Legislator Case Law & Legislation
587/2017 AI generated

Supreme Court partially allows appeal on debt calculation under Greek debt restructuring law, remands case for further trial.

Case Number 587/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece partially allowed the appellant's appeal against a first-instance judgment regarding debt restructuring. The appellant argued that the court incorrectly calculated payments to secured and unsecured banks under Law 3869/2010, claiming the total should not exceed the property's objective value. The Court rejected this argument as unfounded because the lower court correctly applied the law based on the established facts and property value. Consequently, the appeal was allowed only regarding the specific determination of payment amounts and installments, with the case remanded for further trial.

Legislator headnote

AI generated

Articles 8(2) and 9(2) of Law 3869/2010; The Supreme Court held that if the lower court correctly applies these provisions based on established facts regarding debt amounts and property value, the calculation of payments to secured and unsecured creditors must follow the statutory rules without arbitrary reduction.

Keywords

AI generated
debt restructuring law secured and unsecured claims payment calculation error property objective value remand for further trial legal appeal procedure bankruptcy settlement

Cited Legislation

AI generated
Article 576(2) of the Code of Civil Procedure
Article 8(2) of Law 3869/2010
Article 9(2) of Law 3869/2010
Article 580(3) of the Code of Civil Procedure
Article 65 of Law 4139/2013
Article 495(4) of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183, 189(1), 191(2) of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 587 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 587/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Μ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γρηγόριο Καρπούζη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) χρηματοπιστωτικού οργανισμού με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "EUROBANK ERGASIAS A.E.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, για την δική της απαίτηση, αλλά και ως καθολική διάδοχος της πρώην ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΝΕΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", λόγω συγχώνευσης με απορρόφηση, 3) ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 4) ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, για την δική της απαίτηση, αλλά και ως καθολική διάδοχος της πρώην ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "CYPRUS POPYLAR BANK PUBLIC CO LTD" και 5) ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "HELLENIC POST CREDIT ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ", που εδρεύει στην Παιανία Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Η 2η αναιρεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αγγελική Βαλσαμάκη, η 3η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Δημητρόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., ενώ οι 1ος, 4η και 5η δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-6-2013 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ξυλοκάστρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 44/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 7/2015 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 3-3-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Αποστολάκης ανέγνωσε την από 26-11-2015 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Τσόλα, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πέμπτου λόγου αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών λόγων. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της 2ης αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, από τις υπ' αριθ. ..., ... και .../2015 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας Αθηνών Α. Τ.-Β. προκύπτει ότι ακριβή επικυρωμένα αντίγραφα της υπό κρίση αίτησης αναιρέσεως, με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου, καθώς και κλήση προς συζήτηση για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο (14.12.2015), κατά την οποία αναβλήθηκε από το πινάκιο για την αναφερόμενη στην αρχή της αποφάσεως αυτής δικάσιμο, επιδόθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης, στους πρώτο, τέταρτη και πέμπτη από τους αναιρεσίβλητους. Επομένως, εφόσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν στην μετ' αναβολή δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκαν με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου τους, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους, δεδομένου ότι κατά τα άρθρα 226 παρ. 4 και 575 ΚΠολΔ η από το πινάκιο αναβολή επέχει θέση κλήτευσης για όλους τους διαδίκους.

Επί της αιτήσεως του αναιρεσείοντος, την οποία απηύθυνε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ξυλοκάστρου κατά των αναιρεσίβλητων, με αίτημα τη ρύθμιση των προς αυτούς χρεών του κατά τις διατάξεις του ν. 3869/2010, εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας η υπ' αριθ. 44/2014 απόφαση του ανωτέρω Ειρηνοδικείου που την έκανε δεκτή εν μέρει. Μετά από έφεση του αναιρεσείοντος-αιτούντος εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η υπ' αριθ. 7/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου που απέρριψε την έφεση από ουσιαστική άποψη. Κατά της απόφασης αυτής ο αιτών-εκκαλών άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία είναι παραδεκτή (άρθρα 577§1 ΚΠολΔ) διότι ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ). Πρέπει επομένως να ερευνηθούν οι λόγοι της (άρθρο 577§3 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 3869/2010, όπως αυτό διαμορφώθηκε με το άρθρο 85 στ. Α' εδ. 1 του ν. 3996/2011 και το άρθρο 20 παρ. 15 του ν. 4019/2011 (για τη ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων), "φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα και έχουν περιέλθει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπροθέσμων χρηματικών οφειλών τους δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο δικαστήριο την αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 για τη ρύθμιση των οφειλών αυτών και απαλλαγή.

Την ύπαρξη δόλου αποδεικνύει ο πιστωτής". Κατά το άρθρο 8 παρ. 1 του εν λόγω νόμου, αν το σχέδιο δεν γίνεται δεκτό από τους πιστωτές .. το δικαστήριο ελέγχει την ύπαρξη των αμφισβητουμένων απαιτήσεων και την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 1 για τη ρύθμιση των οφειλών και την απαλλαγή του οφειλέτη. Επίσης, κατά την παρ. 2 του άρθρου αυτού, αν τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη δεν είναι επαρκή, το δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τα πάσης φύσεως εισοδήματά του, ιδίως εκείνα από την προσωπική του εργασία, τη δυνατότητα συνεισφοράς του συζύγου και σταθμίζοντας αυτά με τις βιοτικές ανάγκες του ιδίου και των προστατευομένων μελών της οικογενείας του, τον υποχρεώνει να καταβάλλει μηνιαίως και για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών ορισμένο ποσό για ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών του, συμμέτρως διανεμόμενο.

Κατά την παρ. 3 αυτού, ο οφειλέτης οφείλει να εργάζεται κατά τη διάρκεια της περιόδου ρύθμισης της προηγούμενης παραγράφου σε κατάλληλη εργασία ή, αν δεν εργάζεται, (οφείλει) να καταβάλει εύλογη προσπάθεια για την εξεύρεση ανάλογης εργασίας ... Κατά δε την παρ. 4 αυτού, με αίτηση του οφειλέτη ή πιστωτή, που επιδίδεται μέσα σε έναν μήνα από την υποβολή της στο αρμόδιο δικαστήριο, μπορεί να τροποποιείται η ρύθμιση οφειλών της απόφασης της προηγούμενης παραγράφου ως προς το ύψος των μηνιαίων καταβολών, όταν αυτό δικαιολογείται από μεταγενέστερα γεγονότα ή μεταβολές της περιουσιακής κατάστασης και των εισοδημάτων του οφειλέτη.

Ενώ, κατά την παρ. 5 του ίδιου άρθρου, σε περιπτώσεις, που, εξαιτίας εξαιρετικών περιστάσεων, όπως χρόνια ανεργία χωρίς υπαιτιότητα του οφειλέτη, σοβαρά προβλήματα υγείας, ανεπαρκές εισόδημα για την κάλυψη στοιχειωδών βιοτικών αναγκών του οφειλέτη ή άλλων λόγων ιδίας τουλάχιστον βαρύτητας, προσδιορίζονται με την απόφαση μηνιαίες καταβολές μικρού ύψους ή και μηδενικές, το δικαστήριο μπορεί με την ίδια απόφαση να ορίσει, όχι νωρίτερα από πέντε μήνες, νέα δικάσιμο για επαναπροσδιορισμό των μηνιαίων καταβολών.

Εξάλλου, κατά την παρ. 2 του άρθρου 9 του ν. 3869/2010, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή της από το ν. 4162/2013, ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει στο δικαστήριο πρόταση εκκαθάρισης, ζητώντας να εξαιρεθεί από την εκποίηση βεβαρημένο ή μη με εμπράγματη ασφάλεια ακίνητο, που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του, εφόσον αυτό δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας, προσαυξημένο κατά 50%.

Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών μέχρι συνολικό ποσό που ανέρχεται στο 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας, όπως αυτή αποτιμάται από το δικαστήριο. Η ρύθμιση μπορεί να προβλέπει και περίοδο χάριτος ... Για τον προσδιορισμό της περιόδου τοκοχρεολυτικής εξόφλησης της οριζόμενης συνολικής οφειλής λαμβάνεται υπόψη η διάρκεια των συμβάσεων, δυνάμει των οποίων χορηγήθηκαν πιστώσεις στον οφειλέτη.

Η περίοδος πάντως αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα είκοσι έτη ... Ακόμη, κατά το άρθρο 11 παρ. 1 του ίδιου νόμου, η κανονική εκτέλεση από τον οφειλέτη των υποχρεώσεων, που επιβάλλονται με την απόφαση που εκδίδεται σε εφαρμογή των παραγράφων 2, 4 και 5 του άρθρου 8, επιφέρει, με την επιφύλαξη όσων ορίζονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 9, την απαλλαγή του από κάθε τυχόν υφιστάμενο υπόλοιπο οφειλής έναντι όλων των πιστωτών, ακόμη και έναντι εκείνων που δεν ανήγγειλαν τις απαιτήσεις τους.

Από τις προαναφερόμενες διατάξεις, οι οποίες θεσμοθετούν τη δυνατότητα του φυσικού προσώπου να απαλλάσσεται από τα χρέη του, όταν δεν έχει ρευστοποιήσιμα περιουσιακά στοιχεία, ούτε επαρκούν τα τρέχοντα και προσδοκώμενα εισοδήματά του για την εξυπηρέτησή τους, ώστε να συνδυάζεται η μεγαλύτερη δυνατή ικανοποίηση των πιστωτών με την ανάκτηση της οικονομικής ελευθερίας του οφειλέτη και τη στοιχειώδη διαφύλαξη της προσωπικής αξιοπρέπειας αυτού και των προστατευομένων μελών της οικογενείας του, προκύπτουν τα ακόλουθα:

Βασική προϋπόθεση για την υπαγωγή του οφειλέτη στις ρυθμίσεις του ν. 3869/2010 είναι η αποδεδειγμένη και μόνιμη (και όχι απλώς παροδική) περιέλευση αυτού σε αδυναμία πληρωμής των ληξιπροθέσμων χρεών του, άσχετα αν αυτή υπήρχε κατά την ανάληψη των χρεών ή επήλθε μεταγενέστερα. Η εξόφληση των χρηματικών απαιτήσεων των πιστωτών πραγματοποιείται κατά βάση με τις μηνιαίες καταβολές του άρθρου 8 παρ. 2 επί τέσσερα έτη, που ορίζονται από το δικαστήριο.

Ως βασικά κριτήρια για τον καθορισμό του καταβλητέου μηνιαίου ποσού τάσσονται από το ένα μέρος τα εισοδήματα του οφειλέτη από οποιαδήποτε πηγή, και ιδίως από την εργασία του, και η δυνατότητα συνεισφοράς του συζύγου στα βάρη της (υπαρκτής και ενεργού ) έγγαμης συμβίωσης και από το άλλο μέρος οι βιοτικές ανάγκες (όχι απλώς οι στοιχειώδεις) του οφειλέτη και των προστατευομένων μελών της οικογενείας του, ώστε να καλύπτεται ένα επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης αυτών, για την εξασφάλιση του οποίου να μην είναι απολύτως αναγκαίο το ποσό που ορίζεται ως καταβλητέα μηνιαία καταβολή για την εξόφληση των χρεών.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εφόσον συντρέχει κάποια από τις προαναφερόμενες περιστάσεις, όπως είναι η ανεπάρκεια εισοδήματος για την κάλυψη των στοιχειωδών (και όχι των κανονικών και συνήθων) βιοτικών αναγκών του οφειλέτη ή άλλες με ανάλογη τουλάχιστον βαρύτητα, εφαρμόζεται η ρύθμιση της παρ. 5 του άρθρο 8, οπότε το δικαστήριο της ουσίας προσδιορίζει μηνιαίες χρηματικές καταβολές μικρού ύψους ή μηδενικές και ορίζει νέα δικάσιμο σε χρόνο απώτερο των πέντε μηνών από τη δημοσίευση της απόφασής του, για να επαναπροσδιοριστεί και οριστικοποιηθεί κατά τη νέα δικάσιμο το τελικό ποσό των μηνιαίων καταβολών για ολόκληρη την τετραετία.

Η δε σχετική διαγραφή του ρυθμιζόμενου χρέους (με επιφύλαξη όσων ορίζονται στην παρ. 2 του άρθρου 9) επέρχεται μετά από κανονική τήρηση της σχετικής ρύθμισης και με τη λήξη της τετραετίας, άσχετα αν οι αντίστοιχες καταβολές οριστικοποιήθηκαν εξαρχής ή μεταγενέστερα ή είναι μικρού ύψους ή μηδενικές. Για την ικανοποίηση του ίδιου χρέους του οφειλέτη και εφόσον ζητηθεί από αυτόν (ως τρόπος εκκαθάρισης της ρευστοποιήσιμης περιουσίας του), ενεργοποιείται (σωρευτικά) και η ρύθμιση της παρ. 2 του άρθρου 9 για την εξαίρεση από την εκποίηση ακινήτου της ιδιοκτησίας του οφειλέτη, που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του και η αξία του δεν υπερβαίνει το τασσόμενο όριο, οπότε η ρύθμιση της ικανοποίησης των απαιτήσεων των πιστωτών ορίζεται μέχρι συνολικό ποσό ίσο με ποσοστό 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου, όπως αυτή αποτιμάται από το δικαστήριο.

Επίσης η εφαρμογή της ρύθμισης του άρθρου 9 παρ. 2 δεν εξαρτάται, καταρχήν, από τις οικονομικές δυνατότητες του οφειλέτη, ο οποίος οφείλει να καταβάλλει κανονικά τις δόσεις που ορίστηκαν, παράλληλα με τις πραγματικές (και όχι μηδενικές) καταβολές της ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2 ή παρ. 5 ή μετά τη λήξη τους, εφόσον χορηγήθηκε σ' αυτόν αντίστοιχη περίοδος χάριτος.

Οι τελευταίες (οικονομικές δυνατότητες του οφειλέτη) πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό του ύψους των καταβολών και της χρονικής διάρκειας της ρύθμισης (ΑΠ 1226/2014). Εξάλλου, κατά το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται μετά από έφεση κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου.

Τούτο συμβαίνει αν, για την εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου, το δικαστήριο απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή αρκέστηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που αυτός απαιτεί, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου έννοια διαφορετική από την αληθινή. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, ιδρύεται δε ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, που δίκασε ως Εφετείο, έγιναν δεκτά τα ακόλουθα: "Ο αιτών (και ήδη αναιρεσείων) είναι ηλικίας 48 ετών (γεννηθείς το έτος 1966), άγαμος και άτεκνος. Πάσχει από τετρασπαστικότητα και κύφωση λόγω εγκεφαλοπάθειας που υπέστη σε βρεφική ηλικία.

Εξαιτίας της ασθένειας του παρουσιάζει ασταθή βάδιση και αδυναμία στήριξης, παρά ταύτα όμως η αναπηρία του, κριθείσα ως ανερχόμενη σε ποσοστό 30% το έτος 1985, δεν τον κατέστησε ανίκανο για κάθε εργασία. Ως εκ τούτου εργαζόταν ως υπάλληλος των ΕΛΤΑ στο Υποκατάστημα … από το έτος 1988 μέχρι και τον Απρίλιο του έτους 2012, οπότε αποχώρησε από την εργασία του και συνταξιοδοτήθηκε κατόπιν ατυχήματος (πτώσης) που συνέβη στον χώρο απασχόλησης του τον Μάιο του 2010, με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα δεξιού μηριαίου και να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ημιαρθροπλαστικής ισχίου, γεγονός που επιδείνωσε την ήδη επιβαρυμένη με προηγούμενους τραυματισμούς υγεία του και εν τέλει τον κατέστησε ανίκανο για εργασία με ποσοστό αναπηρίας 75%.

Όσο εργαζόταν, ο αιτών αποκέρδαινε ποσό 1.500 ευρώ περίπου μηνιαίως, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες φορολογικές του δηλώσεις και εκκαθαριστικά σημειώματα των τελευταίων ετών. Ειδικότερα, το οικονομικό έτος 2010 (από 1-1-2009 έως 31-12- 2009) το ετήσιο εισόδημα του αιτούντος ανερχόταν σε 20.818,69 ευρώ και αντίστοιχα σε 1.734,89 ευρώ μηνιαίως, το οικονομικό έτος 2011 (από 1-1 2010 έως 31-12-2010) το ετήσιο εισόδημα του αιτούντος ανερχόταν σε 18.232,52 ευρώ και αντίστοιχα σε 1.519,37 ευρώ μηνιαίως, ενώ το οικονομικό έτος 2012 (από 1-1-2011 έως 31-12-2011) το ετήσιο εισόδημα του αιτούντος ανερχόταν σε 18.947 ευρώ και αντίστοιχα σε ποσό 1.578,91 ευρώ μηνιαίως.

Το οικονομικό έτος 2013 (από 1-1-2012 έως 31-12-2012) το ετήσιο εισόδημα του αιτούντος ήταν εμφανώς μειωμένο, ανερχόμενο σε 13.421,08 ευρώ και αντιστοιχούντος μερικώς σε μισθούς και μερικώς σε συντάξεις, αφού όπως προαναφέρθηκε, ο αιτών τέθηκε εκτός εργασίας από τον Απρίλιο του έτους 2012. Στις 18-2-2013, ο αιτών έλαβε από το ταμείο ασφάλισής του εφάπαξ παροχή ύψους 4.649,87 ευρώ λόγω συνταξιοδότησης, ενώ στις 5-6-2012 έλαβε από την κεντρική οικονομική υπηρεσία των ΕΛΤΑ αποζημίωση αποχωρούντος προσωπικού λόγω συνταξιοδότησης ύψους 30.070,15 ευρώ.

Ταυτόχρονα με την με αριθμό …/29-6-2012 απόφαση του τοπικού Υποκαταστήματος Ασφάλισης ΙΚΑ -ΕΤΑΜ, απονεμήθηκε στον αιτούντα προσωρινή σύνταξη ύψους 651,91 ευρώ από 10-4-2012 μέχρι την έκδοση οριστικής σχετικής απόφασης, ενώ με την με αριθμό …/6-2-2013 απόφαση του ίδιου ως άνω φορέα οριστικοποιήθηκε η βασική σύνταξη του αιτούντος σε ποσό 845,66 ευρώ μείον κάποιες κρατήσεις μηνιαίως.

Επίσης, ο αιτών ήδη κατά τον χρόνο της συζήτησης στο ακροατήριο λαμβάνει πλέον και επικουρική σύνταξη ύψους 150 ευρώ μηνιαίως από τον επικουρικό κλάδο ασφάλισης ΤΕΑ (Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης). Από τα παραπάνω οικονομικά δεδομένα αποδεικνύεται ότι το τρέχον οικονομικό έτος (2014) ο αιτών έχει μηνιαίο εισόδημα από συντάξεις ύψους 1.000 ευρώ περίπου (845,66 + 150 = 995,66 ευρώ), γεγονός που αιτιολογεί αφενός την κατόπιν της συνταξιοδότησης του παύση εξυπηρέτησης των οφειλών του αιτούντος, το συνολικό ύψος των οποίων ανέρχεται σε 1.020 περίπου ευρώ μηνιαίως, αφετέρου εξηγεί την παύση της αυτόματης παρακράτησης από τον μισθό του αιτούντος που ενεργούσε έως τότε το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

Εξάλλου, όσο αφορά τις βιοτικές δαπάνες του αιτούντος, ήτοι τα έξοδα για διατροφή, ηλεκτροφωτισμό και μετακίνηση με ταξί, εκτιμώνται από το Δικαστήριο με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας περί τα 600 ευρώ μηνιαίως για τον ίδιο ατομικά και στα 1.000 ευρώ μαζί με τα έξοδα του σύνοικου πατέρα του, ο οποίος λαμβάνει σύνταξη ύψους 396 ευρώ μηνιαίως και συνεισφέρει στις οικογενειακές δαπάνες, λαμβανομένου υπόψη ότι αφενός ο αιτών διαμένει σε οικία ιδιοκτησίας του, δεν πληρώνει ενοίκιο και δεν έχει καμία οικογενειακή υποχρέωση, αφετέρου τα αυξημένα έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης καλύπτει κατά βάση ο ασφαλιστικός του φορέας, ενώ τα 300 ευρώ μηνιαίως που απαιτούνται για οικιακή βοηθό καταβάλλονται από κοινού από τον αιτούντα και τον πατέρα του.

Ο αιτών δεν έχει στην ιδιοκτησία του κανένα άλλο περιουσιακό στοιχείο, κινητό ή ακίνητο, αφού μεταβίβασε προ τετραετίας περίπου στον ανιψιό του δυνάμει του υπ' αριθ. .../15-12-2009 συμβολαίου δωρεάς εν ζωή της Συμβολαιογράφου Ξυλοκάστρου Γ. Κ. - Μ., το δικαίωμα του ψιλής κυριότητας επί ενός αστικού ακινήτου αποτελούμενου από πλινθόκτιστη οικία και δύο αποθήκες, την επικαρπία του εν λόγω ακινήτου έχει ο πατέρας του αιτούντος, ενώ ο αιτών διατήρησε για τον εαυτό του δικαίωμα συνοίκησης με τον δωρεοδόχο ανιψιό του μετά τον θάνατο του επικαρπωτή πατέρα του.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι σε χρόνο προγενέστερο του έτους από την κατάθεση της ένδικης αίτησης ο εκκαλών είχε αναλάβει τα παρακάτω δάνεια από τις εφεσίβλητες- πιστώτριες: Από το πρώτο εφεσίβλητο ΝΠΔΔ "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" ο αιτών έλαβε δάνειο μικροεπισκευών, για το οποίο τηρήθηκε ο υπ' αριθ. ...

λογαριασμός και η συνολική οφειλή για την εξόφληση του οποίου ανερχόταν στις 13-3-2013 σε ποσό 17.295,92 ευρώ. Η παραπάνω απαίτηση του ΤΠΔ είναι ανέγγυα και για τον λόγο αυτό παύει να παράγει νόμιμους τόκους με την κοινοποίηση της αίτησης κατ' άρθρο 6 παρ. 3 Ν. 3869/2010, αλλά ενόψει του ότι δεν παρέχονται με τις προτάσεις του καθού πληροφορίες ως προς το ύψος της απαίτησης του κατά την ως άνω ημερομηνία κοινοποίησης (26-6-2013), το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη το ύψος αυτής κατά τις 13-3-2013, ημερομηνία χορήγησης κατάστασης οφειλών από το καθ'ού ΤΠΔ στον αιτούντα.

Από το δεύτερο καθού πιστωτικό ίδρυμα "ΝΕΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε" ο αιτών έλαβε προσωπικό - καταναλωτικό δάνειο δυνάμει της υπ' αριθ. ... σύμβασης που εξυπηρετείται από τον υπ' αριθ. ... λογαριασμό και η συνολική οφειλή για την εξόφληση του οποίου ανερχόταν στις 3-6-2013 σε 18.334,30 ευρώ. Η παραπάνω απαίτηση του δεύτερου καθού ιδρύματος είναι ανέγγυα και για τον λόγο αυτό παύει να παράγει νόμιμους τόκους με την κοινοποίηση της αίτησης κατ' άρθρο 6 παρ. 3 Ν. 3869/2010, αλλά ενόψει του ότι δεν παρέχονται με τις προτάσεις του πληροφορίες ως προς το ύψος της απαίτησης του κατά την ως άνω ημερομηνία κοινοποίησης (26-6-2013), το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη το ύψος αυτής κατά τις 3-6- 2013, ημερομηνία χορήγησης κατάστασης οφειλών από το καθού στον αιτούντα.

Από την τρίτη καθής πιστώτρια "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε", ο αιτών έλαβε: Α) Στεγαστικά δάνεια δυνάμει των υπ' αριθ. ... και ... συμβάσεων, για τις οποίες τηρήθηκαν οι υπ' αριθ. ... και ... λογαριασμοί και η συνολική οφειλή για την εξόφληση των οποίων ανερχόταν στις 4-6-2013 σε 14.863,37 ευρώ και 52.709,51 ευρώ αντίστοιχα. Για τη χορήγηση των παραπάνω δανείων, η πιστώτρια τράπεζα ενέγραψε προς εξασφάλιση προσημείωση υποθήκης, νόμιμα μεταγεγραμμένης, ύψους 78.000 ευρώ επί του πιο πάνω περιγραφέντος διαμερίσματος - κύριας κατοικίας του εκκαλούντος-αιτούντος.

Β) Δάνειο ρύθμισης δυνάμει της υπ' αριθ. ... σύμβασης, για την οποία τηρήθηκε ο υπ' αριθ. ... λογαριασμός και η συνολική οφειλή για την εξόφληση του οποίου ανερχόταν στις 4-6-2013 σε 5.010,59 ευρώ, ενώ η εν λόγω σύμβαση είχε ήδη καταγγελθεί από 4-10-2012 και είχε εκδοθεί η υπ' αριθ. …/2013 διαταγή πληρωμής της Δικαστή του Ειρηνοδικείου Ξυλοκάστρου για ποσό 4.531,89 ευρώ.

Η παραπάνω απαίτηση της τρίτης καθής πιστώτριας είναι ανέγγυα και για τον λόγο αυτό παύει να παράγει νόμιμους τόκους με την κοινοποίηση της αίτησης κατ' άρθρο 6 παρ. 3 Ν. 3869/2010, αλλά ενόψει του ότι δεν παρέχονται με τις προτάσεις της πληροφορίες ως προς το ύψος της εν λόγω απαίτησης της κατά την ως άνω ημερομηνία κοινοποίησης (26-6-2013), το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη το ύψος αυτής κατά τις 4-6-2013, ημερομηνία χορήγησης κατάστασης οφειλών από την καθ' ής στον αιτούντα.

Από την τέταρτη καθής "Cyprus Popular Bank Public Co LTD", όπως πλέον εκπροσωπείται από τη ειδική διάδοχο της πέμπτη καθής "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε", αλλά και από την ίδια την τελευταία καθής, ο αιτών έλαβε: Α) Προσωπικό καταναλωτικό δάνειο με αριθμό χορήγησης ..., η συνολική οφειλή για την εξόφληση του οποίου ανερχόταν στις 30-5-2013 σε 13.240,35 ευρώ.

Η παραπάνω απαίτηση αρχικά της τέταρτης καθής πιστώτριας είναι ανέγγυα και για τον λόγο αυτό παύει να παράγει νόμιμους τόκους με την κοινοποίηση της αίτησης κατ' άρθρο 6 παρ. 3 Ν. 3869/2010, αλλά ενόψει του ότι δεν παρέχονται με τις προτάσεις της πληροφορίες ως προς το ύψος της κατά την ως άνω ημερομηνία κοινοποίησης (26-6-2013), το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη το ύψος αυτής κατά τις 30-5-2013, ημερομηνία χορήγησης κατάστασης οφειλών από την πέμπτη καθής ειδική διάδοχο στον αιτούντα.

Β) Ανοικτό προσωπικό δάνειο δυνάμει της υπ' αριθ. ... σύμβασης, η συνολική οφειλή για την εξόφληση του οποίου ανερχόταν στις 31-5-2013 σε 5.385,90 ευρώ. Η παραπάνω απαίτηση της πέμπτης καθής πιστώτριας είναι ανέγγυα και για τον λόγο αυτό παύει να παράγει νόμιμους τόκους με την κοινοποίηση της αίτησης κατ' άρθρο 6 παρ. 3 Ν. 3869/2010, αλλά ενόψει του ότι δεν παρέχονται με τις προτάσεις της πληροφορίες ως προς το ύψος της εν λόγω απαίτησης της κατά την ως άνω ημερομηνία κοινοποίησης (26-6-2013), το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη το ύψος αυτής κατά τις 31- 5-2013, ημερομηνία χορήγησης κατάστασης οφειλών στον αιτούντα.

Από την έκτη καθής "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK-ERGASIAS Α.Ε", ο αιτών έλαβε πιστωτική κάρτα δυνάμει της υπ' αριθ. ... σύμβασης, η συνολική οφειλή για την εξόφληση της οποίας ανερχόταν στις 31-5-2013 σε 3.603,75 ευρώ. Η απαίτηση αυτή της έκτης καθ' ης πιστώτριας είναι ανέγγυα και για τον λόγο αυτό παύει να παράγει νόμιμους τόκους με την κοινοποίηση της αίτησης κατ' άρθρο 6 παρ. 3 Ν. 3869/2010, αλλά ενόψει του ότι δεν παρέχονται με τις προτάσεις της πληροφορίες ως προς το ακριβές ύψος της κατά την ως άνω ημερομηνία κοινοποίησης (26-6-2013), το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη το ύψος αυτής κατά τις 31-5-2013, ημερομηνία χορήγησης κατάστασης οφειλών στον αιτούντα.

Από την έβδομη καθής πιστώτρια " Hellenic Post Credit ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ", ο αιτών έλαβε πιστωτική κάρτα με αριθμό ..., η οφειλή για την εξόφληση της οποίας ανερχόταν στις 31-5-2013 σε 4.713,72 ευρώ. Η απαίτηση αυτή της έβδομης καθής πιστώτριας είναι ανέγγυα και για τον λόγο αυτό παύει να παράγει νόμιμους τόκους με την κοινοποίηση της αίτησης κατ' άρθρο 6 παρ. 3 Ν. 3869/2010, αλλά ενόψει του ότι δεν παρέχονται με τις προτάσεις της πληροφορίες ως προς το ακριβές ύψος της απαίτησης της κατά την ως άνω ημερομηνία κοινοποίησης (2-7-2013).

Επομένως, το σύνολο των οφειλών του εκκαλούντος-αιτούντος προς τους πιστωτές του ανέρχεται σε ποσό 135.157,41 ευρώ. Κατόπιν τούτων προκύπτει ότι συνεπώς έχει περιέλθει χωρίς δική του υπαιτιότητα σε μόνιμη και διαρκή αδυναμία να πληρώνει τις ληξιπρόθεσμες χρηματικές οφειλές του.... Περαιτέρω, ο εκκαλών είναι κύριος ενός διαμερίσματος, εμβαδού 58,75 τ.μ., ευρισκομένου στον δεύτερο όροφο πολυκατοικίας ευρισκόμενης στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας, στη θέση "…" επί της οδού … αριθ.

… (βλ. το …/4-7-1996 συμβολαίου αγοραπωλησίας της Συμβολαιογράφου Πειραιά Κ. Β. - Δ.), το οποίο αποτελεί την κύρια κατοικία αυτού και του πατρός του και είναι το μοναδικό περιουσιακό του στοιχείο. Η εμπορική αξία αυτού (διαμερίσματος) εκτιμάται σε 67.000 ευρώ, με βάση τις ιδιότητες του ακινήτου, ήτοι την παλαιότητα του, την περιοχή στην οποία βρίσκεται, αλλά και τις σημερινές δυσμενείς οικονομικές συγκυρίες, με τη γνωστή, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, σημαντική πτώση της αγοραίας αξίας των ακινήτων, λόγω της ελάχιστης ζήτησης τους (βλ προσκομιζόμενο τίτλο κτήσης ακινήτου και φύλλο υπολογισμού αξίας διαμερίσματος της Συμβολαιογράφου Ξυλοκάστρου Γ.

Κ. Μ.). ....Με βάση επομένως, τα μηνιαία εισοδήματα του εκκαλούντος, λόγω της κατάστασης της υγείας του και του γεγονότος ότι αυτός απαιτείται να μετακινείται εκτός του τόπου της κύριας κατοικίας του για την αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας του, και δεδομένου ότι έχει λάβει ως αποζημίωση εφάπαξ λόγω συνταξιοδότησης και αποχώρησης από την υπηρεσία του το συνολικό ποσό των το ποσό 34.720,02 ευρώ (4.649,87 + 30.070,15 = 34.720,02), το οποίο πρέπει να ρευστοποιηθεί κατ' άρθρο 9 παρ. 1 Ν. 3869/2010 προς ικανοποίηση των πιστωτριών του εκκαλούντος αιτούντος, διανεμόμενο συμμέτρως προς αυτές, προσαυξάνοντας το ποσό κάθε μηνιαίας δόσης των 350 ευρώ που κρίνεται ότι ο αιτών δύναται να καταβάλλει επί πενταετία (34.720,02 ευρώ : 60 μηνιαίες δόσεις = 578,66 ευρώ), εν τέλει το προς διάθεση στις πιστώτριες του αιτούντος ποσό ανέρχεται σε 928,66 ευρώ το μήνα.

Περαιτέρω, τα περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος δεν είναι επαρκή για την ικανοποίηση των πιστωτών του. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι συντρέχουν στο πρόσωπο του εκκαλούντος οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στη ρύθμιση του ν.3869/2010. Δεν συντρέχει, όμως, εν προκειμένω η περίπτωση της παραγράφου 5 του άρθρου 8 του Ν.3869/2010 περί προσδιορισμού με την απόφαση μηνιαίων καταβολών μικρού ύψους ή και μηδενικών, την εφαρμογή της οποίας αιτείται ο εκκαλών, διότι κατά την έννοια της προαναφερόμενης διάταξης οι εκεί αναφερόμενες εξαιρετικές περιστάσεις θα πρέπει να συνέτρεξαν για πρώτη φορά μετά τη λήψη των δανείων από τα οποία γεννήθηκαν οι οφειλές του, ενώ στη συγκεκριμένη περίπτωση η κατάσταση της υγείας του εκκαλούντος ήταν γνωστή σε αυτόν προ αρκετού χρόνου γεγονός που δεν δικαιολογεί τέτοια ευνοϊκή ρύθμιση σε συνδυασμό άλλωστε και με την οικονομική του κατάσταση.

Έτσι, η ρύθμιση του χρέους του εκκαλούντος προς τους ως άνω πιστωτές του θα γίνει κατά πρώτο λόγο με μηνιαίες καταβολές απευθείας σε αυτούς, από τα εισοδήματα του, για χρονικό διάστημα πέντε ετών, αρχής γενομένης από το πρώτο τριήμερο κάθε μήνα μετά την δημοσίευση της παρούσας απόφασης. Η κάθε μηνιαία καταβολή πρέπει να οριστεί στο ποσό των 928,66 ευρώ, τα εξής ποσά:

Α) Στο "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" το ποσό των 118,83 ευρώ. Β) Στο "ΝΕΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε" το ποσό των 125,97 ευρώ. Γ) Στην "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε." για τα δύο στεγαστικά δάνεια μαζί το ποσό των 464,28 ευρώ και για το δάνειο ρύθμισης το ποσό των 34,42 ευρώ. Δ) Στην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε" για τα δύο προσωπικά καταναλωτικά δάνεια μαζί το ποσό των 127,98 ευρώ.

Ε) Στην "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK-ERGASIAS Α.Ε" το ποσό των 27,76 ευρώ και ΣΤ) Στην "ΗΕLLENIC POST CREDIT ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ" το ποσό των 32,38 ευρώ. Μετά την ολοκλήρωση των καταβολών αυτών, στο τέλος της πενταετίας, κάθε πιστωτής θα έχει να λάβει τα εξής ποσά: Α) Το "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" το ποσό των 7.129,80 ευρώ.

Β) Το "ΝΕΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε" το ποσό των 7.558,20 ευρώ. Γ) Η "AΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε." για τα δύο στεγαστικά δάνεια μαζί το ποσό των 27.856.80 ευρώ και για το δάνειο ρύθμισης το ποσό των 2.065,20 ευρώ. Δ) Η "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε" το ποσό των 7.678,80 ευρώ. Ε) Η "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK-ERGASIAS Α.Ε" το ποσό των 1.665,60 και ΣΤ) Η "ΗΕLLENIC POST CREDIT ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ" το ποσό των 1.942,80 ευρώ.

Επομένως, εφόσον με τις καταβολές επί πενταετία της πρώτης ρύθμισης δεν επέρχεται πλήρης εξόφληση των απαιτήσεων των πιστωτών του εκκαλούντος και προβάλλεται σχετικό αίτημα απ' αυτόν, είναι υποχρεωτική για το Δικαστήριο η εξαίρεση από την εκποίηση της κατοικίας του, η αξία της οποίας δεν υπερβαίνει το όριο του αφορολογήτου ποσού για άγαμο φορολογούμενο όπως ο εκκαλών, που ανέρχεται σε 200.000 ευρώ προσαυξημένο κατά 50%, όπως απαιτεί ο νόμος για την εξαίρεση της από την εκποίηση.

Συνεπώς, πρέπει να οριστούν μηνιαίες καταβολές μέχρι το ποσό των 53.600 ευρώ (67.000 Χ 80% = 53.600) και για χρονικό διάστημα 10 ετών (120 μηνιαίες δόσεις), αρχής γενομένης των καταβολών αφότου παρέλθει η πενταετία που θα λαμβάνει χώρα η ρύθμιση του άρθρου 8 παρ. 2, αφού για λόγους επιείκειας κρίνεται απαραίτητη η χορήγηση στον αιτούντα αντίστοιχου χρόνου περιόδου χάριτος, ώστε να μην επιβαρυνθεί υπέρμετρα με την παράλληλη καταβολή μηνιαίων δόσεων τόσο του άρθρου 8 παρ. 2 όσο και του άρθρου 9 παρ. 2.

Περαιτέρω, από τις μηνιαίες καταβολές του άρθρου 9 παρ. 2 για την εξαίρεση από τη ρευστοποίηση της κύριας κατοικίας του εκκαλούντος, θα ικανοποιηθεί προνομιακά καταρχήν η "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", η οποία έχει εμπράγματη ασφάλεια (προσημείωση υποθήκης) επί του εν λόγω ακινήτου. Λαμβανομένου υπόψη ότι από τη συνολική ενέγγυα οφειλή του αιτούντος προς την ανωτέρω πιστώτρια ύψους 67.572,88 ευρώ, η τελευταία θα έχει ικανοποιηθεί μερικώς για ποσό 27.856,80 ευρώ μέσω των πενταετών μηνιαίων καταβολών του άρθρου 8 παρ. 2, η εναπομένουσα εμπραγμάτως εξασφαλισμένη απαίτηση της ανέρχεται στο ποσό των 39.716,08 ευρώ, το οποίο πρέπει να καλύψει ο αιτών με μηνιαίες χρηματικές καταβολές σε χρονικό διάστημα 10 ετών (120 μήνες), αρχής γενομένης μετά την ολοκλήρωση της πενταετούς ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2, το ύψος δε των μηνιαίων αυτών καταβολών ορίζεται σε 330,96 ευρώ (39.716,08:120 μήνες = 330,96 ευρώ).

Η καταβολή όλων των παραπάνω μηνιαίων δόσεων για την εξαίρεση της οικίας του αιτούντος κατ' άρθρο 9 παρ. 2 Ν. 3869/2010 θα γίνει χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο, που θα ισχύει κατά το χρόνο της αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος αναπροσαρμοζόμενο επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Μετά το πέρας της ως άνω δεκαετίας και αφότου θα έχει ικανοποιηθεί ολοσχερώς η έχουσα εμπράγματη εξασφάλιση απαίτηση της τρίτης εφεσίβλητης- καθ' ης, θα ξεκινήσει, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, η σύμμετρη ικανοποίηση των ανέγγυων απαιτήσεων των καθών πιστωτριών από το εναπομένον χρηματικό ποσό των 13.883,92 ευρώ, παρότι το οφειλόμενο σε αυτές ποσό μετά τις καταβολές των μηνιαίων δόσεων επί πενταετία ανέρχεται σε 39.544,13 ευρώ.

Και αυτό διότι ο εκκαλών υποχρεούται να καταβάλει στους πιστωτές του για τη διάσωση της πρώτης κατοικίας του μόνο το αντιστοιχούν στο 80% της αντικειμενικής του αξίας ποσό, ακόμα και αν οι οφειλές του είναι μεγαλύτερες και απαλλάσσεται από το υπόλοιπο αυτών. Κατόπιν των ανωτέρω, ο αιτών πρέπει να καταβάλει στους λοιπούς δανειστές σε μηνιαίες δόσεις και για πέντε χρόνια (60 δόσεις) το ποσό των 231,40 ευρώ, αρχής γενομένης αφότου παρέλθει η δεκαετία κατά την οποία θα καταβάλλει 330,96 ευρώ μηνιαίως προς την τρίτη καθ' ης αποκλειστικά.

Από την δόση των 231,40 ευρώ αντιστοιχούν σε κάθε μία από τις καθ' ων τα εξής ποσά: Α) Στο "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" το ποσό των 59,48 ευρώ. Β) Στο "ΝΕΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε" το ποσό των 63,05 ευρώ. Γ) Στην "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε." για το δάνειο ρύθμισης το ποσό των 17,23 ευρώ. Δ) Στην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε" το ποσό των 64,06 ευρώ.

Ε) Στην "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK-ERGASIAS Α.Ε" το ποσό των 11,34 ευρώ και ΣΤ) Στην "ΗΕLLENIC POST CREDIT ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ" το ποσό των 16,21 ευρώ. Η καταβολή όλων των παραπάνω μηνιαίων δόσεων για την εξαίρεση της οικίας του εκκαλούντος- αιτούντος κατ' άρθρο 9 παρ. 2 Ν. 3869/2010 θα γίνει χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο, που θα ισχύει κατά το χρόνο της αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος αναπροσαρμοζόμενο επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κυρίας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Μονομελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, έκρινε ότι η αίτηση του αναιρεσείοντος είναι εν μέρει βάσιμη κατ' ουσίαν και στη συνέχεια απέρριψε ως αβάσιμη την έφεση αυτού κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, η οποία είχε κρίνει ομοίως.

Ο αναιρεσείων, επικαλούμενος (με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης) την αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθ. 1 εδ. α' του άρθρου 560 ΚΠολΔ, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις ακόλουθες αιτιάσεις: α) Με τον πρώτο λόγο, κατά το πρώτο μέρος του, ότι παραβίασε, με εσφαλμένη υπαγωγή, τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 8 παρ. 5 του ν. 3869/2010 και 1493 ΑΚ, δεδομένου ότι η βεβαρημένη κατάσταση της υγείας του, την οποία το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε, και οι ιδιαίτερες βιοτικές ανάγκες, λόγω των προβλημάτων της υγείας του, οι οποίες εσφαλμένα υπολογίστηκαν στο ποσό των 600 ευρώ μηνιαίως, ενώ ανέρχονται σε εκείνο των 1.360 ευρώ, επέβαλαν τον ορισμό μηδενικών καταβολών, άλλως μειωμένες μηνιαίες δόσεις.

Με το δεύτερο μέρος του ίδιου λόγου κατ' επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης αναφορικά με την κρίση περί μη εφαρμογής της διάταξης του ως άνω άρθρου 8 του ν. 3869/2010. β) Με το δεύτερο λόγο, ότι παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 1 του ν. 3869/2010 και 16 παρ. 1 του Πτωχ.Κ, καθόσον έκρινε εσφαλμένα ότι πρέπει να ρευστοποιηθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του πρώτου άρθρου, το ποσό των 34.720,02 ευρώ, που έλαβε στις 11-6-2012 ως αποζημίωση απόλυσης από τα ΕΛΤΑ, ενώ το περιουσιακό αυτό στοιχείο δεν υπήρχε κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης, άλλως κατά το χρόνο της άσκησης της υπό κρίσης αίτησης.

γ) Με τον τέταρτο λόγο, κατά το πρώτο μέρος του, ότι παραβίασε, με εσφαλμένη εφαρμογή, τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 8 παρ. 2 του Ν. 3869/2010 και 1493 ΑΚ, δεδομένου ότι τον υποχρέωσε να καταβάλλει συμμέτρως στις πιστώτριες τράπεζες το ποσό των 928,66, για εξήντα (60) μηνιαίες δόσεις (μια πενταετία), χωρίς να ληφθεί υπόψη το ποσοστό αναπηρίας του, η αδυναμία του να αυτοσυντηρηθεί και τα υπέρογκα, εξαιτίας των προβλημάτων υγείας έξοδά του που είναι υποχρεωμένος να δαπανά, κάθε μήνα, προκειμένου να καλύψει τις απαραίτητες και στοιχειώδεις βιοτικές του ανάγκες.

Με το δεύτερο μέρος του ίδιου λόγου ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την έλλειψη νόμιμης βάσης αναφορικά με την κρίση περί μη εφαρμογής της διάταξης του ως άνω άρθρου 8 παρ.2 του ν. 3869/2010. Ωστόσο, οι ανωτέρω λόγοι (πρώτος λόγος κατά το πρώτο μέρος, δεύτερος και τέταρτος κατά το πρώτο μέρος) είναι απαράδεκτοι και πρέπει να απορριφθούν, αφού ο αναιρεσείων, υπό την κατ' επίφαση επίκληση της προαναφερθείσης διάταξης του αριθ. 1 εδ.

α' του άρθρου 560 ΚΠολΔ, πλήττει αποκλειστικά την εκτίμηση από το Δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, η οποία (εκτίμηση) δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Υπό την εκτίμηση δε ότι προβάλλεται πράγματι εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή των ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 8 παρ. 2 και 5 του ν. 3869/2010 και 1493 ΑΚ, οι λόγοι αυτοί είναι αβάσιμοι, διότι στην προσβαλλόμενη απόφαση υπάρχει νομική ακολουθία μεταξύ των πραγματικών γεγονότων που έγιναν δεκτά απ' αυτήν και των διατάξεων στις οποίες υπήχθησαν.

Περαιτέρω, οι πρώτος και τέταρτος λόγοι, κατά το δεύτερο μέρος τους, από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτοι, διότι από το άρθρο 560 ΚΠολΔ (όπως είχε πριν αντικατασταθεί από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, δεδομένου ότι η υπό κρίση αναίρεση ασκήθηκε πριν από την 1.1.2016 - άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 Ν. 4335/2015) δεν προβλέπεται κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης κατ' άρθρο 560 αριθ. 1 β' ΚΠολΔ μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς και όχι όταν χρησιμεύουν για εκτίμηση αποδείξεων (Ολ ΑΠ 2/2008). Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από την παραπάνω διάταξη, με τον οποίο προβάλλεται παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, που χρησιμεύουν για εκτίμηση αποδείξεων, σχετικά με το ύψος του χρηματικού ποσού που απαιτείται για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών του αναιρεσείοντος και όχι για ερμηνεία κανόνων δικαίου, είναι απαράδεκτος.

Με τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 9 του ν. 3869/2010, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 17 παρ. 1 του ν. 4161/2013, ορίζεται ότι "ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει στο δικαστήριο πρόταση εκκαθάρισης ζητώντας να εξαιρεθεί από την εκποίηση βεβαρημένο ή μη με εμπράγματη ασφάλεια ακίνητο που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του, εφόσον τούτο δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας, προσαυξημένο κατά πενήντα τοις εκατό.

Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών μέχρι συνολικό ποσό που ανέρχεται στο ογδόντα τοις εκατό (80%) της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας". Με την ανωτέρω τροποποίηση του ν. 4161/2013 ορίστηκε ως βάση αναφοράς η αντικειμενική αξία του ακινήτου αντί της εμπορικής αξίας, που προβλεπόταν στην αρχική διατύπωση του ν. 3869/2010.

Ο νομοθέτης προτίμησε την αντικειμενική αξία του ακινήτου αντί της εμπορικής διότι είναι ευχερέστερο και ασφαλέστερο τόσο για το Δικαστήριο όσο και τους διαδίκους να βασιστούν στην αντικειμενική και σε όλους εκ των προτέρων γνωστή εκτίμηση της αρμόδιας ΔΟΥ για την αξία του ακινήτου. Σύμφωνα δε με το άρθρο 24 Ν. 4161/2013, οι τροποποιήσεις που αυτός επέφερε ισχύουν άμεσα από τη δημοσίευσή του στην ΕτΚ (14.6.2013), εκτός εκείνων για τις οποίες ορίζεται στις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 19 διαφορετικά.

Συνεπώς, η ως άνω τροποποίηση εφαρμόζεται και επί των αιτήσεων που ήταν εκκρεμείς την 14.6.2013 που άρχισε να ισχύει η ως άνω τροποποίηση και επομένως επ' αυτών το ύψος αποπληρωμής των δόσεων και η διάρκεια των καταβολών προσδιορίζεται με βάση την αντικειμενική και όχι την εμπορική αξία της πρώτης κατοικίας.

Περαιτέρω, από την ανωτέρω διάταξη (του άρθρου 9 παρ. 2 του ν.3869/2010), συνάγεται ότι η εξαίρεση από την εκποίηση της κύριας κατοικίας δεν είναι άνευ συνεπειών για τον οφειλέτη, αλλά αυτός αναλαμβάνει μία πρόσθετη υποχρέωση, πέραν αυτής που του επιβάλλεται από το δικαστήριο στο πλαίσιο της δικαστικής ρύθμισης των χρεών του άρθρου 8 ν. 3869/2010, η απαλλαγή από τα οποία είναι ανεξάρτητη από την εξυπηρέτηση του πρόσθετου χρέους για τη διάσωση της κύριας κατοικίας.

Ειδικότερα, όταν το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή της προβλεπόμενης από την ανωτέρω διάταξη ευνοϊκής ρύθμισης, αφού θα μπορούσε να διατάξει, κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 9 του ανωτέρω νόμου, τη ρευστοποίηση της κύριας κατοικίας, την εξαιρεί από την εκποίηση, ρυθμίζει την ικανοποίηση των πιστωτών, των οποίων οι απαιτήσεις ανέρχονται μέχρι το 80% της αντικειμενικής αξίας της κύριας κατοικίας, επιβάλλοντας στον οφειλέτη την πρόσθετη υποχρέωση να καταβάλει ποσό ίσο με το 80% της αξίας αυτής.

Έτσι, με βάση τη ρύθμιση αυτή, το Δικαστήριο καλείται, ουσιαστικά, να προβεί σε αναδιάρθρωση των υπολοίπων των χρεών του οφειλέτη, που δεν θα ικανοποιηθούν από τις καταβολές επί 5ετία του άρθρου 8 παρ. 2 προς όλους τους πιστωτές του, επιβάλλοντας σ' αυτόν την εξυπηρέτηση ενός πρόσθετου χρέους που αποτελείται από το σύνολο των υπολοίπων των παλαιών χρεών του.

Με βάση, επομένως, τη ρύθμιση του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010, εφόσον τα υπόλοιπα των χρεών του οφειλέτη, μετά τις καταβολές της ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2 του ιδίου νόμου, υπερβαίνουν το ποσό του 80% της αντικειμενικής αξίας της κατοικίας του, το Δικαστήριο θα προβεί σε ρύθμιση, επιβάλλοντας του πρόσθετο χρέος για την εξόφληση των οφειλών του αυτών ίσο με το ποσό αυτό του 80%, με συνέπεια την απαλλαγή του από το υπόλοιπο των χρεών αν είναι συνεπής και τηρήσει τη ρύθμιση.

Εφόσον, όμως, τα υπόλοιπα των χρεών του είναι μικρότερα του 80%, θα υποχρεωθεί σε καταβολές μέχρι την εξάντληση του οφειλόμενου ποσού.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τις προπαρατιθέμενες παραδοχές της, η προσβαλλόμενη απόφαση ως βάση για τον υπολογισμό του ποσού, που πρέπει να καταβάλλει ο αναιρεσείων για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών του ώστε να εξαιρεθεί από την ρευστοποίηση η πρώτη και κύρια κατοικία του κατά το άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010 (επομένως και των μηνιαίων δόσεών του), καθόρισε μεν το 80% της αξίας αυτής πλην όμως όχι με βάση την αντικειμενική του αξία, η οποία κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος είναι μικρότερη και ανέρχεται στο ποσό των 57.235 ευρώ, αλλά με βάση την μεγαλύτερη εμπορική του αξία, η οποία κατά τις ανωτέρω παραδοχές ανέρχεται σε 67.000 ευρώ.

Δηλαδή εφάρμοσε το άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010, όπως είχε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 17 παρ. 1 του ν. 4161/2013, μολονότι η υπό κρίση αίτηση ήταν εκκρεμής κατά την 14.6.2013 που άρχισε να ισχύει η νέα ρύθμιση, δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου αυτής, κατατέθηκε την 12.6.2013. Επομένως, ενόψει και των ως άνω νομικών παραδοχών, η προσβαλλομένη απόφαση εσφαλμένα εφάρμοσε την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 3689/2010, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 17 παρ. 1 του ν.4161/2013.

Είναι συνεπώς, βάσιμος ο σχετικός πέμπτος λόγος από τον αριθ. 1 εδ α' του άρθρου 560 ΚΠολΔ που προβάλλει ο αναιρεσείων. Τέλος, ο αναιρεσείων με τον ίδιο λόγο μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση, διότι, με το να δεχθεί ότι είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει: 1) στην τρίτη των αναιρεσιβλήτων- πιστώτρια τράπεζα ALPHA BANK, που είναι εξασφαλισμένη με εμπράγματη ασφάλεια, α) το ποσό των 27.856,80 ευρώ μέσω των μηνιαίων καταβολών πενταετίας , β) το ποσό των 39.716,08 ευρώ με την καταβολή 120 μηνιαίων δόσεων και γ) το ποσό των 1.033,80 με την καταβολή 60 μηναίων δόσεων και 2) στις πιστώτριες τράπεζες για τις ανέγγυες απαιτήσεις τους το συνολικό ποσό των 231,40 ευρώ το μήνα για πέντε έτη, εσφαλμένα εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 8 παρ. 2 και 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010, ισχυριζόμενος ότι το ποσό που έπρεπε να καταβάλλει στην ως άνω τράπεζα δεν έπρεπε να υπερβαίνει συνολικά εκείνο της αντικειμενικής αξίας του πιο πάνω ακινήτου, ενώ κανένα ποσό δεν όφειλε στις πιστώτριες τράπεζες μετά την πενταετή ρύθμιση του άρθρου 8 παρ 2 του εν λόγω νόμου.

Η αιτίαση αυτή είναι αβάσιμη, διότι το δικαστήριο της ουσίας, εφόσον δέχθηκε, ότι συντρέχουν στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στη ρυθμίσεις των άρθρων 8 παρ. 2 και 9 παρ. 2 ν. 3869/2010, ορθώς στη συνέχεια προέβη, με βάση τα όσα προαναφέρθηκαν στην αμέσως ανωτέρω νομική σκέψη (αναφορικά με την έννοια της διάταξης του άρθρου 9 παρ. 2) και όσα δέχθηκε, σχετικά με το ύψος των οφειλών του αναιρεσείοντος προς τα πιστωτικά ιδρύματα και την αξία του επίδικου ακινήτου, στην (προαναφερθείσα) ρύθμιση των χρεών του.

Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτή εν μέρει και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το κεφάλαιο που αφορά στον καθορισμό του ποσού και των δόσεων, που πρέπει να καταβάλλει ο αναιρεσείων για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών του ώστε να εξαιρεθεί από την ρευστοποίηση η πρώτη και κύρια κατοικία του κατά το άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010. Στη συνέχεια πρέπει κατά την παρ. 3 του άρθρ. 580 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρ. 65 του ν. 4139/2013, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστές διαφορετικούς από αυτούς που εξέδωσαν την απόφαση αυτή, ενώ οι αναιρεσίβλητοι που νικήθηκαν εν μέρει πρέπει να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα του τελευταίου, ανάλογα όμως με την έκταση της ήττας τους, όπως ειδικότερα στο διατακτικό αναφέρεται (άρθρα 176, 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί κατά την παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ η απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που καταβλήθηκε απ' αυτόν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί κατά το κεφάλαιο που αναφέρεται στο σκεπτικό την υπ' αριθ. 7/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου που δίκασε ως Εφετείο.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση ως προς το αναιρούμενο κεφάλαιο στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί όμως από δικαστή άλλον απ' αυτόν που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση. Διατάσσει την απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που καταβλήθηκε απ' αυτόν. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους σε ένα μέρος από τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια (1.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Φεβρουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Απριλίου 2017.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ