Supreme Court quashes appeal court decision for failing to consider relevant facts and dismissing a claim without hearing it.

Απόφαση 584 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 584/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ιωάννη Σίδερη (κωλυομένων των Αρεοπαγιτών Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένης Μαραμαθά και Αντωνίου Παπαθεοδώρου) και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ........... για τον εαυτό του ατομικά και ως διαχειριστού, νομίμου αντιπροσώπου και εντολοδόχου των ιδιοκτητών του κτιριακού συγκροτήματος πολυκατοικιών που βρίσκεται στο ......., επί των οδών ...., ..... και ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ανθίππη Χατζηγιαννάκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ........ ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημητρίου Λαζανά, 2) .........., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Λαζανά και οι οποίοι δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/11/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1704/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 961/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29/3/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 6/2/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε α) την παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως από το εδάφιο 8 του άρθρου 559 ΚπολΔ και β) την απόρριψη κατά τα λοιπά του ως άνω λόγου, καθώς και του δευτέρου λόγου αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" με την έννοια της διατάξεως αυτής είναι και η βάση της αγωγής και τα προς θεμελίωση αυτής και των διαφόρων αιτημάτων της πραγματικά περιστατικά. "Πράγμα", επίσης, αποτελεί και ο λόγος εφέσεως που περιέχει παράπονο κατά της κρίσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, σε σχέση με ουσιώδη ισχυρισμό.

Εξάλλου κατά το εδάφιο 9 της ΚΠολΔ 559 αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, κατά τα πρώτο και δεύτερο μέρη αυτού, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Εφετείο τις αιτιάσεις ότι, κατά την εκδίκαση της εφέσεως των αναιρεσιβλήτων εναντίον της πρωτόδικης 1704/2006 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 17-11-2003 αγωγή του και υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσίβλητοι να απομακρύνουν τα αυτοκίνητά τους από τις θέσεις στάθμευσης Π6-Β και Π10-Γ του υπογείου του κτιριακού συγκροτήματος πολυκατοικιών που βρίσκεται στο....

Αττικής επί των οδών ..., ..... και ...., δεν έλαβε υπόψη τα προς θεμελίωση της αγωγής και του αιτήματος αυτής πραγματικά περιστατικά, αλλά ούτε και εκείνα τα πραγματικά περιστατικά, που θεμελίωναν τον προβληθέντα με την έφεση των εκκαλούντων-αναιρεσιβλήτων σχετικό λόγο εφέσεως και επί πλέον άφησε αδίκαστο το αγωγικό αίτημα.

Πιο συγκεκριμένα, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι, ενώ με την προαναφερθείσα αγωγή του επικαλέστηκε και έγινε δεκτό από την πρωτόδικη απόφαση ότι οι αναιρεσίβλητοι δεν έχουν δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως των πιο πάνω θέσεων στάθμευσης του υπογείου του ανωτέρω κτιριακού συγκροτήματος, καθόσον ο χώρος αυτός είναι κοινόχρηστος, το Εφετείο, κρίνοντας την έφεση των αναιρεσιβλήτων-εκκαλούντων, με την οποία εξέφραζαν παράπονα κατά της εν λόγω απόφασης, ισχυριζόμενοι ότι έχουν δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης των ανωτέρω Π6-Β και Π10-Γ θέσεων στάθμευσης του υπογείου με βάση το από .....

ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταρτίσθηκε μεταξύ αυτών και της κατασκευάστριας εταιρίας, υπέπεσε στις πλημμέλειες από τα εδάφια 8 και 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι δεν έλαβε υπόψη τα πραγματικά περιστατικά που θεμελίωναν την αγωγή, αλλά ούτε και αυτά που συγκροτούσαν το σχετικό λόγο εφέσεως και αφορούσαν τις ως άνω θέσεις στάθμευσης του υπογείου, αλλά έλαβε υπόψη πραγματικά περιστατικά που δεν προτάθηκαν και αφορούν το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης σε χώρους στάθμευσης που βρίσκονται στην πιλοτή του προαναφερθέντος κτιριακού συγκροτήματος. 'Ετσι, το Εφετείο, αφού, κατά παραδοχή της έφεσης, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, ακολούθως, κράτησε και δίκασε την υπόθεση κατ'ουσίαν και έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή, υποχρεώνοντας τους εναγομένους (αναιρεσιβλήτους) ν'απομακρύνουν το αυτοκίνητό τους από την Π10-Γ θέση στάθμευσης που βρίσκεται στην πιλοτή του ως άνω κτιριακού συγκροτήματος, ενώ τέτοιο αίτημα δεν υπάρχει στην αγωγή, της οποίας άφησε αδίκαστο το αίτημα.

Πράγματι, από την προσβαλλόμενη απόφαση και την επισκόπηση τόσο της από 17-11-2003 αγωγής του αναιρεσείοντος, όσο και της από 28-8-2006 εφέσεως των αναιρεσιβλήτων, προκύπτει η βασιμότητα των πιο πάνω αιτιάσεων, αφού τα επικαλούμενα για τη θεμελίωση της αγωγής, αλλά και του σχετικού λόγου εφέσεως, πραγματικά περιστατικά καθώς και το αγωγικό αίτημα, αφορούν τις θέσεις στάθμευσης του υπογείου και όχι της πιλοτής.

Επομένως, οι ως άνω λόγοι αναιρέσεως είναι βάσιμοι και πρέπει, κατά παραδοχή αυτών, αφού παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 961/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαρτίου 2008.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 19 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ