Supreme Court allows appeal against second-instance car damage judgment and remands case for retrial with new judges.

Απόφαση 583 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 583/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη και Χαράλαμπο Καλαματιανό, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Α. Του αναιρεσείοντος - καλούντος: Λ. Χ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Δημητρούκα, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 9-10-2014 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση:

1) L. H. O. του L. T., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο, 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΧΙΟΥΝΤΑΙ ΕΛΛΑΣ Π. και Ρ. Δ. ΑΒΕΕ (HYUNDAI HELLAS), που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Δαμοράκη, που δεν κατέθεσε προτάσεις, 3) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (ΕΤΑΔ ΑΕ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάσθηκε η εταιρεία "Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα ΑΕ", που υποκατέστησε την εταιρεία "Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ", κατόπιν συγχωνεύσεως με απορρόφηση δυνάμει του άρθρου 47 παρ. 2 του Ν. 3943/2011, που είχε υποκαταστήσει την εκκαθαρισθείσα ανώνυμη εταιρεία "ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ (Ο.Ε.Ο.Α.) - ΑΘΗΝΑ 2004 ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΘΗΝΑ 2004", η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παναγιώτα Καρανικήτα, 4) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Ζουπάνο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, 5) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΕ", που εδρεύει στη ...

και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευλογέτα Τσιτσιπή - Μισαηλίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και 6) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "AUTOHELLAS Α.Τ.Ε.Ε." και το διακριτικό τίτλο "HERTZ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Παπανδρινόπουλο.

Β. Της αναιρεσείουσας - καλούσας: Ανώνυμης Τουριστικής Εταιρείας με την επωνυμία "AUTOHELLAS Α.Τ.Ε.Ε." και το διακριτικό τίτλο "HERTZ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Παπανδρινόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1) Λ. Χ. του Β., κατοίκου ... και 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (ΕΤΑΔ ΑΕ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάσθηκε η εταιρεία "Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα ΑΕ", που υποκατέστησε την εταιρεία "Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ", κατόπιν συγχωνεύσεως με απορρόφηση δυνάμει του άρθρου 47 παρ. 2 του Ν. 3943/2011, η οποία είχε υποκαταστήσει την εκκαθαρισθείσα ανώνυμη εταιρεία "ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ (Ο.Ε.Ο.Α.) - ΑΘΗΝΑ 2004 ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΘΗΝΑ 2004", εκ των οποίων ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Δημητρούκα, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 9-10-2014 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται χωρίς να καταθέσει προτάσεις και η 2η εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παναγιώτα Καρανικήτα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 19-9-2005, 10-5-2006 και 3-7-2006 αγωγές του ήδη υπό στοιχ. Α αναιρεσείοντος - υπό στοιχ. Β 1ου των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν με τις από 7-2-2006, 24-5-2006 και 1-8-2006 προσεπικλήσεις - ανακοινώσεις δίκης της εταιρείας "ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ (Ο.Ε.Ο.Α.) - ΑΘΗΝΑ 2004 ΑΕ" και τις από 4-3-2006, 19-6-2006 και 30-8-2006 πρόσθετες παρεμβάσεις της ήδη υπό στοιχ. Β αναιρεσείουσας - υπό στοιχ. Α 6ης των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5016/2007 μη οριστική και 4379/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4967/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο υπό στοιχ. Α αναιρεσείων με την από 20-12-2011 αίτησή του, ενώ η υπό στοιχ. Β αναιρεσείουσα με την από 11-3-2013 αίτησή της ζήτησε την αναίρεση, αφενός της προαναφερόμενης υπ' αριθμ. 4967/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και αφετέρου της υπ' αριθμ. 4379/2008 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Εκδόθηκε η 65/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία ανέβαλλε την έκδοση οριστικής αποφάσεως, για τους αναφερόμενους στο διατακτικό αυτής λόγους. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με τις από 28-3-2014 και 3-4-2014 κλήσεις του υπό στοιχ. Α αναιρεσείοντος - καλούντος και της υπό στοιχ. Β αναιρεσείουσας - καλούσας, αντίστοιχα.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης διάβασε α) την από 22-11-2012 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Βασιλείου Λαμπρόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη των δευτέρου και τρίτου λόγων της από 20-12-2011 αιτήσεως, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4967/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, καθώς και την από 9-10-2014 συμπληρωματική έκθεση του ιδίου, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή του τρίτου λόγου, κατά το υπό στοιχείο δ' τμήμα του δεύτερου μέρους του και την απόρριψη του λόγου αυτού κατά τα στοιχεία α', β' και γ' τμήματα του δεύτερου μέρους του και β) την από 11-3-2014 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Γρηγορίου Λαπατά, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου - τρίτου - τετάρτου και πέμπτου και την απόρριψη των δευτέρου και έκτου λόγων της από 11-3-2013 και με αριθμ. εκθ. καταθ. 219/27-3-2013 αιτήσεως, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4967/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή των αντιστοίχων αιτήσεών τους, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Α.- Οι υπό κρίση αιτήσεις αναίρεσης: α) από 20.12.2011 και με αριθμό κατάθεσης 1046/2011 του Λ. Χ. και β) από 11.3.2013 και με αριθμό κατάθεσης 219/2013 της εδρεύουσας στη ... και επί της οδού ... αριθμ. 31, ανώνυμης τουριστικής εταιρίας με την επωνυμία "AUTOHELLAS A.T.E.E." και τον διακριτικό τίτλο "HERTZ", εκ των οποίων η πρώτη στρέφεται κατά της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ' αριθμ. 4967/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και η δεύτερη αφενός κατά της προαναφερόμενης υπ' αριθμ. 4967/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και αφετέρου κατά της εκδοθείσας κατά την ίδια ως άνω ειδική διαδικασία υπ' αριθμ. 4379/2008 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, πρέπει να συνεκδικασθούν λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας (άρθρ. 246 και 573 § 1 Κ.Πολ.Δ.) και να ερευνηθούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο εκάστης τούτων και των λόγων τους (άρθρ. 577 Κ.Πολ.Δ.), κατά τα κατωτέρω για κάθε μία από αυτές ειδικότερον εκτιθέμενα.-

Β.- Επί της με αριθμό πινακίου 24 από 20.12.2011 αίτησης αναίρεσης του Λ. Χ. κατά της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ' αριθμ. 4967/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.-

Ι.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 § 2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.- Στην προκειμένη περίπτωση από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από τον αναιρεσείοντα Λ. Χ. υπ' αριθμ. 11790 γ'/2.7.2012 και 3163 Δ'/14.4.2014 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Ι. Γ. Π., προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση από 20.12.2011 αίτησης αναίρεσης και της από 28.3.2014 κλήσης, με την οποία φέρεται προς συζήτηση η αναίρεση, με την παρά πόδας της δεύτερης τούτων πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκαν με επίσπευση του καλούντος - αναιρεσείοντος νομότυπα και εμπρόθεσμα στην πρώτη των αναιρεσιβλήτων L. H. O. του L. T.. Επομένως, εφόσον αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, ούτε και κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία της, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 576 § 2 Κ.Πολ.Δ.-

ΙΙ.- Από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν. ΓΠΝ/1911, 297, 298, 300, 330 εδ. β' και 914 του Α.Κ., προκύπτει ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε επιτακτικό ή απαγορευτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που αν καταβαλλόταν, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ανθρώπου του κύκλου δραστηριότητας του ζημιώσαντος, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή του παράνομου και ζημιογόνου αποτελέσματος.

Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά την συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει την ζημία και την επέφερε στην συγκεκριμένη περίπτωση. Η ύπαρξη του αιτιώδους συνδέσμου σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι ζήτημα καθαρά πραγματικό και κρίνεται από το δικαστήριο της ουσίας.

Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε κυριαρχικώς ως αποδειχθέντα, επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Η ύπαρξη της υπαιτιότητας δεν αποκλείεται κατ' αρχήν από το γεγονός, ότι στο αποτέλεσμα του ατυχήματος συνετέλεσε και συντρέχον πταίσμα του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος, αλλά η ύπαρξη αυτού, προβαλλόμενη από τον υπαίτιο κατ' ένσταση, συνεπάγεται την μη επιδίκαση από το δικαστήριο αποζημίωσης ή την μείωση του ποσού της (άρθρ. 300 ΑΚ).

Ακόμη από τις προαναφερόμενες διατάξεις συνάγεται ότι οι έννοιες της αμέλειας και της συνυπαιτιότητας είναι νομικές και επομένως η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς την συνδρομή ή μη συντρέχοντος πταίσματος του ζημιωθέντος κατά την επέλευση της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου ως προς το εάν τα περιστατικά που το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ανελέγκτως ως αποδειχθέντα, συγκροτούν την έννοια του προαναφερόμενου πταίσματος.

Αντιθέτως ο καθορισμός της βαρύτητας του πταίσματος και του ποσοστού κατά το οποίο εξ αυτού του λόγου πρέπει να μειωθεί η αποζημίωση, αφορά εκτίμηση πραγμάτων που δεν ελέγχεται ακυρωτικώς. Τα ανωτέρω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του Ν. ΓΠΝ/1911 ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, σύμφωνα με το οποίο άρθρο αυτή (υπαιτιότητα) κρίνεται κατά το κοινό δίκαιο.

Εξάλλου, η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ' εαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παράβασης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 19 του Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης λόγω έλλειψης νόμιμης βάσης, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή της μη συνδρομής των όρων αυτών που αποκλείει την εφαρμογή της, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και όχι όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς (Ολ.ΑΠ 1/1999, Ολ.ΑΠ 24/1992, ΑΠ 2068/2007, ΑΠ 1852/ 2007).

Μόνο τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται με πληρότητα και σαφήνεια και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 2105/2009, ΑΠ 2068/ 2007). Τέλος, επί αδικοπραξίας, σύμφωνα με τα άρθρα 297 και 914 ΑΚ, οι αιτιολογίες πρέπει να καλύπτουν την υπαιτιότητα, την ζημία και τον αιτιώδη σύνδεσμο (ΑΠ 16/2005).- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, αναφορικά με την υπαιτιότητα των οδηγών των εμπλακέντων στο ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα οχημάτων, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί πραγμάτων κρίση του, τα ακόλουθα: "Στις 18.8.2004 και ώρα 03.40 ο Λ.

Χ. οδηγούσε τη με αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, εργοστασίου κατασκευής YAMAHA, τύπου YFZ, κυβισμού 1000 RI και εκινείτο στην μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Βασ. Κωνσταντίνου, με κατεύθυνση από Παναθηναϊκό Στάδιο προς την Λεωφόρο Κηφισίας, στους Αμπελοκήπους, φορώντας το προστατευτικό κράνος και με συνεπιβάτιδα την Α.

Μ.. Σύμφωνα με το σχεδιάγραμμα και την έκθεση αυτοψίας η Λεωφόρος Βασ. Κωνσταντίνου έχει πλάτος οδοστρώματος 13,30 μέτρα, είναι ευθεία και συμβάλλεται δεξιά με την Λεωφόρο Βασ. Αλεξάνδρου, το ρεύμα της οποίας, με κατεύθυνση προς το ξενοδοχείο ΚΑΡΑΒΕΛ, έχει πλάτος οδοστρώματος 8,5 μέτρα. Στην ανωτέρω συμβολή βρίσκεται η Εθνική Πινακοθήκη και απέναντι το ξενοδοχείο HILTON.

Από την αντίθετη κατεύθυνση ως προς την πορεία της μοτοσυκλέτας βρίσκεται η Λεωφόρος Βασ. Σοφίας, που έχει πλάτος οδοστρώματος 16,40 μέτρα και διαθέτει τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, ενώ μετά την διασταύρωση συνεχίζει ως Λεωφόρος Βασιλ. Κωνσταντίνου με πλάτος οδοστρώματος 13,30 μέτρα και με τρείς λωρίδες κυκλοφορίας.

Επί της Λεωφόρου Βασ. Σοφίας, προς το Παναθηναϊκό Στάδιο, στον κόμβο με την Βασ. Αλεξάνδρου, υπάρχει πινακίδα Ρ - 27, που απαγορεύει στα οχήματα, που κινούνται επί της Βασ. Σοφίας, να πραγματοποιήσουν στροφή προς τα αριστερά για να εισέλθουν στην Βασ. Αλεξάνδρου. Όμως, με ειδική οριζόντια σήμανση επιτρεπόταν, κατ' εξαίρεση, στα αυτοκίνητα της Ολυμπιακής Επιτροπής του 2004 (ολυμπιακή οικογένεια) να στρίβουν αριστερά από Βασ.

Σοφίας προς Βασ. Αλεξάνδρου, με την παρουσία τροχονόμου και μέχρι την 12η νυκτερινή ώρα κάθε ημέρας (βλ. την ένδειξη 10β Fa της έκθεσης αυτοψίας). Επίσης, η κυκλοφορία ρυθμιζόταν με φωτεινούς σηματοδότες, που λειτουργούσαν κανονικά και το όριο ταχύτητας οριζόταν σε 50 χλμ/ώρα λόγω κατοικημένης περιοχής. Αποδείχθηκε επίσης, ότι η L.

H. O. συζ. Κ. Φ., που έχει γεννηθεί στην Κορέα και ζούσε στην Ελλάδα επί 16 έτη, την εποχή εκείνη εργαζόταν για λογαριασμό της κρατικής τηλεόρασης της Κορέας και, για τις ανάγκες της εργασίας της, είχε παραδοθεί σ' αυτήν από την Αθήνα 2004 και ήδη ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ, μέσω της HERTZ, το με αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής HYUNDAI, τύπου MATRIX, κυβισμού 1600 cc.

Την χρονική εκείνη στιγμή η ανωτέρω οδηγός εκινείτο στην Λεωφόρο Βασ. Σοφίας με κατεύθυνση από Αμπελόκηπους (δηλαδή σε αντίθετη κατεύθυνση με την μοτοσυκλέτα) και είχε πρόθεση να εκτελέσει αριστερή στροφή στο ύψος του ξενοδοχείου HILTON και να εισέλθει στην Βασ. Αλεξάνδρου, αν και λόγω της ώρας (03.40) τούτο δεν επιτρεπόταν, παρά την ύπαρξη στην ανωτέρω συμβολή του δόκιμου αστυφύλακα Κ.

Σ., ο οποίος είχε διατεταγμένη υπηρεσία σε μέτρα τάξης και δεν παρίστατο στην ανωτέρω συμβολή με την ιδιότητα του τροχονόμου. Όταν η ανωτέρω οδηγός προσήγγισε την διασταύρωση, πραγματοποίησε, παράνομα κατά τα ανωτέρω, την αριστερή στροφή με αποτέλεσμα να αποφράξει κάθετα την πορεία της μοτοσυκλέτας, η οποία με το εμπρόσθιο μέρος αυτής προσέκρουσε στην εμπρόσθια δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου, στο ύψος του δεξιού φτερού και της δεξιάς πόρτας του συνοδηγού.

Μετά την σύγκρουση ο οδηγός της μοτοσυκλέτας και η συνεπιβάτης εκτινάχθηκαν και κατέπεσαν στο οδόστρωμα με αποτέλεσμα να τραυματιστούν, ο μεν οδηγός και ήδη εκκαλών - εφεσίβλητος πολύ σοβαρά, όπως θα εκτεθεί παρακάτω και ηπιότερα η συνεπιβάτης της μοτοσυκλέτας. Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, το τροχαίο ατύχημα προκλήθηκε από την συγκλίνουσα αμέλεια και των δύο οδηγών, που εκτιμάται σε ποσοστό 85% για την οδηγό του αυτοκινήτου και σε 15% για τον παθόντα, όπως ορθά δέχτηκε και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο.

Ειδικότερα, η αμέλεια της οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου συνίσταται στο ότι αυτή δεν οδηγούσε προσεκτικά, όπως ο μέσος επιμελής οδηγός, ούτε ασκούσε τον έλεγχο του αυτοκινήτου της, ώστε να μπορεί να το ακινητοποιήσει μπροστά από οποιοδήποτε εμπόδιο μπορούσε να προβλεφθεί και κυρίως, διότι πραγματοποίησε αριστερή στροφή σε σημείο που δεν επιτρεπόταν.

Δηλαδή παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 12 § 1, 19 § 1 και 26 § 1 του ΚΟΚ. Συνυπαίτιος όμως κρίνεται και ο οδηγός της μοτοσυκλέτας, διότι, αν και δεν υπάρχουν ίχνη τροχοπέδης, ώστε να υπολογιστεί με ακρίβεια η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας, αυτή είναι βέβαιο ότι ήταν ιδιαίτερα αυξημένη για τις ειδικές συνθήκες κυκλοφορίας (νύκτα, κατοικημένη περιοχή, πολυσύχναστος οδικός κόμβος), όπως άλλωστε αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος της σύγκρουσης, που ήταν σφοδρότατη και του σοβαρού τραυματισμού του παθόντα, ενώ επίσης και αυτός δεν οδηγούσε προσεκτικά, ούτε είχε τον πλήρη έλεγχο της μοτοσυκλέτας, ώστε να εκτελέσει τους αναγκαίους αποφευκτικούς χειρισμούς, δηλαδή αποφευκτικό ελιγμό ή τροχοπέδη.

Δηλαδή και ο παθών οδηγός της μοτοσυκλέτας παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 12 § 1 και 19 παρ. 1 έως 3 του ΚΟΚ ...". Έτσι όμως που έκρινε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ελλιπείς και ασαφείς αιτιολογίες αναφορικά με το ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ζήτημα της (συν)υπαιτιότητας στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος των οδηγών των εμπλακέντων οχημάτων, οι οποίες καθιστούν αδύνατο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής από αυτό των αναφερομένων στην αρχή της παρούσας σκέψης ουσιαστικού δικαίου διατάξεων του ΑΚ και των ως άνω του ΚΟΚ.

Ειδικότερα δε α) ενώ δέχεται ότι η κυκλοφορία στη διασταύρωση των οδών επί των οποίων έλαβε χώρα το προαναφερόμενο ένδικο ατύχημα ρυθμίζεται με φωτεινούς σηματοδότες εν τούτοις δεν διευκρινίζει το χρώμα των σηματοδοτών στην πορεία του οδηγού της δίκυκλης μοτοσυκλέτας τη στιγμή που αυτό περνούσε από τη διασταύρωση και β) ενώ δέχεται ότι δεν υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης της δίκυκλης μοτοσυκλέτας, ώστε να δύναται να διαπιστωθεί η ταχύτητα με την οποία εκινείτο αυτή τη στιγμή της σύγκρουσης με το ΙΧΕ αυτοκίνητο, όταν δηλαδή αυτό επιχειρούσε ανεπίτρεπτη στροφή προς τα αριστερά της πορείας του και παρεμβαλλόταν στην πορεία της μοτοσυκλέτας, δέχεται ότι αυτή (ταχύτητα) ήταν αυξημένη, χωρίς να την προσδιορίζει έστω και κατά προσέγγιση.

Συνεπώς, ο πρώτος κατά σειρά λόγος της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο, κατ' εκτίμηση του όλου περιεχομένου του, προσάπτεται στο Εφετείο η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. προαναφερόμενη αναιρετική πλημμέλεια, αναφορικά με την υπαιτιότητα των οδηγών των εμπλακέντων στο ένδικο ατύχημα οχημάτων, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Δεδομένου δε ότι η αναιρετική εμβέλεια του λόγου τούτου της αναίρεσης εκτείνεται στο σύνολο της προσβαλλόμενης με αυτήν απόφασης, καθίσταται αλυσιτελής η εξέταση των διατυπουμένων δι' αυτής και αναφερομένων στο ίδιο ως άνω ζήτημα (της υπαιτιότητας) λοιπών λόγων αναίρεσης.-

Γ.- Επί της με αριθμό πινακίου 25 από 11.3.2013 αίτησης αναίρεσης της εδρεύουσας στην ... και επί της οδού ... αριθμ. 31, ανώνυμης τουριστικής εταιρίας με την επωνυμία "AUTOHELLAS A.T.E.E." και τον διακριτικό τίτλο "HERTZ" κατά των εκδοθεισών κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ' αριθμ. 4967/2011 και 4379/2008 αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών και του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αντίστοιχα.- Ι.- Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 553 § 1 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι, αν η έφεση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η αναίρεση στρέφεται μόνο κατά της πρωτόδικης απόφασης, ενώ αν η έφεση έγινε τυπικά δεκτή σε αναίρεση υπόκειται μόνον η απόφαση του Εφετείου, διότι, περαιτέρω, αν μεν η έφεση ευδοκίμησε κατ' ουσία, η πρωτόδικη απόφαση εξαφανίστηκε και έπαυσε να ισχύει, αν δε η έφεση απορρίφθηκε κατ' ουσία η πρωτόδικη απόφαση ενσωματώθηκε στην απόφαση του Εφετείου.

Στην τελευταία αυτή περίπτωση τα τυχόν σφάλματα της πρωτόδικης απόφασης, αφού επικυρώνονται από το εφετείο, μπορούν να προταθούν με την αίτηση αναίρεσης ως σφάλματα της δευτεροβάθμιας απόφασης, εφόσον συνιστούν και αναιρετικούς λόγους, παραδεκτώς προβαλλόμενους (Ολ.ΑΠ 40/1996, Ολ.ΑΠ 16/1990).- Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλονται η με αριθμό 4379/2008 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε σε πρώτο βαθμό και η, επίσης οριστική, με αριθμό 4967/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε σε δεύτερο βαθμό, τόσο μετά από έφεση και αντεφέσεις της ήδη αναιρεσείουσας όσο και μετά από εφέσεις των ήδη αναιρεσιβλήτων κατά της ως άνω πρωτόδικης απόφασης.

Με την ως άνω απόφαση του Εφετείου έγιναν δεκτές τυπικά και κατ' ουσία τόσο η από 7.12.2008 έφεση της αναιρεσείουσας - ενώ οι δια των προτάσεων της κατ' έφεση δίκης ασκηθείσες αντεφέσεις αυτής απορρίφθηκαν κατ' ουσία - όσο και οι από 1.10.2008 και 31.8.2009 εφέσεις του πρώτου και της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων Λ. Χ. και ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ Α.Ε.", αντίστοιχα, ως προς την ως άνω πρωτόδικη απόφαση, εξαφανίστηκε αυτή και κρατήθηκε και δικάστηκε η υπόθεση κατ' ουσία.

Επομένως και σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν παραπάνω, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, καθόσον στρέφεται κατά της ως άνω υπ' αριθμ. 4379/2008 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, πρέπει, κατ' έλεγχο αυτεπαγγέλτως γενόμενο (άρθρ. 577 §§ 1, 2 Κ.Πολ.Δ.), να απορριφθεί ως απαράδεκτη, διότι μετά την εξαφάνισή της έπαυσε αυτή να ισχύει και σε αναίρεση υπόκειται μόνον η απόφαση του Εφετείου.-

ΙΙ.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 § 2 του Ν. ΓπΝ/1911 "Περί της εκ των αυτοκινήτων ποινικής και αστικής ευθύνης", που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 114 ΕισΝΑΚ, "κάτοχος αυτοκινήτου θεωρείται πας ο κατά τον χρόνο του ατυχήματος κατέχων το αυτοκίνητον, είτε κατά κυριότητα είτε εκ συμβάσεως, εκμεταλλευόμενος δ' αυτό εν ιδίω ονόματι ως και ο αυτογνωμόνως επιλαμβανόμενος της κατοχής αυτοκινήτου και χρησιμοποιών τούτο καθ' οιονδήποτε τρόπον".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 4 του ιδίου ως άνω νόμου "δια πάσαν υπό του αυτοκινήτου κατά την λειτουργίαν του ζημίαν προς τρίτους ενέχεται εις αποζημιώσεις ο τε οδηγός και ο κατά το άρθρ. 2 κάτοχος, ο δε ιδιοκτήτης εν η περιπτώσει είναι τοιούτος άλλος ή ο κάτοχος ενέχεται μόνον μέχρι της αξίας του αυτοκινήτου, το οποίον παραχωρών εις το ζημιωθέν πρόσωπον, δύναται κατά την κρίσιν του δικαστηρίου να απαλλαχθή κατά πάσης άλλης αποζημιώσεως.

Πλειόνων κατόχων ή ιδιοκτητών αυτοκινήτου η ευθύνη κανονίζεται κατά το άρθρο 9 του παρόντος νόμου". Κατά τη διάταξη δε του άρθρου 9 εδάφ. β' του εν λόγω νόμου "υπαρχόντων πλειόνων υποχρέων, έκαστος αυτών ευθύνεται ανεξαρτήτως του άλλου, δι' ο ποσόν κατεδικάσθη, ο δε δικαιωθείς δεν δύναται να λάβη εξ όλων ομού πλέον του ποσού της μεγαλυτέρας καταδίκης, τηρουμένου μεταξύ τούτων του δικαιώματος της αναγωγής κατά τας αρχάς του Αστικού Δικαίου".

Από τις προαναφερόμενες διατάξεις, ενόψει και του σκοπού του εν λόγω νόμου, που απέβλεψε στην αυξημένη και αντικειμενική ευθύνη του κατέχοντος αυτοκίνητο, ως του τιμήματος αυτού για την έναντι των κινδύνων από τη λειτουργία του απόλαυση των ωφελειών του αυτοκινήτου, προκύπτει ότι ως κάτοχος του αυτοκινήτου δεν θεωρείται ο κατά τις διατάξεις του ΑΚ κάτοχος, δηλαδή εκείνος που ασκεί απλώς την φυσική εξουσία επ' αυτού (ΑΚ 974) αλλά εκείνος που εκμεταλλεύεται το αυτοκίνητο ως ιδιοκτήτης (κύριος ή επικαρπωτής) ή ο δικαιούμενος σε εκμετάλλευση του αυτοκινήτου δυνάμει σύμβασης μετά του κυρίου (λ.χ.

μίσθωσης, χρησιδανείου, εταιρίας). Εισάγεται δηλαδή για τον καθορισμό της έννοιας του κατόχου, το στοιχείο της εκμετάλλευσης υπό την έννοια της αποκομιδής από τη λειτουργία του αυτοκινήτου οικονομικού οφέλους, είτε υπό τη μορφή κέρδους, είτε υπό τη μορφή εξυπηρέτησης διαφόρων αναγκών του κατόχου (Ολ.ΑΠ 3/1987 ΝοΒ 1988. 71).

Ειδικότερα, στην περίπτωση εκμίσθωσης αυτοκινήτου, δηλαδή παραχώρησης της χρήσης έναντι ανταλλάγματος σε τρίτο πρόσωπο από αυτόν που έχει το σχετικό δικαίωμα, πρέπει να γίνεται διάκριση αν αυτή (εκμίσθωση) προέρχεται από επιχείρηση η οποία μέσα στα πλαίσια της σχετικής δραστηριότητας που αναπτύσσει έναντι ανταλλάγματος νοικιάζει σε τρίτους αυτοκίνητα ή αν η εκμίσθωση δεν γίνεται από τέτοια επιχείρηση.

Σε περίπτωση δε που η εκμίσθωση γίνεται από κατά τα άνω επιχείρηση κάτοχος δεν γίνεται ο μισθωτής, αλλά τέτοια μένει η ίδια η εκμισθώτρια επιχείρηση και κατά το χρόνο που χρησιμοποιείται τούτο (αυτοκίνητο) από τον μισθωτή, χωρίς να έχει σημασία η χρονική διάρκεια για την οποία συμφωνήθηκε η εκμίσθωση.

Αν, όμως, η εκμίσθωση δεν γίνεται από τέτοια επιχείρηση αλλά από εκείνον που έχει το σχετικό δικαίωμα και ο οποίος είναι συνήθως ο κύριος ή ο επικαρπωτής, τότε και λαμβανομένου υπόψη ότι το θέμα του κατόχου αφορά περισσότερο οικονομική και πραγματική σχέση και λιγότερο νομική, θα πρέπει, για τον χαρακτηρισμό του μισθωτή ως κατόχου κατά την έννοια του άρθρου 4 του Ν.

ΓπΝ/1911 (ήτοι του υποχρεούμενου σε αποζημίωση), να συνεκτιμηθούν όλες οι κατά το χρόνο του ατυχήματος συντρέχουσες περιστάσεις και ειδικότερα ποίος αντλεί τα ωφελήματα από τη λειτουργία του αυτοκινήτου, έχει τη δυνατότητα πραγματικής διάθεσης αυτού (χρήση, διεύθυνση, έλεγχο) και βαρύνεται με τα έξοδα της συντήρησης και λειτουργίας του (ήτοι πληρωμής ασφαλίστρων, τελών κυκλοφορίας, δαπανών στάθμευσης, δηλαδή parking, βενζίνης κ.λπ.).

Περαιτέρω, με το άρθρο 593 ΑΚ ρυθμίζεται το δικαίωμα του μισθωτή να υπεκμισθώσει το μίσθιο ή να παραχωρήσει τη χρήση του σε άλλον, πράγμα το οποίο (υπεκμίσθωση του μισθίου από το μισθωτή ή παραχώρηση της χρήσης του) δύναται αυτός να ασκήσει ελευθέρως, εκτός αν του απαγορεύθηκε με αντίθετη συμφωνία. Είναι δε η υπομίσθωση νέα σύμβαση μίσθωσης μεταξύ του μισθωτή επέχοντος τη θέση του "εκμισθωτή" και του νέου μισθωτή ως "υπομισθωτή".

Εξάλλου, στα πλαίσια του ως άνω άρθρου 2 § 2 του Ν. ΓπΝ/1911 κρίσιμος είναι ο καθορισμός του προσώπου του κατόχου κατά το χρόνο του ατυχήματος. Κατά το χρόνο αυτό δεν είναι απαραίτητο κάτοχος να είναι ένα και μοναδικό πρόσωπο. Είναι δυνατόν όλα τα στοιχεία του νόμου να συντρέχουν σε περισσότερα πρόσωπα, οπότε τα πρόσωπα αυτά είναι συγχρόνως κάτοχοι (συγκάτοχοι).

Πρακτική σημασία της ύπαρξης περισσοτέρων συγκατόχων ενός και του ιδίου αυτοκινήτου είναι η θεμελίωση ευθύνης σε βάρος αμφοτέρων σε περίπτωση ατυχήματος, οπότε, ανεξάρτητα από το ποίος από τους κατόχους οδηγούσε κατά τη στιγμή του ατυχήματος, οι περισσότεροι συγκάτοχοι ευθύνονται ο καθένας εις ολόκληρον.

Τούτο δε, δηλαδή η ύπαρξη περισσοτέρων του ενός κατόχων και η εις ολόκληρον ευθύνη εκάστου τούτων, προκύπτει από το ως άνω άρθρο 4 εδάφ. τελευταίο του προαναφερόμενου Ν. ΓπΝ/1911 όπου ρητώς ορίζεται ότι " ... Πλειόνων κατόχων ή ιδιοκτητών του αυτοκινήτου η ευθύνη ...". Τέλος, η διαπίστωση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν ή δεν συγκροτούν την έννοια του κατόχου ανάγεται στην κατ' άρθρο 561 § 1 Κ.Πολ.Δ.

ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων. Λόγω, όμως, του ότι η κατοχή αποτελεί αόριστη νομική έννοια ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, με βάση τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., η υπαγωγή ή μη στην έννοια του κατόχου των αποδεδειγμένων πραγματικών περιστατικών.- Στην προκειμένη περίπτωση, από την κατ' άρθρο 561 § 2 Κ.Πολ.Δ.

παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο ήδη πρώτος των αναιρεσιβλήτων Λ. Χ. είχε εγείρει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών τρεις αγωγές, ήτοι α) την από 19.9.2005 (αριθμ. κατ. δικ. 7668/2005), β) την από 10.5.2006 (αριθμ. κατ. δικ. 4446/2006) και γ) την ενδιαφέρουσα αναφορικά με την ερευνώμενη αίτηση αναίρεσης από 3.7.2006 τοιαύτη (αριθμ.

κατ. δικ. 6171/2006), η οποία στρέφεται κατά έξι (6) τον αριθμό εναγομένων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται ως έκτη εναγόμενη και η ήδη αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "AUTOHELLAS A.T.E.E." και τον διακριτικό τίτλο "HERTZ", - η οποία δεν περιλαμβανόταν μεταξύ των εναγομένων των δύο προηγουμένων αυτής αγωγών - και με την οποία αγωγή ιστορούσε ότι η πρώτη των εναγομένων L.

H. O. του L. T., οδηγώντας το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της δεύτερης εναγόμενης ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "HYUNDAI A.E.", το οποίο εκμεταλλευόταν ως κάτοχος η τρίτη των εναγομένων ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ - ΑΘΗΝΑ 2004" και ασφάλιζε κατά του κινδύνου γένεσης αστικής ευθύνης της έναντι τρίτων κατά την κυκλοφορία του η τέταρτη εναγόμενη ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΕΓΑ", προκάλεσε από υπαιτιότητά της τον τραυματισμό του κατά τη σύγκρουση του εν λόγω αυτοκινήτου με την ανήκουσα στην κυριότητά του και οδηγούμενη από αυτόν υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, που έγινε κάτω από τις συνθήκες που αναφέρονται στην αγωγή. Επικαλούμενος δε περαιτέρω αυτός ότι η πέμπτη των εναγομένων ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" ασφάλιζε το ως άνω ζημιογόνο ΙΧΕ αυτοκίνητο για το επιπλέον του ορίου της υποχρεωτικής ασφάλισης ποσό, ήτοι του πέραν των 500.000 ευρώ και ότι η έκτη εναγόμενη και ήδη αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "AUTOHELLAS A.T.E.E." και τον διακριτικό τίτλο "HERTZ" ήταν συγκάτοχος του ζημιογόνου αυτοκινήτου, ζήτησε όπως υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, έκαστος εις ολόκληρον, να του καταβάλουν ως αποζημίωση για την θετική ζημία την οποία υπέστη από το ένδικο ατύχημα, πέραν εκείνης την οποία ζητούσε με τις στηριζόμενες επί της αυτής ιστορικής και νομικής αιτίας δύο προηγούμενες αγωγές, το ποσό των 84.442,36 ευρώ.

Εξάλλου, η προαναφερόμενη έκτη των εναγομένων και ήδη αναιρεσείουσα, αμυνόμενη τόσο κατά της εν λόγω αγωγής, όσο και κατά των τριών από 7.2.2006, 24.5.2006 και 1.8.2006 προσεπικλήσεων, με ενωμένη σε εκάστη τούτων παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης, που είχε ασκήσει κατ' αυτής η δεύτερη εναγόμενη και των τριών παραπάνω αγωγών και ήδη δεύτερη των αναιρεσιβλήτων ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ Α.Ε.", προέβαλε πρωτοδίκως και επανέφερε στην κατ' έφεση δίκη, με τη μορφή του πρώτου και του δεύτερου λόγου της από 7.12.2008 έφεσής της, τον συνιστώντα άρνηση τόσο της τρίτης κύριας αγωγής, όσο και των τριών παρεμπιπτουσών αγωγών, ισχυρισμό της, σύμφωνα με τον οποίο δεν νομιμοποιείται ως κυρίως εναγόμενη και ως παρεμπιπτόντως εναγόμενη διότι δεν φέρει την ιδιότητα του (συγ)κατόχου του φερομένου ως ζημιογόνου ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτου.

Επί του ισχυρισμού αυτού, ο οποίος ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και αναφορικά με τον οποίο το βάρος απόδειξης της ιδιότητας της ήδη αναιρεσείουσας ως (συγ)κατόχου του αυτοκινήτου φέρει ο ενάγων - πρώτος αναιρεσίβλητος, το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του (άρθρ. 561 § 1 Κ.Πολ.Δ.), αφού δέχθηκε περί των συνθηκών επέλευσης του ενδίκου ατυχήματος τα όσα ειδικότερα εκτίθενται στην υπό στοιχεία βήτα κεφαλαίο (Β) και αριθμό δύο λατινικό (ΙΙ) σκέψη της παρούσας, δέχθηκε περαιτέρω τα ακόλουθα: "Με την από 5.7.2004 Σύμβαση Χορηγίας Μεγάλου Εθνικού Χορηγού η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ - ΑΘΗΝΑ 2004 ανακηρύχθηκε μεγάλος Εθνικός Χορηγός των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, στη θέση της οποίας έχει ήδη υπεισέλθει η εκκαλούσα ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΕ, μετά την εκκαθάριση της ΑΘΗΝΑ 2004 (άρθρ. 89 § 2 Ν. 3606/2007).

Για την υλοποίηση των σκοπών της είχε μεταξύ άλλων προγραμμάτων, το δικαίωμα διαχείρισης του προγράμματος RATE CARD, σύμφωνα με το οποίο η χορηγός εκμεταλλευόταν ορισμένο αριθμό αυτοκινήτων, κυριότητας της εταιρίας HYUNDAI, τύπου ΜΑTRIX, κυβισμού 1600 cc, έναντι μισθώματος, που θα καθόριζε η ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004 και θα κατέβαλε στην HYUNDAI.

Με βάση το πρόγραμμα αυτό η εταιρία ΑΘΗΝΑ 2004 θα υπεκμίσθωνε στη συνέχεια τα αυτοκίνητα επί κέρδει σε τρίτους (επιχειρήσεις ενοικίασης αυτοκινήτων ή επισκέπτες των Ολυμπιακών Αγώνων). Εξάλλου, η εταιρία HYUNDAI HELLAS είχε εισάγει στην Ελλάδα, με καθεστώς προσωρινής ατέλειας, αυτοκίνητα, εργοστασίου κατασκευής HYUNDAI, διαφόρων τύπων, εκ των οποίων 2550 αυτοκίνητα εκμίσθωσε στην ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004 για τις ανάγκες της ανωτέρω χορηγίας, όπως ειδικότερα προκύπτει από το από 5.7.2004 ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως αυτοκινήτων, που έχει καταρτιστεί μεταξύ της ΑΘΗΝΑ 2004 και της HYUNDAI HELLAS σε εκτέλεση του όρου 4.4 της ως άνω Σύμβασης Χορηγίας.

Από τα ανωτέρω οχήματα, 255 μισθώθηκαν από την εταιρία ΑΘΗΝΑ 2004, για το χρονικό διάστημα από 1.8.2004 έως 31.8.2004, εκ των οποίων 133 αυτοκίνητα ήταν τύπου ΜΑTRIX 1600 cc, σύμφωνα με τον Πίνακα 4 του Παραρτήματος Α', που έχει προσαρτηθεί στο ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης αυτοκινήτων. Το ημερήσιο μίσθωμα ορίσθηκε σε 87,16 ευρώ (βλ.

το Παράρτημα Γ', που έχει προσαρτηθεί στο ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης). Αποδείχθηκε επίσης, ότι, επειδή η μισθώτρια ΑΘΗΝΑ 2004 δεν διέθετε την υποδομή και το προσωπικό, όπως και την εν γένει τεχνογνωσία για την υλοποίηση του προγράμματος διαχείρισης αυτοκινήτων τύπου RATE CARD, ώστε τα αυτοκίνητα να παραλαμβάνονται, να μεταφέρονται και να παραδίδονται στους πελάτες - υπομισθωτές, εκδήλωσε ενδιαφέρον να συνεργαστεί με εταιρίες, που διέθεταν τέτοια υποδομή και τεχνογνωσία, οι οποίες δραστηριοποιούνται στην ενοικίαση αυτοκινήτων, όπως η εταιρία HERTZ και ζήτησε προσφορές για να τους αναθέσει την διαχείριση των αυτοκινήτων.

Η εταιρία AUTO HELLAS ATEE με τον διακριτικό τίτλο HERTZ απέστειλε την από 2.7.2004 έγγραφη προσφορά ζητώντας ως μίσθωμα το ποσό των 155 ευρώ πλέον ΦΠΑ για κάθε αυτοκίνητο που θα εξυπηρετούσε. Έτσι, στις 27.7.2004 υπογράφτηκε η σχετική Σύμβαση, που προσκομίζεται νόμιμα, μεταξύ της ΟΕΟΑ - ΑΘΗΝΑ 2004 και της HERTZ ως αναδόχου με τους εξής ενδεικτικά όρους, που αναφέρονται στο Παράρτημα 1 αυτής: 1) η AUTO HELLAS SA αναλαμβάνει ...

την διαχείριση του στόλου αυτοκινήτων, τα οποία η ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004 ΑΕ θα διαθέτει σε τρίτους, έναντι συμφωνημένου ανταλλάγματος ... 3) η AUTO HELLAS SA θα παραδώσει τα αυτοκίνητα για λογαριασμό της ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004 στους οδηγούς ... 4) οι οδηγοί - μισθωτές θα υπογράφουν τα κατά νόμο μισθωτήρια, που θα τους εγχειρίζουν οι υπάλληλοι της HERTZ ... 5) τα αυτοκίνητα θα παραδοθούν στους οδηγούς ελεγμένα από τους υπαλλήλους της HERTZ για την χρήση που προορίζονται ... 6) η παραλαβή κατά την επιστροφή των αυτοκινήτων θα γίνεται από την HERTZ και στην συνέχεια θα παραδίδονται στην HYUNDAI ή στην ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004, 7) κατά την επιστροφή τους τα αυτοκίνητα θα ελέγχονται από τους υπαλλήλους της HERTZ για τυχόν ζημίες ... 8) η HERTZ θα εξασφαλίσει στους οδηγούς των αυτοκινήτων 24ωρη εξυπηρέτηση - επαφή, προκειμένου να αντιμετωπιστούν προβλήματα, που πιθανόν να προκύψουν κατά την διάρκεια της ενοικίασης.

Για οποιαδήποτε πληροφορία οι οδηγοί - μισθωτές θα πρέπει να απευθύνονται στα τηλέφωνα της HERTZ ... 9) ...το κόστος επισκευής θα βαρύνει την ΑΘΗΝΑ 2004 ... τον συντονισμό της διαδικασίας αυτής θα αναλάβει η HERTZ ... 16) για την διαχείριση των ως άνω αυτοκινήτων η ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004 οφείλει να καταβάλει στην HERTZ τα κάτωθι ποσά ... 155 ευρώ ανά αυτοκίνητο + ΦΠΑ ...

Συνεπώς, ως προς την νομική σχέση των εναγομένων εταιριών με το ένδικο ζημιογόνο αυτοκίνητο, σύμφωνα με τα παραπάνω έγγραφα προκύπτει ότι η εταιρία HYUNDAI ΑΕ ήταν η κυρία του αυτοκινήτου, η εταιρία ΑΘΗΝΑ 2004 ήδη ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ήταν μισθώτρια - εκμεταλλεύτρια του οχήματος έναντι αυτής με κέρδος (μίσθωμα) και συνεπώς κάτοχος αυτού, η HERTZ ήταν υπομισθώτρια από την ΑΘΗΝΑ 2004 - συγκάτοχος του αυτοκινήτου, που επίσης το εκμεταλλευόταν έναντι της εταιρίας ΑΘΗΝΑ 2004 επί κέρδει, σύμφωνα με τις εξουσίες που της παρείχε η από 27.7.2004 Σύμβαση".

Παρεμβάλλοντας δε στο σημείο τούτο το Εφετείο σκέψη περί του άρθρου 2 § 2 του Ν. ΓπΝ/1911 εκθέτει ότι "... στο άρθρ. 2 § 2 του Ν. ΓπΝ/1911 κρίσιμος είναι ο καθορισμός του κατόχου κατά τον χρόνο του ατυχήματος και είναι δυνατόν η κατοχή να ανήκει σε περισσότερα πρόσωπα (συγκατοχή), που προϋποθέτει ενότητα σχέσης και η ευθύνη των οποίων είναι σε ολόκληρο, ενώ κάτοχος μπορεί να είναι και νομικό πρόσωπο, ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου ...".

Παρακατιόν μετά ταύτα το δικαστήριο εκείνο και επανερχόμενο στην εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων της δικογραφίας δέχεται περαιτέρω ότι "... από τα ίδια στοιχεία αποδείχθηκε ότι η εταιρία ΑΘΗΝΑ 2004 είχε καταρτίσει με την ασφαλιστική εταιρία ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΕ σύμβαση ασφάλισης για την κάλυψη του ζημιογόνου αυτοκινήτου έναντι των τρίτων ζημιουμένων από αυτό, μέχρι το όριο της υποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης των 500.000 ευρώ, με βάση το με αρ. 1000001 ασφαλιστήριο συμβόλαιο, ενώ με βάση το με αρ. ...

ασφαλιστήριο συμβόλαιο, που είχε καταρτίσει με την ασφαλιστική εταιρία ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ, το όχημα είχε ασφαλιστεί για το πέραν του ανωτέρω ορίου υποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης ποσού, δηλαδή για το πέραν των 500.000 ευρώ". Περατώνοντας λοιπόν το Εφετείο την εκτίμηση των αποδείξεων αναφορικά με το επίμαχο ζήτημα της συγ(κατοχής) του ζημιογόνου αυτοκινήτου οδηγείται στην κρίση ότι "Συνακόλουθα, όλοι οι εναγόμενοι των τριών κύριων αγωγών, δηλαδή η οδηγός του αυτοκινήτου και οι ανωτέρω εταιρίες ως κυρία, συγκάτοχοι και ασφαλιστές αυτού, ευθύνονται σε ολόκληρο καθένας, λόγω της ανωτέρω ιδιότητάς τους, για την αποκατάσταση της ζημίας και της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης του παθόντα Λ.

Χ., τόσο σύμφωνα με τις διατάξεις του αρ. 914 ΑΚ επ. σε συνδ. 922 ΑΚ περί αδικοπρακτικής ευθύνης - πρόστησης (υποκειμενική ευθύνη) και του άρθρου 10 παρ. 1 Ν. 489/1976 ως προς την ευθύνη των ασφαλιστικών εταιριών (ευθύνη εγγυητική), όσο και αντικειμενικά η οδηγός, η κυρία και οι συγκάτοχοι του αυτοκινήτου με βάση τις διατάξεις του Ν.

ΓπΝ/1911 (ευθύνη διακινδύνευσης) ..." και ότι, περαιτέρω, "... κατόπιν αυτών ο 1ος λόγος της έφεσης, με αρ. πιν. 114, της εκκαλούσας ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΕ (αντί της αρχικής ΑΘΗΝΑ 2004), με τον οποίο ισχυρίζεται, ότι δεν είναι κάτοχος του αυτοκινήτου και γι' αυτό έπρεπε να γίνει δεκτή η ένσταση έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, που είχε προβάλλει στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Επίσης απορριπτέοι κρίνονται ο 1ος και ο 2ος λόγοι της έφεσης, με αρ. πιν. 115, της εκκαλούσας ΗΕRΤΖ, με τους οποίους αυτή υποστηρίζει, ότι θα έπρεπε να γίνει δεκτή η ένσταση παθητικής νομιμοποίησης αυτής, την οποία είχε προβάλει ως 6η εναγόμενη της 3ης κύριας αγωγής, διότι δεν ήταν κάτοχος του αυτοκινήτου, αλλά και ως προσεπικαλουμένη στις υπό στοιχείο 1η, 2η και 3η προσεπικλήσεις με ενωμένη αγωγή αποζημίωσης της εταιρίας ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004, διότι, πάντα κατά τους ισχυρισμούς της, δεν συνδεόταν με την ανωτέρω εταιρία ΑΘΗΝΑ 2004 με κάποια έννομη σχέση, εφόσον όπως έχει εκτεθεί αναλυτικά σε άλλη παράγραφο έχει αποδειχθεί η συνεκμετάλλευση του αυτοκινήτου μεταξύ αυτής (ΗΕRTZ) και της εταιρίας ΑΘΗΝΑ 2004 και άρα η συγκατοχή της.

Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί, ότι η μη οριστική απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου έκρινε νόμιμες τις παραπάνω τρεις προσεπικλήσεις, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου τους, σύμφωνα με το οποίο η προσεπικαλούσα ΑΘΗΝΑ 2004 δεχόταν και την δική της συναιτιότητα - συνευθύνη, διότι προϋπόθεση για το παραδεκτό της προσεπίκλησης με αναγωγή είναι η προσεπικαλούσα να αποδέχεται και την δική της ευθύνη ...

Άλλωστε, το κεφάλαιο αυτό, περί νομιμότητας των προσεπικλήσεων, δεν πλήττεται από την εκκαλούσα ΗΕRTZ, η οποία ζητεί την απόρριψη των προσεπικλήσεων ως κατ' ουσίαν αβασίμων, όχι δηλαδή ως μη νομίμων και σύμφωνα με το άρ. 522 Κ.Πολ.Δ. το Εφετείο οφείλει να ερευνήσει την υπόθεση εντός των ορίων της έφεσης. Σε κάθε περίπτωση όμως η συνευθύνη της ΗΕRTZ λόγω της συνεκμετάλλευσης του ζημιογόνου οχήματος με την εταιρία ΑΘΗΝΑ 2004 αποδείχθηκε κατά τα ανωτέρω και ορθά οι τρεις προσεπικλήσεις της εταιρίας ΑΘΗΝΑ 2004 έγιναν δεκτές κατ' ουσίαν".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, το οποίο, με βάση τα δεκτά γενόμενα υπ' αυτού ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, δέχθηκε ότι συντρέχει στο πρόσωπο της ήδη αναιρεσείουσας η ιδιότητα του (συγ)κατόχου του προαναφερόμενου ζημιογόνου αυτοκινήτου, δεχθέν ειδικότερα ότι εκμεταλλευόταν αυτή το εν λόγω αυτοκίνητο ως υπομισθωτής και ότι ως εκ τούτου έφερε αυτή την προαναφερόμενη ιδιότητα, διέλαβε στην απόφασή του ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη υπαγωγής των πραγμάτων στο νόμο και συγκεκριμένα εάν ορθώς κρίθηκε κατ' εκτίμηση των πραγμάτων ότι συντίθεται η νομική έννοια της κατοχής του αυτοκινήτου από την ήδη αναιρεσείουσα HERTZ.

Ειδικότερα δε α) ενώ δέχεται το Εφετείο ότι η δεύτερη των ήδη αναιρεσιβλήτων ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004, στην δικονομική θέση της οποίας υπεισήλθε τελικά η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Α.Ε." (άρθρ. 47 § 2 Ν. 3943/2011, ΦΕΚ 66 τ. Α'/31.3.2011), συνήψε με την ήδη αναιρεσείουσα HERTZ την από 27.7.2004 σύμβαση, δυνάμει της οποίας η αναιρεσείουσα ανέλαβε την διαχείριση του συνόλου των αυτοκινήτων που είχε μισθώσει η προαναφερόμενη δεύτερη αναιρεσίβλητη από την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία HYUNDAI A.E. και δη έναντι ανταλλάγματος 155 ευρώ, που κατέβαλε η δεύτερη αυτή αναιρεσίβλητη στην αναιρεσείουσα για την επιμελή διαχείριση κάθε αυτοκινήτου, δεν διευκρινίζει, με βάση τους αναγραφόμενους όρους της ως άνω σύμβασης, κατά ποίο τρόπο καταρτίσθηκε συγχρόνως μεταξύ των παραπάνω συμβαλλομένων (αναιρεσείουσας και δεύτερης αναιρεσίβλητης) και σύμβαση υπεκμίσθωσης των προαναφερομένων αυτοκινήτων, δεδομένου ότι ουδόλως διαλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι συμφωνήθηκε καταβολή συγκεκριμένου μισθώματος από την αναιρεσείουσα (φερομένη ως υπομισθώτρια) στην δεύτερη αναιρεσίβλητη (φερομένη ως υπεκμισθώτρια) για καθένα από αυτά, ενώ αντιθέτως γίνεται δεκτό ότι η ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη κατέβαλε στην ήδη αναιρεσείουσα 155 ευρώ ως αμοιβή για την διαχείριση κάθε αυτοκινήτου και β) ενώ γίνεται δεκτό με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι κατά το χρόνο του επισυμβάντος ατυχήματος, η μεν δεύτερη αναιρεσίβλητη ήταν, δυνάμει της από 5.7.2004 σύμβασης με την HYUNDAI A.E., μισθώτρια του ζημιογόνου αυτοκινήτου, έχουσα δικαίωμα υπεκμίσθωσης αυτού με κέρδος (μίσθωμα) και συνεπώς κάτοχος αυτού, η δε αναιρεσείουσα ήταν υπομισθώτρια από αυτήν (δεύτερη αναιρεσίβλητη) και συγκάτοχος του ιδίου αυτοκινήτου, που επίσης το εκμεταλλευόταν έναντι της δεύτερης αναιρεσίβλητης επί κέρδει, ουδέν απολύτως διαλαμβάνει περί του τρόπου με τον οποίο η αναιρεσείουσα εκμεταλλευόταν για δικό της λογαριασμό το ζημιογόνο αυτοκίνητο.

Κατά συνέπεια και ενόψει του ότι ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. μπορεί να εξεταστεί και ως λόγος από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου, γιατί περιέχει σιωπηρά και παράπονο για έλλειψη νόμιμης βάσης, πρέπει, λόγω των πιο πάνω ασαφών και ανεπαρκών αιτιολογιών, να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι κατ' ουσία οι πρώτος και πέμπτος κατά σειρά συναφείς λόγοι της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους, κατ' εκτίμηση του όλου περιεχομένου τους, υποστηρίζονται τα ανωτέρω και οι οποίοι θεμελιούνται επί του αριθμού 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

Δεδομένου δε ότι η αναιρετική εμβέλεια των λόγων αυτών της αναίρεσης εκτείνεται στο σύνολο του προσβαλλόμενου με αυτήν μέρους της απόφασης καθίσταται αλυσιτελής η εξέταση των διατυπουμένων δι' αυτής λοιπών λόγων αναίρεσης.- Κατόπιν πάντων των προαναφερομένων περί αμφοτέρων των ως άνω υπό κρίση αιτήσεων αναίρεσης πρέπει:

Ι.- Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 11.3.2013 αίτηση αναίρεσης της ανώνυμης τουριστικής εταιρίας με την επωνυμία "AUTOHELLAS A.T.E.E." και τον διακριτικό τίτλο "HERTZ", καθόσον στρέφεται κατά της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ' αριθμ. 4379/2008 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.-

ΙΙ.- Να γίνουν δεκτές οι συνεκδικαζόμενες αιτήσεις αναίρεσης α) από 20.12.2011 του Λ. Χ. και β) εν μέρει η από 11.3.2013 της ως άνω εταιρίας με τον διακριτικό τίτλο "HERTZ", καθόσον προσβάλλεται με την δεύτερη τούτων και η εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ' αριθμ. 4967/2011 οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών.-

ΙΙΙ.- Να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη με αμφότερες τις αιτήσεις αναίρεσης ως άνω απόφαση του Εφετείου Αθηνών α) κατ' αποδοχή της από 20.12.2011 αναίρεσης του Λ. Χ. έναντι πάντων των εις αυτήν αναφερομένων αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι προέβαλαν την ένσταση συνυπαιτιότητας του παθόντος - ενάγοντος στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος και αναφορικά με όλα τα κεφάλαια αυτής επί των οποίων ασκεί επιρροή η προαναφερόμενη ένσταση, β) κατ' αποδοχή της από 11.3.2013 αναίρεσης της ως άνω ανώνυμης εταιρίας με τον διακριτικό τίτλο "HERTZ" και ειδικότερα μεταξύ των διαδίκων αυτής αναφορικά βα) με την από 3.7.2006 κυρία αγωγή του πρώτου των αναιρεσιβλήτων Λ.

Χ. και ββ) με τις από 7.2.2006, 24.5.2006 και 1.8.2006 προσεπικλήσεις με ενωμένη σε εκάστη τούτων παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων, στη δικονομική θέση της οποίας υπεισήλθε τελικά η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Εταιρία Ακινήτων Δημοσίου Ανώνυμη Εταιρία" (ΕΤΑΔ Α.Ε.).- IV.- Να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο δικαστήριο (Τριμελές Εφετείο Αθηνών), η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 580 § 3 Κ.Πολ.Δ., όπως η §3 ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την §1 του άρθρου 65 του Ν. 4139/ 2013, ΦΕΚ 74 τ.

Α'/20.3.2013). Τέλος, πρέπει α) να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα της δεύτερης των προαναφερομένων αναιρέσεων (HERTZ) του εκ τριακοσίων (300) ευρώ παραβόλου, που κατέθεσε αυτή για την άσκηση της αναίρεσης και για το οποίο εκδόθηκε το υπ' αριθμ. 13456094, σειρά VI, διπλότυπο της ΙΓ' Δ.Ο.Υ. Αθηνών και β) να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι - ενεχόμενοι κατ' ίσον μέρος - εκάστης των προαναφερομένων αιτήσεων αναίρεσης στην πληρωμή των εχόντων καταθέσει και προτάσεις δικαστικών εξόδων εκάστου των αναιρεσειόντων (άρθρα 106, 176, 180 § 1, 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Ι.-

Απορρίπτει την από 11.3.2013 αίτηση αναίρεσης της ανώνυμης τουριστικής εταιρίας με την επωνυμία "AUTOHELLAS A.T.E.E." και τον διακριτικό τίτλο "HERTZ", καθόσον στρέφεται κατά της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ' αριθμ. 4379/2008 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΙΙ.- Δέχεται την ως άνω αίτηση αναίρεσης και την από 20.12.2011 αίτηση αναίρεσης του Λ. Χ., καθόσον προσβάλλεται με αυτές η εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ' αριθμ. 4967/2011 οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την οποία και αναιρεί κατά τα εις το σκεπτικό ειδικότερον εκτιθέμενα.

ΙΙΙ.- Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

IV.- Διατάσσει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "AUTOHELLAS A.T.E.E." και τον διακριτικό τίτλο "HERTZ", του εκ τριακοσίων (300) ευρώ παραβόλου, το οποίο κατέθεσε αυτή για την άσκηση της αναίρεσης και για το οποίο εκδόθηκε το υπ' αριθμ. 13456094, σειρά VI, διπλότυπο της ΙΓ' Δ.Ο.Υ. Αθηνών. Και

V.- Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους - ενεχομένους κατ' ίσον μέρος - εκάστης των υπό κρίση αιτήσεων αναίρεσης στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος εκάστης τούτων, τα οποία ορίζει για έκαστο αναιρεσείοντα στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Μαΐου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ