Supreme Court dismisses appeal against lower court ruling on ship salvage liability for total loss due to employee negligence.

Απόφαση 594 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 594/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ανώνυμος Ναυπηγική - Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρεία ΟΛΥΜΠΙΚ ΜΑΡΙΝ Α.Ε", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Κ. Στεφανάκη.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης ναυτιλιακής εταιρίας με την επωνυμία "SPECTRA SHIPHOLDING INC", που εδρεύει κατά το καταστατικό της στη ..., έχει γραφεία στην Ελλάδα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Νεραντζή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20 Ιουλίου 2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4600/2009 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 16/2012 του Εφετείου Πειραιώς (Ναυτικό Τμήμα). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20 Ιουλίου 2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 21 Ιανουαρίου 2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 12/20-2-2012 αιτήσεως για αναίρεση της 16/23-1-2012 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς (Ναυτικό Τμήμα).

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στην δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 12/20-2-2012 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 16/23-1-2012 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς (Ναυτικό Τμήμα), κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561§2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα κατά την ενδιαφέρουσα την παρούσα αναιρετική διαδικασία επικουρική βάση της 6861/23-7-2007 αγωγής, δι' αυτής εφέρετο προς διάγνωση αξίωση της δι' αυτής ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης κατά της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας, απορρέουσα από την αποδιδόμενη στους προστηθέντες από την τελευταία υπαλλήλους της παράνομη και υπαίτια, από αμέλεια, πράξη της ολικής απώλειας (καταστροφής) του πλοιοκτησίας της θ/γ πλοίου "Μ..." κατά την ανέλκυση και τοποθέτησή του σε ειδική νηοδόχο σε χώρο της μαρίνας της εναγομένης στην περιοχή του λιμένος Λαυρίου Αττικής, έργο το οποίο ανέλαβε η τελευταία σε εκτέλεση της μετ' αυτής συνομολογηθείσης συμβάσεως.

Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε η 4600/2009 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με απορριπτική επ' αυτής κατ' ουσίαν κρίση, και σε δεύτερο βαθμό, κατ' αποδοχή της 213/25-2-2010 εφέσεως της ενάγουσας, εξαφάνιση της προσβαλλόμενης δι' αυτής πρωτοβάθμιας αποφάσεως, εξέταση κατ' ουσίαν της υποθέσεως και μερική παραδοχή της αγωγής, η 16/2012 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, κρίση της την οποία στήριξε στις ακόλουθες αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της, που ενδιαφέρουν τους ερευνώμενους στη συνέχεια λόγους αναιρέσεως.

Ειδικότερα, διέλαβε στις αιτιολογίες της, κατ' ακριβή κατά τούτο αντιγραφή τους, "Στις 19-11-1999, η ενάγουσα είχε αγοράσει το αναφερόμενο στην προηγούμενη παράγραφο της παρούσας αποφάσεως σκάφος αναψυχής, όταν αυτό έφερε το όνομα "Τ..." και ήταν νηολογημένο με σημαία Ονδούρας. Κατά τον χρόνο αυτό το εν λόγω σκάφος βρισκόταν παροπλισμένο στην θαλάσσια περιοχή της Πάχης Μεγάρων.

Στις 20-08-2010, το ένδικο σκάφος μεταφέρθηκε στη μαρίνα της εναγομένης, που βρίσκεται στη θέση "Πάνορμος" της περιοχής του λιμένος Λαυρίου Αττικής. Εκεί, αυτό πρυμνοδέτησε, μόνιμα, στη θέση 38 αυτής, κατόπιν της με ίδια ημερομηνία έγγραφης, μεταξύ των διαδίκων, συμφωνίας για τη χρήση της εν λόγω θέσης και την παροχή, στο σκάφος της ενάγουσας, λοιπών διευκολύνσεων (παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, ύδατος κλπ.) για ένα χρόνο, και συγκεκριμένα, από τις 20-08-2000 μέχρι τις 20-08-2001, με μηνιαία χρέωση 350 ευρώ.

Η εν λόγω σύμβαση πρυμνοδέτησης του σκάφους της ενάγουσας ανανεώθηκε, για ένα ακόμη έτος, μέχρι τις 20-08-2002. Σημειώνεται ότι, καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα της πρυμνοδέτησης του ενδίκου σκάφους της ενάγουσας στην προαναφερθείσα θέση των εγκαταστάσεων της εναγομένης, αυτό δεν ανελκύσθηκε στη ξηρά για εργασίες συντήρησης των υφάλων του ή για οποιουδήποτε άλλου είδους συντήρηση σ' αυτό.

Στις 31-07-2002 και περί ώρα 16:00, το ένδικο σκάφος, με κυβερνήτη το Ν. Σ., μηχανικό τον Β. Σ. και επιβαίνοντες την τριμελή οικογένεια του προαναφερθέντος νομίμου εκπροσώπου της ενάγουσας και μια άλλη τετραμελή, φιλική του, οικογένεια, απέπλευσε, από τις προαναφερθείσες εγκαταστάσεις της εναγομένης, για να διενεργήσει πλου.

Οι καιρικές συνθήκες, που επικρατούσαν στην περιοχή, εκείνη τη χρονική στιγμή, ήταν άριστες, χωρίς αέρα και κυματισμό. Αφού το ένδικο σκάφος διέσχισε μικρή απόσταση στο θαλάσσιο χώρο, από το σημείο πρόσδεσης μέχρι το στόμιο εξόδου της μαρίνας, ακινητοποιήθηκε. Αμέσως, ο αρμόδιος υπάλληλος της εναγομένης Δ.

Μ., προσέγγισε, με μηχανοκίνητο φουσκωτό σκάφος, το ακινητοποιημένο σκάφος της ενάγουσας για να του παράσχει βοήθεια και να μεριμνήσει για την ασφαλή αποβίβαση των επιβαινόντων σ' αυτό. Τότε, διαπιστώθηκε ότι είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας οι μηχανές του σκάφους, λόγω της ταχείας εισροής θαλασσίων υδάτων στο εσωτερικό του.

Για την απάντληση των υδάτων, τα οποία εισέρρεαν, ανεξέλεγκτα στο κύτος του, τέθηκαν σε λειτουργία οι ηλεκτρικές αντλίες αναρρόφησης υδάτων του σκάφους, χωρίς, όμως, ικανοποιητικά αποτελέσματα. Έτσι, προ του κινδύνου βύθισης του σκάφους αυτού, ο, προαναφερθείς, νόμιμος εκπρόσωπος της ενάγουσας κάλεσε τον δύτη Σ.

Σ., προκειμένου να ελέγξει τα ύφαλά του. Αυτός, μετά την επιθεώρηση των υφάλων του σκάφους της ενάγουσας, που πραγματοποίησε, διαπίστωσε ότι η εισροή θαλασσίων υδάτων στο κύτος του οφειλόταν στο γεγονός της δημιουργίας ρήγματος, λόγω της αποκόλλησης του μεταλλικού μπρακέτου στήριξης του δεξιού ελικοφόρου άξονα από τη γάστρα του, εξαιτίας της εμπλοκής, κατά την έναρξη του απόπλου αυτού, του ρεμέτζου, με το οποίο είχε δεθεί η πλώρη του στην προβλήτα.

Η προσπάθεια, όμως, της πρόχειρης στεγανοποίησης του ρήγματος του σκάφους, από τον ανωτέρω δύτη, με τη χρήση χονδρού υφάσματος, δεν κατέστη εφικτή, με συνέπεια να επίκειται, πλέον, άμεσα, ο κίνδυνος της βύθισής του. Προς αποτροπή του κινδύνου αυτού, κρίθηκε αναγκαία, και αποφασίστηκε, η ανέλκυση του σκάφους στη ξηρά και η τοποθέτησή του σε ειδική νηοδόχο.

Έτσι, μεταξύ του προαναφερθέντος νομίμου εκπροσώπου της ενάγουσας και της εναγομένης, συμφωνήθηκε να αναλάβει η τελευταία το έργο της ανέλκυσης του ενδίκου σκάφους, με τη χρήση μεγάλου ανυψωτικού μηχανήματος (travel lift) δυναμικότητας 200 τόνων. Κατόπιν τούτου, το κινδυνεύον σκάφος προσδέθηκε, από τους, προστηθέντες, προς τούτο, υπαλλήλους της εναγομένης Π.

και Δ., με δύο διπλούς ιμάντες, ήτοι δύο στην πλώρη και δύο στην πρύμνη, και μετά τη σταθεροποίηση του, επ' αυτών, τοποθετήθηκε σ' αυτό και ηλεκτρική αντλία για την απάντληση των υδάτων, τα οποία, κατά τα παραπάνω, είχαν εισρεύσει στο κύτος του. Η διαδικασία της ανέλκυσης του σκάφους ξεκίνησε προοδευτικά, λόγω και της ύπαρξης μεγάλης ποσότητας θαλασσίων υδάτων στο εσωτερικό του, ώστε να αποβληθούν αυτά, με τη βοήθεια της αντλίας.

Κατά τη διάρκεια, όμως, της διαδικασίας αυτής της ανέλκυσης του και ενώ το ένδικο σκάφος αιωρείτο, προκειμένου να ολοκληρωθεί η αποθαλάσσωσή του, αιφνίδια, αυτό ολίσθησε στους ιμάντες πρόσδεσής του, προς την κατεύθυνση της πρύμνης του, με αποτέλεσμα να μετακινηθούν αυτοί προς το κέντρο του και υπό την πίεση των φερόντων βαρών (ντίζελ, πόσιμο ύδωρ και θαλάσσια ύδατα, τα οποία δεν είχαν, ακόμη, αποβληθεί, κατά μεγάλο μέρος αυτών), να υποχωρήσουν και να συνθλίβουν τα πλευρικά τοιχώματα της γάστρας του, και δη στο σημείο, όπου ήταν τοποθετημένες οι πρυμναίες ζώνες των ιμάντων και να δημιουργηθούν δύο μεγάλα ανοίγματα στα σημεία αυτά ενώ δεν αποδείχθηκε ότι η θραύση των πλευρικών τοιχωμάτων του σκάφους οφειλόταν στη σαθρότητα αυτών, όπως, εσφαλμένα, δέχθηκε, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο.

Επιπλέον, εξαιτίας των προαναφερθεισών πιέσεων, που ασκήθηκαν στο ένδικο σκάφος εκδηλώθηκαν, ταυτοχρόνως, σ' αυτό και άλλες, διαμήκεις, ρηγματώσεις, σε απόσταση 40 εκ., περίπου, πάνω από την τομή πλευράς - πυθμένα, και εκτεινόμενες, αμφίπλευρα, από την πρύμνη του μέχρι και την ως άνω περιοχή των κυρίως ζημιών του.

Για την επισκευή της ζημίας αυτής, προκειμένου το ένδικο σκάφος να επανέλθει στην κατάσταση, στην οποία ευρίσκετο πριν την επέλευσή της, θα απαιτείτο δαπάνη, ύψους, περίπου, 300.000 ευρώ, η οποία υπερέβαινε την, από 205.000 ευρώ, αξία, που θα έχει αυτό μετά την επισκευή του. Ως εκ τούτου, θεωρείται ότι το ένδικο σκάφος είχε υποστεί, τεκμαρτή, ολική, απώλεια.

Η προαναφερθείσα ζημιά του σκάφους της ενάγουσας, συνεπεία της οποίας επήλθε, κατά τ' ανωτέρω ολική, τεκμαρτή, απώλεια αυτού, οφείλεται στην αμελή συμπεριφορά των παραπάνω, προστηθέντων, από την εναγομένη εταιρεία, υπαλλήλων του συνεργείου της, οι οποίοι ασχολήθηκαν με την, ανέλκυση του και οι οποίοι, από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλαν, από τις περιστάσεις, και μπορούσαν να καταβάλουν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου, συνετού και επιμελούς εκπροσώπου του κύκλου της, ως άνω, δραστηριότητας τους, προκάλεσαν την, κατά τα παραπάνω, καταστροφή του σκάφους της ενάγουσας, το αποτέλεσμα δε αυτό της αμελούς αυτής συμπεριφοράς τους δεν το προέβλεψαν.

Ειδικότερα, οι προαναφερθέντες υπάλληλοι της εναγομένης διενήργησαν την ανέλκυση του ενδίκου σκάφους της ενάγουσας, ως ανωτέρω περιγράφεται, παραλείποντας να λάβουν υπόψη τους, όπως όφειλαν και μπορούσαν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ως μέσοι συνετοί και επιμελείς εκπρόσωποι του κύκλου της δραστηριότητάς τους αυτής, την παλαιότητα αυτού, αφού είχε ναυπηγηθεί το έτος 1968, την ξύλινη κατασκευή του, την επί διετία, περίπου, παραμονή του, σε ακινησία και χωρίς συντήρηση στις χερσαίες εγκαταστάσεις της εναγομένης, το ρήγμα, το οποίο αυτό είχε υποστεί, αμέσως πριν την ανέλκυσή του, στο σημείο έδρασης του δεξιού μπρακέτου στη γάστρα του και την εισροή σ' αυτό μεγάλων ποσοτήτων θαλάσσιου ύδατος, το οποίο δεν είχε καταστεί δυνατό, μέχρι την ανέλκυση του να αποβληθεί πλήρως και κατά το μεγαλύτερο μέρος του.

Τις ανωτέρω συνθήκες και την κατάσταση του ενδίκου σκάφους, όπως αποδείχθηκε από τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα, γνώριζε η εναγομένη, δια των εκπροσώπων της, φυσικών προσώπων. Αν οι προστηθέντες από την εναγομένη που επελήφθησαν της ανέλκυσης του σκάφους της ενάγουσας, με το προαναφερθέν ανυψωτικό μηχάνημα, ελάμβαναν υπόψη τους την προαναφερθείσα κατάσταση του εν λόγω σκάφους, όπως είχε διαμορφωθεί αυτή, κατά τον ανωτέρω χρόνο της ανέλκυσης του, ασφαλώς, θα την πραγματοποιούσαν, με τη χρήση τεσσάρων διπλών ιμάντων και με την τοποθέτηση διαμηκών ξύλινων δοκών, ικανού μήκους, μεταξύ των, τεσσάρων αυτών, ιμάντων και της γάστρας του σκάφους (κάτω από την ακμή της γάστρας), ώστε η ανύψωση και αποθαλάσσωσή του να επέλθει βαθμιαία και βραδέως για να αποβληθούν, απ' αυτό, εξολοκλήρου τα θαλάσσια ύδατα, που είχαν εισρεύσει στο κύτος του και να διασφαλισθεί ο καταμερισμός του φορτίου και η ελαχιστοποίηση της καταπόνησης των ξύλινων τοιχωμάτων της γάστρας του ή, εναλλακτικά, θα το ανέλκυαν από το κεκλιμένο επίπεδο (γλιστρά) της Μαρίνας, όπως ήταν ενδεδειγμένο, προς τούτο, με βάση τους κανόνες της τέχνης, της εμπειρίας και της πρακτικής του ως άνω επαγγέλματός τους, ενόψει και όλων των προαναφερθέντων δεδομένων και συνθηκών της καταστάσεως του προς ανέλκυση σκάφους της ενάγουσας, τις οποίες, ως ελέχθη, αυτοί γνώριζαν.

Συνέπεια της αμελούς αυτής συμπεριφοράς των παραπάνω προστηθέντων υπαλλήλων της εναγομένης κατά την, ως άνω, ανέλκυση του σκάφους της ενάγουσας, συνισταμένης, συνοπτικά, στην εκτέλεση της κατά τον προαναφερθέντα τρόπο και στην παράλειψη τους να το ανελκύσουν όπως, αμέσως, ανωτέρω περιγράφεται, ήταν να προκληθούν, σ' αυτό, οι προαναφερθείσες ζημιές από τη θραύση των πλευρικών του τοιχωμάτων.

Η προαναφερθείσα έλλειψη της απαιτουμένης προσοχής και επιμέλειας εκ μέρους των ανωτέρω προστηθέντων της εναγομένης, συνετέλεσε στο να μη λάβουν αυτοί υπόψη τους τις προαναφερθείσες συνθήκες και παραμέτρους της καταστάσεως του ενδίκου σκάφους της ενάγουσας και να ενεργήσουν την ανέλκυση αυτού, όπως την ενήργησαν κατά τ' ανωτέρω, παραλείποντας τον προαναφερθέντα και ενδεδειγμένο, στην προκείμενη περίπτωση, τρόπο, με αποτέλεσμα τη θραύση των πλευρικών τοιχωμάτων του.

Αν, δηλαδή, εν συνόψει, αυτοί επεδείκνυαν την απαιτούμενη, κατά τ' ανωτέρω, επιμέλεια θα ανέλκυαν το σκάφος της ενάγουσας, σύμφωνα με τους κανόνες της τέχνης και εμπειρίας του επαγγέλματός τους, όπως πιο πάνω αναφέρθηκε, και συγκεκριμένα, με τη χρήση τεσσάρων διπλών ιμάντων, και την τοποθέτηση διαμηκών ξύλινων δοκών μεταξύ αυτών και της γάστρας του, ή, εναλλακτικά, θα το ανέλκυαν, από το κεκλιμένο επίπεδο (γλιστρά) της Μαρίνας και, έτσι, δεν θα επερχόταν σ' αυτό, το πιο πάνω ζημιογόνο αποτέλεσμα.

Η προαναφερθείσα παράνομη και υπαίτια (αμελής) συμπεριφορά των ως άνω, προστηθέντων, υπαλλήλων της εναγομένης ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει την παραπάνω ζημία στο σκάφος της ενάγουσας και την επέφερε, στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Επομένως, η εναγομένη, με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν, έχει υποχρέωση να αποζημιώσει την ενάγουσα για την ανωτέρω ζημία της, συνισταμένη στην αξία που είχε το ένδικο, ολικά απολεσθέν, σκάφος της, κατά τον προαναφερθέντα χρόνο της, επελεύσεως της ένδικης ζημίας αυτού".

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται η ηττηθείσα εφεσίβλητη-εναγομένη με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια οι διατυπούμενοι δι' αυτής λόγοι αναιρέσεως.

Ειδικότερα, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται για (ευθεία) παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου αν το δικαστήριο της ουσίας, με βάση τα αναιρετικώς ανέλεγκτα γενόμενα από εκείνο, ως αποδειχθέντα, πραγματικά περιστατικά, δεν εφαρμόσει συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εφαρμόσει αυτόν ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμόσει αυτόν εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη ή μη επαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον κανόνα δικαίου.

Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Εξάλλου, κατά τους ορισμούς και την έννοια των άρθρων 681 και 690 ΑΚ, με τη σύμβαση του έργου ο εργολάβος αναλαμβάνει έναντι καταβολής αμοιβής από τον εργοδότη να εκτελέσει το έργο, από την πλημμελή εκτέλεση του οποίου από υπαιτιότητα του ιδίου ή των προστηθέντων από εκείνων προσώπων (ΑΚ 334§1) γεννώνται αξιώσεις του εργοδότη αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της από την αιτία αυτή ζημίας του.

Τέλος, η υπαίτια 9από δόλο ή αμέλεια), ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη, με την οποία παραβιάζεται μία σύμβαση και γεννιέται ενδοσυμβατική ευθύνη του οφειλέτη, μπορεί, πέρα από την αξίωση που πηγάζει από τη σύμβαση, να θεμελιώσει ευθύνη και από αδικοπραξία, αν, και χωρίς τη συμβατική σχέση διαπραττόμενη, θα ήταν καθεαυτή παράνομη, ως αντικείμενη στο γενικό καθήκον που επιβάλλει το άρθρο 914 ΑΚ, να μη ζημιώνει κάποιος υπαιτίως άλλον.

Κατά τις σημειούμενες στην αρχή της παρούσης ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως (α) με συνομολογηθείσα μεταξύ των διαδίκων σύμβαση η αναιρεσείουσα ανέλαβε την υποχρέωση ανελκύσεως και τοποθετήσεως σε ειδική νηοδόχο σε χώρο της μαρίνας της ιδίας στην περιοχή του λιμένος Λαυρίου Αττικής του πλοιοκτησίας της αναιρεσίβλητης θ/γ πλοίου "Μ..." και (β) κατά την εκτέλεση του αναληφθέντος από την αναιρεσείουσα έργου της ανελκύσεως του πλοίου από προστηθέντες από εκείνη υπαλλήλους της κατά τον ιστορούμενο και μη ενδεδειγμένο προς τούτο τρόπο, με βάση τους κανόνες της τέχνης, της εμπειρίας και της πρακτικής του επαγγέλματός τους, λαμβανομένων επιπροσθέτως υπόψη και όλων των δεδομένων και της καταστάσεως του προς ανέλκυση πλοίου, και εντεύθεν από αμέλειά τους, προκλήθηκαν στο πλοίο ευρείας εκτάσεως φθορές και ζημίες, συνεπεία των οποίων θεωρείται ότι τούτο είχε υποστεί τεκμαρτή ολική απώλεια (καταστροφή).

Οι αιτιολογίες αυτές αξιολογούνται ως επαρκείς, με την έννοια ότι, κατά τα γενόμενα δεκτά, ως αποδειχθέντα, από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικά περιστατικά η ζημία της αναιρεσίβλητης προκλήθηκε κατά την εκτέλεση από την αναιρεσείουσα της κύριας συμβατικής αυτής υποχρεώσεως της ασφαλούς ανελκύσεως του πλοίου, κατά την εκτέλεση της οποίας, από αμέλεια των προστηθέντων από εκείνη υπαλλήλων της, προκλήθηκαν ζημιές από τη θραύση των πλευρικών τοιχωμάτων του πλοίου, συνεπεία της οποίας υπέστη τούτο τεκμαρτή ολική απώλεια και με την έννοια αυτή προκύπτει για συμπεριφορά που συνδέεται με το περιεχόμενο της συμβατικής παροχής της οφειλέτιδας αναιρεσείουσας και αντίκειται στον γενικό κατά το άρθρο 914 ΑΚ κανόνα να μη ζημιώνει κάποιος υπαιτίως άλλον και επομένως αρκούν για να προκαλέσουν την εφαρμογή του.

Επομένως υποστηρίζουσες τα αντίθετα οι προβαλλόμενες περί τούτου αναιρετικές αιτιάσεις από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ, με την έννοια της ευθείας και εκ πλαγίου παραβιάσεως του άρθρου 914 ΑΚ, ελέγχονται ως αβάσιμες. Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2.700,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 12/20-2-2012 αίτηση για αναίρεση της 16/23-1-2012 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς (Ναυτικό Τμήμα). Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2013.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ