Supreme Court dismisses appeal against lower court's assessment of evidence regarding vehicle seizure. The court rejects claims of missing evidence and lack of legal basis. The appeal is dismissed due to proper evaluation of evidence.

Απόφαση 594 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 594/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...... ΕΠΕ" που εδρεύει στο .... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Παπαχρήστο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Του αναιρεσιβλήτου: ψ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τα Βασίλειο Χειρδάρη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-3-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 64/1999 και 20/2000 προδικαστικές, 40/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 708/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 21-10-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 13-9-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 ΚΠολΔικ προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικαστική του πεποίθηση συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους. Έχει δε την υποχρέωση, σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις και εκείνες του άρθρου 93 § 3 του Συντάγματος να αιτιολογήσει την απόφασή του, να αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, πλην όμως δεν είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία για καθένα από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη.

Εξάλλου κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19! του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως λόγω έλλειψης νόμιμης βάσης, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή της μη συνδρομής των όρων αυτών που αποκλείει την εφαρμογή της, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υφίσταται έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς. Μόνο τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται με πληρότητα και σαφήνεια και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (Ολ.ΑΠ 1/1999, Ολ.ΑΠ 24/1992).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει από αυτήν, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Το πρώτο δεκαήμερο του μηνός Ιουλίου 1996 ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγούσης και ήδη αναιρεσείουσας Χ παρέδωσε προς την αρχικώς πρώτη εναγομένη εταιρεία με την επωνυμία "ΑGRINIO MOTORS AΕ", που ασκούσε επιχείρηση εμπορίας αυτοκινήτων στο ....., το υπ' αριθμ. .....

αυτοκίνητο Ι.Χ. επιβατικό .... ιδιοκτησίας της ενάγουσας, προκειμένου τούτο να πωληθεί σε τρίτους. Από την εταιρεία "ΑGRINIO MOTORS AΕ", το όχημα αυτό πωλήθηκε και παραδόθηκε στον εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο ψ1 αντί τιμήματος 7.300.000 δρχ., ο οποίος μέρος του τιμήματος εκ δρχ. 2.600.000 κατέβαλε σε μετρητά και για το υπόλοιπο μέρος εξέδωσε τρεις επιταγές πληρωτέες στις 30.12.1996, 15.1.1997 και 18.2.1997, ποσού 2.000.000, 1.200.000 και 1.500.000 δρχ.

αντίστοιχα. Ο ανωτέρω εκπρόσωπος της ενάγουσας ετέλει εν γνώσει της πώλησης και παράδοσης αυτής προς τον εναγόμενο, αφού ο τελευταίος τον συνάντησε στο ..... και μάλιστα του έκανε λόγο και για κάποια μικρή φθορά που είχε υποστεί το πωληθέν όχημα. Ο ισχυρισμός της ενάγουσας (αναιρεσείουσας) ότι το όχημα αυτό είχε δοθεί για "δοκιμή" μόνο στον εναγόμενο είναι ουσιαστικά αβάσιμος, αφού σε μια τέτοια περίπτωση δεν δικαιολογείται η καταβολή του ανωτέρω τιμήματος και η έκδοση επιταγών για το υπόλοιπο.

Για το ότι πρόκειται για οριστική πώληση και ότι απλώς η καταχώρηση στη σχετική άδεια κυκλοφορίας θα γινόταν μετά την ολοκλήρωση των απαιτουμένων διατυπώσεων (έκδοση πιστοποιητικού φορολογικής ενημερότητας του αγοραστή κλπ) συνάγεται και από το γεγονός ότι στον εναγόμενο (ήδη αναιρεσίβλητο) παραδόθηκαν τρία συνολικά κλειδιά του αυτοκινήτου, δηλαδή του παραδόθηκε ακόμη και το εφεδρικό κλειδί, του οποίου η παράδοση δεν είναι δικαιολογημένη, αν επρόκειτο να παραλάβει το όχημα για να το δοκιμάσει.

Αλλά ακόμη το ότι ο εκπρόσωπος της ενάγουσας (αναιρεσείουσας) εγνώριζε ότι είχε πωληθεί το αυτοκίνητο στον εναγόμενο ψ1, με την συγκατάθεση του, προκύπτει και από το γεγονός ότι ο Χ, μετά την παραλαβή του οχήματος από τον εναγόμενο (και ήδη αναιρεσίβλητο) και τη μεταφορά του στην....., όπου αυτός κατοικεί, επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του και του ζήτησε να του αποστείλει ορισμένες καταστάσεις που είχε αφήσει στο αυτοκίνητο, πράγμα που έπραξε ο εναγόμενος.

Άλλωστε ότι το αυτοκίνητο αυτό εθεωρείτο από την ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα ότι είχε πωληθεί συνάγεται και από το γεγονός ότι είχε εκδοθεί από αυτή το από .... τιμολόγιο πώλησης του ανωτέρω αυτοκινήτου. Ακολούθως μετά αρκετό χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα κατά μήνα Νοέμβριο 1996, όταν διαπιστώθηκε ότι η "AGRINIO MOTORS A.E.", είχε χρέη και κινδύνευε να μη καταβληθεί από αυτήν το τίμημα του ανωτέρω οχήματος προς την ενάγουσα-αναιρεσείουσα, άρχισε να αξιώνει να επιστραφεί το αυτοκίνητο από τον εναγόμενο-αναιρεσίβλητο.

Η άρνηση όμως του τελευταίου να το επιστρέψει, στηριζόμενη σε δικαίωμα νομής που αυτός έχει και έναντι της ενάγουσας, αφού εν γνώσει της και κατ' εντολή της πωλήθηκε αυτό στον εναγόμενο, είναι νόμιμη σύμφωνα με το άρθρο 1095 Α.Κ. και δεν συνιστά παράνομη ιδιοποίηση αυτού.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι η αγωγή είναι ουσιαστικά αβάσιμη, και αφού εξαφάνισε τη πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί το αντίθετο, απέρριψε την αγωγή της αναιρεσείουσας. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο δεν στέρησε την προσβαλλομένη απόφαση του νόμιμης βάσης, αφού διέλαβε σ'αυτήν επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που δικαιολογούν την εξαγωγή του πορίσματος στο οποίο κατέληξε, το οποίο και εκτίθεται σαφώς.

Συνεπώς ο από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ τρίτος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Κατά τα λοιπά ο ίδιος λόγος της αναιρέσεως, που υπό την επίκληση της ίδιας πλημμέλειας, πλήττει την ανέλεγκτη κατ'άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών γεγονότων, πρέπει ν'απορριφθεί ως απαράδεκτος.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα υπό την έννοια της άνω διατάξεως είναι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως (Ολ.ΑΠ 3/1997) Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1991).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, κατά το πρώτο μέρος του, προβάλλεται (κατ'ορθή εκτίμηση) ή από το άρθρο 558 αριθ.8 του ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας ότι ο εναγόμενος-αναιρεσίβλητος παρανόμως παρακρατεί το αυτοκίνητό της.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι με τις προαναφερθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης το Εφετείο δεν παρείδε, αλλά έλαβε υπόψη τον ως άνω ισχυρισμό και τον απέρριψε κατ'ουσίαν. Ο ίδιος λόγος της αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ.11 ΚΠολΔ, ότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιον του Εφετείου η αναιρεσείουσα-ενάγουσα και δη την από ....

βεβαίωση του Γ1 και το υπ'αριθ..... πιστωτικό τιμολόγιο της αναιρεσείουσας, πρέπει ν'απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη "τα νομίμως επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα...", σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο για το σχηματισμό της κρίσεως του έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα πιο πάνω αποδεικτικά μέσα.

Με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ.11 ΚΠολΔ αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα (έγγραφα) που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιον του η αναιρεσείουσα και δη 1) την υπ'αριθμ. 2049/29-6-1999 απόφαση μετά πρακτικών του Τριμ.Πλημμελειοδικείου Βεροίας 2) την υπ'αριθμ. 526/1999 απόφαση του Εφετείου Πατρών 3) το υπ'αριθμ. 152/1997 αμετάκλητο βούλευμα 4) την υπ'αριθ. ....

έκθεση βιαίας αφαιρέσεως επιβατικού αυτοκινήτου του Δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Βεροίας ..... 5) την υπ'αριθμ. 575/1996 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου 6) την υπ'αριθμ. ..... βεβαίωση του γραφείου Συγκοινωνιών Αγρινίου 7) την υπ'αριθ. 203/1997 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου 8)τρεις (3) επιταγές της Τράπεζας Πίστεως υπό στοιχεία ...., ...., και ....

αντιστοίχως 9) το υπ'αριθμ. ..... πιστωτικό τιμολόγιο της αναιρεσείουσας 10) δύο αποδείξεις μία της Εθνικής Τραπέζης και μία της Ιονικής Τραπέζης, ποσού δραχ 1.000.000 και 3.000.000.000 αντιστοίχως, με ημερομηνία 1-7-1996 και 2-8-1996 11) την προαναφερθείσα από ..... βεβαίωση του Γ1 οικονομικού διευθυντού της INTERCAR ΑΕ 12) σωρεία αποδείξεων πληρωμής τελών κυκλοφορίας του επίμαχου αυτοκινήτου της αναιρεσείουσας και 13) την υπό ημεροχρονολογία ....

δήλωση του νομίμου εκπροσώπου της AGRINIO MOTORS ΑΕ....... Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από τη ρητή βεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό της πόρισμα συνεκτίμησε και "τα νομίμως επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα", σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, χωρίς να έχει υποχρέωση να κάμει ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση τούτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-10-2005 αίτηση της εταιρίας περιωρισμένης ευθύνης υπό την επωνυμία ........ ΕΠΕ" για αναίρεση της υπ'αριθ. 708/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Φεβρουαρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 20 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ