Legislator Case Law & Legislation
591/2018 AI generated

Appeal discussion dismissed due to failure to summon an intervening party required by law.

Case Number 591/2018
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal discussion because the court failed to summon an intervening party who had a right to be present. The intervening party, representing the State, had previously supported the defendant municipality in the lower court but was not notified of the appeal hearing. The court ruled that without such summons, the hearing violates the principle of mutual hearing and must be declared inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Articles 81, 82, 110, 20, 558 of the Code of Civil Procedure; The discussion of an appeal is inadmissible if the court fails to summon an intervening party who has the right to participate, thereby violating the principle of mutual hearing.

Keywords

AI generated
intervening party summons mutual hearing principle inadmissible appeal discussion Code of Civil Procedure procedural defect right to defense court notification duty

Cited Legislation

AI generated
Article 82 of the Code of Civil Procedure
Article 110, paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Article 81, paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Article 20, paragraph 1 of the Constitution
Article 558 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court Case 447/2017
Supreme Court Case 436/2016
Supreme Court Case 2192/2013

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 591 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 591/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου και Ιωάννη Φιοράκη-εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 21η Φεβρουαρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών:1.Μ. Σ. του Ι., 2.Ι. Σ. του Ι., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Παπανδρουλάκη.

Των αναιρεσίβλητων:1.Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "Δήμος Πολυγύρου" που εδρεύει στον Πολύγυρο Χαλκιδικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Στέφανο Οικονόμου, 2. Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο δεν παραστάθηκε .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-9-1998 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, και του Γ. Τ., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 102/2003 του ιδίου Δικαστηρίου, 535/2017 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 1-6-2017 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος του παρόντος αναιρεσίβλητου να απορριφθεί και καθένας καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο άρθρο 82 ΚΠολΔ ορίζεται ότι ο προσθέτως παρεμβαίνων έχει δικαίωμα να ενεργήσει όλες τις διαδικαστικές πράξεις που επιτρέπονται στη δίκη προς το συμφέρον εκείνου, για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση και έχει υποχρέωση να δεχθεί τη δίκη στη θέση που βρίσκεται κατά το χρόνο της παρέμβασής του και ότι αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σ' εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση.

Εξάλλου κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 110 παρ.2 ΚΠολΔ "οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε όλες τις συζητήσεις της υπόθεσης, ακόμα και όταν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών και πρέπει για το σκοπό αυτό να καλούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 81 παρ. 3 ΚΠολΔ "ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, σε περίπτωση δε πρόσθετης παρέμβασης έχει δικαίωμα να προτείνει την έλλειψη της κλήτευσης και ο διάδικος για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση".

Τούτο δε είναι εύλογο διότι και ο προσθέτως παρεμβαίνων είναι ανάγκη να ενημερώνεται για την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης και να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, δοθέντος ότι χωρίς την κλήτευσή του παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης, ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερθείσες διατάξεις.

Περαιτέρω, από τις ίδιες, ως άνω διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος που ορίζει ότι "καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ` αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντά του" και του άρθρου 558 ΚΠολΔ σαφώς προκύπτει ότι κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση δεν απευθύνεται κατ` αρχήν η αναίρεση, διότι αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, ο προσθέτως παρεμβάς όμως πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης.

Σε αντίθετη περίπτωση η συζήτηση της τελευταίας κηρύσσεται απαράδεκτη (ΑΠ 447/2017, ΑΠ 436/2016), εκτός αν η πρόσθετη παρέμβαση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, οπότε ο παρεμβάς δεν καλείται στις περαιτέρω διαδικαστικές πράξεις (ΑΠ 2192/2013), το δε απαράδεκτο της συζήτησης της αίτησης, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Αρειο Πάγο.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της ένδικης διαφοράς στο Εφετείο Θεσσαλονίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με την αίτηση αναίρεσης υπ' αριθ. 535/2017 απόφασή του, ασκήθηκαν πρόσθετες παρεμβάσεις αφενός δυο υπέρ του εφεσιβλήτου-αναιρεσιβλήτου Δήμου Πολυγύρου από το Ελληνικό Δημόσιο και αφετέρου υπέρ των εκκαλουσών-αναιρεσειουσών από τον Γ.

Τ.. Εξ αυτών, η μεν δεύτερη απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ως απαράδεκτη, δοθέντος ότι ο προσθέτως παρεμβάς δεν ήταν τρίτος, αφού υπήρξε διάδικος, ως ενάγων στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβληθείσα με την έφεση απόφαση, επί της οποίας (έφεσης) εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με την κρινόμενη αναίρεση απόφαση, ενώ οι υπέρ του αναιρεσιβλήτου Δήμου πρόσθετες παρεμβάσεις του Ελληνικού Δημοσίου κρίθηκαν παραδεκτές και έγιναν δεκτές κατ` ουσίαν μετά την απόρριψη της έφεσης των αναιρεσειουσών.

Επομένως, εφόσον δεν προκύπτει η κλήτευση του παραπάνω προσθέτως παρεμβάντος, υπέρ τους αναιρεσιβλήτου Δήμου, Ελληνικού Δημοσίου, κατά του οποίου στρέφεται η ένδικη αναίρεση και το οποίο δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά της που ήταν γραμμένη στο πινάκιο, την οποία (κλήτευση) άλλωστε δεν επικαλούνται και δεν αποδεικνύουν οι κύριοι διάδικοι, αναιρεσείουσες και αναιρεσίβλητος Δήμος, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 1-6-2017 αίτησης των Μ. Σ. του Ι. και Ι. Σ. του Ι. για την αναίρεση της υπ' αριθ. 535/2017 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαρτίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Μαρτίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ