Supreme Court dismisses appeal against eviction order due to lack of standing against individual co-owners.

Απόφαση 595 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 595/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κωνσταντίνο Διασίτη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ... 2) ..., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) ..., 4) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γρηγόριο Παπαδογιάννη ο οποίος ανακάλεσε την από 3/2/2010 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε αυτοπροσώπως και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/9/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2658/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6632/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 6/3/2009 αίτησή του και τους από 16/12/2009 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 27/1/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αίτησης και των προσθέτων λόγων, για αναίρεση της υπ' αριθ. 6632/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. ...και ... εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσείοντα στο πρώτο και τη δεύτερη των αιρεσιβλήτων (...και ...). Επομένως, εφ' όσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ..

Από τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 3, 4 § 2, 5 και 13 του ν. 3741/1929 "περί της ιδιοκτησίας κατ' ορόφους", που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 54 του ΕισΝΑΚ, και 1002 ΑΚ προκύπτει ότι οι συνιδιοκτήτες κοινής οικοδομής που υπάγεται στο καθεστώς του νόμου αυτού μπορούν με συμφωνία τους να ρυθμίσουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, τόσο στα κοινά μέρη που μπορούν να καθορίζουν οι ίδιοι, όσο και στις διηρημένες ιδιοκτησίες τους, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του νόμου αυτού που είναι ενδοτικό δίκαιο, καθορίζοντας συνελεύσεις και διορίζοντας διαχειριστή, που θα τους εκπροσωπεί ενώπιον των δικαστηρίων.

Διαχειριστής μπορεί, με, απόφαση της γενικής συνελεύσεως των συνιδιοκτητών, να διοριστεί συνιδιοκτήτης ή τρίτος. Περαιτέρω από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 62 § β' και 64 § 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο κατά το άρθρο 4 §§ 1 και 2 του πιο πάνω νόμου διορισμένος διαχειριστής (σύμφωνα με τον κανονισμό ή με παμψηφία των συνιδιοκτητών) πολυώροφης οικοδομής, αν δεν ορίζεται διαφορετικά, εκπροσωπεί και ενώπιον των δικαστηρίων, το σύνολο των ιδιοκτητών της, ως ένωση προσώπων, η οποία στερείται νομικής προσωπικότητας, παριστάμενος ως ενάγων και εναγόμενος για τις υποθέσεις που σχετίζονται με τη διαχείριση αυτής, δυνάμενος να εναγάγει συνιδιοκτήτη ή να εναχθεί απ' αυτόν για κάθε διαφορά από τη σχέση της συνιδιοκτησίας.

Διάδικος όμως στο δικαστήριο, δηλαδή υποκείμενο της δικονομικής έννομης σχέσης είναι μόνο η ένωση των συνιδιοκτητών (παρισταμένη στο δικαστήριο με τον διαχειριστή της) και όχι οι κατ' ιδίαν συνιδιοκτήτες, οι οποίοι δεν έχουν την ιδιότητα του διαδίκου, αλλά του τρίτου σε σχέση με την εκκρεμή δίκη, τα ονόματα των οποίων ούτε καν χρειάζεται να αναφέρονται στην αγωγή, αρκεί να γίνεται μνεία της συγκεκριμένης ενώσεως των συνιδιοκτητών, κατά τρόπο που να μη δημιουργείται αμφισβήτηση για την ταυτότητα της και να αναφέρεται στην αγωγή ότι εκπροσωπείται νόμιμα.

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 68 Κ.Πολ.Δ., η νομιμοποίηση των διαδίκων αποτελεί διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης για την παροχή έννομης προστασίας, ερευνάται δε και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σε κάθε στάση της δίκης (άρθρο 73 Κ.Πολ.Δ.), η δε έλλειψή της συνεπάγεται την απόρριψη της αγωγής ως απαράδεκτης.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, δικάζον επί της έφεσης της ασκηθείσας από τον ενάγοντα-νυν αναιρεσείοντα, κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή του, περί ακύρωσης της απόφασης της γενικής συνέλευσης των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας, που τον είχε διορίσει ως διαχειριστή, δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του, τα εξής: "Στην προκειμένη περίπτωση η ένδικη αγωγή με το περιεχόμενο και αίτημα που προεκτέθηκε ήταν απορριπτέα ως απαράδεκτη για έλλειψη παθητικής νομιμοποιήσεως των εναγομένων, ως συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας επί της οδού ..., διότι, σύμφωνα και με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, η αγωγή, με την οποία ζητείται η κήρυξη της ακυρότητας αποφάσεως της γενικής συνελεύσεως των συνιδιοκτητών της συγκεκριμένης πολυκατοικίας κατ' εφαρμογή του άρθρου 101 ΑΚ, έπρεπε να στρέφεται κατά της ενώσεως των συνιδιοκτητών της συγκεκριμένης πολυκατοικίας, η οποία έχει την ικανότητα να είναι διάδικος (άρθρο 62 § β' ΚΠολΔ) και μόνη αυτή νομιμοποιείται παθητικά στην προκειμένη δίκη και όχι τα κατ' ιδίαν μέλη της ενώσεως (και μάλιστα ορισμένα εξ αυτών), τα οποία θεωρούνται ως τρίτοι στην προκειμένη δίκη.

Επομένως το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση του απέρριψε μεν την αγωγή, αλλά για άλλο λόγο, ήτοι λόγω αποσβέσεως της ένδικης αγωγικής αξιώσεως, συνεπεία ασκήσεως της αγωγής, μετά την πάροδο εξαμήνου από τη λήψη της προσβαλλομένης αποφάσεως της γενικής συνελεύσεως της συνιδιοκτησίας (άρθρο 101 ΑΚ), έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και πρέπει κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα να εξαφανιστεί, αφού απλή αντικατάσταση της απορριπτικής αιτιολογίας (άρθρο 534 ΚΠολΔ) δεν αρκεί, εν προκειμένω, ούτε καθίσταται δυσμενέστερη η θέση του εκκαλούντος.

Στη συνέχεια, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ) και ερευνηθεί η ως άνω αγωγή, να απορριφθεί ως απαράδεκτη για τον προαναφερόμενο λόγο (έλλειψη παθητικής νομιμοποιήσεως εναγομένων)". Με το να κρίνει έτσι το δικάσαν Εφετείο, ορθώς αποφάνθηκε και δεν υπέπεσε στην από το αρθ. 559 αριθμ. 14 Κ.Πολ.Δ., προβλεπόμενη πλημμέλεια, της κήρυξης παρά το νόμο απαραδέκτου της κρινόμενης αγωγής.

Επομένως, οι δύο (μοναδικοί) από το αρθ. 559 αριθμ. 14 Κ.Πολ.Δ., λόγοι, όπως αυτοί συμπληρώνονται με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων, πέραν του ότι είναι απορριπτέοι προεχόντως ως απαράδεκτοι, λόγω αοριστίας, διότι δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η παράβαση των φερομένων ότι παραβιάσθηκαν δικονομικών διατάξεων, αλλά ο αναιρεσείων περιορίζεται απλώς να δικαιολογήσει για ποιους λόγους δεν έστρεψε την αγωγή του κατά της ένωσης προσώπων (ομάδας των συνιδιοκτητών, που συγκροτούν τη γενική συνέλευση της πολυκατοικίας), παρά μόνον εναντίον ορισμένων εξ αυτών προσωπικά (δηλαδή, μόνον έναντι εκείνων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη γενική συνέλευση, την απόφαση της οποίας ζητά να ακυρωθεί), είναι και σε κάθε περίπτωση αβάσιμοι.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής και να καταδικασθεί ο ηττηθείς αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων αναιρεσιβλήτων (άρθ. 176 και 183 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-3-2009 αίτηση μετά των προσθέτων λόγων αυτής του ..., για αναίρεση της 6632/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ