Legislator Case Law & Legislation
588/2018 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against first-instance property ownership judgment due to insufficient reasoning.

Case Number 588/2018
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appeal filed by four individuals against the single-member court's decision denying their property ownership claim. The appellants argued the lower court lacked a legal basis and failed to provide adequate reasoning regarding the facts. The court ruled that the single-member court's decision was well-founded, logically consistent, and sufficiently reasoned based on the evidence presented.

Legislator headnote

AI generated

Articles 974, 976, 1045, 1046, 1049, 1051 of the Civil Code; Articles 559(19) and 560(6) of the Code of Civil Procedure: An appeal is inadmissible if the decision lacks a legal basis or contains insufficient reasoning on matters of decisive influence, and the court must reject such appeals if the lower court's judgment is fully reasoned and based on valid evidence.

Keywords

AI generated
property ownership appeal admissibility insufficient reasoning legal basis single-member court civil procedure adjudication

Cited Legislation

AI generated
Articles 974, 976, 1045, 1046, 1049, 1051 of the Civil Code
Articles 559(19) and 560(6) of the Code of Civil Procedure
Article 495(4) of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183, 191(2) of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 588 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 588/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Ιωάννη Φιοράκη-εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 15η Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1. Κ. Κ. του Χ., Σ. Λ., 2. Λ. Λ. του Σ., 3.Χ. Λ. του Σ., 4. Δ. Λ. του Σ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αντώνιο Μπιλιάνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Των αναιρεσίβλητων: 1Θ. Ζ. του Π., 2. Α. Ζ. του Π., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Δημητρολόπουλο .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-12-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ναυπάκτου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 89/2014, και 5/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες, με την από 14-3-2017 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσί

βλητων ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 974, 976, 1045, 1046, 1049 και 1051 ΑΚ προκύπτει ότι α) όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας του, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου, η δε νομή πράγματος που βρίσκεται στη νομή άλλου, αποκτάται με παράδοση που γίνεται με τη βούληση του νομέα, β) εκείνος που έχει στη νομή του για μια εικοσαετία πράγμα κινητό ή ακίνητο γίνεται κύριος τούτου, αν δε το έχει κατά την έναρξη και τη λήξη της προαναφερόμενης χρονικής περιόδου, τεκμαίρεται ότι το νέμεται κατά τον ενδιάμεσο χρόνο, ενώ η χρησικτησία διακόπτεται υπέρ του ενάγοντος με την έγερση διεκδικητικής αγωγής εναντίον αυτού που χρησιδεσπόζει και γ) εκείνος που απέκτησε τη νομή του πράγματος με καθολική ή ειδική διαδοχή μπορεί να συνυπολογίσει τον δικό του χρόνο χρησικτησίας σ' εκείνον του δικαιοπαρόχου του.

Εξάλλου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 559 αριθ. 19 και 560 αριθ. 6 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τις διατάξεις αυτές, που αποτελούν κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ.

α του Συντάγματος που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτές λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (ΟλΑΠ 1/1999).

Ειδικότερα αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμα της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή η μη της συγκεκριμένης ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Αντίστοιχα ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι όμως όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση των αποδείξεων εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006).

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία", ώστε στο πλαίσιο των ανωτέρω διατάξεων να επιδέχονται μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια.

Ούτε εξ άλλου ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 και του αριθμού 6 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ εξ αιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων ( ΑΠ 319/2017). Στην προκειμένη περίπτωση το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε, μετ' ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: " Η επίδικη δίοδος είναι μία εδαφική λωρίδα, σχήματος παραλληλογράμμου, εμβαδού 48,38 τ.μ.

περίπου, η οποία ευρίσκεται εντός της πόλεως ... στη συνοικία ... και συνορεύει βόρεια....... με δημοτική οδό ..., νότια σε πλευρά μήκους μέτρων 3,90 με ιδιοκτησία εναγόντων, ανατολικά...... με ιδιοκτησία Χ. χας Κ. Κ. και δυτικά εν μέρει..... με ιδιοκτησία Τ. συζ. Γ. Κ. και εν μέρει σε πλευρά μήκους μέτρων 5,10 μ. με ιδιοκτησία εναγομένων.

Οι διάδικοι είναι κύριοι ομόρων ακινήτων μετά των υπαρχόντων σε αυτά οικιών, που κείνται στην ίδια ως άνω θέση. Ειδικότερα δυνάμει του με αριθμό …/..-..-..95 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου …. Ε. Κ., που μεταγράφηκε νόμιμα...., οι ενάγοντες απέκτησαν παράγωγα και δη από αγορά από την αληθή κυρία αυτού Γ. χα Δ. Μ...., ένα οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο, εκτάσεως κατά το μεν τίτλο κτήσεως 179,98 τ.μ.

με τις υπάρχουσες σε αυτό α) παλαιά ισόγεια με υπόγειο οικία, επιφανείας του υπογείου 58,54 τ.μ. και του ισογείου 63,30 τ.μ. και β) παλαιά ισόγεια αποθήκη επιφάνειας 37,07 τ.μ. που βρίσκεται στη συνοικία ... εντός της πόλεως ... και σε ανώνυμο δρόμο, το οποίο φαίνεται με τα στοιχεία........ στο από μηνός Ιουλίου 1995 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού Χ.

Σ. και το οποίο συνορεύει ανατολικά..... με ιδιοκτησίες Χ. χας Κ. Κ. και Χ. Λ., δυτικά..... με τη δημοτική οδό ... και με ιδιοκτησία Γ. Ο., βόρεια.... με ιδιοκτησία Π. Α. και με δρόμο και νότια με ιδιοκτησία Γ. Ο. και με ιδιοκτησία Γ. Ο.. Εν συνεχεία καταρτίστηκε το υπ' αριθ. …..-2012 διορθωτικό συμβόλαιο του συμβολαιογράφου ….

Α. Γ., που μεταγράφηκε νόμιμα....., με το οποίο διορθώθηκε το πρώτο συμβόλαιο με αριθμό …/..95 ως προς την έκταση του ακινήτου και την ακριβή περιγραφή του, το οποίο πλέον, κατά νεότερη καταμέτρηση έχει έκταση 229,17 τ.μ. κείμενο στη θέση ... της πόλεως ….. μέσα στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο της πόλεως ….. της δημοτικής ενότητας ….

επί της οδού ..., επί της οποίας φέρει αριθμό .., εμφαινόμενο περιμετρικά με τα στοιχεία..... στο από Φεβρουάριου 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού Χ. Σ. και σύμφωνα με αυτό συνορεύει βόρεια.... με δημοτική ... και με ιδιοκτησία εναγομένων, δυτικά..... με ιδιοκτησίες Τ. συζ. Γ. Κ. και εναγομένων,..... με δημοτική οδό ...

και με ιδιοκτησία Χ. Λ., νότια.... με ιδιοκτησία Χ. Λ. και με ιδιοκτησία Χ. Λ. και ανατολικά με ιδιοκτησία Χ. Λ. και ιδιοκτησία Χ. χας Κ. Κ.. Οι ενάγοντες.... εξέδωσαν από την Πολεοδομία ….την με αριθμό …/1998 άδεια ανεγέρσεως νέας τριώροφης οικοδομής, από την οποία το ισόγειο είναι κατάστημα και ο πρώτος και δεύτερος πάνω από το ισόγειο

όροφοι κατοικία και η παραπάνω οικοδομή υπήχθη στις διατάξεις του Ν. 3741/1929, του Ν.Δ. 1024/71 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ δυνάμει της υπ' αριθ. …/..-..-1997 σύστασης οριζόντιων ιδιοκτησιών του συμβολαιογράφου …Α. Γ., που μεταγράφηκε νόμιμα και διορθώθηκε με την υπ' αριθ. …2012 διορθωτική πράξη του ιδίου ως άνω συμβολαιογράφου, η οποία μεταγράφηκε νόμιμα.

Στην άμεση δικαιοπάροχο των εναγόντων, Γ. χα Δ. Μ. είχε περιέλθει το παραπάνω ακίνητο αρχικά κατά ψιλή κυριότητα με αγορά από το σύζυγό Δ. Μ., βάσει του υπ' αριθ. …1980 συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου …. Ν. Π., που μεταγράφηκε νόμιμα και μετά το θάνατο του επικαρπωτή συζύγου της στις 2-8-1987 απέκτησε την πλήρη κυριότητα.

Στο ανωτέρω συμβόλαιο αναγράφεται ότι μεταβιβάστηκε έκταση 157,54 τ.μ.. Στο Δ. Μ. το ανωτέρω ακίνητο είχε περιέλθει από κληρονομία του αποβιώσαντος πατρός Β. Μ. δυνάμει της υπ' αριθ. …/1935 δημόσιας διαθήκης, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του συμβολαιογράφου…. Α. Α., η οποία δημοσιεύτηκε νόμιμα στο Πρωτοδικείο Μεσολογγίου......

και εν συνεχεία με άτυπη διανομή που έκανε με τα αδέλφια του, Α. και Γ. Μ., το έτος 1940 και ο κάθε συγκληρονόμος έλαβε το μερίδιό του. Ειδικότερα, ο Α. Μ. μεταβίβασε την ιδιοκτησία στην σύζυγό Γ. Μ. με το προαναφερθέν συμβόλαιο, στο οποίο αναφέρεται ότι μεταβιβάζει έκταση 157,74 τ.μ. οριζόμενη μεταξύ άλλων και" ΒΑ με υπάρχουσα διόδου...

και ΒΔ με ιδιοκτησία Α. Μ."...... Αλλά και στο προαναφερθέν υπ' αριθ. …/1995 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου ….Ε. Κ., με το οποίο η Γ. χα Δ. Μ. μεταβίβασε το περιγραφέν ακίνητο στους ενάγοντες αναφέρει ότι πώλησε ένα οικόπεδο εκτάσεως 179,80 τ.μ. με τα υπάρχοντα κτίσματα συνορευόμενο μεταξύ άλλων και " βόρεια... με ιδιοκτησία Π.

Α. και με δρόμο...", όπως περιγράφεται στο από Ιουλίου 1995 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Χ. Σ.. Δηλαδή πουθενά δεν αναφέρεται στα ως άνω συμβόλαια ότι η ιδιοκτησία των εναγόντων συνορεύει βόρεια με δημοτική οδό .... Οι εναγόμενοι, εν συνεχεία, απέκτησαν την κυριότητα του όμορου ακινήτου ως εξής:

Με

το υπ' αριθ. …/1963 συμβόλαιο του τότε συμβολαιογράφου …. Π. Λ. ο Α. Μ. μεταβίβασε στη σύζυγό του Θ. Μ. ένα ακίνητο και συγκεκριμένα ".... Έν ισόγειον οίκημα ημιτελές και αδιαίρετον... μετά του υπ' αυτό τόπου και περί αυτού τόπου όσης εκτάσεως κι αν είναι κείμενη εντός της πόλεως και Δήμου … του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως κατά την ..., συνορευόμενο ανατολικώς και αρκτικώς με ιδιοκτησία Τ.

Κ., δυτικώς με δημοτικό δρόμο και μεσημβρινώς με ιδιοκτησία κληρονόμων Β. Μ.". Με το υπ' αριθ. …/1984 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου ….I. Π.-Ι., νόμιμα μεταγραμμένο, Θ. χα Α. Μ.. μεταβίβασε στον Π. Α. ( άμεσο δικαιοπάροχο των εναγομένων) τον ως άνω όροφο "... ανωγείου διορόφου οικίας μετά του ύπερθεν αυτού εναερίου χώρου και του ημίσεως 1/2 εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου και αυλής της συνολικής εκτάσεως 90 τ.μ.

ή όσης εκτάσεως μείζονος ή ελάσσονος και αν είναι κειμένης εντός της πόλεως και Δήμου …εις ..., συνορευόμενη ανατολικώς με διόδον απολήγουσα εις την αυλή της ως άνω οικίας και πέραν αυτής ιδιοκτησίας κληρονόμων Κ. Κ., δυτικώς με δημοτικήν οδόν αρκτικώς με ιδιοκτησίαν Τ. Γ. Κ. και μεσημβρινώς με ιδιοκτησία Δ.

Μ....". Εν συνεχεία, με το υπ' αριθ. …1977 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου …. I. Π.-Ι., νόμιμα μεταγραμμένο, μεταβιβάστηκε Π. Μ. και ο ισόγειος όροφος της ως άνω οικοδομής. Ακολούθως με το υπ' αριθ…./1984 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου ….. I. Π.-Ι., νόμιμα μεταγραμμένο, μεταβιβάστηκε από την Π. Μ. στους Π. και Μ. Α. ο πιο πάνω ισόγειος όροφος "...

μιας ανωγείου οικίας μετά του οικοπέδου της και αυλής της συνολικής εκτάσεως 90 τ.μ. συνορευόμενης ανατολικώς με δίοδον απολήγουσα εις την αυλήν της ως άνω οικίας, δυτικώς με δημοτικήν οδόν, αρκτικώς με ιδιοκτησία Τ. Κ. και μεσημβρινώς με ιδιοκτησία Δ. Μ....". Με το υπ' αριθ. ../2004 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου …..

Ν. Π., νόμιμα μεταγραμμένο απέκτησαν οι εναγόμενοι κοινά και αδιαίρετα με αγορά από τον Π. Α. και τη σύζυγό του Μ. ".... Τον ισόγειο όροφο ανώγειας οικίας κειμένης στη …. της πόλης και Δήμου …. επί της οδού ..., κτισμένης σε οικόπεδο εμβαδού 91,73 τ.μ το οποίο ισόγειο αποτελεί οριζόντια ιδιοκτησία Ν. 3742/1929 έχει εμβαδόν 72,29 τ.μ.

και ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 500/1000 εξ αδιαιρέτου... και συνορεύει ανατολικά... με ιδιοκτησία Κ., δυτικά... με την δημοτική οδό ..., βόρεια... με ιδιοκτησία Τ. συζ. Γ. Κ. και με κατάληξη διόδου, από την οποία δίοδο εξυπηρετείται το παραπάνω ακίνητο και ειδικότερα ο πρώτος πάνω από το ισόγειο όροφος, ο οποίος έχει είσοδο από τον προς ανατολάς ακάλυπτο χώρο και νότια...

με ιδιοκτησία Κ. συζ. Σ. Λ....", ενώ με το υπ' αριθ../2007 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου …. Ε. Ν., νόμιμα μεταγραμμένο, οι εναγόμενοι απέκτησαν κοινά και αδιαίρετα και τον πρώτο πάνω από το ισόγειο όροφο, ο οποίος έχει είσοδο από τον προς ανατολάς ακάλυπτο χώρο. Από τους προσκομιζόμενους ως άνω τίτλους κτήσεως προκύπτει ότι το επίδικο τμήμα περιλαμβάνεται στον τίτλο κτήσης των εναγομένων, όπως και οι ίδιοι ισχυρίζονται.

Δηλαδή σύμφωνα με τις ανωτέρω περιγραφές των ως άνω συμβολαίων και το από Ιουνίου 2004 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Β. Σ. προκύπτει ότι στην ανατολική πλευρά του όλου οικοπέδου των 91,73 τ.μ. των εναγομένων υπάρχει ακάλυπτος χώρος-αυλή, που ορίζεται στο ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα από τα αλφαβητικά γράμματα …Δ-Ε-Β η οποία έχει επιφάνεια 19,6 τ.μ.

περίπου. Αποτελεί δηλαδή το ήμισυ ακριβώς της επίδικης διόδου των 48,34 τ.μ..... Ειδικότερα, στο χώρο αυτό που αποτελεί αυλή της ανωγείου οικίας, Θ. Μ., δικαιοπάροχος των εναγομένων, τοποθετούσε τραπεζάκια και καθίσματα καθώς και διάφορα καλλωπιστικά φυτά, αλλά και με το από 17-5-1972 ιδιωτικό συμφωνητικό ο απώτερος δικαιοπάροχος των εναγομένων εκμίσθωσε τον α' όροφο προς τον Κ.

Λ. για διάστημα ..-..-1972 έως ..-..-1972 και με το οποίο παραχωρούσε το δικαίωμα στάθμευσης του οχήματός του στην αυλή της οικοδομής. Επίσης, βορείως του ως άνω τμήματος της ιδιοκτησίας των εναγομένων υπάρχει κι άλλος χώρος εμφαινόμενος στο ίδιο ως άνω τοπογραφικό με τα στοιχεία 41-..-Γ-Β-42-41 επιφάνειας περίπου 29,2 τ.μ.

και ορίζεται βόρεια με δημοτική ..., ανατολικά με Κ., δυτικά με ιδιοκτησία Κ. και νότια με τον ακάλυπτο χώρο. Την εν λόγω εδαφική λωρίδα οι εναγόμενοι απέκτησαν με τα προσόντα της εκτάκτου χρησικτησίας καθότι τόσο οι ίδιοι όσο και οι δικαιοπάροχοι αυτών εξεδήλωσαν βούληση εξουσιάσεως του επίδικου ως κύριοι αυτού για χρονικό διάστημα πλέον της 30ετίας, αφού χρησιμοποιούσαν το επίδικο τμήμα (διάκενο) ασκώντας επ' αυτού όλες τις πράξεις που προσιδιάζουν στη φύση του και στον προορισμό του όπως τσιμεντόστρωση, διέλευση, στάθμευση των οχημάτων, τοποθέτηση καλαμωτής, τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων και καλλωπιστικών φυτών που χρησιμοποιούνταν για τη λειτουργία καφε-μπαρ που άνοιξαν οι εναγόμενοι στο ισόγειο δυνάμει της υπ' αριθ.

…/2005 αδείας, είσοδος που υπάρχει για την πρόσβαση του α' ορόφου, τοποθέτηση μεταλλικής μπάρας με απαγορευτική ένδειξη στη βόρεια πλευρά της επίδικης και επί της ..., με διάνοια κυρίων και για χρονικό διάστημα πλέον της εικοσαετίας, με αποτέλεσμα να έχουν αποκτήσει επ' αυτού κυριότητα με έκτακτη χρησικτησία και υπέρ της οποίας κυριότητας συνηγορεί και το γεγονός ότι η βεράντα της οικίας των δικαιοπαρόχων των εναγόμενων εξέχει πάνω από την επίδικη σε πλάτος περίπου μισού μέτρου, καταλύοντας έτσι το δικαίωμα κυριότητας των εναγόντων, οι οποίοι δεν αποδεικνύεται ότι ασκούσαν επί του επιδίκου τμήματος πράξεις νομής.

Εξάλλου, στον ακάλυπτο χώρο υπάρχει μοτέρ απάντλησης όμβριων υδάτων δεδομένου όχι ο ακάλυπτος χώρος της οικοδομής των εναγόντων σε σχέση με την επίδικη λωρίδα βρίσκεται ψηλότερα ενώ υπάρχει μεταλλικό κιγκλίδωμα από τους ενάγοντες στη βόρεια πλευρά του ακαλύπτου τους. Άλλωστε, οι ενάγοντες έχουν άμεση πρόσβαση από την οδό ...

με την οποία συνορεύει και σε κανένα από τα προαναφερόμενα συμβόλαια των εναγόντων δεν αναφέρεται ότι η ιδιοκτησία τους συνορεύει με οδό .... Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται ούτε από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν με επιμέλεια των εναγόντων καθότι οι εν λόγω καταθέσεις δεν κρίνονται πειστικές λόγω της συγγενικής σχέσης με τους τελευταίους, ενώ τα όσα καταθέτουν οι λοιποί μάρτυρες που εξετάσθηκαν επιμελεία των εναγόντων δεν στηρίζονται σε δική τους αντίληψη αλλά σε ακούσματα τρίτων.......

Από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα και ιδιαιτέρως από τη γενόμενη από τον Ειρηνοδίκη αυτοψία και από τους ανωτέρω τίτλους κτήσεως και τα προαναφερόμενα συνταχθέντα τοπογραφικά διαγράμματα αποδεικνύεται ότι η άνω επίδικη εδαφική λωρίδα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ιδιοκτησίας των εναγομένων".

Ακολούθως το δικάσαν ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο Μονομελές Πρωτοδικείο απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η διεκδικητική κυριότητας αγωγή τους. Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο διέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που στηρίζουν το αποδεικτικό του πόρισμα με βάση τα λεπτομερώς εκτιθέμενα αποδεικτικά μέσα όσον αφορά τις επιδηλωτικές της νομής επί του επιδίκου ακινήτου διακατοχικές πράξεις των αναιρεσιβλήτων και των δικαιοπαρόχων τους, τις οποίες αναλυτικά παραθέτει, το κατά νόμο απαιτούμενο χρονικό διάστημα ενάσκησης τούτων και την εντεύθεν πρωτότυπη κτήση της κυριότητας του επιδίκου από εκείνους με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ο δε τ' αντίθετα υποστηρίζων μοναδικός λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος που με αυτόν οι αναιρεσείοντες προβάλλουν αιτιάσεις για την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, για τον συσχετισμό και την ανάλυση των αποδείξεων, καθώς και για την επάρκεια και πειστικότητα των επιχειρημάτων, με βάση τα οποία το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα, είναι απαράδεκτα, διότι πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και περί την αποδοχή πραγματικών περιστατικών, κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 4 ΚΠολΔ και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, κατά το νόμιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-3-2017 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 5/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Μαρτίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ