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής αυτή την πληροφορία, όταν ζήτησε την έγκρισή του για την εκτέλεση άλλων δυο αιτημάτων του πελάτη." Αν και Επικεφαλής του Τομέα Private Banking είχε διαπιστώσει ότι η πρώην Σύμβουλος Πελατείας δεν τηρούσε τις διαδικασίες, δεν επέβαλλε καμία κύρωση και δεν ενίσχυσε καθόλου τον μόνιμο έλεγχο πάνω της.

Αντίθετα, ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking σε ένα προσχέδιο αξιολόγησης για την πρώην Σύμβουλο Πελατείας - που υποβλήθηκε στον Επικεφαλής της Εμπορικής Περιοχής στις 11.03.2011 - αξιολόγησε την πρώην διευθύντρια πελατειακών σχέσεων ως "πάνω από το στόχο", γεγονός που δεν αντιστοιχούσε στη συνολική συμπεριφορά, τις επιδόσεις και τα προβλήματά της που είχαν ήδη εντοπιστεί από τον Επικεφαλής του Τομέα Private Banking κατά το 2010." "Ο Επικεφαλής του Τομέα Private Banking δεν έστειλε ειδοποίηση στη Διοίκηση για το γεγονός ότι το Private Banking χρέωνε (σε αντίθεση με την ανάλυση της PWC για το φορολογικό δίκαιο) σε φυσικά πρόσωπα φόρους ύψους 15% (για επενδύσεις σε παράγωγα), παραβιάζοντας τη φορολογική νομοθεσία και σε αντίθεση με την ανάλυση της PWC που είχε ήδη κοινοποιηθεί στο Private από τις 25/07/2008" Καθίσταται σαφές ότι μετά τα ανωτέρω σοβαρά λάθη και πλημμέλειες στις οποίες υπέπεσε ο εναγών κατά την άσκηση των καθηκόντων του, η συνέχιση της σχέσης εργασίας του με την Τράπεζα κατέστη αδύνατη.

Κατόπιν των ανωτέρω, συνεπεία των οποίων είχε κλονισθεί η εμπιστοσύνη της τράπεζας προς τον ενάγοντα, διά της με αριθμό 7185/03.06.2011 πράξης του διευθυντή διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού και εκπαίδευσης της εναγομένης, ως αναπληρώτρια επικεφαλής με δικαίωμα πρώτης υπογραφής στον τομέα Private Banking, τοποθετήθηκε η Α.

Κ., η οποία ανέλαβε από την 06η Ιουνίου 2011. Για την ενέργεια αυτή της εναγόμενης ο ενάγων διαμαρτυρήθηκε διά της αποστολής εξώδικης δήλωσης, στην οποία η τελευταία του απήντησε, ότι η ως άνω απόφασή της εντάσσεται στο πλαίσιο άσκησης του διευθυντικού της δικαιώματος, που αποτελεί συνάμα και υποχρέωσή της να διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των ιδίως όταν υπάρχουν διαγνωσμένες δυσλειτουργίες, επισημαίνοντας παράλληλα τα αποτελέσματα του τακτικού ελέγχου, που ήταν ήδη γνωστά και του γεγονότος ότι ήδη διενεργείτο ειδικός προς διακρίβωση των ευθυνών του ιδίου.

Συνεπώς από τα αποδεικνυόμενα πραγματικά περιστατικά, προκύπτει, ότι, πράγματι, κατά τον χρόνο της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος ( 1 Ιουλίου 2011), υφίστατο σπουδαίος λόγος για τη λύση της εργασιακής σχέσης, συνιστάμενος στο γεγονός, ότι από σειρά πράξεων και παραλείψεων του ιδίου, επήλθε κλονισμός της εμπιστοσύνης της αντισυμβαλλομένης του προς το πρόσωπό του, με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον ανεκτή από την εργοδότρια τράπεζα η διατήρηση του συμβατικού δεσμού με τον εν λόγω υπάλληλό της. Μάλιστα, σημειώνεται, ότι η θεμελίωση του σπουδαίου λόγου, δεν εξαρτάται από την πρόκληση ζημίας της εναγομένης, η οποία πάντως στην προκειμένη περίπτωση επήλθε. Σε αντίθετο συμπέρασμα δεν δύναται να οδηγηθεί εκ μόνου του γεγονότος ότι την 11 Μαρτίου 2011 η τράπεζα, κατέβαλε στον ενάγοντα το ποσό των 1.149 ευρώ, ως fidelity bonus, ενέργεια, που έλαβε χώρα σε εκπλήρωση της σχετικής συμβατικής υποχρέωσής της. Επομένως, ουδεμία υποχρέωση βάρυνε την εναγομένη, να συνυπολογίσει για τον προσδιορισμό του ύψους της καταβλητέας στον ενάγοντα αποζημίωσης απόλυσης της δωδεκαετούς προϋπηρεσίας που είχε ο τελευταίος πριν την πρόσληψή του από τη "...".

....Οφειλε να του καταβάλει αποζημίωση απόλυσης, ισούμενη με δύο μηνιαίους μισθούς, συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων εορτών, αδείας και ισολογισμού, δεδομένου του χρόνου απασχόλησής του και από την αρχική εργοδότρια, που δεν υπερέβαινε τα 4 έτη, της διάταξης του άρθρου 5 του ν. 3198/1955, σύμφωνα με τις μηνιαίες αποδοχές του μισθωτού δεν λαμβάνονται υπόψη, κατά το ποσό, που υπερβαίνουν το οχταπλάσιο του ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη (το ύψος του οποίου κατά το επίδικο διάστημα ανερχόταν στο ποσό των 33,57 ευρώ), πολλαπλασιαζόμενο με τον αριθμό 30, δηλαδή αποζημίωση απόλυσης, ποσού 19.470,50 ευρώ, όπως του κατέβαλε.

Ας σημειωθεί, εξάλλου, ότι εν προκειμένω δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής των διαλαμβανόμενων στη διάταξη του άρθρου 12 του Οργανισμού Προσωπικού της εναγομένης, περί υποχρέωσής της ο σπουδαίος λόγος να επιβεβαιώνεται με οριστική και τελεσίδικη απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου, δεδομένου ότι η ως άνω ρύθμιση αφορά το τακτικό προσωπικό της, που συνδέεται με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου με την εργοδότρια...." Ο αναρεσείων, με τον πρώτο λόγο, επικαλείται πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι το Εφετείο κατά παραβίαση του άρθρου 3 παρ.1 του Ν. 2112/1920, του άρθρου 5 παρ.1 του Ν. 3198/1955 δέχθηκε ότι η καταρτισθείσα σύμβαση ήταν ορισμένου χρόνου και ότι δεν εδικαιούτο πρόσθετη αποζημίωση καταγγελίας της συμβάσεως με αποτέλεσμα να απορρίψει την αγωγή.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος γιατί το Εφετείο δέχθηκε ότι η καταρτισθείσα σύμβαση ήταν αορίστου χρόνου και ότι περαιτέρω συνέτρεξε περίπτωση συνδρομής σπουδαίου λόγου καταγγελίας της συμβάσεως με αποτέλεσμα κατά τον ρητό της σύμβασης να μην ισχύει για τον υπολογισμό της αποζημιώσεως η αναγνώριση δώδεκα (12) ετών προυπηρεσίας του ενάγοντος.

Με το δεύτερο λόγο ο αναιρεσείων επικαλείται πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.1ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι εσφαλμένα για τον υπολογισμό της αποζημιώσεως απολύσεως δεν συμπεριέλαβε στις μηνιαίες τακτικές αποδοχές και τις πρόσθετες προς αυτόν παροχές για την χρήση αυτοκινήτου, ποσού 850 ευρώ μηνιαίως και κινητού τηλεφώνου, ποσού 2.400 ετησίως τα οποία η εναγόμενη κατέβαλε τακτικά στον ίδιο και είχαν καταστεί τμήμα των αποδοχών.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή, σύμφωνα με τις από 21.10.2008 και 01.06.2010 συμβάσεις εργασίας του ενάγοντος με την αρχική εργοδότρια Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία και την εναγόμενη, τόσο τα έξοδα χρήσης του αυτοκινήτου όσο και αυτά της χρήσης του κινητού τηλεφώνου, δεν χορηγούνταν από την εναγόμενη ως αντάλλαγμα της παρεχόμενης εκ μέρους του ενάγοντος μισθωτού εργασίας, αλλά προς πληρέστερη εξυπηρέτηση των λειτουργικών αναγκών της επιχείρησής της, η ίδια δε είχε σαφώς επιφυλαχθεί του δικαιώματος της να προβεί οποτεδήποτε σε μονομερή ανάκλησή τους.

Κατόπιν όλων όσων προαναφέρθηκαν, πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση στο σύνολό της ως αβάσιμη, και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22.01.2018 αίτηση για αναίρεση της υπ` αριθμ. 2959/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών (4ου Τμήματος), ειδικής διαδικασίας εργατικών διαφορών Και

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα κατά την 6η Μαΐου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του κατά την 31η Μαΐου 2019.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ