Supreme Court dismisses DEH appeal, upholding labor court ruling that employee's waiver of arrears claims is void.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the Public Electricity Corporation (DEH) against the Athens Court of Appeal's decision. The appellant argued the employee validly waived her claims for interest arrears, but the court held that any waiver of statutory wage rights is void under labor law principles. The court rejected the appeal because the lower court's decision relied on multiple grounds, and the appeal only challenged one, rendering the rest inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 3, 174, 180, 679 of the Civil Code; Article 8 of Law 2112/1920; Article 8, paragraph 4 of Law 4020/1959: A waiver by an employee of the right to receive lawful wages, allowances, or other employment benefits is void and deemed never to have occurred.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 587 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 587/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η. Α.Ε.)", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μανιάτη.
Της αναιρεσίβλητης : Δήμητρας Κρυσταλλίδου, κατοίκου .... Δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/12/1997 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 876/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 3143/2000 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 8/4/2003 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 22 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη ... έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Κοζάνης ... ακριβές αντίγραφο της από 8/4/2003 αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, καθώς και κλήσεως προς εμφάνιση κατ' αυτή, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας στην αναιρεσίβλητη. Επομένως αφού η τελευταία δεν εμφανίσθηκε κατά την άνω νόμιμη δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. ).
Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 3, 174, 180, 679 Α.Κ., 8 Ν. 2112/1920 και 8 παρ. 4 Ν. 4020/1959 συνάγεται η αρχή του εργατικού δικαίου κατά την οποία κάθε παραίτηση του εργαζόμενου από το δικαίωμα λήψης των νόμιμων αποδοχών, επιδομάτων ή άλλων από την εργασία του παροχών, έστω και υπό την μορφή άφεσης χρέους κατ' άρθρο 454 Α.Κ., είναι άκυρη και θεωρείται ως μη γενόμενη. Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι το Εφετείο με το να απορρίψει τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ΔΕΗ ότι η αναιρεσίβλητη με το 10ο όρο της εργασιακής της σύμβασης παραιτήθηκε εγκύρως (λόγω του κατά νόμου επιτρεπτού της παραιτήσεως) από τους τόκους υπερημερίας των κατ' αυτής αξιώσεών της από καθυστερούμενους μισθούς, επιδόματα εορτών, αδείας και αποδοχές αδείας, για το χρονικό διάστημα από της εκδόσεως της σχετικής με την τοποθέτησή του στη ΔΕΗ αποφάσεως της Επιτροπής του άρθρο 8 του Ν. 1648/1986 μέχρι την ημερομηνία υπογραφής της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας της, παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 3, 174, 180, 679, 656 Α.Κ., 8 του Ν. 2112/1920 και 8 παρ. 4 του Ν. 4020/1959.
Επειδή, στην περίπτωση που το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως στηρίζεται αυτοτελώς σε περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες, με την αναίρεση δε δεν πλήττεται έστω και μία από αυτές, οι λόγοι αναιρέσεως που προσβάλλουν τις λοιπές είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε, με επάλληλες αιτιολογίες, ότι ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ΔΕΗ ότι η αναιρεσίβλητη - ενάγουσα παραιτήθηκε εγκύρως της περί τόκων υπερημερίας αξιώσεώς της είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, το μεν λόγω ακυρότητος κατά νόμον, της παραιτήσεως, το δε διότι δεν απεδείχθη τοιαύτη παραίτηση και δη ειδικότερα ότι τοιαύτη (παραίτηση) δεν προκύπτει από το προσκομισθέν προς απόδειξη από την αναιρεσείουσα έγγραφο (10ο όρο τούτου). Κατά συνέπειαν ο άνω πρώτος λόγος αναιρέσεως, που πλήττει την πρώτη από τις αιτιολογίες αυτές της αποφάσεως είναι απορριπτέος, προεχόντως ως αλυσιτελής, αφού αρκεί προς στήριξη του διατακτικού της, η άλλη περί του κατ' ουσίαν αβασίμου του ισχυρισμού επάλληλη αιτιολογία της, η οποία δεν πλήττεται.
Eπειδή, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι παραβιάσθηκαν οι παραπάνω κανόνες ουσιαστικού δικαίου καθώς και εκείνοι των άρθρων 173, 200, 288 Α.Κ. όσον αφορά την απόρριψη του ισχυρισμού της αναιρεσείουσας ΔΕΗ για παραίτηση της αναιρεσίβλητης από την κατ' αυτής αξίωσή της για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, γιατί η εν λόγω απαίτηση της αναιρεσίβλητης (χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης) και το συναφές αγωγικό κεφάλαιο που επιδικάσθηκε σ' αυτήν με την πρωτόδικη απόφαση δεν προσβλήθηκε με την έφεση της αναιρεσείουσας και συνεπώς αφού δεν απετέλεσε αντικείμενο της εκκλήτου δίκης, δεν επελήφθη δε και δεν έκρινε επ' αυτού η προσβαλλόμενη απόφαση.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 8/4/2003 αίτηση της ΔΕΗ Α.Ε. για αναίρεση της 3143/2000 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Φεβρουαρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Μαρτίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ