Supreme Court allows appeal against DEH employee salary progression ruling based on technical degree requirements.

Απόφαση 581 / 2021 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 581/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Νικολακέα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου - Εισηγήτρια, Ολγα Σχετάκη - Μπονάτου, Θεόδωρο Μαντούβαλο και Καλλιόπη Πανά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2021, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ (Δ Ε Η.) Α.Ε., που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Περικλή Κατσαούνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε. Μ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αικατερίνη Νταή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8/11/2017 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 658/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 3123/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 4/6/2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με την από 8.11.2017(αριθ. κατ. 596433/2603/2017) αγωγή που άσκησε ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εξέθετε ότι με την από 28.12.1995 σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου προσλήφθηκε από την εναγόμενη και ήδη αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού - ΔΕΗ Α.Ε.", προκειμένου να εργαστεί για λογαριασμό της τελευταίας ως εργάτης στη Διεύθυνση Εκμετάλλευσης Παραγωγής στην Αής Καρδιάς, στην Πτολεμαΐδα, έναντι μηνιαίου μισθού 47.217 δραχμών, τότε, που αντιστοιχούσε στο 12° μισθολογικό κλιμάκιο του τακτικού προσωπικού αυτής.

Ότι εν συνεχεία με την με αριθμό ΔΕΠ/Φ 824/360/28.1.1998 εγκριτική απόφαση της εναγόμενης εταιρείας εντάχθηκε στο τακτικό προσωπικό της, στην κατηγορία ΓΥ5 του κλάδου Γενικών Υπηρεσιών με ειδικότητα ΓΥ5 (εργάτες) και στο μισθολογικό κλιμάκιο (ΜΚ) 12 της βαθμίδας β', με ημερομηνία ένταξης 1.2.1998. Ότι, όμως, παρά την ένταξη του στον Κλάδο Γενικών Υπηρεσιών, κατηγορία ΓΥ5, εξ αρχής, από την πρόσληψή του ήδη στις 28.12.1995, η εναγόμενη ως άνω εταιρεία του είχε αναθέσει εργασία τεχνικού υπαλλήλου στο εργοστάσιο της στον ΑΗΣ Καρδιάς και ότι ουδέποτε απασχολήθηκε ως εργάτης, όπως κατατάχθηκε.

Ότι ειδικότερα από τις 28.12.1995 απασχολήθηκε ως τεχνίτης ηλεκτροσυγκολλητής στον Υποτομέα Μηχανολογικής Συντήρησης με καθήκοντα τις εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης - οξυγονοκόλλησης, κοπής με ηλεκτρόδιο άνθρακος και αναγομώσεις μεταλλικών κατασκευών. Ότι τα παραπάνω καθήκοντα συνιστούν καθήκοντα του τεχνικού υπαλλήλου της κατηγορίας Τ4, και όχι καθήκοντα εργάτη, που, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τον κανονισμό της ΔΕΗ περιορίζονται στην καθαριότητα των χώρων, στην μεταφορά υλικών από και προς τον τομέα καθώς και στην απασχόληση με κάθε παρεμφερή εργασία, κατ' εντολή των προϊσταμένων, με τα οποία ο ίδιος (ενάγων) ουδέποτε απασχολήθηκε.

Ότι επιπλέον ο εν λόγω διάδικος (ενάγων), κατά την πρόσληψή του, είχε καταθέσει έγγραφα που αποδείκνυαν τα τυπικά του προσόντα, δηλαδή αντίγραφο απολυτηρίου Γυμνασίου, Πτυχίο Επαγγελματικής Κατάρτισης του τμήματος Συγκολλητών Θεσσαλονίκης καθώς και τις εξειδικευόμενες στο οικείο δικόγραφο άδειες, εκτός των οποίων από τις 22/12/1998 αυτός κατέχει άδεια ηλεκτροσυγκολλητή Α' Τάξεως.

Ότι ακολούθως την 1/5/1998 ο ενάγων μετατάχθηκε στην κατηγορία Τ4/ΣΤ - Μηχανοτεχνικών Εγκαταστάσεων και Εξοπλισμού, με την ειδικότητα του τεχνίτη ηλεκτροσυγκολλητή στην Ομάδα Συγκολλητών του Τομέα Συντήρησης, στο 11° μισθολογικό κλιμάκιο και ότι μετέπειτα, την 1.5.2001, προάχθηκε στο 10° μισθολογικό κλιμάκιο, λαμβάνοντας τις αντίστοιχες μισθολογικές προαγωγές.

Ότι η ανωτέρω εσφαλμένη ένταξη του στην κατηγορία ΓΥ5 είχε ως αποτέλεσμα να τοποθετηθεί στο κατώτερο προβλεπόμενο 12° μ.κ. της β' βαθμίδας της κατηγορίας αυτής, ενώ εάν είχε ορθώς ενταχθεί στην κατηγορία Τ4 θα ελάμβανε το 10° μ.κ. της βαθμίδας ε' που προβλέπεται για τους κατόχους πτυχίου τεχνικής σχολής και επαγγελματικής άδειας.

Ότι, όμως, η εναγόμενη εταιρεία όφειλε, βάσει των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων του, κατά την ένταξή του στο τακτικό προσωπικό της, την 1.2.1998, και δεδομένου ότι τότε υπήρχαν κενές οργανικές θέσεις στη κατηγορίας Τ4/ΣΤ, όπως αυτό προέκυπτε από την υπ' αριθμ. ΔΠΡΣ/59477/22.8.1997 προκήρυξη, με βάση την οποία συντελέστηκε η μετάταξη του την 1.5.1998,να εντάξει τον ενάγοντα αρχικώς στο 10° μ.κ.

της ε' βαθμίδας της κατηγορίας Τ4, εν συνεχεία δε να τον προαγάγει βάσει του άρθρου 22 ΚΚΠ - ΔΕΗ στο 9° μ.κ. από τις 22.12.1998, οπότε ο εν λόγω διάδικος απέκτησε επαγγελματική άδεια Α' Τάξεως και ακολούθως να τον προαγάγει διαδοχικώς από 1.2.2001 στο 8° μ.κ., από 1.2.2004 στο 7° μ.κ. και από 1.2.2007 στο 6° μ.κ., αντί του 8ου, στο οποίο τον προήγαγε.

Ότι, για τους λόγους αυτούς, η ένταξη του ενάγοντα στην κατηγορία ΓΥ5 και η συνεπεία αυτής τοποθέτηση του κατά την ένταξη του στο 12° μ. κ. είναι παράνομες, πραγματοποιηθείσες κατά κατάχρηση του σχετικού δικαιώματος της εναγόμενης εταιρείας. Ότι αποτέλεσμα της ανωτέρω παράνομης, αντισυμβατικής και καταχρηστικής συμπεριφοράς της τελευταίας ήταν η απώλεια σημαντικού μέρους της οφειλόμενης σ' αυτό (ενάγοντα) αμοιβής του, δεδομένου ότι αν και παρείχε εργασία ειδικότητας Τ4 από την πρόσληψή του, εντούτοις, από την ένταξη του στο τακτικό προσωπικό της εναγόμενης, όπως και προηγουμένως, αμειβόταν με αποδοχές εργάτη ειδικότητας ΓΥ5, που είναι υποδεέστερες αυτών που προβλέπονται για την πρώτη κατηγορία (Τ4).

Ότι, επομένως, η εναγόμενη του οφείλει τις προκύπτουσες μισθολογικές διαφορές των ετών 2005, 2006, 2007, 2008 και 2009, όπως αυτές εξειδικεύονται για καθένα από τα επίδικα έτη και συνολικώς, για την αιτία αυτή, το ποσό των 22.409,41 ευρώ. Ότι για την αναγνώριση της ανωτέρω υποχρέωσης της εναγόμενης εταιρείας για την ορθή τοποθέτηση του και προκειμένου η συγκεκριμένη διάδικος να υποχρεωθεί να του καταβάλει τις υπολογιζόμενες στην ένδικη αγωγή του μισθολογικές διαφορές, λόγω της εσφαλμένης αρχικής ένταξης του σε κλάδο, κατηγορία και μισθολογικό κλιμάκιο, ο ενάγων είχε ασκήσει προηγουμένως την από 29.12.2010 και με αριθμούς έκθεσης κατάθεσης 229674/8512/2010 αγωγή του, η οποία κοινοποιήθηκε στην εναγόμενη εταιρεία στις 31.12.2010.

Ότι, όμως, η αγωγή του αυτή απορρίφθηκε δυνάμει της με αριθμό 1114/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως μη νόμιμη. Ότι κατόπιν έφεσης κατά της τελευταίας εκδόθηκε η με αριθμό 6000/2014 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία, κατά παραδοχή της έφεσης, αναγνωρίστηκε ότι η εναγόμενη εταιρεία όφειλε να εντάξει τον ενάγοντα την 1.2.1998 στην κατηγορία Τ4 του τακτικού προσωπικού της, στο 10° μ.κ.

της ε' βαθμίδας της κατηγορίας αυτής, με προαγωγή από την 1.5.1998 στο 9° μ.κ. και εν συνεχεία να τον προαγάγει ακολούθως στο 8° μ.κ. από την 1.2.2001, στο 7° μ.κ. από την 1.2.2004 και στο 6° μ.κ. από την 1.2.2007, υποχρεώνοντας, παράλληλα, την εναγόμενη εταιρεία να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 22.409,41 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της άνω αγωγής.

Ότι συμμορφούμενη με την με αριθμό 6000/2014 ως άνω απόφαση, η εναγόμενη εταιρεία κατέβαλε σ' αυτόν (ενάγοντα) το ποσό των 22.409,41 ευρώ, πλέον νομίμων τόκων και δικαστικής δαπάνης ύψους 1.300 ευρώ, ο οποίος (ενάγων), μετά τις νόμιμες κρατήσεις εισέπραξε, για την παραπάνω αιτία, το ποσό των 20.548,91 ευρώ. Ότι εν συνεχεία κατόπιν αναίρεσης και πρόσθετων αυτής λόγων που η εναγόμενη εταιρεία άσκησε κατά της με αριθμό 6000/2014 προαναφερόμενης απόφασης, εκδόθηκε η με αριθμό 910/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία η ανωτέρω απόφαση αναιρέθηκε, καθόσον κρίθηκε ότι η από 29.12.2010 αγωγή έπασχε νομική αοριστία, επειδή στο δικόγραφο της δεν αναφερόταν ότι υπήρχε στην εναγόμενη εταιρεία κενή οργανική θέση κατά την ημερομηνία ένταξής του στο τακτικό προσωπικό αυτής και για το λόγο αυτό (η προηγούμενη αγωγή) απορρίφθηκε ως μη νόμιμη.

Ότι κατόπιν της έκδοσης της με αριθμό 910/2017 απόφασης του Αρείου Πάγου στις 30.5.2017, ο ενάγων επανάσκησε την υπό κρίση αγωγή με την οποία, κατόπιν παραδεκτής μετατροπής του συνολικού κύριου αιτήματος της, από καταψηφηστικό σε αναγνωριστικό, ζήτησε: α) να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγόμενης να τον κατατάξει από την ημερομηνία ένταξης του στο τακτικό προσωπικό αυτής στην κατηγορία Τ4 του τακτικού προσωπικού της και να τον τοποθετήσει στο 10° μ.κ.

της ε' βαθμίδας της κατηγορίας αυτής, ακολούθως δε να τον προαγάγει από την 1.5.1998 στο 9° μ.κ., καταβάλλοντος του τις προκύπτουσες μισθολογικές διαφορές για το 9° μ.κ. από τις 28.12.1995 και εν συνεχεία να τον προαγάγει διαδοχικώς στο 8° μ.κ. από την 1.2.2001, στο 7° μ.κ. από την 1.2.2004 και στο 6° μ.κ. από την 1.2.2007, β) να αναγνωριστεί ότι η εναγόμενη υποχρεούται να του καταβάλει ως διαφορές αποδοχών των παραπάνω ετών το συνολικό ποσό των 22.409,41 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την ημέρα που κάθε επί μέρους ποσό κατέστη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό, άλλως από την επίδοση της προηγούμενης από 29.12.2010 αγωγής του, δηλαδή από τις 31.12.2010, μέχρι την 3.2.2015 και γ) σε διαφορετική δε περίπτωση, κατά την οποία απορριφθεί το καταψηφιστικό αίτημα αυτής, για το λόγο ότι η εναγόμενη του έχει ήδη καταβάλει τα αιτούμενα ποσά, να αναγνωριστεί ότι η τελευταία υποχρεούται να του καταβάλει το ως άνω ποσό με το νόμιμο τόκο, σύμφωνα με τα παραπάνω υποβληθέντα σχετικώς παρεπόμενα αιτήματα.

Επί της αγωγής αυτής, εκδόθηκε η με αριθμό 658/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία αφού έκρινε την ως άνω αγωγή παραδεκτή και νόμιμη, την απέρριψε ως αβάσιμη, καθόσον δέχτηκε ότι οι αξιώσεις του ενάγοντα έχουν υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 937 του ΑΚ. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών την από 30-5-2018 έφεση ο ενάγων και επ'αυτής εκδόθηκε η προσβαλλομένη 3123/2020 απόφασή του, με την οποία εξαφανίσθηκε η πρωτοβάθμια άνω απόφαση και αναγνωρίστηκε η υποχρέωση της εναγομένης να εντάξει τον ενάγοντα στην κατηγορία Τ4 του τακτικού προσωπικού της και δη στο 10° μισθολογικό κλιμάκιο κατά τα ειδικότερα εκεί αναφερόμενα και αναγνωρίστηκε επίσης η υποχρέωση της εναγομένης να του καταβάλει το ποσό των 22.409,41 ευρώ νομιμότοκα κατά τις εκεί διακρίσεις.

Κατά της απόφασης αυτής άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα.

2. Με τον Κανονισμό Καταστάσεως Προσωπικού της ΔΕΗ (ΚΚΠ/ΔΕΗ), ο οποίος καταρτίστηκε με την από 4-10-1973 Ειδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας Προσωπικού ΔΕΗ, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ1274/Β/25-Ι0-1973 με την 2842/442/1973 απόφαση του Υπουργού Απασχόλησης, κυρώθηκε με το άρθρο 2 του ν.δ. 210/1974 και έχει ισχύ νόμου, καθορίζονται οι όροι εργασίας του προσωπικού της.

Με το άρθρο 2 αυτού το προσωπικό διακρίνεται σε τακτικό, που υπηρετεί σε οργανικές θέσεις και υπάγεται αυτοδικαίως στις διατάξεις του Κανονισμού και στο έκτακτο, που είναι εκείνο που προσλαμβάνεται με σύμβαση ορισμένου ή αορίστου χρόνου, προς κάλυψη έκτακτων ή πρόσκαιρων αναγκών της επιχείρησης. Το άρθρο 4 του Κανονισμού ορίζει ότι το τακτικό προσωπικό κατατάσσεται σε κλάδους, που υποδιαιρούνται σε κατηγορίες και σε βαθμίδες, στις οποίες αντιστοιχούν μισθολογικά κλιμάκια και ορισμένος αριθμός οργανικών θέσεων, κάθε δε μισθωτός εντάσσεται σε μισθολογικό κλιμάκιο, βαθμίδα, κατηγορία και κλάδο σε πλήρωση οργανικής θέσεως.

Με την παράγραφο 3 του άρθρου 4 του ιδίου κανονισμού οι κλάδοι, που αποτελούν γενικές διακρίσεις του προσωπικού κατά το είδος της απασχολήσεως του, ορίζονται ως εξής :α) Στελέχη Γενικών θέσεων (Γ), β) Τεχνικοί (Τα), γ) Διοικητικοί Οικονομικοί (ΔΟ), δ) Δικηγόροι (Ν), ε) Υγειονομικοί και στ) Μισθωτοί Γενικών Υπηρεσιών (ΓΥ).

Στον Κλάδο, Τεχνικών περιλαμβάνεται και η κατηγορίαΤ4 (Τεχνικοί), με τυπικό προσόν για την ένταξη σ αυτήν α) πτυχίο αναγνωρισμένης Κατώτερης Τεχνικής Σχολής ή αντίστοιχο πτυχίο Σχολών Μαθητείας του Υπουργείου Εργασίας ή απολυτήριο Γυμνασίου ή ενδεικτικό Γ τάξης εξατάξιας Σχολής Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης και εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο 12, επιπλέον δε, για μισθολογική εξέλιξη στα μισθολογικά κλιμάκια 11 τυχόν κατά νόμο απαιτούμενη επαγγελματική άδεια της οικείας ειδικότητας και φύσης καθηκόντων σε συνδυασμό ενδεχομένως και με συναφή προς αυτή εμπειρία, για μισθολογική εξέλιξη στα μισθολογικά κλιμάκια 11-4, τυχόν κατά νόμο απαιτούμενη άδεια Τεχνίτη και σχετική εμπειρία και για μισθολογική εξέλιξη στα μισθολογικά κλιμάκια 11-3, τυχόν κατά νόμο απαιτούμενη άδεια Αρχιτεχνίτη και σχετική εμπειρία, στο δε κλάδο των Μισθωτών Γενικών Υπηρεσιών περιλαμβάνεται και η κατηγορία ΓΥ5 (εργάτες) με τυπικό προσόν ένταξης απολυτήριο δημοτικού σχολείου και εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο 12.

Στο άρθρο 5 παρ. 1, 2, 3 ορίζεται, ότι ουδείς προσλαμβάνεται απευθείας ως τακτικός, ότι η πρόσληψη έκτακτου προσωπικού γίνεται με έγγραφη σύμβαση, που μπορεί να ανανεωθεί μέχρι συμπληρώσεως χρονικού διαστήματος πέντε (5) ετών, εντός του οποίου μπορεί να γίνει ένταξη του έκτακτου προσωπικού στο τακτικό και ότι η ένταξη γίνεται σε μισθολογικό κλιμάκιο της κατώτερης βαθμίδας κάθε κατηγορίας με απόφαση του Διοικητή μετά από πρόταση της ιεραρχίας.

Κατά το άρθρο 6 του Κανονισμού ο προηγηθείς της εντάξεως χρόνος υπηρεσίας μισθωτού ως εκτάκτου θεωρείται ως χρόνος δοκιμαστικής υπηρεσίας και συνυπολογίζεται στο χρόνο, ο οποίος απαιτείται κατά το άρθρο 22 του Κανονισμού, για την πρώτη μετά την ένταξη μισθολογική προαγωγή, θεωρούμενος ως διανυθείς στο μισθολογικό κλιμάκιο της εντάξεως.

Μισθολογική προαγωγή λαμβάνει στη συνέχεια ο τακτικός μισθωτός της ΔΕΗ με τη συμπλήρωση τριετίας σε κάθε μισθολογικό κλιμάκιο (άρθρο 22 ΚΚΠ/ΔΕΗ). Κατά το άρθρο 23 του ΚΚΠ η μετάταξη γίνεται στο εισαγωγικό κλιμάκιο της Κατηγορίας, εφόσον ο μετατασσόμενος κατέχει μισθολογικό κλιμάκιο κατώτερο αυτού, άλλως η μετάταξη γίνεται στο κατεχόμενο από τον μισθωτό μισθολογικό κλιμάκιο, οπότε ο διανυθείς σ' αυτό χρόνος προσμετράται για μισθολογική προαγωγή σε ανώτερο μισθολογικό κλιμάκιο στη νέα Κατηγορία.

Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι η ένταξη του εκτάκτου μισθωτού στο τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ, η οποία δεν συνιστά βαθμολογική ή μισθολογική προαγωγή αυτού, αλλά αποτελεί από την πρόσληψη του μισθωτού υποχρέωση της ΔΕΗ για την κατάταξη του στον οικείο κλάδο, κατηγορία και κλιμάκιο, που είναι εκ των προτέρων από τον κανονισμό δεδομένα για κάθε προσλαμβανόμενο με βάση τα τυπικά προσόντα του, η οποία έχει ως γενεσιουργό λόγο τις ανωτέρω διατάξεις του κανονισμού, και για την οποία δεν προβλέπονται, εκτός από τις οριζόμενες στο άρθρο 5 τυπικές προϋποθέσεις που πρέπει να συγκεντρώνει ο μισθωτός, ειδικά ορισμένες προϋποθέσεις και έτσι για την ένταξη θα εφαρμοσθεί ο κανόνας του άρθρου 288 ΑΚ, σύμφωνα με τον οποίο ο οφειλέτης υποχρεούται να εκπληρώσει την παροχή, όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη (ΟλΑΠ 4/2007, ΑΠ 210/2014, ΑΠ 244/2013, ΑΠ 696/2010).

Περαιτέρω κατά το άρθρο 22 του άνω ΚΚΠ/ΔΕΗ υπό τον τίτλο "Μισθολογικές προαγωγές" ορίζεται ότι " ενεργούνται κάθε φορά μόνο κατά ένα μισθολογικό κλιμάκιο και μέχρι του ανώτατου μισθολογικού κλιμακίου της Κατηγορίας που ανήκει ο μισθωτός, ως εξής: α) Για μισθολογικές προαγωγές μέχρι του μισθολογικού κλιμακίου 6, οι μισθωτοί προάγονται με απόφαση του Γενικού Διευθυντή μετά από ομόφωνη γνώμη του προϊσταμένου που.....β) Για μισθολογικές προαγωγές από το μισθολογικό κλιμάκιο-5 και πάνω, οι μισθωτοί.....2.

Η μισθολογική προαγωγή γίνεται από τη συμπλήρωση τριετίας στο κατεχόμενο μισθολογικό κλιμάκιο

3. Για οποιαδήποτε μισθολογική προαγωγή μέσα στην ίδια βαθμίδα.... Στις περιπτώσεις μισθωτών κατηγορίας Τ4, που από τις διατάξεις του παρόντος Κανονισμού προβλέπεται η κατοχή επαγγελματικής άδειας της οικείας Ειδικότητας για την προαγωγή τους σε επόμενη βαθμίδα, η προαγωγή αυτή ισχύει από της ημερομηνίας κατάθεσης στην Υπηρεσία της σχετικής άδειας, ανεξάρτητα αν τούτο έγινε στο έτος κρίσης ή μεταγενέστερα, επιφυλασσόμενης πάντοτε και της ισχύος της διατάξεως της πρώτης περιόδου της παραγρ. 2 του παρόντος άρθρου και των διατάξεων της παραγρ. 4. Β.5 του άρθρου 4 του Κανονισμού αυτού. 4. Ως "στάσιμος" χαρακτηρίζεται ο μισθωτός

". Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου (ημεδαπού ή αλλοδαπού) στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ ΑΠ 7/2006, 4/2005).

3. Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο της αίτησης προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ειδικότερα ότι το Εφετείο παραβίασε τους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου και δη τις διατάξεις του άρθρου 4 του από 31/12/1973 ισχύοντος Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού ΔΕΗ (ΚΚΠ/ΔΕΗ), που θεσπίστηκε με την από 4/10/1973 ΕΣΣΕ Προσωπικού ΔΕΗ, σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 5 του Ν. 3239/1955, δημοσιεύθηκε με την 2842/442/25-10-1973 Απόφαση του Υπουργού Απασχόλησης (ΦΕΚ 1274/Β 725-10-1973) και κυρώθηκε με το Ν Δ. 210/1974 (ΦΕΚ364/Α77-12-1974), κατά δε το άρθρο 2 αυτού, έχει πλήρη ισχύ νόμου, καθόσον έκρινε ότι έπρεπε ο ενάγων-αναιρεσίβλητος να ενταχθεί στο τακτικό προσωπικό της εναγομένης- αναιρεσείουσας(1-2-1998) στην κατηγορία προσωπικού Τ4 και στο μισθολογικό κλιμάκιο 10 με βάση τα τυπικά του προσόντα, όμως ότι και αν ακόμη όφειλε να τον εντάξει στην κατηγορία αυτή προσωπικού (Τ4), με βάση τα τυπικά του προσόντα, που ορίζονται στην άνω διάταξη, όφειλε να τον εντάξει στο μισθολογικό κλιμάκιο 11 και όχι στο μισθολογικό κλιμάκιο 10, με αποτέλεσμα εσφαλμένα να κάνει συνολικά δεκτή την αγωγή, ενώ με ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, αυτή έπρεπε να γίνει μόνο μερικά δεκτή.

Περαιτέρω με τον δεύτερο λόγο της αίτησης, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια επίσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο, παραβίασε την διάταξη του έχοντος ισχύ ουσιαστικού νόμου ΚΚΠ/ΔΕΗ, ήτοι του άρθρου 22 παρ. 2 εδ. α', κρίνοντας περαιτέρω ότι όφειλε η εναγομένη ακολούθως να τον προαγάγει μισθολογικά στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο 9° από 22/12/1998, όταν δηλαδή αυτός απέκτησε και άλλα τυπικά προσόντα (και συγκεκριμένα την επαγγελματική άδεια Α' τάξης) και μάλιστα αντίθετα με αυτά που προβλέπονται στον εν λόγω ΚΚΠ/ΔΕΗ, πριν δηλαδή παρέλθει τριετία παραμονής του στο προηγούμενο μισθολογικό κλιμάκιο, που οφείλαν κατά την προσβαλλομένη να του χορηγήσουν κατά την ένταξή του.

Το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής που ενδιαφέρουν τους άνω λόγους της αίτησης: "Ο ενάγων και ήδη εκκαλών προσλήφθηκε από την εναγόμενη και ήδη εφεσίβλητη, ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ (ΔΕΗ) Α.Ε.", στις 28.12.1995, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, με την ειδικότητα του έκτακτου εργάτη, προκειμένου να εργαστεί για λογαριασμό της τελευταίας στον ΑΗΣ Καρδιάς Πτολεμάίδας, στη Διεύθυνση Εκμετάλλευσης Παραγωγής, με μηνιαίο μισθό που τότε ανερχόταν στο ποσό των 47.217 δραχμών και αντιστοιχούσε στο 12° μισθολογικό κλιμάκιο του τακτικού προσωπικού.

Ο ενάγων - εκκαλών κατείχε Πτυχίο Επαγγελματικής Κατάρτισης του Κέντρου Επαγγελματικής Καταρτίσεως Ενηλίκων Θεσσαλονίκης του Οργανισμού Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (Κατώτερης Τεχνικής Σχολής), από τις 28.2.1974, ενώ, παράλληλα, διέθετε την υπ' αριθμ. …/….5.1981 άδεια ηλεκτροσυγκολλητή Β' τάξης. Ακολούθως, μετά την ανωτέρω πρόσληψή του, το έτος 1996, απέκτησε την υπ' αριθμ.

… άδεια οξυγονοκολλητή Β' τάξης και στις 22.12.1998 την άδεια ηλεκτροσυγκολλητή Α' τάξης. Κατόπιν της συμπλήρωσης του απαιτούμενου προς το σκοπό αυτό χρόνου δοκιμαστικής υπηρεσίας, ο ενάγων- εκκαλών από την 1.2.1998 εντάχθηκε στο τακτικό προσωπικό της εναγόμενης- εφεσίβλητης εταιρείας, για την κάλυψη κενής οργανικής θέσης στην κατηγορία της σύμβασης πρόσληψής του, δηλαδή στον κλάδο μισθωτών γενικών υπηρεσιών, στην κατηγορία ΓΥ5, με την ειδικότητα ΓΥ5 (του εργάτη) και στη β' βαθμίδα του εισαγωγικού αυτής μισθολογικού κλιμακίου 12.

Από την ημερομηνία πρόσληψής του μέχρι και την κατωτέρω αναφερόμενη μετάταξή του, ο ενάγων - εκκαλών, τυπικά, απασχολούνταν στην κατηγορία των εργατών. Η διαδικασία της μετάταξης είχε ήδη ξεκινήσει βάσει της υπ' αριθμ. ΔΠΡΣ/59477/22.8.1997 προκήρυξης και ολοκληρώθηκε την 1.5.1998. Συγκεκριμένα, ο ενάγων - εκκαλών με το υπ' αριθμ. 9657/11.9.1997 προσωπικό έγγραφο, εκδήλωσε το ενδιαφέρον του για την μετάταξή του, από την κατηγορία ΓΎ5 στην κατηγορία/ειδικότητα Τ4/ΣΤ (Μηχανοτεχνικού Εγκαταστάσεων και Εξοπλισμού) στον ΑΗΣ Καρδιάς.

Αφού χαρακτηρίστηκε "υπό μετάταξη", με το Υ. Σ. ΔΠ Ρ Σ/Φ. 826/27.4.1998 έγγραφο στην ανωτέρω κατηγορία (κατηγορία/ ειδικότητα Τ4/ΣΤ) και έχοντας διανύσει εξάμηνη δοκιμαστική υπηρεσία στα νέα του καθήκοντα, δυνάμει της ΔΠΡΣ/Φ.826/1838/24.12.1998 από 1.5.1998 εγκρίθηκε η οριστική του μετάταξη στην παραπάνω κατηγορία/ειδικότητα Τ4/ΣΤ, στο μισθολογικό κλιμάκιο 11 (όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο με στοιχεία ΑΡ./ΗΜ.:…/…/….1.2013 έγγραφο της Διεύθυνσης Ανθρωπίνων Πόρων & Οργάνωσης της εναγόμενης - εφεσίβλητης).

Εν συνεχεία, την 1.5.2001 προήχθη στο 10° μισθολογικό κλιμάκιο, την 1.5.2004 προήχθη στο 9° μισθολογικό κλιμάκιο, την 1.5.2007 προήχθη στο 8° μισθολογικό κλιμάκιο και την 1.5.2010 προήχθη στο 7° μισθολογικό κλιμάκιο. Από τα ίδια, ως άνω, αποδεικτικά μέσα προέκυψε ότι από την πρόσληψή του, στις 28.12.1995, ο ενάγων - εκκαλών απασχολήθηκε στο εργοστάσιο - ΑΗΣ Καρδιάς Πτολεμάίδας, στον Υποτομέα Μηχανολογικής Συντήρησης, ως τεχνίτης ηλεκτροξυγονοκολλητής, με αντικείμενο εργασίες ηλεκτροσυγκολλήσεως υψηλής καταπονήσεως με την επίβλεψη και τις οδηγίες του Εργοδηγού Μηχανολογικής Συντήρησης ή και Διπλωματούχου Μηχανολόγου Μηχανικού (όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από 4.12.1998 βεβαίωση του Διευθυντή ΑΗΣ Καρδιάς).

Με το δικόγραφο της αγωγής του, ο ενάγων - εκκαλών διευκρίνισε ότι στα καθήκοντα του ενέπιπταν εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης οξυγονοκόλλησης, κοπής με ηλεκτρόδιο άνθρακα καθώς και αναγομώσεις μεταλλικών κατασκευών, ενώ το αντικείμενο της εργασίας της ειδικότητας του εργάτη περιοριζόταν στην καθαριότητα των χώρων, πλην αυτών των χώρων υγιεινής, στην εκτέλεση μεταφορών υλικών και αναλωσίμων από και προς τον τομέα καθώς και στην απασχόληση με κάθε παρεμφερή εργασία, κατ' εντολή των αρμόδιων προϊσταμένων.

Η εναγόμενη - εφεσίβλητη εταιρεία, από την πλευρά της αντέταξε ότι ο ισχυρισμός του ενάγοντα - εκκαλούντα ότι η εργασία που ο τελευταίος πρόσφερε δεν ήταν αυτή του εργάτη, αλλά αυτή του Τεχνικού Υπαλλήλου (κατηγορίας Τ4), δεν επαληθεύεται ούτε από τα στοιχεία του Ατομικού του Φακέλου (βεβαιώσεις προϋπηρεσίας και συμβάσεις εργασίας), αλλά ούτε και από τα Φύλλα Αξιολόγησης του Εμπιστευτικού του Φακέλου.

Πλην όμως, εκτός της γενικής αυτής αμφισβήτησης, η εν λόγω διάδικος (εναγόμενη - εφεσίβλητη), δεν προσκόμισε κανένα από τα επικληθέντα εκ μέρους της ως άνω στοιχεία, ενώ επιπλέον δεν αμφισβήτησε ειδικά το είδος των ανωτέρω εργασιών, στις οποίες απασχολήθηκε από την αρχή της πρόσληψης του ο ενάγων -εκκαλών.

Οι ανωτέρω δε εργασίες, αποτελούσαν πράγματι αντικείμενο της ειδικότητας του τεχνικού υπαλλήλου της κατηγορίας/ειδικότητας Τ4/ΣΤ και δεν αντιστοιχούσαν σε καθήκοντα εργάτη. Παρ' ότι, δηλαδή, ο ενάγων - εκκαλών προσλήφθηκε από την εναγόμενη - εφεσίβλητη εταιρεία με την ειδικότητα του έκτακτου, αρχικά, εργάτη, δεν απασχολήθηκε σε αντίστοιχα της ειδικότητας του καθήκοντα, καθώς, εξ αρχής, εκτελούσε εργασίες που ήταν αντικείμενο τεχνικού υπαλλήλου της κατηγορίας/ειδικότητας Τ4/ΣΤ.

Ενόψει των ανωτέρω, η εναγόμενη - εφεσίβλητη εταιρεία, στην οποία ο ενάγων - εκκαλών είχε γνωστοποιήσει τους παραπάνω τίτλους σπουδών του και για λογαριασμό της οποίας ο τελευταίος πρόσφερε τις παραπάνω υπηρεσίες του καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα ως τεχνικός -μηχανοτεχνικός εγκαταστάσεων και εξοπλισμού, κατά το χρόνο κατάταξης αυτού (ενάγοντα - εκκαλούντα) στο τακτικό προσωπικό της, την 1.2.1998 και εφόσον η εν λόγω διάδικος (εναγόμενη - εφεσίβλητη) διέθετε αντίστοιχα κενή οργανική θέση, όφειλε, βάσει των διατάξεων των άρθρων 2, 3, 4, 5, 6, 22 και 42 του Κανονισμού Κατάστασης Προσωπικού (ΚΚΠ/ΔΕΗ), που, έχει ισχύ νόμου, να εντάξει αυτόν (ενάγοντα - εκκαλούντα) στον κλάδο Τεχνικών, στην κατηγορία/ειδικότητα Τ4/ΣΤ, στο 10° μισθολογικό κλιμάκιο της ε' βαθμίδας.

Ως προς την ύπαρξη κενών οργανικών θέσεων κατά τον ως άνω χρόνο, την οποία η εναγόμενη - εφεσίβλητη δεν αρνήθηκε ειδικά, συνηγορεί η προηγουμένως αναφερόμενη με στοιχεία ΔΠΡΣ/59477/22.8.1997 προκήρυξη της. Εν συνεχεία δε (η εναγόμενη - εφεσίβλητη) όφειλε να προαγάγει τον ενάγοντα - εκκαλούντα, από τις 22.12.1998, οπότε αυτός απέκτησε επαγγελματική άδεια Α' τάξης, στο 9° μισθολογικό κλιμάκιο και διαδοχικώς, από την 1.2.2001 στο 8° μισθολογικό κλιμάκιο, από την 1.2.2004 στο 7° μισθολογικό κλιμάκιο και από την 1.2.2007 στο 6° μισθολογικό κλιμάκιο.

Λόγω της εσφαλμένης, ως άνω, ένταξης του ενάγοντα-εκκαλούντα και των διαφορών μεταξύ των αποδοχών των αντίστοιχων μισθολογικών κλιμακίων, ο συγκεκριμένος διάδικος δικαιούται να λάβει τις προκύπτουσες διαφορές..... Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και μετά την παραδοχή του λόγου αυτής, η κρινόμενη πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη και από ουσιαστικής άποψης και να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση.

Αφού δε κρατηθεί και δικαστεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο....κατά την ίδια παραπάνω διαδικασία, πρέπει η ένδικη αγωγή να γίνει δεκτή ως βάσιμη και από ουσιαστικής άποψης. Με βάση δε τις προδιαληφθείσες παραδοχές, πρέπει να αναγνωριστεί, αφ' ενός μεν, ότι η εναγόμενη εταιρεία όφειλε να εντάξει τον ενάγοντα την 1.2.1998 στην κατηγορία Τ4 του τακτικού προσωπικού της, στο 10° μισθολογικό κλιμάκιο της ε' βαθμίδας της κατηγορίας αυτής, με προαγωγή από 1.5.1998 στο 9° μισθολογικό κλιμάκιο καθώς και να τον προαγάγει ακολούθως στο 8° μισθολογικό κλιμάκιο από 1.2.2001, στο 7° μισθολογικό κλιμάκιο από 1.2.2004 και στο 6° μισθολογικό κλιμάκιο από 1.2.2007, αφ' ετέρου δε (να αναγνωριστεί) ότι η εναγόμενη υποχρεούται να του καταβάλει τις συνεπεία της εσφαλμένης ένταξης του προκύπτουσες μισθολογικές διαφορές των παραπάνω ετών, συνολικού ύψους 22.409,41 ευρώ".

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παραβίασε τις παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του ΚΚΠ-ΔΕΗ, και δη την διάταξη του άρθρου 4 του από 31/12/1973 ισχύοντος Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού ΔΕΗ (ΚΚΠ/ΔΕΗ), διότι η μισθολογική εξέλιξη του αναιρεσείοντος από την ένταξή του (1-2-1998) στην κατηγορία Τ4, πρέπει να γίνει με το εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο 11, όπως αυτό προβλέπεται στο άρθρο αυτό(το άρθρο 4 του ΚΚΠ/ΔΕΗ) λόγω της κατοχής του κατά την χρονική εκείνη περίοδο πτυχίου Κατώτερης Τεχνικής Σχολής και όχι με το εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο 10, που δέχθηκε η προσβαλλομένη απόφαση.

Επομένως ο πρώτος λόγος της αίτησης είναι βάσιμος. Όμως με την κρίση του το Εφετείο ότι η επόμενη προαγωγή του ενάγοντος στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο έπρεπε να γίνει από 22-12-1998, (όπως αναφέρει στο 10° φύλλο πίσω μέρος κάτω και όχι από 1-5-1998 που εσφαλμένα αναφέρει στο με αριθμό 16 φύλλο αυτής), όταν δηλαδή αυτός απέκτησε και άλλα τυπικά προσόντα και ειδικότερα την επαγγελματική άδεια Α' Τάξης, και όχι μετά τριετία όπως αντίθετα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα, ισχυριζόμενη ότι έτσι ορίζει το άρθρο 22 παρ. 2 εδ.

α' του ΚΚΠ/ΔΕΗ, και διαδοχικώς από την 1-2-2001 στο επόμενο μ.κ, από την 1-2- 2004 στο επόμενο μ.κ. και τέλος από 1-2-2007 στο επόμενο μ.κ., ορθά το άρθρο 22 παρ. 3 εδάφ. 2 του ΚΚΠ/ΔΕΗ, ερμήνευσε και εφάρμοσε, καθόσον με την κτήση της επαγγελματικής άδειας Α' Τάξης Ηλεκτροσυγκολλητή, που ισοδυναμεί με απολυτήριο μέσης εκπαίδευσης, ήτοι εξαταξίου Γυμνασίου ή Λυκείου, έπρεπε η αναιρεσείουσα να προαγάγει τον αναιρεσίβλητο από την ημερομηνία κατάθεσης της άδειας αυτής στην Υπηρεσία(22-12-1998) στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο και ο δεύτερος λόγος της αίτησης είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

4. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της αίτησης να αναιρεθεί η προσβαλλομένη κατά το κεφάλαιο της, το οποίο αναφέρθηκε ανωτέρω και χρειάζεται διευκρίνιση και επανυπολογισμό, να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου η συγκρότηση από άλλο δικαστή είναι δυνατή (άρθρο 580 αρ. 3 Κ.Πολ.Δ ). Πρέπει τέλος να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, ως ηττηθείς, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 3123/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών κατά το κεφάλαιο, που αναφέρθηκε στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Απριλίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Μαΐου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ