Supreme Court dismisses appeal claiming contradictory reasoning regarding public vs private sector salary progression rules.

Απόφαση 58 / 2018 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 58/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟY

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Απόστολο Παπαγεωργίου, Γεώργιο Μιχολιά, Θεόδωρο Τζανάκη και Νικόλαο Πιπιλίγκα-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 31 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δημοτικού Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΔΗΜΟΥ ΠΕΛΛΑΣ", που εδρεύει στα Γιαννιτσά και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Καπουρτζούδη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Μ. Ε. του Κ., κατοίκου ..., 2)Δ. Σ. του Γ., κατοίκου ..., 3)Κ. Λ. του Ε., κατοίκου ... και 4)Π. Μ. του Π., κατοίκου ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεμιστοκλή Αχτσιόγλου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/12/2012 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 442/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 553/2016 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την από 12/10/2016 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 12.10.2016 και με αριθ. κατάθ. …/12.10.2016 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθ. 553/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε ερήμην του εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσείοντος δημοτικού Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΔΗΜΟΥ ΠΕΛΛΑΣ", κατόπιν άσκησης έφεσης των εναγουσών και ήδη αναιρεσίβλητων κατά της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών με αριθ. 442/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών.

Με την προσβαλλομένη απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου έγινε δεκτή η από 31.1.2014 και με αριθ. κατάθ. …/2014 έφεση των εκκαλουσών - εναγουσών και ήδη αναιρεσιβλήτων, εξαφανίσθηκε η απόφαση του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου που είχε απορρίψει ως νομικά αβάσιμη την από 24.12.2012 και με αριθ. κατάθ. …/2012 αγωγή αυτών και στη συνέχεια έγινε στο σύνολό της δεκτή η αγωγή ως κατ' ουσία βάσιμη.

Η προσβαλλομένη απόφαση επιδόθηκε στο εναγόμενο-εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. στις 2 Αυγούστου 2016, όπως προκύπτει από την με αριθμό …/2.8.2016 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Γιαννιτσών Α. Α., που προσκομίζουν και επικαλούνται οι αναιρεσίβλητες, η δε αίτηση αναίρεσης κατατέθηκε εμπροθέσμως στη γραμματεία του εκδώσαντος τη προσβαλλομένη απόφαση Δικαστηρίου στις 12 Οκτωβρίου 2016, καθότι το χρονικό διάστημα των δικαστικών διακοπών (1.7 έως 15.9) δεν υπολογίζεται για τη συμπλήρωση της τριακονθήμερης προθεσμίας για την άσκηση αναίρεσης, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 11 του από 26 Ιουν/10 Ιουλ. 1944 Διατάγματος "Περί κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου", της οποίας η εφαρμογή έχει επεκταθεί και επί νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, όπως το αναιρεσείον, με τη διάταξη του άρθρου 28 παρ.4 του Ν. 2579/1998 (ΦΕΚ Α 31).

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τα ήδη προεκτεθέντα, και νομότυπα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1, 566 παρ.1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής (άρθ. 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Με το Ν.3205/2003 "Μισθολογικές ρυθμίσεις λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ, μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και αντιστοίχων της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α 297), οι διατάξεις των άρθρων 2 - 13, 15 - 18, 20 - 26, 27 παρ. 2 και 28 του οποίου επεκτάθηκαν με την με αριθ.

οικ. 2/7093/0022/2004 (ΦΕΚ Β 215) Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) όλων των συναρμοδίων Υπουργών, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθ. 21 του ως άνω νόμου, και στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου που απασχολείται στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ. και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με χρόνο έναρξης της ισχύος της τελευταίας από 1.1.2004, ορίσθηκε με το άρθρο 2 παρ.1 αυτού ότι το προσωπικό της παραγράφου 1 του προηγουμένου άρθρου εξελίσσεται ανεξάρτητα από το βαθμό που κάθε φορά έχει σε μισθολογικά κλιμάκια και με το άρθρο 3 παρ.1 του νόμου αυτού ότι τα μισθολογικά κλιμάκια (Μ.Κ.) των υπαλλήλων των κατηγοριών πανεπιστημιακής, τεχνολογικής, δευτεροβάθμιας και υποχρεωτικής εκπαίδευσης καθορίζονται σε 18 για κάθε κατηγορία με εισαγωγικό το 18° Μ.Κ.

Με το άρθρο 5 παρ. 1 και 2 του ίδιου νόμου ορίσθηκε ότι για τη μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων όλων των ως άνω κατηγοριών από κατώτερο σε ανώτερο μισθολογικό κλιμάκιο απαιτείται η αναφερομένη εκεί, κατά χρόνο, υπηρεσία (ένα έτος για την απονομή του αμέσως επομένου μετά το εισαγωγικό Μ.Κ. και δύο έτη για την απονομή όλων των επομένων μισθολογικών κλιμακίων) και ότι λαμβάνεται υπόψη γι' αυτήν (μισθολογική εξέλιξη) ο χρόνος υπηρεσίας που ορίζεται στο άρθρο 15 του νόμου αυτού.

Σύμφωνα δε με το ως άνω άρθρο 15 παρ. 1 του εν λόγω νόμου "Ως υπηρεσία για την εξέλιξη των υπαλλήλων στα μισθολογικά κλιμάκια του άρθρου 3 του παρόντος νόμου, λαμβάνεται υπόψη: α. Η υπηρεσία που προσφέρεται στο Δημόσιο, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ με σχέση εξαρτημένης εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου ή ορισμένου χρόνου, β...γ...δ...ε...στ...ζ...η...θ...ι.

ο χρόνος παροχής υπηρεσίας με σύμβαση μίσθωσης έργου ή με ανάθεση κατ' αποκοπήν εργασίας, εφόσον οι υπηρεσίες αυτές έχουν χαρακτηρισθεί με διάταξη νόμου ή με δικαστική απόφαση ότι διανύθηκαν με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου (εξαρτημένης) ή εφόσον σύμφωνα με τα υπηρεσιακά έγγραφα συντρέχουν σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις :

ί. απασχόληση κατά το σύνηθες δημοσιοϋπαλληλικό ωράριο ίί. παροχή εργασίας στο χώρο της δημόσιας υπηρεσίας και με την άμεση εποπτεία της υπηρεσίας και ίίί. αμοιβή ανάλογη με των προσλαμβανομένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου". Με την παρ. 2 του ιδίου άρθρου 15 απαριθμούνται οι περιπτώσεις, όπου ο χρόνος αυτών δεν υπολογίζεται για μισθολογική εξέλιξη του υπαλλήλου, στις οποίες περιλαμβάνεται κατά το εδάφιο ε αυτού "ο χρόνος προϋπηρεσίας σε Ν.Π,Ι.Δ, με την επιφύλαξη της παρ. 4 του άρθρου 22 του Ν. 3156/2003 (ΦΕΚ 157 Α') [περίπτωση που δεν αφορά την ένδικη υπόθεση] και στον ιδιωτικό τομέα εν γένει".

Αντίστοιχη ρύθμιση με εκείνη του άρθρου 15 παρ.2 εδ. ε του Ν. 3205/2003 διαλαμβάνεται στη διάταξη της παρ. 3 της ως άνω με αριθ. οικ. 2/7093/0022/2004 (ΦΕΚ Β 215) Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ), όπου ορίζεται ότι οι υπηρεσίες που προσφέρθηκαν σε τομείς εκτός του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α. (δηλαδή οι υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα) δεν αναγνωρίζονται για τη μισθολογική εξέλιξη των παραπάνω υπαλλήλων.

Τέλος με τη διάταξη του άρθρου 20 εδ. α του εν λόγω Ν. 3205/2003, ορίζεται ότι "η κατάταξη των υπηρετούντων υπαλλήλων στα Μ.Κ. του άρθρου 3 του νόμου αυτού, ανάλογα με την κατηγορία στην οποία ανήκουν, γίνεται με βάση τον συνολικό χρόνο υπηρεσίας τους, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 15 του παρόντος νόμου, σύμφωνα με τα τυπικά τους προσόντα".

Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι για την κατάταξη των υπαλλήλων σε μισθολογικά κλιμάκια και την εν συνεχεία μισθολογική τους εξέλιξη λαμβάνεται υπόψη, μεταξύ άλλων, η υπηρεσία που παρέχεται από αυτούς στο Δημόσιο, σε Ν.Π.Δ.Δ. ή σε Ο.Τ.Α. με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου ή ορισμένου χρόνου, ως και ο χρόνος παροχής υπηρεσίας με σύμβαση μίσθωσης έργου ή με ανάθεση κατ' αποκοπήν εργασίας, εφόσον στη τελευταία περίπτωση συντρέχουν οι προαναφερθείσες προϋποθέσεις που διαλαμβάνει η διάταξη της περίπτ.

ι της παρ. 1 του άρθρου 15 του Ν. 3205/2003. Τοιαύτη περίπτωση συντρέχει και στις περιπτώσεις εφαρμογής από την διοίκηση της διάταξης του άρθρου 11 του Π.Δ/τος 164/2004 σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 1 παρ.4 εδ. β του, εκδοθέντος προς συμπλήρωση του άνω άρθρου 11, Ν. 3320/2005, με την οποία ορίζεται ότι ο χρόνος των συμβάσεων μίσθωσης έργου των κατατασσόμενων λογίζεται για όλες τις συνέπειες ότι έχει διανυθεί με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου.

Και τούτο διότι από τον συνδυασμό της τελευταίας αυτής διάταξης και των παραπάνω διατάξεων του Ν. 3205/2003 συνάγεται ότι οι κατατασσόμενοι σε θέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, κατ' εφαρμογή του άρθ.11 Π.Δ/τος 164/2004, οι οποίοι προηγουμένως παρείχαν υπηρεσίες στο Δημόσιο, Ο.Τ.Α. και Ν.Π.Δ.Δ., με διαδοχικές συμβάσεις μίσθωσης έργου, από και με την έκδοση της σχετικής πράξης κατάταξης δικαιούνται τις αποδοχές των εργαζομένων με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, για τον καθορισμό των οποίων καθώς και για την περαιτέρω μισθολογική τους εξέλιξη συνυπολογίζεται, ως χρόνος προϋπηρεσίας, και ο χρόνος απασχόλησης τους με συμβάσεις μίσθωσης έργου, αφού και αυτός έχει χαρακτηρισθεί κατά την έννοια του άρθρου 15 παρ. 1 περ.

ι του Ν. 3205/2003 και λογίζεται με διάταξη νόμου (άρθ. 1 παρ. 4 εδ. β' Ν.3205/2003) ότι διανύθηκε στα πλαίσια σχέσης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ως προς όλες, μάλιστα, τις συνέπειες, το αυτό δε για τον ως άνω λόγο ισχύει, συνυπολογίζεται δηλ. ο χρόνος αυτός της προηγουμένης παροχής υπηρεσιών με συμβάσεις μίσθωσης έργου, και για την κατάταξη στα αντίστοιχα μισθολογικά κλιμάκια (Ολ ΑΠ 16/2017, ΑΠ 86/2016, ΑΠ 398/2015, ΑΠ 866/2015, ΑΠ 942/2015, ΑΠ 2203/2014).

Σε όλες όμως τις προαναφερθείσες περιπτώσεις, για την κατάταξη και εν συνεχεία μισθολογική εξέλιξη των μισθωτών στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α., δεν λαμβάνεται υπόψη τυχόν προγενέστερη υπηρεσία αυτών σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, έστω και εάν τα τελευταία ανήκουν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, σύμφωνα με την περί τούτου προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 15 παρ.2 εδ.

ε του Ν. 3205/2003 (και εκείνη της παρ.3 της ως άνω με αριθ. οικ. 2/7093/0022/2004 (ΦΕΚ Β 215) Κοινής Υπουργικής Απόφασης), εκτός βεβαίως αντίθετης νομοθετικής ρύθμισης. Τέτοια νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου αποτελούν και οι συσταθείσες από δήμους ή κοινότητες δημοτικές επιχειρήσεις (αμιγείς ή μη), οι οποίες διέπονται από τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 277 του κατά την ισχύ του Ν. 3205/2003 προϊσχύσαντος Π.Δ/τος 410/1995 (ΦΕΚ Α 231), με το οποίο κωδικοποιήθηκαν σε ενιαίο κείμενο οι διατάξεις του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα και οι οποίες, άλλωστε, εξαιρούνται του δημόσιου τομέα, σύμφωνα με το άρθρο 51 παρ. 1 περ.

ε του Ν. 1892/1990, όπως τροποποιηθείς ισχύει. Ειδικότερα οι αμιγείς δημοτικές επιχειρήσεις (άρθ. 277 του Π. Δ/τος 410/1995) συνιστούν ιδιότυπα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που απολαμβάνουν οικονομικής και διοικητικής αυτοτέλειας και λειτουργούν υπό τον έλεγχο και εποπτεία του οικείου Δήμου ή Κοινότητας. Επακολούθησε όμως ο Ν. 3463/2006 (ΦΕΚ Α 114), με το άρθρο πρώτο του οποίου κυρώθηκε ο νέος Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων, ο οποίος (Κώδικας) στο δέκατο κεφάλαιο αυτού υπό το τίτλο "Επιχειρήσεις Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης" (άρθρα 252 - 270) θεσπίζει το νέο θεσμικό πλαίσιο ίδρυσης και λειτουργίας των δημοτικών επιχειρήσεων και παράλληλα ρυθμίζει ζητήματα που αφορούν τις υφιστάμενες επιχειρήσεις και την προσαρμογή τους στο νέο αυτό νομοθετικό καθεστώς, επιφυλάσσοντας ειδική μεταχείριση για το μεταφερόμενο προσωπικό των ανωτέρω νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου σε υπηρεσίες του Δήμου ή της Κοινότητας ή σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου αυτών, κατ' εξαίρεση της ως άνω γενικότερης ρύθμισης του άρθρου 15 παρ.2 εδ.

ε του Ν. 3205/2003. Ειδικότερα με τη διάταξη του άρθρου 269 με το τίτλο "Συγχώνευση - Μετατροπή - Λύση Επιχειρήσεων" του ως άνω Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν. 3463/2006) ορίσθηκε στην παρ. 1 αυτής ότι από την έναρξη ισχύος του παρόντος έως τις 31.12.2007, όσες επιχειρήσεις Ο.Τ.Α., τις οποίες είτε έχουν συστήσει οι ίδιοι είτε συμμετέχουν σε αυτές κατά πλειοψηφία φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν προσαρμόζουν το καταστατικό τους στις διατάξεις του παρόντος νόμου, λύονται και τίθενται υπό εκκαθάριση και στην παρ.2 ότι υφιστάμενες αμιγείς επιχειρήσεις του άρθρου 277 του π.δ. 410/1995 του ίδιου Δήμου ή Κοινότητας είναι δυνατόν να συγχωνευθούν έως 31.12.2007 κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 263.

Η προθεσμία αυτή παρατάθηκε αλληλοδιαδόχως μέχρι τις 31.12.2008 με το άρθρο 25 παρ.1 του Ν. 3613/2007 (ΦΕΚ Α 263), τις 31.12.2009 με το άρθρο 21 παρ. 13 του Ν. 3731/2008 (ΦΕΚ Α 263) και τις 31.12.2010 με το άρθρο 17 παρ.3 του Ν. 3812/2009 (ΦΕΚ Α 234). Περαιτέρω με τις παρ. 3, 4, 5 και 7 του ιδίου άρθρου 269 του Ν. 3463/2006 ορίζεται ότι με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, η οποία λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του, με βάση τις υφιστάμενες ανάγκες του οικείου Ο.Τ.Α.

και των νομικών του προσώπων, είναι δυνατόν να μεταφερθεί πλεονάζον προσωπικό των συγχωνευόμενων επιχειρήσεων ανεξαρτήτως ειδικότητας και χωρίς αίτησή του, σε αντίστοιχες υπηρεσίες αυτού ή των νομικών του προσώπων. Το προσωπικό αυτό πρέπει να απασχολείτο στις επιχειρήσεις με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου μέχρι 31.12.2005 (παρ. 3), ότι το μεταφερόμενο προσωπικό σε Δήμο ή Κοινότητα ή σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου αυτών καταλαμβάνει, είτε κενές οργανικές θέσεις, είτε με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου συνιστώμενες προσωρινές προσωποπαγείς θέσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου, αντίστοιχης ή παρεμφερούς ειδικότητας, διέπεται δε ως προς τους όρους και το ύψος της αμοιβής της εργασίας του από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας που ισχύουν εκάστοτε για το Προσωπικό των Ο.Τ.Α., λαμβανομένης υπόψη της προϋπηρεσίας τους (παρ. 4), ότι η απόφαση μεταφοράς του προσωπικού εκδίδεται σε ένα (1) μήνα από τη σύσταση της νέας επιχείρησης, η δε πράξη κατάταξης του προσωπικού σε προσωποπαγείς θέσεις εκδίδεται από το αρμόδιο προς διορισμό όργανο και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (παρ. 5) και ότι οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται αναλόγως και σε περίπτωση προσαρμογής, λύσης ή απόσχισης κλάδου αμιγούς επιχείρησης του άρθρου 277 του Π.Δ. 410/1995, η οποία λαμβάνει χώρα εντός του χρόνου που αναφέρεται στην παρ. 1 του παρόντος άρθρου, καθώς επίσης και στην περίπτωση που η προσαρμογή των καταστατικών σκοπών επιχείρησης αυτής της μορφής προς τις προβλέψεις των διατάξεων του άρθρου 254 του παρόντος συνεπάγεται, σύμφωνα με την οικονομοτεχνική μελέτη, μείωση του αναγκαίου αριθμού προσωπικού για τη λειτουργία της (παρ. 7).

Ενόψει του ότι κατά την γραμματική διατύπωση του τελευταίου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 269 του Ν. 3463/2006, η ρύθμιση αυτή αναφέρεται σε "σχέση εργασίας", και του επιδιωκομένου από τη διάταξη του άρθρου 269 σκοπού, που ήταν και η αντιμετώπιση του ανακύπτοντος κοινωνικού ζητήματος της απώλειας της μακροχρόνιας κατά κανόνα εργασίας των υπαλλήλων στις δημοτικές επιχειρήσεις που κρίνεται κατά τα ανωτέρω ότι πλεονάζει, ως και η αξιοποίηση της αποκτηθείσας εμπειρίας τους, για τη νομιμότητα της κατ' εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων μεταφοράς του προσωπικού σε υπάρχουσες ή συνιστώμενες οργανικές θέσεις αντιστοίχων υπηρεσιών των Ο.Τ.Α.

ή των Ν.Π.Δ.Δ. αυτών αρκεί, κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, το πραγματικό γεγονός της απασχόλησης αυτών, προ της ανωτέρω ημερομηνίας (31.12.2005) των μεταφερομένων υπαλλήλων στη λυθείσα, αποσχισθείσα κλπ δημοτική επιχείρηση και με απλή σχέση εργασίας αορίστου χρόνου επί εύλογο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να δικαιολογείται η παρεχομένη προστασία της εργασιακής σχέσης και να στοιχειοθετείται η απόκτηση αξιοποιήσιμης εμπειρίας.

Η ως άνω ερμηνευτική εκδοχή επιρρωνύεται και από τη διάταξη του άρθρου 64 του Ν. 3801/2009 (ΦΕΚ Α 163), η οποία ορίζει ότι η ως άνω μεταφορά υπαλλήλων δημοτικών επιχειρήσεων σε δήμους, κοινότητες και κάθε μορφής νομικά πρόσωπα αυτών, που γίνεται υπό τη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 269 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, θεωρείται νόμιμη "ανεξάρτητα από την διαδικασία, η οποία τηρήθηκε κατά τη πρόσληψή τους στις ανωτέρω επιχειρήσεις".

Κατά συνέπεια στη ρύθμιση αυτή υπάγονται και οι περιπτώσεις πραγματικής απασχόλησης των εργαζομένων στις πιο πάνω επιχειρήσεις με διαδοχικές συμβάσεις μίσθωσης έργου, οι οποίες στην πραγματικότητα υπέκρυπταν σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου προς κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών της δημοτικής επιχείρησης, πολλώ δε μάλλον εφόσον τούτο έχει αναγνωρισθεί κατά την προβλεπομένη από το άρθρο 11 του Π.

Δ/τος 164/2004 διοικητική διαδικασία, στις διατάξεις του οποίου (άρθρου 11) υπάγονται κατά την παρ. 4 εδ. α αυτού και εργαζόμενοι σε δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις. Προκειμένου δε οι μεταφερόμενοι, ως πλεονάζον προσωπικό, υπάλληλοι, οι οποίοι απασχολήθηκαν συνήθως επί πολλά έτη σε δημοτικές επιχειρήσεις, ήτοι σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, που όμως εποπτεύονταν και ελέγχονταν από τους οικείους Ο.Τ.Α., να μην τεθούν σε δυσμενή θέση κατά την κατάταξη αυτών σε οργανικές θέσεις του οικείου Ο.Τ.Α.

ή των Ν.Π.Δ.Δ., ορίσθηκε ρητά στο τέλος της διάταξης της παρ. 4 του άρθρου 269 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων ότι κατά την ως άνω κατάταξη λαμβάνεται υπόψη η προϋπηρεσία τους. Η ρύθμιση αυτή της παρ. 4 του άρθρου 269 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων ως νεώτερη και ειδική σε σχέση με την προγενέστερη και γενικού χαρακτήρα ρύθμιση του άρθρου 15 παρ. 2 εδ.

ε του Ν. 3205/2003, που αποκλείει την προσμέτρηση προϋπηρεσίας σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου για τη μισθολογική κατάταξη και στη συνέχεια μισθολογική εξέλιξη, υπερισχύει της τελευταίας. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ.1 εδ. α του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθ. 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ), προκύπτει ότι με την από 24.12.2012 και με αριθ. κατάθεσης …/2012 αγωγή, οι ενάγουσες και ήδη αναιρεσίβλητες ιστορούσαν ότι με διαδοχικές συμβάσεις μίσθωσης έργου, ετήσιας διάρκειας, που συνήψαν με το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (δημοτική επιχείρηση) με την επωνυμία "Δημοτική Επιχείρησης Τοπικής Ανάπτυξης Αθήρων" (Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ.) του Δήμου Πέλλας, νομίμως εκπροσωπουμένης από τον Πρόεδρο του Διοικητικού της Συμβουλίου, οι οποίες υπέκρυπταν στην πραγματικότητα σχέση εξαρτημένης εργασίας, παρείχαν συνεχώς και αδιαλείπτως μέχρι 31.12.2006 τις υπηρεσίες τους σε αυτήν και ειδικότερα στο "Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παίδων Πέλλας" με πλήρες ωράριο εργασίας, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες αυτής και τελώντας υπό τον έλεγχο, την εποπτεία και την καθοδήγηση των αρμοδίων οργάνων αυτής ως προς τον τρόπο παροχής της εργασίας των, η πρώτη από τις 31.12.1999 ως νηπιαγωγός, η δεύτερη από 6.11.2001 ως νηπιαγωγός, η τρίτη από 31.12.1999 ως καθαρίστρια και η τέταρτη από 31.12.1999 ως καθαρίστρια.

Ότι κατόπιν υποβολής αιτήσεων αυτών και ύστερα από την με αριθ. …/13.12.2004 γνωμοδότηση του Διοικητικού Συμβουλίου της Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ (φορέα απασχόλησης) εκδόθηκε η με αριθμό …/20.3. 2006 απόφαση του Δ' Τμήματος του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (Α.Σ.Ε.Π.) περί του ότι συνέτρεχαν στο πρόσωπο αυτών οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 11 του Π.Δ/τος 164/2004.

Ότι στη συνέχεια με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ., που εγκρίθηκε με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πέλλας, τροποποιήθηκε ο Εσωτερικός Κανονισμός Υπηρεσιών της άνω δημοτικής επιχείρησης και συστήθηκαν οργανικές θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου για τη κάλυψη αυτών από συμβασιούχους του Π.Δ/τος 164/2004, μεταξύ των οποίων δύο θέσεις παιδαγωγών κατηγορίας ΠΕ και δύο θέσεις καθαριστριών κατηγορίας ΔΕ, τις οποίες κατέλαβαν οι ενάγουσες από 26.10.2006, δυνάμει των με αριθ.

…, …, … και …/26.10.2006 αποφάσεων του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ. Ότι αυτές συνέχισαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, όπως και προηγουμένως, μέχρι τις 18.2.2010 οι δύο πρώτες και μέχρι τις 4.2.2010 οι λοιπές, στην πιο πάνω δημοτική επιχείρηση, η οποία, στο πλαίσιο προσαρμογής του καταστατικού της στις διατάξεις του νέου Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν.3463/2006) μετονομάσθηκε το έτος 2009 σε "Δημοτική Κοινωνική Επιχείρηση Πέλλας".

Ότι στη συνέχεια με βάση τις ρυθμίσεις του άρθρου 269 του Ν. 3463/2006 οι ενάγουσες μεταφέρθηκαν, ως πλεονάζον προσωπικό, οι δύο πρώτες στις 19.2.2010 στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία "Ενιαίος Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Πέλλας", όπου γι' αυτές συστήθηκαν δύο προσωρινές προσωποπαγείς θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, κατηγορίας ΠΕ του κλάδου Νηπιαγωγών, δυνάμει σχετικών αποφάσεων του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Πέλλας και του διοικητικού συμβουλίου του πιο πάνω Ν.Π.Δ.Δ.

που δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ενώ οι δύο τελευταίες μεταφέρθηκαν στις 4.2.2010 στον Δήμο Πέλλας, όπου γι' αυτές συστήθηκαν δύο προσωρινές προσωποπαγείς θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, κατηγορίας ΥΕ του κλάδου Καθαριστριών, δυνάμει σχετικής απόφασης του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Πέλλας που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, απ' όπου αρχικά αποσπάσθηκαν από 1.3.2010 έως 31.8.2010 στη "Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση Πέλλας" και στη συνέχεια μετατάχθηκαν και αυτές στο Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Ενιαίος Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Πέλλας" με μεταφορά εκεί των άνω οργανικών τους θέσεων. Ότι κατά την κατάταξη της πρώτης και δεύτερης των εναγουσών από 19.2.2010 στις συσταθείσες ως άνω προσωρινές προσωποπαγείς θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, κατηγορίας ΠΕ του κλάδου Νηπιαγωγών του Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Ενιαίος Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Πέλλας", αυτές κατετάγησαν με τις από 19.2.2010 δύο (2) αποφάσεις του Προέδρου του ως άνω ΝΠΔΔ στο μισθολογικό κλιμάκιο 16, αφού τους αναγνωρίσθηκε προϋπηρεσία τριών (3) ετών, τριών (3) μηνών και δέκα έξι (16) ημερών στη καθεμία, που αντιστοιχούσε στο χρόνο προϋπηρεσίας αυτών στην Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ.

από την κατάταξη τους στις συσταθείσες σε αυτήν οργανικές θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, χωρίς να ληφθεί υπόψη η προϋπηρεσία τους στην εν λόγω δημοτική επιχείρηση από την πρόσληψή τους στις 31.12.1999 και 6.11.2001 αντίστοιχα. Ότι κατά την κατάταξη της τρίτης και τέταρτης των εναγουσών από 1.9.2010 στις μεταφερθείσες ως άνω προσωρινές προσωποπαγείς θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, κατηγορίας ΥΕ του κλάδου Καθαριστριών του Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Ενιαίος Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Πέλλας", με τις από 1.9.2010 δύο (2) αποφάσεις του Προέδρου του ως άνω ΝΠΔΔ, τους αναγνωρίσθηκε προϋπηρεσία τριών (3) ετών, εννέα (9) μηνών και είκοσι οκτώ (28) ημερών στην τρίτη και τριών (3) ετών, δέκα (10) μηνών και τεσσάρων (4) ημερών στην τέταρτη, που αντιστοιχούσε στο χρόνο προϋπηρεσίας αυτών στην Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ.

από την κατάταξη τους στις συσταθείσες σε αυτήν οργανικές θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, χωρίς να ληφθεί υπόψη η προϋπηρεσία τους στην εν λόγω δημοτική επιχείρηση από την πρόσληψή τους στις 31.12.1999. Ότι από την ως άνω κατάταξή τους σε προσωποπαγείς θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, οι ενάγουσες προσέφεραν ανελλιπώς στο Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Ενιαίος Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Πέλλας", όπου πλέον εργάζονταν, τις υπηρεσίες τους ως νηπιαγωγοί οι δύο πρώτες (η πρώτη στον παιδικό σταθμό … και η δεύτερη στον παιδικό σταθμό …) και ως καθαρίστριες οι λοιπές (στον παιδικό σταθμό …). Ότι με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Πέλλας που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, τα αναφερόμενα σε αυτήν δημοτικά Ν.Π.Δ.Δ., στα οποία περιλαμβάνεται και το Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Ενιαίος Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Πέλλας", συγχωνεύτηκαν σε ένα Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΔΗΜΟΥ ΠΕΛΛΑΣ", (εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον), κατ' εφαρμογή των άρθρων 1, 102 και 103 του Ν. 3852/2010 "Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης" (ΦΕΚ Α 87), στο οποίο (εναγόμενο) οι ενάγουσες συνεχίζουν να προσφέρουν μέχρι και σήμερα τις υπηρεσίες τους και το οποίο (άρθ. 103 παρ. 5 του Ν. 3852/2010) υποκατέστησε αυτοδικαίως τα νομικά πρόσωπα, τα οποία συγχωνεύτηκαν σε αυτό, ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους.

Ότι με βάση τις προπαρατεθείσες ρυθμίσεις του άρθρου 269 του Ν. 3463/2006 έπρεπε κατά την κατάταξη τους στις 19.2.2010 (οι δύο πρώτες) και στις 1.9.2010 (οι λοιπές) σε προσωποπαγείς θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που συστήθηκαν στο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Πέλλας", μετά τη μεταφορά τους σε αυτό ως πλεονάζον προσωπικό, να αναγνωρισθεί για τη μισθολογική τους εξέλιξη ολόκληρη η προϋπηρεσία αυτών από την αρχική τους πρόσληψή στην Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ., που έλαβε χώρα στις 31.12.1999 ως προς την πρώτη, τρίτη και τέταρτη εξ αυτών και στις 6.11.2001 ως προς την δεύτερη εξ αυτών και όχι μόνο το χρονικό διάστημα από τη κατάταξη τους στις συσταθείσες στην Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ.

οργανικές θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Ότι σύμφωνα με τη συλλογική σύμβαση εργασίας του έτους 2011 για τους όρους αμοιβής και εργασίας του με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού των Ο.Τ.Α. και (μεταξύ άλλων) των Ν.Π.Δ.Δ. αυτών, με χρόνο έναρξης της ισχύος της από 1.1.2010, η οποία εφαρμόζεται στις συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αυτών, καθότι αυτές είναι μέλη συνδικαλιστικού σωματείου που μετέχει στην συμβληθείσα στην ανωτέρω σύμβαση ΠΟΕ - ΟΤΑ, οι αμοιβές αυτών και ιδίως η κατάταξη τους σε μισθολογικά κλιμάκια γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3205/2003 περί ενιαίου μισθολογίου των δημοσίων υπαλλήλων.

Ότι με βάση τα ανωτέρω και ενόψει της πιο πάνω προϋπηρεσίας από την αρχική τους πρόσληψη, η πρώτη εξ αυτών έπρεπε να καταταγεί στο 13ο ΜΚ από 19.2.2010 και στο 12ο ΜΚ από 1.1.2011, η δεύτερη εξ αυτών έπρεπε να καταταγεί στο 14ο ΜΚ από 19.2.2010 και στο 13ο ΜΚ από 7.11.2011, η τρίτη εξ αυτών έπρεπε να καταταγεί στο 13ο ΜΚ από 1.9.2010 και στο 12ο ΜΚ από 1.1.2011 και η τέταρτη εξ αυτών έπρεπε να καταταγεί στο 13ο ΜΚ από 1.9.2010 και στο 12ο ΜΚ από 1.1.2011 κατ' εφαρμογή του Ν. 3205/2003, μετά δε την έναρξη ισχύος από 1.11.2011 του Ν. 4024/2011, η πρώτη εξ αυτών, κατηγορίας ΠΕ, στον βαθμό Δ' και στο ΜΚ 2 με βασικό μηνιαίο μισθό 1.437 ευρώ, η δεύτερη εξ αυτών, κατηγορίας ΠΕ στον βαθμό Δ' και στο ΜΚ 1 με βασικό μηνιαίο μισθό 1.409 ευρώ, η τρίτη εξ αυτών, κατηγορίας ΥΕ στον βαθμό Ε' και στο ΜΚ 5 με βασικό μηνιαίο μισθό 948 ευρώ και η τέταρτη εξ αυτών, κατηγορίας ΥΕ στον βαθμό Ε' και στο ΜΚ 5 με βασικό μηνιαίο μισθό 948 ευρώ.

Ότι λόγω της κατάταξης αυτών σε χαμηλότερα μισθολογικά κλιμάκια καταβλήθηκαν σε αυτές μικρότερες αποδοχές των νομίμων. Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησαν να αναγνωρισθεί για τη μισθολογική τους εξέλιξη ολόκληρος ο χρόνος προϋπηρεσίας τους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στο Ν.Π.Ι.Δ.

με την επωνυμία "Δημοτική Επιχείρηση Τοπικής Ανάπτυξης Αθήρων" (Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ) από την αρχική τους πρόσληψη μέχρι την κατά τα άνω κατάταξη αυτών στις 19.2.2010 (για τις δύο πρώτες) και 1.9.2010 (για τις λοιπές) σε προσωποπαγείς θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Πέλλας", του οποίου καθολικός διάδοχος τυγχάνει το εναγόμενο [και ήδη αναιρεσείον] Ν.Π.Δ.Δ., διαρκείας δέκα (10) ετών, ενός (1) μήνα και δεκαοκτώ (18) ημερών για την πρώτη ενάγουσα, οκτώ (8) ετών τριών (3) μηνών και δώδεκα (12) ημερών για τη δεύτερη ενάγουσα και δέκα (10) ετών και οκτώ (8) για καθεμία από τις τρίτη και τέταρτη ενάγουσες και να υποχρεωθεί το εναγόμενο να τους καταβάλει με το νόμιμο τόκο τις ούτω προκύπτουσες κατά τα αναλυτικώς εκτιθέμενα στην αγωγή μισθολογικές διαφορές ύψους 5.822 ευρώ για την πρώτη ενάγουσα, 4.347 ευρώ για την δεύτερη ενάγουσα και για τη χρονική περίοδο από 19.2.2010 έως 31.12.2012, 2.544 ευρώ για την τρίτη ενάγουσα και 2.544 ευρώ για την τέταρτη ενάγουσα και για τη χρονική περίοδο από 1.9.2010 έως 31.12.2010.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, αντιμωλία των διαδίκων, η με αριθμό 1092/2012 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, η οποία, κατά παραδοχή σχετικού ισχυρισμού του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ., απέρριψε αυτήν ως νόμω αβάσιμη με το σκεπτικό ότι για την κατάταξη σε μισθολογικά κλιμάκια (Μ.Κ) σε Ν.Π.Δ.Δ., όπως ήταν το δημοτικό Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Ενιαίος Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Πέλλας" και την εν συνεχεία μισθολογική εξέλιξη των εναγουσών, δεν υπολογίζεται η προϋπηρεσία αυτών σε Ν.Π.Ι.Δ., όπως είναι οι δημοτικές επιχειρήσεις και ειδικότερα στη συγκεκριμένη περίπτωση η "Δημοτική Επιχείρηση Τοπικής Ανάπτυξης Αθήρων" (Δ.Ε.Τ.Α.ΑΘ), σύμφωνα με τη ρητή περί τούτου διάταξη του άρθρου 15 παρ.2 εδ.

ε του Ν.3205/2003. Κατά της ως άνω οριστικής απόφασης του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου οι ενάγουσες και ήδη αναιρεσίβλητες άσκησαν την από 31.3.2014 και με αριθμό κατάθεσης 31/2014 παραπονούμενες για εσφαλμένη ερμηνεία και κακή εφαρμογή του νόμου. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλομένη απόφαση, που εκδόθηκε ερήμην του εκεί εφεσιβλήτου - εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ., αφού δέχθηκε ότι η διάταξη του άρθρου 269 του Ν. 3463/2006 (Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων), που προβλέπει τον υπολογισμό της προϋπηρεσίας σε δημοτικές επιχειρήσεις του με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου προσωπικού αυτών, σε περίπτωση μεταφοράς αυτού, ως πλεονάζοντος, στον οικείο Ο.Τ.Α.

ή σε Ν.Π.Δ.Δ. υπερισχύει, ως ειδική, της γενικής ρύθμισης του άρθρου 15 παρ. 2 εδ. ε του Ν. 3205/2003, έκρινε ότι η έχουσα το ανωτέρω περιεχόμενο αγωγή είναι νομικά βάσιμη (με εξαίρεση το παρεπόμενο αίτημα της τοκοδοσίας για το πριν την επίδοση της αγωγής χρόνο), εξαφάνισε την αντιθέτως αποφανθείσα απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, κράτησε την υπόθεση και αφού, με βάση το αποδεικτικό υλικό, ερεύνησε την ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής, δέχθηκε αυτήν στο σύνολό της ως βάσιμη κατ' ουσία.

Με τον πρώτο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης κατά το πρώτο αυτού σκέλος το αναιρεσείον δημοτικό Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΔΗΜΟΥ ΠΕΛΛΑΣ" προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια ότι με το να κρίνει την αγωγή ως νομικά βάσιμη παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 15 παρ.2 εδ.ε του Ν. 3205/2003, την οποία δεν εφάρμοσε, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή της.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, σύμφωνα με τα όσα προαναφέρθηκαν, η διάταξη του άρθρου 15 παρ.2 εδ. ε του Ν.3205/2003 δεν ευρίσκει έδαφος εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση μεταφοράς, ως πλεονάζοντος, προσωπικού δημοτικών επιχειρήσεων στον οικείο Ο.Τ.Α. ή σε Ν.Π.Δ.Δ., όπου εφαρμόζεται η ειδική διάταξη του άρθρου 269 του Ν.3463/2006 που προβλέπει τον υπό τις εκεί προϋποθέσεις υπολογισμό (ολόκληρης) της προϋπηρεσίας στη δημοτική επιχείρηση του μεταφερομένου προσωπικού, όπως ορθά κρίθηκε με την προσβαλλομένη απόφαση.

Η από το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. επίκληση ως παραβιασθείσας της διάταξης του άρθρου 28 του Ν. 4024/2011 (ΦΕΚ Α 226) για το ενιαίο μισθολόγιο - βαθμολόγιο των μόνιμων και δόκιμων πολιτικών υπαλλήλων και των με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου (ΙΔΑΧ), μεταξύ άλλων, του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ με την οποία ορίζεται ότι υπάλληλοι που υπηρετούν κατά την έναρξη της ισχύος του νόμου αυτού, κατατάσσονται αυτοδικαίως στους βαθμούς της κατηγορίας που υπηρετούν, με βάση το συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των παρ. 2 και 3 του άρθρου 98 του Υπαλληλικού Κώδικα και το χρόνο προϋπηρεσίας στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα που έχει αναγνωρισθεί για τη βαθμολογική ή μισθολογική κατάταξη και εξέλιξη του υπαλλήλου, κατά τα ειδικότερον οριζόμενα στη διάταξη αυτή που ισχύει από 1.11.2011 (άρθ.32 παρ.4 του νόμου αυτού), είναι αλυσιτελής, διότι η ένδικη διαφορά δεν αφορά την κατάταξη των εναγουσών - αναιρεσιβλήτων με βάση το νόμο αυτό, αλλά την σε προγενέστερο χρόνο (19.2.2010 και 1.9.2010 αντίστοιχα) λαβούσα χώρα μισθολογική κατάταξη και την εν συνεχεία αυτής μισθολογική εξέλιξη των εναγουσών - αναιρεσιβλήτων κατά τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ.1, 3, 5, 15 παρ.1 εδ.α και ι, 20 του προηγουμένου Ν.3205/2003 σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 269 παρ.1, 2, 3, 4, 5 και 7 του Ν.3463/2006.

Τέλος δεν συνιστούν "πράγματα" (δηλαδή πραγματικούς ισχυρισμούς) κατά την έννοια του αριθμού 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ οι νομικοί ισχυρισμοί των διαδίκων ή τα νομικά τους επιχειρήματα και κατά συνέπεια ο ίδιος από τον αριθμό 8 λόγος αναίρεσης κατά το δεύτερο αυτού σκέλος, με τον οποίο το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη τους πιο πάνω ισχυρισμούς του για τη νομική βασιμότητα της αγωγής, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος (ανεξαρτήτως του ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έλαβε υπόψη τους πιο πάνω νομικούς ισχυρισμούς, τους οποίους απέρριψε στη μείζονα αυτού σκέψη).

Ο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, κατά τον οποίο αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δεν ιδρύεται εάν η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση αφορούν τη μείζονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 109/2001).

Και τούτο διότι ως "αιτιολογίες" κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης, που ιδρύουν τον από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ σχετικό αναιρετικό λόγο, νοούνται μόνο οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, των οποίων η έλλειψη, αντίφαση ή ανεπάρκεια καθιστά ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου (ΑΠ 80/2016, ΑΠ 104/2014, ΑΠ 1461/2007, ΑΠ 1020/2005, ΑΠ 353/2004).

Εξ άλλου λόγος αναίρεσης που ερείδεται σε εσφαλμένη (ή αναληθή) προϋπόθεση, περίπτωση η οποία συντρέχει όταν με αυτόν υποστηρίζεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση δέχθηκε ή δεν δέχθηκε κάτι, ενώ από τον έλεγχο αυτής στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 561 παρ.2 του ΚΠολΔ προκύπτει το αντίθετο, απορρίπτεται ως απαράδεκτος.

Με τον δεύτερο και τελευταίο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγο το αναιρεσείον δημοτικό Ν.Π.Δ.Δ. προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια ότι περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες, διότι ενώ στην 6η σελίδα διαλαμβάνει ρητά ότι "προγενέστερη υπηρεσία των ιδίων υπαλλήλων σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.), έστω και εάν αυτά υπάγονται στο δημόσιο τομέα, δεν λαμβάνεται υπόψη για τη μισθολογική τους εξέλιξη", στην 11η σελίδα αυτής δέχεται αντιφατικά ότι η ένδικη αγωγή στηρίζεται στο νόμο και στη συνέχεια κρίνει ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με το να δεχθεί το αντίθετο έσφαλε.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, διότι η επικαλουμένη αντίφαση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, αφορά τη μείζονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού. Σε κάθε δε περίπτωση στηρίζεται και σε εσφαλμένη (αναληθή) προϋπόθεση, διότι η αναφορά στην 6η σελίδα της μη λήψης υπόψη της προϋπηρεσίας των υπαλλήλων σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου για τη μισθολογική τους εξέλιξη (στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ ή στα Ν.Π.Δ.Δ.) αντιδιαστέλλεται αμέσως μετά, με την αναφορά στην ίδια σελίδα, της διάταξης του άρθρου 269 του Ν. 3463/2006 και του περιεχομένου αυτής, ως εξαίρεσης της ανωτέρω γενικής ρύθμισης.

Μη υπάρχοντος άλλου λόγου, η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί. Τέλος πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων που παρέστησαν και κατέθεσαν προτάσεις, διότι η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθ. 179 και 183 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12.10.2016 αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθ. 553/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ