Supreme Court dismisses appeal against second instance judgment regarding public sector appointment procedures and legal argument admissibility.

Απόφαση 586 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 586/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Δημαράκη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." (ΟΤΕ), που εδρεύει στο Μαρούσι και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Τζώτζο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/4/1997 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2218/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8790/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11/1/2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 15/1/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 11/1/2006 αίτησης του .... για αναίρεση της 8790/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 12 παρ. 2 εδ. β΄ και δ΄ του Γενικού Κανονισμού Προσωπικού Ο.Τ.Ε. (ΓΚΠ-ΟΤΕ) που έχει εγκριθεί με την 1118/1-8-1969 απόφαση του Δ.Σ. με βάση την παρασχεθείσα από το άρθρο 7 εδ. στ΄ του Α.Ν. 301/1968 εξουσιοδότηση, έχει δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 568 και 683/1969 τεύχ. Β΄), έχει κυρωθεί με το άρθρο 54 παρ. 1 του Ν.Δ. 165/1973 και έχει ισχύ νόμου, στο προσωπικό των κλάδων Ι, ΙΙ, ΙΙΙ με βαθμό Α4 και άνω (επομένως και του Υποδιευθυντή Δ) είναι δυνατή η ανάθεση της διευθύνσεως Υπηρεσιακής Λειτουργίας στάθμης αντίστοιχης του βαθμού του ή στάθμης κατά ένα βαθμό ανώτερης ή κατώτερης του κατεχομένου βαθμού.

Η ανάθεση αυτή είναι ανεξάρτητη της γενικής ή στο βαθμό αρχαιότητας αυτού και αποφασίζεται κατά την εκτίμηση του υπηρεσιακού συμφέροντος, από το Διοικητικό Συμβούλιο, εφόσον πρόκειται για ανάθεση σε ανώτατο προσωπικό. Εξ άλλου το διευθυντικό δικαίωμα δίδει στον εργοδότη την εξουσία να καθορίζει τους όρους παροχής της εργασίας του μισθωτού ως προς τον τόπο, χρόνο, τρόπο, εφόσον οι όροι αυτοί δεν είχαν προσδιοριστεί από κανόνες δικαίου ή την εργασιακή σύμβαση.

Με βάση το διευθυντικό δικαίωμα παρέχεται στον εργοδότη η εξουσία να οργανώνει και να διευθύνει την επιχείρησή του κατά τον συμφερότερο τρόπο, περιοριζόμενος όμως από τα αντικειμενικά όρια του άρθρου 281 ΑΚ, κατά το οποίο η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.

Ειδικότερα αν ο εργοδότης κατά την άσκηση του διευθυντικού του δικαιώματος τοποθετήσει ένα εργαζόμενο ως προϊστάμενο τμήματος της επιχειρήσεώς του και αντικαταστήσει ή παραλείψει να τοποθετήσει στη θέση αυτή άλλο μισθωτό, η υπεροχή του τελευταίου σε τυπικά και ουσιαστικά προσόντα έναντι του τοποθετηθέντος, ακόμη και αν είναι καταφανή, δεν αρκεί για να καταστήσει την άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος καταχρηστική, αλλά απαιτείται η συνδρομή και άλλων περιστάσεων, ώστε σε συνδυασμό και με την καταφανή υπεροχή του αντικατασταθέντος ή παραλειφθέντος να καταστεί καταχρηστική η ενέργεια αυτή του εργοδότη.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι ο ΟΤΕ δεν μπορεί, κατά την άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος, να θέτει ικανό και ανήκοντα στο ανώτατο προσωπικό του υπάλληλο εκτός οργανικής θέσεως και να του αναθέτει περιορισμένα καθήκοντα, που δεν ανάγονται στα καθήκοντα του βαθμού του και στη θέση του να τοποθετεί άλλον μισθωτό καταφανώς υποδεέστερο σε ουσιαστικά και τυπικά προσόντα, χωρίς τούτο να υπαγορεύεται από το συμφέρον της υπηρεσίας, καθόσον στην περίπτωση αυτή πρόκειται για καταχρηστική άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος.

Εξ άλλου κατά την από 17-4-1995 επιχειρησιακή Σ.Σ.Ε. μεταξύ του ΟΤΕ και ΟΜΕ-ΟΤΕ "Τροποποίηση του Γενικού Κανονισμού Προσωπικού ΟΤΕ", οι διατάξεις της οποίας έχουν κανονιστική ισχύ, σύμφωνα με τα άρθρα 8 παρ. 3 ν. 1876/1990 "Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις......", άρθρο 12 παρ. 4 ν. 1767/1988 "Συμβούλια Εργαζομένων......", όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 8 παρ. 3 ν. 2224/1994 "ρύθμιση θεμάτων Εργασίας, συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.....", άρθρο δεύτερο παρ. 2 ν. 2257/1994 "Για την οργάνωση και τη λειτουργία του ΟΤΕ", κατ΄ εξαίρεση των διατάξεων του ΓΚΠ/ΟΤΕ η πλήρωση των θέσεων προϊσταμένων υπηρεσιακής λειτουργίας στάθμης τομέα και άνω, πραγματοποιείται με προκήρυξη των οικείων θέσεων με βάση τα ενδεικτικώς αναφερόμενα κριτήρια, ύστερα από αίτηση των ενδιαφερομένων και επιλογή, μετ΄ αξιολόγηση αυτών από τα προσδιοριζόμενα κατά περίπτωση όργανα του εργοδότη και για ορισμένη διετή θητεία που μπορεί να παραταθεί με απόφαση του Διευθυντικού Συμβουλίου.

Αν δεν υποβληθεί αίτηση ενδιαφέροντος καθώς και όταν ο υποψήφιος κριθεί ακατάλληλος από την επιτροπή, το Συμβούλιο προσωπικού ή ο Διευθύνων Σύμβουλος αποφασίζει κατά περίπτωση για την πλήρωση των κενών θέσεων. Το προσωπικό με βαθμό Τομεάρχη, Υποδιευθυντή και Διευθυντή που δεν υπέβαλε αίτηση για συμμετοχή του στην προκήρυξη της θέσης ή δεν επιλέχθηκε γι΄ αυτήν τοποθετείται ως στέλεχος σε τομέα, υποδιεύθυνση και διεύθυνση, αντίστοιχα και εκτελεί ειδικό υπηρεσιακό έργο, το οποίο προσδιορίζεται κατά περίπτωση με εγκύκλιο του Διευθύνοντος Συμβούλου και τη σύμφωνη γνώμη της ΟΜΕ-ΟΤΕ.

Περαιτέρω με τις επίσης κανονιστικής ισχύος διατάξεις της Ε.Σ.Σ.Ε. από 16-5-1995 μεταξύ ΟΤΕ και ΟΜΕ-ΟΤΕ, από της ισχύος αυτής, την 1-6-1995, αντί του επιδόματος ευθύνης θέσης και της αποζημίωσης παράστασης προϊσταμένου χορηγούνται έξοδα κίνησης και παράστασης, κλιμακούμενα, όπως ορίζεται κατά βαθμό και θέση, στα αναφερόμενα χρηματικά ποσά.

Τα έξοδα αυτά, κατά τους όρους της εν λόγω Ε.Σ.Σ.Ε. "2..... είναι οικειοθελής παροχή, δεν αποτελούν τακτικές αποδοχές και ο ΟΤΕ επιφυλάσσει σ΄ αυτόν ρητά το δικαίωμα ανακλήσεώς τους. 3. Δεν υπολογίζονται στα δώρα των Χριστουγέννων και Πάσχα καθώς και στο επίδομα άδειας. 4. Χορηγούνται αποκλειστικά και συνδέονται με την πραγματική άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων προς αντιμετώπιση των εξόδων φιλοξενίας των επισκεπτών, συμμετοχής τους ως εκπροσώπων του ΟΤΕ στις διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις, των εξόδων κίνησής τους κ.λ.π.. 5.

Για κάθε ημέρα απουσίας για οποιοδήποτε λόγο ή αποχής δικαιούχου προϊσταμένου από τα υπηρεσιακά του καθήκοντα, περικόπτεται το 1/30 των εν λόγω εξόδων και χορηγούνται στο νόμιμο αναπληρωτή του.... 8. Από 1-6-1995 καταργούνται οι αποφάσεις που πήρε το Δ.Σ.-ΟΤΕ, στις 2089/18-11-1988, 2093/13-12-1988, 2156/28-12-1989, 2171/20-4-1990 και 2257/11-2-1992 συνεδριάσεις του, ο όρος 25 της από 7-3-1990 Ε.Σ.Σ.Ε.

καθώς και κάθε άλλη απόφαση ή διάταξη που έρχεται σε αντίθεση με την παρούσα". Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη επί πραγμάτων κρίση του, τα εξής: Ο αναιρεσείων προσελήφθη από την αναιρεσίβλητη εταιρία ως έκτακτος, πτυχιούχος φυσικός - ραδιοηλεκτρολόγος, την 31-1-1969.

Εντάχθηκε στον τεχνικό κλάδο και μονιμοποιήθηκε, ως υπάλληλος, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, στο βαθμό Α4Τ από 29-11-1970. Εξελίχθηκε βαθμολογικά μέχρι Υποδιευθυντής/Τ, που κατέχει από 21-5-1990. ΄Εχει μεταπτυχιακό τίτλο της ΑΣΘΕΕ. Μέχρι την 21-5-1990 υπήρξε καθηγητής στα ΚΑΤΕΕ επί επτά (7) έτη και στη Σχολή Προσωπικού της αναιρεσίβλητης (ΣΠ/ΟΤΕ) επί 20 έτη, Πρόεδρος της Επιτροπής αδειών εξασκήσεως επαγγέλματος ραδιοτεχνίτου και ραδιοηλεκτρολόγου επί 15 έτη, ακόμη, συντονιστής, διορισμένος από τη Διοίκηση της αναιρεσίβλητης, για την ομαλή μεταβίβαση των θεμάτων των πανελληνίων εξετάσεων από τις εγκαταστάσεις της αναιρεσίβλητης, συμμετείχε σε επιμορφωτικά σεμινάρια στελεχών, είχε δε 14 υλικές και ηθικές αμοιβές.

Υπηρέτησε με το βαθμό του Τομεάρχη ως προϊστάμενος τα έτη 1987-1989, στον τομέα Μελέτης Θεμάτων Συντηρήσεως της Υποδιευθύνσεως Συντηρήσεως Ρ/Η Εγκαταστάσεων και από την 1-2-1989 τοποθετήθηκε, κατ΄ ανάθεση, προϊστάμενος στο Συγκρότημα Εγκαταστάσεων Α/Τ, που αποτελεί υπηρεσιακή λειτουργία στάθμης υποδιευθύνσεως μέχρι την 12-2-1996 (ότι άλλα προσόντα του αναιρεσείοντος, όπως και η βαθμολογία του, δεν προκύπτουν).

Τον χρόνο εκείνο (12-12-1996) και ενώ δεν είχε υποβάλλει μέχρι τότε, υπό την ισχύ της από 17-4-1995 Ε.Σ.Σ.Ε., αίτηση για συμμετοχή του σε ήδη προκηρυχθείσες αντίστοιχες θέσεις και επιλογή του, ως προϊσταμένου υπηρεσιακής λειτουργίας υποδιευθύνσεως, με την 414.11/Δ.282/6-2-1996 απόφαση του Διευθύνοντος Συμβούλου της αναιρεσίβλητης, τοποθετήθηκε, ως στέλεχος, στην Περιφερειακή Διεύθυνση Υ.Α.Α., για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών, με τη σύμφωνη γνώμη της ΟΜΕ-ΟΤΕ, το αντικείμενο δε της εργασίας του προσδιορίσθηκε σε θέματα αυτής της Διεύθυνσης.

Υπό την ισχύ της από 28-3-1997 Ε.Σ.Σ.Ε. και μέχρι την 1-7-1997 δεν υπέβαλε αίτηση για συμμετοχή του σε ήδη προκηρυχθείσες αντίστοιχες θέσεις και επιλογή του ως προϊσταμένου υπηρεσιακής λειτουργίας υποδιευθύνσεως. Την 12-2-1996, στη θέση που κατείχε, του προϊσταμένου στο Συγκρότημα Εγκαταστάσεων Α/Τ, τοποθετήθηκε, ύστερα από αίτηση και επιλογή, κατά τις διατάξεις της από 17-4-1995 Ε.Σ.Σ.Ε., ο υπάλληλος της αναιρεσίβλητης Χ1, που φέρεται, με την αγωγή, έναντι του αναιρεσείοντος, "νεώτερός του στην υπηρεσιακή αρχαιότητα", "υφιστάμενός του" μέχρι τότε (12-2-1996), "κατώτερου βαθμού" και "κατώτερης εκπαιδευτικής στάθμης, αφού είναι πτυχιούχος ΤΕΙ".

Ότι αναφέρεται επίσης, στην αγωγή ότι η αναιρεσίβλητη "καθ΄ ά χρονικά διαστήματα παρέλειπε και παραλείπει να αναθέσει στον ενάγοντα καθήκοντα αντίστοιχα του βαθμού του, ανέθεσε παρόμοια καθήκοντα, ήτοι προϊσταμένου στάθμης υποδιευθύνσεως, σε πλήθος υπαλλήλων, όπως και στους με βαθμό του Τομεάρχη/Δ, .....(αναφέρονται 15 ονόματα), κατώτερου βαθμού και υποδεεστέρων του από πάσης πλευράς και στα πρόσθετα ουσιαστικά προσόντα, χωρίς υπηρεσιακή εμπειρία".

Ότι από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν αποδεικνύονται τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα των αμέσως παραπάνω τοποθετηθέντων και αν αυτοί υπέβαλαν αίτηση για συμμετοχή και επιλογή τους, ύστερα από προκήρυξη αντίστοιχων θέσεων ούτε η μη συνδρομή, για τους ίδιους και για τον Χ1 και η συνδρομή για τον αναιρεσείοντα άλλων περιστάσεων (ειδικές γνώσεις του αντικειμένου, διοικητικής ικανότητας, ικανότητας αντιλήψεως και αντιμετωπίσεως υπηρεσιακών προβλημάτων, οργανωτικού και συντονιστικού πνεύματος, πνεύματος συνεργασίας και επικοινωνίας με τους ανωτέρους και τους υφισταμένους του).

Ενόψει αυτών, το Εφετείο έκρινε ότι η τοποθέτηση του αναιρεσείοντος - Υποδιευθυντή/Τ, την 12-2-1996, με βάση τις διατάξεις, κανονιστικής ισχύος, της από 17-4-1995 Ε.Σ.Σ.Ε. και προς το συμφέρον της υπηρεσίας, ως στελέχους, στην περιφερειακή Διεύθυνση Υ.Α.Α., με αντικείμενο εργασίας, δεν συνιστά καταχρηστική άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος της αναιρεσίβλητης, με συνέπεια την πρόκληση περιουσιακής ζημίας στον αναιρεσείοντα, ούτε αποτελεί μονομερή από την αναιρεσίβλητη βλαπτική για τον αναιρεσείοντα μεταβολή των όρων της συμβάσεως εργασίας ή προσβολή της προσωπικότητάς του.

Με την κρίση του αυτή το δικαστήριο της ουσίας δεν παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 281 ΑΚ και 12 παρ. 2 εδ. β΄ του Γ.Κ.Π. -Ο.Τ.Ε. ως και τις λοιπές ως άνω αναφερόμενες διατάξεις που εφάρμοσε, καθόσον η κρίση περί μη καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος της εργοδότιδος δικαιολογείται κατά νόμο, από τα παραπάνω δεκτά γενόμενα περιστατικά της μη καταφανούς υπεροχής του αναιρεσείοντος και της μη συνδρομής και άλλων περιστάσεων που να καθιστούν αδικαιολόγητη την μη τοποθέτησή του σε θέση προϊσταμένου υποδιευθύνσεως πολύ περισσότερο, που, όπως δέχθηκε το Εφετείο, ο αναιρεσείων δεν υπέβαλε την υπό την ισχύ κατά την επίδικη περίοδο από 17-4-1995 Ε.Σ.Σ.Ε.

απαιτουμένη αίτηση για συμμετοχή του σε προκηρυχθείσες αντίστοιχες θέσεις και επιλογή του ως προϊσταμένου. Πρέπει, συνεπώς, οι από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγοι της αναίρεσης να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Και κατά το μέρος που με τους λόγους της αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 14 προβάλλεται η αιτίαση ότι παρά το νόμο κήρυξε το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση, απαράδεκτο το δικόγραφο της αγωγής, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι διότι τίθεται σε αναληθή προϋπόθεση, αφού η αγωγή απορρίφθηκε ως κατ΄ ουσία αβάσιμη και όχι ως αόριστη.

Με τον από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που δεν είχε προταθεί από τον αναιρεσείοντα ότι ο Χ1 τοποθετήθηκε στη θέση του με τη διαδικασία της προκήρυξης και ότι δεν έλαβε υπόψη του αγωγικό ισχυρισμό ότι ο εν λόγω υπάλληλος τοποθετήθηκε με απόφαση και όχι με προκήρυξη. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί διότι ενόψει των παραδοχών της προσβαλλομένης απόφασης, καθίσταται σαφές ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και απέρριψε τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος δεχθέν περιστατικό αντίθετο που προέκυψε από τις αποδείξεις.

Κατά το άρθρο 522 ΚΠολΔ με την άσκηση της έφεσης η υπόθέση μεταβιβάζεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους προσθέτους λόγους. ΄Ετσι το Εφετείο κρίνει αν το πρωτοβάθμιο δικαστήριο αποφάνθηκε ορθώς ή όχι επί τη βάσει των στο εφετήριο λόγων εφέσεως, δηλαδή των αποδιδομένων από τον εκκαλούντα στην πρωτόδικη απόφαση σφαλμάτων και παραλείψεων που συνιστούν τη νομική βάση της έφεσης. Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, "πράγματα" είναι αυτοτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση αγωγής, ένστασης ή αντένστασης, ως και οι λόγοι της έφεσης.

Συνεπώς δεν συγχωρείται αναίρεση κατά τη διάταξη αυτή, όταν το Εφετείο, δέχθηκε έφεση για λόγο εφέσεως ο οποίος είχε προβληθεί με αυτήν. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τελευταίο από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δέχθηκε τον ισχυρισμό του αναιρεσιβλήτου, τον οποίο προέβαλε για πρώτη φορά ενώπιον αυτού με λόγο εφέσεως, περί του νέου τρόπου επιλογής των θέσεων προϊσταμένου Τομέα και άνω με βάση την από 17-4-1995 προαναφερθείσα Ε.Σ.Σ.Ε., "και μάλιστα χωρίς επίκληση δικαιολογημένης αιτίας για τη μη έγκαιρη προβολή του". Ο λόγος αυτός, κατά τα προεκτεθέντα, είναι προεχόντως απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί καθόσον αναφέρεται σε νομικό ισχυρισμό, ο οποίος δεν υπόκειται, όπως αντιθέτως οι πραγματικοί ισχυρισμοί, στους περιορισμούς του άρθρου 527 Κ.Πολ.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11.1.2006 αίτηση του .... για αναίρεση της 8790/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου Ο.Τ.Ε. Α.Ε., τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 20 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ