Supreme Court partially allows appeal on contract clause distortion but dismisses evidence omission claim.

Απόφαση 595 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 595/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσειόντoς: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέλιο Γρηγορίου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ψ1, 2. Ψ2 και 3. Ψ3, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Γιάννα Παναγοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-12-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13043/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 3061/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 26-6-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 11-10-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο αυτής της ποινικής ρήτρας κατά παραδοχή του δεύτερου (κατά ένα μέρος) λόγου αναιρέσεως, όπως ο λόγος αυτός συμπληρώνεται με την παρούσα εισηγητική έκθεση και β)την απόρριψη κατά τα λοιπά της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ.11 εδ.γ' ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση. Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα, αφού έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία και τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν από τους διαδίκους. Από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τη μνεία στην προσβαλλόμενη απόφαση του με αριθ. 34524/1998 εργολαβικού συμβολαίου, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και το έγγραφο αυτό. Επομένως ο δεύτερος λόγος αναίρεσης κατά το μέρος αυτού με το οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ.11 ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη το έγγραφο αυτό, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δικ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως λόγω ελλείψεως νόμιμης βάσης, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή της μη συνδρομής των όρων αυτών που αποκλείει την εφαρμογή της, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και όχι όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφ' όσον τούτο εκτίθεται σαφώς (Ολ.

ΑΠ 1/1999 Ολ. ΑΠ 24/1992). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Ο πρώτος αναιρεσίβλητος Ψ1 κύριος του επιδίκου οικοπέδου κατά ποσοστό 52,057% και ο Γ1 κύριος αυτού κατά ποσοστό 49,943% εξ αδιαιρέτου για την επωφελέστερη οικονομική εκμετάλλευσή του, ανέθεσαν με το υπ' αριθμό ......

προσύμφωνο μεταβίβασης ποσοστών οικοπέδου και σύμβαση εργολαβίας της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Βαρβάρας-Βασιλικής Ελαία-Βλαχάκη, στον αναιρεσείοντα εργολάβο οικοδομών, την ανέγερση με δικές του δαπάνες και αποκλειστική ευθύνη του, μιας πολυώροφης οικοδομής με το σύστημα της αντιπαροχής. Η οικοδομή θα αποτελούνταν από υπόγειο, ισόγειο εντελώς ακάλυπτο χώρο (πυλωτή), πέντε (5) κύριους ορόφους και από δώμα, θα παρακρατούσαν δε ο πρώτος αναιρεσίβλητος οικοπεδούχος ένα διαμέρισμα στο δεύτερο (2ο) όροφο πάνω από το ισόγειο που θα καταλαμβάνει ολόκληρο τον όροφο αυτό, εμβαδού καθαρού 62,94 τ.μ.

και μικτού 92,52 τ.μ., με ποσοστό εξ αδιαιρέτου στο οικόπεδο και τους υπόλοιπους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους, μέρη και εγκαταστάσεις της οικοδομής 175,68 ο/οο, και μία αποθήκη στο υπόγειο της οικοδομής εμβαδού 8,55 τ.μ. και το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως ενός χώρου στάθμευσης αυτοκινήτου στην πυλωτή της οικοδομής, εμβαδού 12 τ.μ.

και ο έτερος οικοπεδούχος Γ1, ένα διαμέρισμα που θα βρίσκονταν στον τρίτο (3ο) όροφο πάνω από το ισόγειο, εμβαδού καθαρού 62,94 τ.μ και μικτού 92,52 τ.μ. με ποσοστό στο οικόπεδο και τους υπόλοιπους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους, μέρη και εγκαταστάσεις της οικοδομής 161,80 ο/οο, μία αποθήκη στο υπόγειο εμβαδού 8,62 τ.μ.

και το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως ενός χώρου στάθμευσης αυτοκινήτου στην πυλωτή της οικοδομής, εμβαδού 12 τ.μ. με αριθμό 1, επίσης ως παρακολούθημα του διαμερίσματος αυτού. Επίσης θα παρακρατούσαν και οι δύο ανωτέρω οικοπεδούχοι από κοινού, και ανάλογα με την αρχική συμμετοχή τους στο οικόπεδο, ένα αυτοτελές διαμέρισμα στον πρώτο όροφο, εμβαδού καθαρού 27,96 τ.μ.

και μικτού 41,10 τ.μ. με αναλογούν ποσοστό στο οικόπεδο και στους υπόλοιπους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους, μέρη και εγκαταστάσεις της οικοδομής 74,76 ο/οο. Όλοι οι παραπάνω χώροι, με το συνολικό ποσοστό 412,24 ο/οο εξ αδιαιρέτου στο οικόπεδο, ορίστηκε ότι θα παρέμεναν στους ανωτέρω οικοπεδούχους κατά πλήρη, κυριότητα νομή και κατοχή, μαζί με τα άλλα 115 ο/οο εξ αδιαιρέτου από το οικόπεδο που θα αντιστοιχούν στο δικαίωμα μελλοντικής καθ' ύψος επέκτασης της οικοδομής.

Στη συνέχεια ο πρώτος αναιρεσίβλητος με το υπ' αριθμό ........ συμβόλαιο γονικής παροχής της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Βαρβάρας-Βασιλικής Ελαία-Βλαχάκη, που μεταγράφηκε νόμιμα, μεταβίβασε στους 2ο και 3ο αναιρεσιβλήτους (Ψ2 και Ψ3), λόγω γονικής παροχής, την ψιλή κυριότητα επί του άνω ποσοστού που του ανήκε, κατά ποσοστό 50% στον καθένα.

Ο δε Γ1 μεταβίβασε με το υπ' αριθμ. ...... συμβόλαιο γονικής παροχής της ίδιας ως άνω Συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, λόγω γονικής παροχής στην θυγατέρα του Γ2 την ψιλή κυριότητα επί του άνω ποσοστού που του ανήκε. Λόγω της μεταβολής στη συγκυριότητα του οικοπέδου, οι διάδικοι μαζί με τους Γ1 και Γ2, τροποποίησαν με την υπ' αριθμ. ......

πράξη της αυτής Συμβολαιογράφου την αρχική εργολαβική σύμβαση και συμφώνησαν ότι η αρχική εργολαβική σύμβαση θα εκτελείται επ' ονόματι και για λογαριασμό όλων των συμβαλλομένων με τα παραπάνω ποσοστά συνιδιοκτησίας τους. Επίσης συμφωνήθηκε μεταξύ των συμβαλλομένων (οικοπεδούχων-εργολάβου) ότι στην περίπτωση που ο Δήμος Ευόσμου, προκειμένου να χορηγήσει κοινωνικό συντελεστή ζητήσει αντί διαμερίσματος ποσοστό εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου, τότε από την αντιπαροχή των οικοπεδούχων θα αφαιρεθεί το διαμέρισμα του πρώτου (1ου) ορόφου, το οποίο ανήκει σ' αυτούς εξ αδιαιρέτου.

Στη συνέχεια οι ανωτέρω με το υπ' αριθμ. ..... συμβόλαιο της ίδιας Συμβολαιογράφου και πριν εκδοθεί η άδεια για την ανέγερση της οικοδομής από την Πολεοδομία, στις 20-10-1999, τροποποίησαν την ως άνω εργολαβική σύμβαση και την τροποποιητική πράξη της, ως προς το εμβαδόν του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, το οποίο αναπροσαρμόστηκε από 27,96 τ.μ.

σε 32,06 τ.μ. καθαρό και από 41,10 σε 47,13 τ.μ. μικτό, προφανώς διότι αυξήθηκε ο συντελεστής δόμησης, με αποτέλεσμα οι οικοπεδούχοι να πάρουν και μεγαλύτερο ποσοστό αντιπαροχής. Περαιτέρω (συνεχίζει το Εφετείο) δεν αποδείχθηκε ότι ο αναιρεσείων παρέσχε στους αναιρεσίβλητους μεγαλύτερη αντιπαροχή κατά 10 τ.μ. αξίας 3.000.000 δραχ.

και ήδη 8.804,11 ευρώ, αλλά αντίθετα ότι αυξήθηκε ή αντιπαροχή του τελευταίου και των ετέρων οικοπεδούχων λόγω αύξησης του κοινωνικού συντελεστή. Με το να κρίνει έτσι το εφετείο και να απορρίψει-κατά παραδοχή της από 12-11-2004 έφεσης των αναιρεσιβλήτων και εξαφάνιση της με αριθ. 13043/2004 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατά το μέρος της που είχε δεχθεί εν μέρει την από 31-12-2001 αγωγή του αναιρεσείοντος, την τελευταία αυτή αγωγή εξ ολοκλήρου α) δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 904 ΑΚ, γιατί η αύξηση της αντιπαροχής των αναιρεσιβλήτων δεν οφείλεται σε ενέργεια του αναιρεσείοντα, ούτε έγινε από την περιουσία αυτού ή με ζημία του και β) δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφαση του, ως προς το κεφάλαιο της αυτό νόμιμης βάσης, αφού διέλαβε σ' αυτήν επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που δικαιολογούν την εξαγωγή του πορίσματος στο οποίο κατέληξε και καθιστούν εφικτό από τον Άρειο Πάγο τον έλεγχο της ορθής υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης περιπτώσεως στην ανωτέρω διάταξη.

Επομένως ο από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δικ. πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Περαιτέρω το εφετείο δέχθηκε ότι με τον 18ο όρο της σύμβασης εργολαβίας είχε ορισθεί ότι η δαπάνη σύνδεσης των χώρων της αντιπαροχής των οικοπεδούχων ή των χώρων που θα περιέλθουν σε τρίτα πρόσωπα με υπόδειξη του αναιρεσείοντα εργολάβου με τα δίκτυα της Δ.Ε.Η και της ύδρευσης θα βαρύνουν τους οικοπεδούχους και τους αγοραστές, στους οποίους θα δοθούν ηλεκτρολογικά και υδραυλικά σχέδια.

Επίσης με τον όρο 5 της ανωτέρω σύμβασης ο αναιρεσείων (εργολάβος) ανέλαβε την υποχρέωση να παραδώσει στους αναιρεσιβλήτους τους χώρους της αντιπαροχής τελείως αποπερατωμένους, μαζί με τους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους, μέρη και εγκαταστάσεις της οικοδομής μέσα σε 18 μήνες από την έκδοση της άδειας ανοικοδόμησης και ορίσθηκε ότι αν ο αναιρεσείων (εργολάβος) καθυστερήσει την παράδοση των χώρων της αντιπαροχής των αναιρεσιβλήτων πέραν από 24 μήνες από την έκδοση της άδειας ανοικοδόμησης και η καθυστέρηση οφείλεται σε υπαιτιότητά του, έχει την υποχρέωση να καταβάλει στους οικοπεδούχους 200.000 δρχ.

και ήδη 586,94 ΕΥΡΩ για κάθε μήνα καθυστέρησης και για όλους τους χώρους της αντιπαροχής τους, λόγω ποινικής ρήτρας και αναπόδεικτης αποζημίωσης. Ότι σε εκτέλεση της παραπάνω σύμβασης ο αναιρεσείων εργολάβος, που εξέδωσε στις 20-10-1999 την υπ' αριθμ. ..... οικοδομική άδεια, όφειλε να παραδώσει στους αναιρεσίβλητους τους χώρους της αντιπαροχής τους μέσα σε 18 μήνες από το χρονικό εκείνο σημείο, σύμφωνα με τον υπ' αριθμ. 5 όρο της συμβάσεως, ήτοι μέχρι τις 20-4-2001 και το αργότερο έως την 20-10-2001.

Η οικοδομή περατώθηκε το Μάρτιο του έτους 2001, και οι αναιρεσίβλητοι παρέλαβαν τα κλειδιά του διαμερίσματος του 2ου ορόφου της αντιπαροχής τους. Για την παράδοση αυτή των κλειδιών δεν έγινε έγγραφο πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής του εν λόγω διαμερίσματος της αντιπαροχής, αλλά ούτε και οι αναιρεσίβλητοι εγκαταστάθηκαν σ' αυτό ή εκμίσθωσαν αυτό, ώστε να αποδεικνύεται η ανεπιφύλακτη παράδοση και παραλαβή του, σύμφωνα με τον 7ο όρο του προσυμφώνου - εργολαβικού συμβολαίου.

Οι αναιρεσίβλητοι δεν ήταν δυνατόν να εγκατασταθούν στο διαμέρισμα τους, επειδή ο αναιρεσείων (εργολάβος) δεν τους παρέδωσε τα ηλεκτρολογικά και υδραυλικά σχέδια, όπως είχε υποχρέωση με τον 18ο όρο του ανωτέρω προσυμφώνου-εργολαβικού συμβολαίου, ώστε αυτοί να προβούν στη συνέχεια με δικές τους δαπάνες στη σύνδεση του διαμερίσματός τους με τα δίκτυα της Δ.Ε.Η.

και της ύδρευσης και έτσι αυτό (διαμέρισμα) να καταστεί κατοικήσιμο. Επειδή αρνείτο ο αναιρεσείων (Χ1) να παραδώσει στους αναιρεσίβλητους τα ανωτέρω σχέδια, κατά παράβαση της συμφωνίας τους, οι τελευταίοι επέδωσαν την 20-6-2002 στον αναιρεσείοντα (εργολάβο) την από 17-6-2002 εξώδικη δήλωσή τους πρόσκληση με την οποία ζήτησαν να τους παραδοθούν τα ηλεκτρολογικά και υδραυλικά σχέδια της οικοδομής προκειμένου αυτοί να προβούν στις απαραίτητες συνδέσεις με το δίκτυο της ΔΕΗ και της ύδρευσης.

Ο αναιρεσείων απήντησε στην ανωτέρω εξώδικη δήλωση, με την από 21-6-2002 απάντησή του, η οποία επιδόθηκε στους αναιρεσιβλήτους την 5-7-2002, ενώ στη συνέχεια παρέδωσε σ'αυτούς (αναιρεσιβλήτους) τα επίδικα σχέδια στις 22-7-2002, οπότε και έγινε από τους αναιρεσιβλήτους η σύνδεση του διαμερίσματός τους με τα δίκτυα της Δ.Ε.Η και τα ύδρευσης.

Έκρινε δε το Εφετείο ότι ο αναιρεσείων (εργολάβος) δεν παρέδωσε εμπροθέσμως την ανωτέρω οριζόντια ιδιοκτησία στους αναιρεσιβλήτους, αλλά με μεγάλη καθυστέρηση την 22-7-2002, ότι η καθυστέρηση αυτή οφειλόταν στο ότι ο αναιρεσείων εργολάβος δεν παρέδιδε στους αναιρεσιβλήτους τα ηλεκτρολογικά και υδραυλικά σχέδια της οικοδομής και γι' αυτό δεν ήταν δυνατή η σύνδεση του διαμερίσματος των αναιρεσιβλήτων με τα δίκτυα της Δ.Ε.Η και της ύδρευσης και ότι έτσι κατέστη υπερήμερος ως προς την παράδοση της εν λόγω οριζόντιας ιδιοκτησίας και επήλθε νόμιμη περίπτωση για την κατάπτωση της συμφωνηθείσας ποινικής ρήτρας, για κάθε μήνα καθυστέρησης, από 20-10-2001 (που είχε ορισθεί από το εργολαβικό προσύμφωνο ως ανώτερη προθεσμία παράδοσης του διαμερίσματος) έως την 22-7-2002 που έγινε η παράδοση, ήτοι επί 9 μήνες.

Με το να δεχθεί όμως αυτά το Εφετείο και να υποχρεώσει τον αναιρεσείοντα, κατ' επικύρωση εν μέρει της πρωτόδικης απόφασης, σε καταβολή στους αναιρεσιβλήτους της συμφωνηθείσης κατά τα άνω ποινικής ρήτρας, δεν παραβίασε τα άρθρα 404 και 405 ΑΚ, ούτε στέρησε την προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το κεφάλαιο της αυτό της κατάπτωσης ποινικής ρήτρας νόμιμης βάσης με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες.

Επομένως ο από το άρθρο 559 αρ.1 και 19 ΚΠολΔ δεύτερος λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος αυτού με το οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Περαιτέρω όμως το Εφετείο με το να δεχθεί τα παραπάνω και να υποχρεώσει τον αναιρεσείοντα στην καταβολή ολόκληρου του συμφωνημένου ποσού ποινικής ρήτρας στους αναιρεσιβλήτους, παραμόρφωσε τον πέμπτο όρο του με αριθ. ...... εργολαβικού συμβολαίου, που παρατίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση και κατά τον οποίο "αν ο εργολάβος καθυστερήσει την παράδοση των χώρων της αντιπαροχής πέραν από εικοσιτέσσερες μήνες από την έκδοση της άδειας ανοικοδόμησης και εφ' όσον η καθυστέρηση οφείλεται σε υπαιτιότητά του, έχει υποχρέωση να καταβάλεις στους οικοπεδούχους δραχ. 200.000 κάθε μήνα καθυστέρησης για όλους τους χώρους αντιπαροχής τους, λόγω ποινικής ρήτρας και αναπόδεικτης αποζημίωσης".

Τούτο δε γιατί παρά το ότι το ποσό αυτό της ποινικής ρήτρας "συμφωνήθηκε για όλους τους οικοπεδούχους και όλους τους χώρους αντιπαροχής", το Εφετείο επεδίκασε ολόκληρο το ποσό αυτό στους αναιρεσίβλητους που δεν ήταν κατά τις παραδοχές του οι μόνοι οικοπεδούχοι, αφού (κατά τις παραδοχές, της προσβαλλόμενης) οι κατά την κατάρτιση της εργολαβικής σύμβασης οικοπεδούχοι ήσαν δύο.

Πρέπει επομένως, κατά παραδοχή του δεύτερου λόγου αναιρέσεως κατά το μέρος αυτού, με το οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση για παραμόρφωση του παραπάνω πέμπτου όρου του με αριθ. ...... εργολαβικού συμβολαίου, με την παραδοχή περιεχομένου του όρου αυτού κατάδηλα διάφορου από το αληθινό και την κατάληξη σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το παραπάνω κεφάλαιο της επιδίκασης ποινικής ρήτρας και να παραπεμφθεί κατά τούτο η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί μερικώς κατά τα εις το σκεπτικό, τη με αριθ. 3061/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει, κατά το αναιρούμενο κεφάλαιο, την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο όμως θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Δεκεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 20 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ