Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding conflicting reasoning and unreviewable evidence assessment.

Απόφαση 584 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 584/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη και Σοφία Ντάντου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. Τ. του Α., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Αρβανιτόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Μ. του Π., 2) Θ. Μ. του Π., 3) Δ. Μ. του Π., κατοίκων ..., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος αρχικού διαδίκου Π. Μ. του Θ., 4) Λ. Π. του Θ., 5) Ε. Π. του Θ., κατοίκων ..., 6) Ι. Α., κατοίκου ... και 7) ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ", που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων οι 1ος, 2ος και 3η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Παπαγεωργίου, οι 4ος και 5η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Σαπουντζάκη, ενώ ο 6ος και το 7ο δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-7-2008 αίτηση καθορισμού προσωρινής τιμής μονάδος αποζημίωσης των ήδη 4ου και 5ης των αναιρεσιβλήτων και του ήδη αποβιώσαντος Π. Μ. του Θ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με τις ανταιτήσεις της ήδη αναιρεσείουσας και του 7ου των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 563/2009 μη οριστική και 590/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Ακολούθως συνεκδικάστηκαν ενώπιον του Εφετείου Αθηνών η από 1-10-2010 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης της ήδη αναιρεσείουσας, η από 3-12-2010 αίτηση των ήδη 4ου και 5ης των αναιρεσιβλήτων και οι από 3-5-2011 και 12-9-2011 ανταιτήσεις διά των προτάσεών τους του ήδη αποβιώσαντος Π. Μ. του Θ. και του 7ου των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα. Εκδόθηκε η 6040/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20-4-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 15-10-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις υπ' αριθμ. 1255/20-6-2014 και 1256/20-6-2014 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά ... προκύπτει ότι αυτός, μετά από γραπτή παραγγελία του επισπεύδοντος τη συζήτηση Γ. Σ., δικαστικού πληρεξουσίου των αναιρεσιβλήτων Λ. Π. και Ε. Π., αντίγραφο της από 20-4-2012 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6040/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών με πράξη κατάθεσης του αρμόδιου Γραμματέα του οικείου Εφετείου Αθηνών με αριθμό 467/2012 και πράξη προσδιορισμού δικασίμου για την αρχή της παρούσας αναφερόμενη και κλήση να παραστούν σ' αυτή επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους έκτο και έβδομο των αναιρεσιβλήτων.

Επομένως εφόσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του οικείου πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο Δικηγόρο, πρέπει να εξετασθεί η βασιμότητα της ένδικης αίτησης αναίρεσης παρά την απουσία των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων (άρθρο 576 παρ. 2 εδ. 3 ΚΠολΔ). Με την με αριθμό κατάθ. 467/20-4-2012 αίτηση ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθμ. 6040/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, το οποίο, δικάσαν κατά την διαδικασία των άρθρων 18 επ.

του νόμου 2882/2001 (Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων - ΚΑΑΑ), απέρριψε την από 1-10-2010 και με αριθμό κατάθ. Β.Α.Β. 665/2010 αίτηση της αναιρεσείουσας περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος και δέχθηκε την από 3-12-2010 αίτηση των τέταρτου και πέμπτης των αναιρεσιβλήτων καθώς και την ασκηθείσα με τις από 3-5-2011 έγγραφες προτάσεις ανταίτηση του αρχικού διαδίκου - ανταιτούντος Π.

Μ., στην θέση του οποίου υπεισήλθαν, μετά τον θάνατό του, οι τρεις πρώτοι των αναιρεσιβλήτων.

Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 8 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται (και) αν το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά το νόμο ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 2/1997, ΑΠ 1933/2006). Εξάλλου, δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1997), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.ΑΠ 11/1996, 1622/2013, ΑΠ 178/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αιτίαση και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο, δικάσαν κατά την διαδικασία των απαλλοτριώσεων (άρθρα 18 επ. του νόμου 2882/2001 Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων - ΚΑΑΑ), με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά την συνεκδίκαση της από 1-10-2010 και με αριθμό κατάθ.

Β.Α.Β. 665/2010 αιτήσεως της αναιρεσείουσας, της από 3-12-2010 και με αριθμό κατάθ. Β.Α.Β. 839/ 2010 αιτήσεως των τέταρτου και πέμπτης των αναιρεσιβλήτων και της ασκηθείσας ανταιτήσεως με τις από 3-5-2011 έγγραφες προτάσεις του αρχικού διαδίκου Π. Μ., στην θέση του οποίου υπεισήλθαν, μετά τον θάνατό του, οι τρεις πρώτοι των αναιρεσιβλήτων, δεν έλαβε υπόψη του τα παραδεκτώς προταθέντα "πράγματα", που ασκούσαν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ότι, ειδικότερα, δεν έλαβε υπόψη του τον παραδεκτώς προβληθέντα με την αίτηση και τις έγγραφες προτάσεις της αναιρεσείουσας ισχυρισμό "περί γνωστής τοις πάσι και εντελώς ιδιόμορφης οικονομικής κρίσης, πρωτόγνωρης για την χώρα, η οποία μάλιστα κυρίως έπληξε και πλήττει την αγορά ακινήτων και δη με ιδιαίτερη ένταση και κορύφωση κατά τον κρίσιμο χρόνο της 20-9-2011, ημερομηνία συζητήσεως των αιτήσεων και ανταιτήσεως", που ασκούσε ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον ο προπαρατεθείς ισχυρισμός, που επιδρά μειωτικώς στην αξία του πράγματος, που απαλλοτριώθηκε, δεν συνιστά "πράγματα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αλλά πραγματικό επιχείρημα, το οποίο δεν έχει αυτοτελή ύπαρξη αλλά τείνει προς επίρρωση ή απόκρουση του πραγματικού ισχυρισμού περί της αξίας των επίδικων απαλλοτριωθέντων ακινήτων.

Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανελέγκτως, ως αποδειχθέντα, από τα πρόσφορα, κατά την κρίση του, αποδεικτικά μέσα, τα παρακάτω ουσιώδη πραγματικά περιστατικά: "... Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, που δόθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, σε συνδυασμό με όλα ανεξαιρέτως τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τα ταυτάριθμα με την υπ' αριθμ. 563/2009 απόφασή του, που διέταξε επανάληψη συζητήσεως, προκειμένου να καθορισθεί με την επακολουθήσασα υπ' αριθμ. 590/2010 απόφασή του, προσωρινή τιμή μονάδος αποζημιώσεως για την ένδικη απαλλοτρίωση, τα οποία περιέχουν τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων στο ακροατήριό του, τις τεχνικές εκθέσεις που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, οι οποίες εκτιμώνται ελεύθερα κατ' άρθρο 390 Κ.Πολ.Δικ., και τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες φωτογραφικές απεικονίσεις του απαλλοτριούμενου και της ευρύτερης περιοχής (άρθρ. 444 αρ. 3, 448 παρ. 2 και 457 αρ. 4 Κ.Πολ.Δικ.), αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: ...

Προσκομίζονται επίσης τα ακόλουθα συγκριτικά στοιχεία: -Α') Αποφάσεις του Δικαστηρίου τούτου για τον καθορισμό οριστικής τιμής απαλλοτριουμένων ακινήτων σε παρόμοια με την περιοχή του κρινόμενου ακινήτου στον ίδιο Δήμο, δηλαδή: την 1126/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που ορίζει προσωρινή τιμή μονάδος αποζημιώσεως 260 ευρώ ανά τ.μ.

για εδαφική έκταση που βρίσκεται στην Καλλιθέα, στην περιοχή "..." και επί των οδών ... και ..., με κρίσιμο χρόνο την 01.06.2007, η οποία με την 5019/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατέστη οριστική, με κρίσιμο χρόνο την 17.03.2009. Η απόφαση αυτή είναι απρόσφορο αποδεικτικό στοιχείο, τόσο από απόψεως χρόνου, αφού απέχει από τον κρίσιμο χρόνο (20.09.2011) κατά 2 έτη, όσο και από απόψεως θέσεως, αφού πρόκειται για ακίνητο κείμενο σε μεγάλη απόσταση από το κρινόμενο, -Β') Συμβόλαιο γονικής παροχής ακινήτου, όμορου προς το απαλλοτριούμενο, δηλαδή του ακινήτου της Μ.

Τ., στο οποίο προσκυρώνεται τμήμα του απαλλοτριούμενου, και συγκεκριμένα: το υπ' αριθμ. .../30.10.2003 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Αθηνών, Δημητρίου Γερασίμου Γκιζέρη για ακίνητο εμβαδού 168,85 τ.μ. με αντικειμενική αξία 87.299,60 ευρώ (517,02 ευρώ ανά τ.μ.). Το στοιχείο αυτό δεν είναι πρόσφορο για σύγκριση, αφού είναι σύνηθες στις πωλήσεις ακινήτων να αναγράφεται στα συμβόλαια όχι η συμφωνημένη αλλά η αντικειμενική αξία, πέραν του ότι απέχει από τον κρίσιμο χρόνο κατά 8 περίπου έτη, -Γ') Μισθωτήρια από 01.07.2005, από 10.01.2006, από 01.01.2008 και από 01.07.2008, εκ των οποίων τα τρία τελευταία είναι θεωρημένα από την αρμόδια Δ.Ο.Υ.

Νικαίας, στις 25.01.2006, στις 17.01.2008 και στις 10.07.2008, αντίστοιχα, με τα οποία οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες του απαλλοτριούμενου ακινήτου, μισθώνουν αυτό στον ίδιο πάντοτε μισθωτή, Γ. Κ. του Χ., για ένα εξάμηνο εκάστοτε με μηνιαίο μίσθωμα 100 ευρώ, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει ως κατοικία του, τα οποία είναι σχετικώς πρόσφορα για την απόδειξη της αγοραίας αξίας του απαλλοτριούμενου ακινήτου, αφού αν και απέχουν δύο και πλέον έτη από τον κρίσιμο χρόνο, αποδεικνύουν ότι η αγοραία αξία του πιο πάνω ακινήτου, που απέδιδε προ διετίας ως πολιτικό καρπό το εξαιρετικά χαμηλό μηνιαίο μίσθωμα των 100 ευρώ, με βάση μάλιστα βραχύβιες εκάστοτε μισθώσεις, είναι σημαντικά χαμηλότερη από εκείνη που επικαλούνται οι δικαιούχοι της αποζημιώσεως, -Δ) Διαφημιστικές καταχωρίσεις στις ιστοσελίδες των κτηματομεσιτικών γραφείων, με τίτλους "Χρυσή Ευκαιρία", "Κτηματοδυναμική", την 08.01.2010, "Aspis Real Estate", "tospitimou", την 11.01.2010 και "spitogatos" την 29.08. 2011, περί πωλήσεως οικοπέδων με συντελεστή δόμησης από 2,4 έως 1,8 και με συντελεστή κάλυψης 70% σε διάφορες περιοχές του Δήμου Καλλιθέας, με τιμές από 3.064 ευρώ/τ.μ.

έως 766,67 ευρώ ανά τ.μ. και περί πωλήσεως διαμερισμάτων στον ίδιο Δήμο με τιμές από 3.186 ευρώ ανά τ.μ. έως 2.592 ευρώ ανά τ.μ., καθώς και έκθεση του πιο πάνω μεσιτικού γραφείου "Aspis Real Estate" περί ανόδου των τιμών των νεόδμητων διαμερισμάτων στο Δήμο Καλλιθέας κατά το πρώτο πεντάμηνο έτους 2008, κατά ποσοστό 6,5% και περί μηδενικής μεταβολής των τιμών των διαμερισμάτων στον ίδιο Δήμο Καλλιθέας, κατά το πρώτο εννιάμηνο του έτους 2009, τα οποία όμως είναι σχετικώς απρόσφορα συγκριτικά στοιχεία, αφού το μεν αφορούν διαμερίσματα και μάλιστα νεόδμητα και όχι οικόπεδα με παλαιά κτίσματα, όπως το απαλλοτριούμενο, το δε, αφορούν προσφορές προς πώληση με τις αναγραφόμενες τιμές οικοπέδων με κτίσματα και όχι καταρτισθείσες συμβάσεις πωλήσεως με τις πιο πάνω τιμές, ανάγονται δε όλα πλην της τελευταίας διαφημιστικής καταχωρίσεως (29.08.2011), σε χρόνους που απέχουν από 36 έως 18 μήνες από τον κρίσιμο χρόνο (20.09.2011), -Ε) Δημοσιεύματα εφημερίδων, και ειδικότερα στα φύλλα των εφημερίδων με τους τίτλους: "Σ." της 31.12.2008, "Ο … του …" της 2/3.01.2009, "Π. " της 04.01.2009, από τα οποία προκύπτει πτώση των τιμών των ακινήτων στην Καλλιθέα Αττικής κατά 7,5%, τα οποία όμως είναι σχετικώς απρόσφορα ως συγκριτικά στοιχεία, αφού ανάγονται σε χρόνο που απέχει 32 μήνες από τον κρίσιμο χρόνο (20-9-2011) ...".

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ η αναιρεσείουσα πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για αντιφατικές αιτιολογίες και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του για ορισμένα αποδεικτικά μέσα όπως η υπ' αριθμ. 1126/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η υπ' αριθμ. 5019/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, διαφημιστικές καταχωρήσεις ιστοσελίδων μεσιτών δέχθηκε ότι δεν αποτελούν πρόσφορα αποδεικτικά στοιχεία ως απέχοντα από την ημερομηνία συζήτησης των αιτήσεων δύο έτη, ενώ δέχθηκε παράλληλα για άλλα αποδεικτικά στοιχεία, όπως τα μισθωτήρια, που αφορούν το επίδικο ακίνητο, καίτοι καταρτίσθηκαν κατά τα έτη 2005, 2006, 2008 ότι είναι σχετικώς πρόσφορα αποδεικτικά στοιχεία.

Από την διάταξη του άρθρου 13 παρ. 1 εδ. τελευτ. του Ν. 2882/2002 "Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων" (ΚΑΑΑ), όπως το εδάφιο αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 9 παρ. 1 του Ν. 3193/ 2003, στο οποίο ορίζεται ότι "Ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου λαμβάνεται υπόψη, ιδίως, η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα..." προκύπτει ότι η εν λόγω διάταξη δεν καθιερώνει αποκλειστικά και για το Δικαστήριο υποχρεωτικά κριτήρια για τη διάγνωση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριωμένου έτσι ώστε να θεωρείται ότι παραβιάζεται στην περίπτωση, που το Δικαστήριο δεν τα λάβει υπόψη ή θα λάβει υπόψη άλλα τέτοια, παρά μόνο παρέχει οδηγίες για το πως πρέπει να καθορίζεται η πραγματική αξία και επιτρέπει στο Δικαστήριο να λάβει υπόψη γι' αυτό το σκοπό, αφού χρησιμοποιηθεί η λέξη "ιδίως" κάθε πρόσφορο κατά την ανέλεγκτη κρίση του συγκριτικό στοιχείο.

Επομένως ο δεύτερος λόγος πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι με την κατ' επίφαση επίκληση της αιτίασης εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ και ΑΠ 253/2004).

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολό της, κατά το μέρος που αφορά την απόρριψη της από 1-10-2010 και με αριθμό κατάθ. Β.Α.Β. 665/2010 αιτήσεως της αναιρεσείουσας και την παραδοχή της από 3-12-2010 αιτήσεως των τετάρτου και πέμπτης των αναιρεσιβλήτων και της ασκηθείσας με τις από 3-5-2011 έγγραφες προτάσεις ανταιτήσεως του αρχικού διαδίκου Π. Μ., στην θέση του οποίου υπεισήλθαν μετά τον θάνατό του οι τρείς πρώτοι των αναιρεσιβλήτων, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η ηττώμενη αναιρεσείουσα στην δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό διαλαμβανόμενα (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-4-2012 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6040/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών κατά τα διαλαμβανόμενα στο σκεπτικό.

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Μαΐου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ