Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds due to improper service of notice for sworn affidavit.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Third Instance Court's decision regarding a property dispute. The appellant argued the lower court erred in rejecting claims and failed to consider a sworn affidavit, but the court found the appeal unfounded. The court ruled that the affidavit was inadmissible because the opposing party was not properly summoned two days prior and was served at a location different from the designated one, violating procedural requirements.
Legislator headnote
AI generatedArt. 270 para. 2 item g C.Pol.D. (as per Law 2915/2001, Art. 12); Proper summons of the opposing party for a sworn affidavit requires at least two working days' notice, and service at a location different from the affidavit's taking constitutes improper summons.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 586 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 586/2016
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Κ. θυγ. Α. Χ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αντώνιο Βγόντζα
Του αναιρεσίβλητου: Μ. Κ. του Ν., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Πέππα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 13-7-2006 και από 5-9-2006 αγωγές των ήδη αναιρεσείουσας και αναιρεσίβλητου αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χίου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 90/2007 του ιδίου Δικαστηρίου, 43/2010 Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα, με την από 5-3-2010 αίτησή της.
Εκδόθηκε η 991/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία αναίρεσε την ως άνω απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση προς συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο. Η αναιρεσείουσα με την από 19-9-2012 κλήση της επανέφερε προς συζήτηση την υπόθεση.
Εκδόθηκε η 160/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου, την αναίρεση, της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-2-2015 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή, ανέγνωσε την από 8-6-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Προϋπόθεση και δη αυτεπαγγέλτως εξεταζομένη, υπό του δικαστηρίου, προκειμένου να ληφθεί υπόψιν ένορκη βεβαίωση, είναι η προσήκουσα κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση (άρθρ. 270 παρ. 2 εδ.γ ΚΠολΔ, ως ίσχυε υπό τον ν. 2915/2001, αρθρ. 12). Περαιτέρω, η κλήτευση του αντιδίκου σε τόπο διαφορετικό εκείνου της λήψεως της ένορκης βεβαιώσεως, δεν είναι προσήκουσα και συνιστά μη κλήτευση ως εννοιολογικό ισοδύναμο αυτής.
ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αιτιάται, ότι το Τριμελές Εφετείο Αιγαίου με την προσβαλλομένη απόφασή του: α) Απέρριψε τον ισχυρισμό του περί αοριστίας της αγωγής του αναιρεσιβλήτου με το σκεπτικό της το πρώτον ενώπιόν του προβολής αυτού και β) δεν απέρριψε ως αόριστη την αγωγή αυτήν κατά την ελλιπή περιγραφή του επιδίκου ακινήτου.
ΙΙΙ. Από τις επιτρεπτώς επισκοπούμενες παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως καταδεικνύεται, ότι το δικαστήριο στην δεύτερη σελίδα του πέμπτου φύλλου της προσβαλλομένης αποφάσεώς του αρχίζει την αναφορά στο ιστορικό της αγωγής του αναιρεσιβλήτου, αναφορά η οποία ολοκληρώνεται στην πρώτη σελίδα του έκτου φύλλου.
Ωσαύτως, το εν λόγω δικαστήριο στην δεύτερη σελίδα του δεκάτου εβδόμου φύλλου της αποφάσεώς του αυτής αποφαίνεται, ότι δεν έσφαλε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την εκκληθείσα απόφασή του δέχθηκε την αγωγή του αναιρεσιβλήτου. Προσέτι, στις εν θέματι και εν σχέσει προς την αγωγή του αναιρεσιβλήτου επιτρεπτώς επισκοπούμενες παραδοχές της πληττομένης αποφάσεως διαλαμβάνονται αναλυτικότερα τα ακόλουθα: "Ο εναγόμενος της προηγούμενης αγωγής με την με αριθ.
κατάθ. 1665/ΤΠ56/5.9.2006 δική του αγωγή ιστορούσε ότι είναι κύριος ενός ακινήτου, εκτός σχεδίου, εντός οικισμού, άρτιου και υπό προϋποθέσεις οικοδομήσιμου, σχήματος περίπου παραλληλογράμμου, με μικρή προέκταση εδαφικού τμήματος βορειοανατολικά, έκτασης τεσσάρων περίπου οργυών και, κατά πρόσφατη καταμέτρησή του, 801,57 τ.μ., που βρίσκεται στην περιοχή "..." του δ.
δ. Κ. Χ. και έχει τα αναφερόμενα στο αγωγικό δικόγραφο όρια. Ότι περιήλθε σ' αυτόν με παράγωγο τρόπο και δη με το νόμιμα μεταγραμμένο με αριθ. …/16.12.2005 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Κ. Μυλωνά από τον Δ. Ι. Κ., στον οποίο είχε περιέλθει δυνάμει του νόμιμα μεταγραμμένου με αριθ. …/1974 δωρητηρίου στη ζωή συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Μάρκου Παντελίδη από τη θεία του Ε.
χήρα Π., το γένος Η. Α., στην οποία είχε περιέλθει δυνάμει του με αριθ. 19/19 - 1912 προικοσυμφώνου - νοταριανού εγγράφου του Νοτάριου Κ. από τη μητέρα της Ε. χήρα Η. Α.. Ότι περιήλθε σ' αυτόν και με τα προσόντα της τακτικής και έκτακτης χρησικτησίας, ενόψει του ότι ασκούσε τις αναφερόμενες πράξεις νομής ο ίδιος και πριν από αυτόν οι δικαιοπάροχοί του με νόμιμο τίτλο, διάνοια κυρίου και καλή πίστη, συνεχώς και αδιαλείπτως για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της δεκαετίας και εικοσαετίας αντίστοιχα, με την προσμέτρηση στο δικό του χρόνο νομής εκείνου των δικαιοπαρόχων του.
Ότι στα τέλη Δεκεμβρίου 2005 η εναγομένη - ενάγουσα της προηγούμενης αγωγής εισήλθε στο ως άνω ακίνητο και κατέλαβε αυθαίρετα το μεγαλύτερο μέρος του, περιφράσσοντάς το με πασσάλους και σύρμα και συγκεκριμένα κατέλαβε τμήμα του σε σχήμα "Γ", που έχει έκταση 454 τ.μ. και τα αναφερόμενα στο αγωγικό δικόγραφο όρια, όπως παραδεκτά διευκρίνησε και συμπλήρωσε αυτά με τις προτάσεις του στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο".
ΙV. Μετά ταύτα ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο ότι υπέπεσε διττώς στην κατ'άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ πλημμέλεια, κατά το υπό στοιχ. α' μέρος του δεν έχει λυσιτέλεια, διότι η εν λόγω διαδικαστική προυπόθεση (λαμβανομένη υπόψιν αυτεπαγγέλτως), πράγματι διήλθε από την διελκυστίνδα της αυτεπάγγελτης εξετάσεως υπό του δικαστηρίου, όπως σχετικώς εμπεριέχεται στην προσβαλλομένη απόφαση, κατά τα επιτρεπτώς επισκοπηθέντα και άνω εκτιθέμενα. Περαιτέρω, κατά το υπό στοιχ. β' μέρος του (ο λόγος αυτός) είναι αβάσιμος, αφού, όπως (επιτρεπτώς) επισκοπήθηκε, το επίδικο περιγράφεται με τρόπο ορισμένο.
V. Με τον δεύτερο λόγο (τελευταίο) αναιρέσεως η αναιρεσείουσα καταλογίζει στο Εφετείο τις κατ'άρθρ. 559 αρ. 11γ' και 14 ΚΠολΔ πλημμέλειες, διότι δεν έλαβε υπόψιν του την 782/28-2-2007 ένορκη βεβαίωση του Α. Β. ενώπιον της Συμβολαιογράφου Κ. Χαρούλας Φιστέ και την αντιμετώπισε ως απαράδεκτη, χωρίς την συνδρομή των αντιστοίχων προϋποθέσεων. Ο λόγος αυτός είναι (ως προς αμφότερες τις φερόμενες πλημμέλειες) αβάσιμος, δεδομένου, ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν έλαβε υπόψιν του την ανωτέρω ένορκη βεβαίωση, διότι, όπως επιτρεπτώς επισκοπείται, δεν είχε προηγηθεί προσήκουσα κλήτευση του αντιδίκου, όπως σαφώς όριζε το εφαρμοσθέν άρθρο και δη καθόσον δόθηκε σε άλλο τόπο από τον ορισθέντα στην κλήση προς τον αντίδικο και συγκεκριμένα, δόθηκε στην πόλη της … και στο Σ… Νοσοκομείο, αν και στην κλήση οριζόταν ως τόπος λήψεως αυτής η οικία του εξετασθέντος μάρτυρος (Α. Β.) στην θέση "Α." του Δήμου Κ. Χ. και, συνεπώς, κατά την αντίστοιχη νομική σκέψη, μη υπάρξασας νόμιμης κλητεύσεως του αντιδίκου, είχε εμβολισθεί εκτός βεληνεκούς των ληπτέων υπόψιν αποδεικτικών μέσων, του δικαστηρίου μη έχοντος το περί του αντιθέτου δικονομικό περιθώριο, κατά τα άνω εκτιθέμενα.
VI. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου προς διερεύνηση λόγου αναιρέσεως, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί, κατ'άρθρ. 495 § 4 ΚΠολΔ, η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου συμφώνως προς το κατωτέρω διατακτικό. Τέλος πρέπει να σημειωθεί, ότι δεν τίθεται ζήτημα επιβολής στην αναιρεσείουσα, ως ηττωμένη διάδικο, δικαστικής δαπάνης του αναιρεσιβλήτου, αφού αυτός (μη καταθέσας άλλωστε προτάσεις), δεν υπέβαλε εν πάση περιπτώσει σχετικό κατ'άρθρ. 191§2 ΚΠολΔ αίτημα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18-2-2015 αίτηση της Κ. Χ. περί αναιρέσεως της 160/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου. Και Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου 2016.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 7 Νοεμβρίου 2016.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ