Supreme Court dismisses appeal for failure to specify evidence and document distortion grounds under Civil Procedure Code.

Απόφαση 58 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 58/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Παναγιώτη Παρτσιλίβα και Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1. ...... και 2. ........, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Άγγελο Ουτσά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΚΑΠΠΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΕΙΔΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" και με διακριτικό τίτλο "ΚΑΠΠΑ Α.Ε", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Παραστάθηκε ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας Παναγιώτης Κουφάκος, ο οποίος διόρισε στο ακροατήριο πληρεξούσιο δικηγόρο της τον Νικόλαο Βελώνια.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Ιουλίου 2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 510/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 534/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 30 Ιουνίου 2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται παραπάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας ανέγνωσε την από 12 Σεπτεμβρίου 2007 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ., με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι θεμελιώνεται ο λόγος αυτός της αναίρεσης στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ίδιου κώδικα και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν με επίκληση ή, παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο, από το περιεχόμενο της απόφασης, ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα.

Εξάλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν με επίκληση, πρέπει να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο αυτά, να προσδιορίζεται το περιεχόμενό τους και το παραδεκτό της προσαγωγής τους, να αναφέρεται ότι έγινε επίκληση και προσκομιδή τους και να καθορίζεται ο συγκεκριμένος ουσιώδης ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνύονταν με τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα και οι λόγοι για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση, εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, για το λόγο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα πιο κάτω έγγραφα, που οι αναιρεσείουσες επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ήτοι α) την από 30-4-1997 εξώδικη καταγγελία της μίσθωσης που κοινοποίησε στις αναιρεσείουσες η αναιρεσίβλητη, β) την από 22-4-1998 εξώδικη δήλωση εκείνων προς αυτή, γ) την από 31-3-2003 εξώδικη δήλωση-πρόσκληση αυτής προς εκείνες, δ) το από 8-4-2003 πρωτόκολλο παραδόσεως και παραλαβής των κλειδιών του μισθίου καταστήματος, ε) τις από 4-9-2001, 3-10-2001, 5-11-2001, 5-12-2001, 4-1-2002, 4-2-2002, 2-3-2002, 4-4-2002, 8-5-2002 και 4-6-2002 αποδείξεις που "αναφέρουν αποζημίωση χρήσεως του καταστήματος" και στ) την από 7-5-2003 αίτηση της αναιρεσίβλητης ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) όπου αναφέρει "επί του πρώην μισθίου".

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, όπου αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα που είχαν προσκομισθεί με επίκληση από τους διαδίκους, μεταξύ δε αυτών και όπως, επί λέξει, αναφέρεται "όλα τα έγγραφα, που νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, σε μερικά των οποίων γίνεται ειδικότερη μνεία κατωτέρω", σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις, για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, και τα ως άνω έγγραφα εν όψει και του ότι των υπό στοιχ.

α' έως και ε' μάλιστα γίνεται ειδική μνεία. Επομένως, ο λόγος αυτός της αίτησης είναι αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχτεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Ως έγγραφα, για την παραμόρφωση των οποίων δημιουργείται ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ. λόγος αναίρεσης, νοούνται τα προβλεπόμενα ως αποδεικτικά μέσα δια των άρθρων 339 και 432 επ.

του αυτού Κώδικος. Επομένως και διαδικαστικά έγγραφα άλλης δίκης, που οι διάδικοι επικαλούνται όχι ως τοιαύτα, αλλά ως αποδεικτικά έγγραφα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο κατά τον αναιρεσείοντα παρεμορφώθη το διαφορετικό από αυτό περιεχόμενο που δέχθηκε το δικαστήριο καθώς και το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο εξαιτίας της παραμορφώσεως σε σχέση με τη συνδρομή ή όχι ορισμένων κρίσιμων πραγματικών γεγονότων. (Η παραμόρφωση πρέπει να ανάγεται στο σημείο του εγγράφου, το οποίο αφορά στο αποδεικτέο γεγονός).

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση, από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ, για το ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των στον πρώτο λόγο αναίρεσης αναφερόμενων εγγράφων. Δεν παρατίθεται όμως στο αναιρετήριο επακριβώς το περιεχόμενο των άνω εγγράφων (υπό στοιχ.

α' έως και στ') και δεν αναφέρεται ποιό ήταν το διαφορετικό περιεχόμενο καθενός των εν λόγω εγγράφων, που δέχθηκε το Εφετείο, ούτε το συνεπεία τούτων επιζήμιο για τις αναιρεσείουσες συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το Εφετείο. Επομένως, ο λόγος αυτός (δεύτερος) είναι αόριστος. Με τον τρίτο και τελευταίο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση στην προσβαλλόμενη, εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.ΠολΔ., με την επίκληση ότι εσφαλμένα και με ασαφή αιτιολογία δέχθηκε την αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά των αναιρεσειουσών ως βάσιμη κατ' ουσίαν, ενώ τούτο δεν προέκυπτε από κανένα στοιχείο.

Όμως δεν διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο με πληρότητα οι πραγματικές παραδοχές της ελάσσονος πρότασης της προσβαλλόμενης και σε τί συνίσταται η ασάφεια και από πού προκύπτει. Επομένως ο λόγος αυτός είναι προεχόντως αόριστος, κατά το μέρος δε που με αυτόν πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας είναι απαράδεκτος (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.6.2006 αίτηση των ......... κλπ για αναίρεση της 534/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ