Legislator Case Law & Legislation
590/2018 AI generated

Supreme Court quashes appeal court judgment for hearing parties absent due to late submissions, remanding case for retrial.

Case Number 590/2018
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece quashed the appeal court's decision because it had tried the parties in absentia despite their late procedural submissions. The lower court incorrectly ruled that late submissions necessitated a default judgment, thereby validating the plaintiff's claims without examining the defendants' arguments. The court held that such a procedural violation constitutes an appealable error under Article 559 of the Code of Civil Procedure, mandating a retrial with a new panel.

Legislator headnote

AI generated

Articles 237, 535, 559, 580, 495, 176, 183 of the Code of Civil Procedure: A judgment rendered in absentia due to late procedural submissions violates the law and constitutes an appealable error, requiring the case to be remanded for retrial before a different court panel.

Keywords

AI generated
hearing in absentia late procedural submissions default judgment appealable error remand for retrial Code of Civil Procedure procedural violation

Cited Legislation

AI generated
Article 237 of the Code of Civil Procedure
Article 535 of the Code of Civil Procedure
Article 559 of the Code of Civil Procedure
Article 580 of the Code of Civil Procedure
Article 495 of the Code of Civil Procedure
Articles 176 and 183 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 590 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 590/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου και Ιωάννη Φιοράκη-εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 7η Φεβρουαρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Σ. Σ. του Κ., 2.Κ. Σ. Σ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Σπυρίδωνα Τσαντίνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Της αναιρεσίβλητης: Μ. συζ. Ε. Μ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Κατσιαβό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-7-2008 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6/2013 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου, 17/2016 του Τριμελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου (Μεταβατική έδρα Χίου). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26-7-2017 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την διάταξη του άρθρου 237 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά τους ν. 2915/2001 και 3043/2002 και εφαρμόζεται, κατά το άρθρο 524 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, και στην δίκη ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, ορίζεται ότι οι προτάσεις ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου πρέπει να κατατίθενται το αργότερο είκοσι ημέρες πριν την δικάσιμο και ότι εκπρόθεσμες προτάσεις δεν λαμβάνονται υπόψη.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 535 παρ. 1 ΚΠολΔ, αν ο λόγος της έφεσης κριθεί βάσιμος, η απόφαση που προσβάλλεται εξαφανίζεται και το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κρατεί την υπόθεση και τη δικάζει κατ' ουσίαν. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 6 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν παρά το νόμο, ιδίως παρά τις σχετικές με την επίδοση διατάξεις, ο διάδικος δικάστηκε ερήμην.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επιτρεπτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 17-7-2008 αγωγή της η αναιρεσίβλητη ζήτησε, πλην άλλων, να αναγνωρισθεί η ακυρότητα δυο συμβολαίων γονικής παροχής και να αναγνωρισθεί εκείνη νόμιμη μεριδούχος κατά ποσοστό 3/16 εξ αδιαιρέτου επί των αναφερομένων στο εισαγωγικό δικόγραφό της ακινήτων.

Η αγωγή απορρίφθηκε κατά ένα μέρος ως μη νόμιμη και κατά ένα μέρος ως κατ' ουσίαν αβάσιμη με την υπ' αριθ. 6/2013 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χίου, κατά της οποίας η ενάγουσα άσκησε την από 2-5-2013 έφεσή της, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Με την τελευταία, αφού διαπιστώθηκε ότι οι πρωτόδικες προτάσεις των αναιρεσειόντων-εναγομένων είχαν κατατεθεί εκπροθέσμως, έγινε δεκτός ο πρώτος σχετικός λόγος της έφεσης, το δικόγραφο της οποίας περιελάμβανε και λόγους που αφορούσαν την κακή εκτίμηση των αποδείξεων, εξαφανίσθηκε η πρωτόδικη απόφαση και στη συνέχεια, αφού κρατήθηκε προκειμένου να δικασθεί κατ' ουσίαν η ένδικη αγωγή, το Εφετείο έκρινε ότι οι εναγόμενοι, καίτοι είχαν ενώπιόν του εμπροθέσμως καταθέσει τις προτάσεις τους, "εφόσον κατέθεσαν ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου εκπροθέσμως τις προτάσεις τους, πρέπει να δικαστούν ερήμην και λόγω της ερημοδικίας τους, επειδή πρόκειται για υπόθεση υπαγόμενη στην τακτική διαδικασία, θεωρούνται ομολογημένοι οι περιεχόμενοι στην αγωγή πραγματικοί ισχυρισμοί της ενάγουσας [αναιρεσίβλητης], ενόψει του ότι δεν υπάρχει ένσταση, η οποία να εξετάζεται αυτεπαγγέλτως, ενώ ως προς τα σχετικά με την αγωγή γεγονότα επιτρέπεται ομολογία (άρθρα 271 παρ. 3 , 352 παρ. 1 ΚΠολΔ)".

Αντί δε να προχωρήσει σε εκ νέου κρίση της ουσίας της ένδικης διαφοράς, εξετάζοντας τους, με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες στον δεύτερο βαθμό προτάσεις των, ισχυρισμούς των εναγομένων-εφεσιβλήτων-αναιρεσειόντων, δέχθηκε χωρίς καμία περαιτέρω έρευνα, ως κατ' ουσίαν βάσιμη και κατά το μέρος που είχε κριθεί νόμιμη, την αγωγή και αναγνώρισε αφενός την ακυρότητα των συμβολαίων γονικής παροχής και αφετέρου την ενάγουσα νόμιμη μεριδούχο κατά το ζητούμενο ποσοστό επί των κληρονομιαίων ακινήτων.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο και δικάζοντας ερήμην, παρά το νόμο, τους αναιρεσείοντες-εφεσιβλήτους, υπέπεσε, σύμφωνα με όσα αναπτύσσονται στη μείζονα σκέψη, στην από τον αριθμό 6 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, κατά τον βάσιμο περί τούτου μοναδικό λόγο αναίρεσης.

Ακολούθως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που την εξέδωσε και του οποίου είναι εφικτή η συγκρότηση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους καταθέσαντες αναιρεσείοντες (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, κατά το νόμιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 17/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο, ως άνω, Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους καταθέσαντες τούτο αναιρεσείοντες.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαρτίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Μαρτίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ