Supreme Court partially allows appeal against appeal court decision for lack of legal basis in property acquisition claim.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court partially allowed the appeal against the Thessaloniki Court of Appeal's decision rejecting the appellant's claim. The appellant argued the lower court lacked legal grounds for ruling on the respondent's property acquisition without specific factual findings. The court found the appeal valid because the lower court failed to provide necessary reasoning regarding the respondent's acquisition of the disputed property.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(19) and 580(3) of the Code of Civil Procedure; The Court of Appeal's decision is void if it lacks legal basis due to absence of specific reasoning on the acquisition of the disputed property.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 581 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 581/2016
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ’ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ε. χήρας Ι. Ο. , το γένος Α. Χ. , κατοίκου ... , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Κυριακόπουλο, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσιβλήτου: Α. Τ. του Α. , κατοίκου ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Καλλέ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/5/2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και την από 19/10/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 34672/2009 μη οριστική, 4086/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 182/2014 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 13/5/2014 αίτησή της.
Η υπόθεση συζητήθηκε κατά τη δικάσιμο της 18ης Μαρτίου 2015 με αριθμό πινακίου 10. Διαπιστωθείσης, λόγω της παραίτησης από την υπηρεσία του προεδρεύοντος Αρεοπαγίτη Νικολάου Μπιχάκη, αδυναμίας έκδοσης απόφασης επί της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, μετά τη συζήτηση αυτής, ορίστηκε με την υπ’ αριθμόν 243/2015 πράξη του Προέδρου του Γ’ Πολιτικού Τμήματος, ως νέα δικάσιμος η σημερινή για την επανασυζήτηση της υπόθεσης.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικήτας Χριστόπουλος, ανέγνωσε την από 24/11/2014 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Αρεοπαγίτου Μαρίας Βαρελά, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τρίτου λόγου αίτησης και την απόρριψη των λοιπών λόγων.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η 182/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε, κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων και απέρριψε κατ’ ουσία την έφεση του αναιρεσείοντος, κατά της 4086/2012 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Με την τελευταία απόφαση α) είχε γίνει δεκτή ως ουσία βάσιμη η αγωγή του αναιρεσιβλήτου, με την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί κύριος εδαφικής έκτασης εμβαδού 661,71 τμ. και να διορθωθούν οι πρώτες εγγραφές των κτηματολογικών βιβλίων του Κτηματολογικού Γραφείου Νεάπολης Θεσσαλονίκης, ώστε η έκταση αυτή να καταχωρηθεί στο οικείο ΚΑΕΚ ως ανήκουσα κατά κυριότητα σε εκείνον με αντίστοιχη μείωση της ιδιοκτησίας της εναγομένης [αναιρεσείουσας] και β) είχε απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η συνεκδικασθείσα αγωγή της αναιρεσείουσας, με την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί κυρία εδαφικής έκτασης εμβαδού 601 τμ. και να διορθωθούν οι πρώτες εγγραφές των κτηματολογικών βιβλίων του Κτηματολογικού Γραφείου Νεάπολης Θεσσαλονίκης, ώστε η έκταση αυτή να καταχωρηθεί στο οικείο ΚΑΕΚ ως ανήκουσα κατά κυριότητα σε εκείνη με αντίστοιχη μείωση της ιδιοκτησίας του εναγομένου [αναιρεσίβλητου]. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔικ 552, 553, 556, 558. 564, 566 παρ. 1). Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (ΚΠολΔικ 577 παρ. 3).
Από τις διατάξεις των άρθρων 1045, 1051 και 974 ΑΚ συνάγεται ότι επί ακινήτου για την επ’ αυτού κτήση της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία απαιτείται συνεχής εικοσαετής νομή, εκείνος δε που απέκτησε τη νομή του πράγματος με καθολική ή ειδική διαδοχή μπορεί να συνυπολογίσει το δικό του χρόνο χρησικτησίας στο χρόνο χρησικτησίας του δικαιοπαρόχου του.
Για το συνυπολογισμό αυτό στη νομή του χρησιδεσπόζοντος και της νομής του δικαιοπαρόχου του προκειμένου να συμπληρωθεί η εικοσαετία της έκτακτης χρησικτησίας, δεν απαιτείται ειδική διαδοχή στο δικαίωμα της κυριότητας επί του πράγματος, αλλά απλώς διαδοχή στη νομή που επέρχεται με άτυπη αναιτιώδη σύμβαση, η οποία έχει την έννοια ότι στον αποκτώντα μεταβιβάζεται η νομή που είχε αυτός που μεταβιβάζει και παραδίδει το πράγμα (Ολ ΑΠ 1594/1979).
Έτσι επί αναγνωριστικής της κυριότητας ακινήτου αγωγής η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας, με την οποία αναγνωρίζεται ότι ο ενάγων έγινε κύριος του επιδίκου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία κατά το άρθρο 1045 του Αστικού Κώδικα, γιατί νεμήθηκε αυτό με διάνοια κυρίου επί είκοσι τουλάχιστον έτη, στερείται νόμιμης βάσης εάν δεν αναφέρονται στο αιτιολογικό της συγκεκριμένες πράξεις νομής αυτού ή του αντιπροσώπου του επί του επιδίκου ακινήτου ώστε να κριθεί αν αυτές είναι ικανές να προσπορίσουν στον ενάγοντα την κυριότητα του ακινήτου αυτού με έκτακτη χρησικτησία.
Περαιτέρω, έλλειψη αιτιολογίας, η οποία ιδρύει τον προβλεπόμενο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ λόγο αναίρεσης, υπάρχει όταν δεν προκύπτουν σαφώς και επαρκώς από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης τα πραγματικά εκείνα περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία για τη θεμελίωση της διάταξης του ουσιαστικού νόμου που εφαρμόστηκε και όχι όταν υπάρχουν ελλείψεις στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται με σαφήνεια (ΟλΑΠ 24/2000, 24/1992).
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔικ) το Εφετείο, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, που με επίκληση νομίμως προσκομίστηκαν από τους διαδίκους, δέχθηκε, κατ’ ανέλεγκτη κρίση, ως αποδειχθέντα τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: <<Στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου ...
καταχωρήθηκε με ΚΑΕΚ ... ένα αγροτεμάχιο εμβαδού 2.017 τ.μ. κείμενο στη θέση <<... >> στο ... Θεσσαλονίκης με δικαιούχο κυριότητος την ενάγουσα της υπό στοιχ. 1 αγωγής και ήδη εκκαλούσα. Ως αιτία κτήσεως του δικαιώματος κυριότητος αναφέρεται η πώληση και ως τίτλος κτήσεως του ακινήτου αυτού το υπ’ αριθ. ... /1972 συμβόλαιο του τότε συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Φωτίου Βαλλινάκη που μεταγράφηκε νόμιμα.
Με το συμβόλαιο αυτό η Σ. χήρα Α. Χ. το γένος Ν. και Φ. Γ. μεταβίβασε στην ενάγουσα τα παρακάτω ακίνητα κείμενα στην θέση "... " της κτηματικής περιοχής ... Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα: 1) "....ένα αγροτεμάχιο κείμενο εν τη άνω ρηθείση αγροτική κτηματική περιοχή εξ εκτάσεως μέτρων τετραγωνικών χιλίων (1.000 M2) και συνορευόμενο γύρωθεν Ανατολικώς με βοσκότοπον, Δυτικώς με αγροτεμάχιον ιδιοκτησίας Χ.
Γ. , Βορείως με αγροτεμάχιο ιδιοκτησίας Ι. Γ. και Νοτίως με αγροτεμάχιο ιδιοκτησίας Ν. Μ. και 2) "..έτερο αγροτεμάχιο κείμενο ως ανωτέρω ερρήθη εν τη αγροτική κτηματική περιοχή της κοινότητος ... Θεσσαλονίκης και εις τοποθεσίαν ... εξ εκτάσεως μέτρων τετραγωνικών χιλίων (1.000 M2) συνορευόμενον γύρωθεν Ανατολικώς με αγροτεμάχιον ιδιοκτησίας Α.
Γ. , Δυτικώς με αγροτεμάχιο Α. , Βορείως με δρόμο και Νοτίως με αγροτεμάχιο Γ. . Στην άνω πωλήτρια είχαν περιέλθει τα προπεριγραφόμενα ακίνητα από κληρονομιά του θετού της πατέρα Ν. Γ. την κληρονομιά του οποίου αποδέχθηκε με την υπ’ αριθ. ... /1972 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς του ίδιου συμβολαιογράφου που μεταγράφηκε νόμιμα.
Στην εν λόγω δήλωση αποδοχής κληρονομιάς αναφέρεται, ότι στον άνω Ν. Γ. είχαν περιέλθει τα ακίνητα αυτά από κληρονομιά του πατέρα του Β. Γ. , που τα εξούσιαζε, στο άνω δε υπ’ αριθ. ... /1972 συμβόλαιο γίνεται αναφορά πως το πρώτο από τα άνω ακίνητα αναφέρεται στην ... φορολογική εγγραφή με αριθμό μετώπου … και το δεύτερο από αυτά στην υπ’ αριθ….
φορολογική εγγραφή με αριθμό μετώπου…. Από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε περαιτέρω ότι στα άνω κτηματολογικά βιβλία καταχωρήθηκε με ΚΑΕΚ ... ένας αγρός εμβαδού 601 τ.μ. κείμενος στη θέση "... " στο ... Θεσσαλονίκης με δικαιούχο κυριότητος τον ενάγοντα της υπό στοιχ. 2 αγωγής και ήδη εφεσίβλητο ως αιτία κτήσεως της κυριότητος αναφέρεται η γονική παροχή και ως τίτλος κτήσεως το υπ’ αριθ. ... /1984 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ιωάννη Νάσλα.
Ειδικότερα με το συμβόλαιο αυτό η Ε. σύζ. Α. Τ. μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής στον εφεσίβλητο γιό της, εκτός των άλλων, και έναν αγρό εμβαδού 1.539 τ.μ. κείμενο στην κτηματική περιοχή του ... Θεσσαλονίκης στη θέση "... ", που κατά τον τίτλο αυτό συνορεύει "... γύρωθεν με ιδιοκτησίαν Χ. Δ. σε πλευρά μήκους 39,50 γ.μ., με ιδιοκτησίαν Π.
Τ. και Σ. Λ. σε τεθλασμένη πλευρά μήκους 32,85 γ.μ. με ιδιοκτησίαν Σ. Γ. και Β. Γ. σε τεθλασμένη πλευρά μήκους 42,20 γ.μ. και με ιδιοκτησίαν Δ. Α. σε πλευρά μήκους 30,75 γ.μ.". Η ενάγουσα της υπό στοιχ. 1 αγωγής ισχυρίζεται ότι το δεύτερο από τα προπεριγραφόμενα εδαφοτεμάχια που αναφέρονται στο άνω συμβόλαιο στην πραγματικότητα έχει εμβαδόν 1.600 τ.μ.
το οποίο και της παραδόθηκε κατά την κατάρτιση της άνω συμβάσεως πωλήσεως, έκτοτε δε αυτή έχει στη φυσική της εξουσία με διάνοια κυρίου το ακίνητο αυτό και εσφαλμένα αναφέρεται ως δικαιούχος κυριότητος ο εφεσίβλητος του άνω εδαφικού τμήματος εμβαδού 601 τ.μ., το οποίο έχει καταχωρηθεί με ΚΑΕΚ ... . Από τα άνω όμως αποδεικτικά στοιχεία και ειδικότερα από την προαναφερόμενη έκθεση πραγματογνωμοσύνης αποδείχθηκε ότι το επίδικο εδαφικό τμήμα εμβαδού 601 τ.μ.
και ΚΑΕΚ ... εμπίπτει στον τίτλο που επικαλείται ο ενάγων της υπό στοιχ. 2 αγωγής και ήδη εφεσίβλητος, ήτοι περιλαμβάνεται αυτό στο άνω υπ’ αριθ. ... /1984 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ιωάννη Νάσλα. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει ο πραγματογνώμονας με την εφαρμογή των τίτλων που επικαλούνται οι διάδικοί στο έδαφος, την μελέτη των τίτλων αυτών αλλά και των τίτλων των ομόρων ακινήτων.
Ειδικότερα ο ορισθείς με την άνω μη οριστική απόφαση πραγματογνώμονας αναφέρει ότι οι παραπάνω περιοχές "... " και "... " είναι γειτονικές περιοχές της κτηματικής περιοχής ... Θεσσαλονίκης. Περαιτέρω, ως προαναφέρεται, στο επικαλούμενο από την εκκαλούσα υπ’ αριθ. ... /1972 συμβόλαιο γίνεται αναφορά των υπ’ αριθ. ...
και … φορολογικών εγγραφών του πρόχειρου φορολογικού βιβλίου γαιών και ελμακίων (Μουσφετέ) του χωρίου ... Θεσσαλονίκης. Ο πραγματογνώμονας μετά την εφαρμογή των τίτλων που επικαλείται η εκκαλούσα σε συνδυασμό και με τις άνω φορολογικές εγγραφές καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα εδαφοτεμάχια που περιγράφονται στην υπ’ αριθ. 1713/1972 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς και στο υπ’ αριθ. ... /1972 συμβόλαιο πωλήσεως δεν είναι όμορα στους τίτλους δε αυτούς εμπίπτει μόνο το περιγραφόμενο στην υπ’ αριθ. ...
φορολογική εγγραφή ακίνητο το οποίο εμπίπτει και στο αγροτεμάχιο με ΚΑΕΚ ... . Η έκταση του εν λόγω αγροτεμαχίου με αριθμό μετώπου … (άμπελος) σύμφωνα με την ... φορολογική εγγραφή είναι τρείς αύλακες και τριακόσιοι πήχεις ήτοι έχει εμβαδόν 862 τ.μ. τα όριά του όμως εμπίπτουν με τα όρια που αναφέρονται και στο υπ’ αριθ. ... /1972 συμβόλαιο πλην του νοτίου ορίου που δεν αναφέρεται στη φορολογική εγγραφή και έχει προστεθεί στο συμβόλαιο προδήλως για τον καλύτερο προσδιορισμό του αγροτεμαχίου.
Αντίθετα το δεύτερο από τα περιγραφόμενα στο παραπάνω συμβόλαιο ακίνητο που αντιστοιχεί στην … φορολογική εγγραφή με αριθμό μετώπου … δεν εμπίπτει ούτε στο αναφερόμενο στο ΚΑΕΚ ... αλλά ούτε στο ακίνητο που αναφέρεται στο ΚΑΕΚ ... . Άλλωστε τόσο στον τίτλο που επικαλείται η ενάγουσα όσο και στο τίτλο της δικαιοπαρόχου της αλλά και στις προαναφερόμενες φορολογικές εγγραφές δεν αναφέρεται ότι τα εδαφοτεμάχια αυτά είναι όμορα και συνεχόμενα τούτο δε ενισχύεται και από τους διαφορετικούς αριθμούς μετώπης που φέρουν αυτά στις άνω φορολογικές εγγραφές ήτοι ... .
Περαιτέρω σύμφωνα με την έκθεση πραγματογνωμοσύνης το ακίνητο που περιγράφεται στο άνω συμβόλαιο γονικής παροχής και επικαλείται ο ενάγων της υπό στοιχ. … αγωγής και ήδη εφεσίβλητος εμπίπτει στο αναφερόμενο στο ΚΑΕΚ ... ακίνητο κατά ένα μέρος της έκτασης του και κατά ένα μέρος αυτής στο ακίνητο που αναφέρεται στο ΚΑΕΚ ...
βρίσκεται δε στη θέση "‘ ... " και όχι στη θέση "... " όπως από παραδρομή αναγράφεται στο παραπάνω συμβόλαιο. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει ο πραγματογνώμονας από την μελέτη των τίτλων των ομόρων ακινήτων, από αεροφωτογραφία του έτους 1980, αεροφωτογραφία (απόσπασμα ορθοφράχτη) έτους 1998, δορυφορική φωτογραφία με ημερομηνία 6-7-2007 από Google - earth.
Από τις ανωτέρω αεροφωτογραφίες των ετών 1980 και 1998 μετά από στερεοσκοπική ανάλυση τους αλλά και με γυμνό οφθαλμό διαπιστώνεται η ύπαρξη φυτοφράχτη στο όριο των άνω ακινήτων με ΚΑΕΚ ... και με ΚΑΕΚ ... . Αντίθετα στη δορυφορική φωτογραφία του έτους 2007 δεν υπάρχει φυτοφράχτης και στη θέση του φαίνονται ίχνη περίφραξης.
Στο συνοδεύον την έκθεση πραγματογνωμοσύνης τοπογραφικό διάγραμμα το ακίνητο του ενάγοντος της υπό στοιχ. … αγωγής εμφαίνεται μεταξύ των στοιχείων Α, Β, Γ, Δ, Ε, Α έχει εμβαδόν 1262,67 τ.μ. και έχει τις αναφερόμενες στην έκθεση συντεταγμένες κορυφών σύμφωνα με το σύστημα ΕΣΓΑ ήτοι: ...
Το ακίνητο της ενάγουσας της υπό στοιχ. 1 αγωγής εμφαίνεται στο ίδιο τοπογραφικό διάγραμμα μεταξύ των στοιχείων Ε, Η, Θ, Ι, Κ, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ε έχει εμβαδόν 1325,58 τ.μ. και τις αναφερόμενες στην έκθεση συντεταγμένες κορυφών ήτοι ... Περαιτέρω από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία ουδόλως αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα της υπό στοιχ. 1 αγωγής και ήδη εκκαλούσα είχε από το έτος 1972 στη φυσική της εξουσία με διάνοια κυρίου, ήτοι για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας, το επίδικο εδαφοτεμάχιο εμβαδού 601 τ.μ. που κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή συνορεύει Βόρεια σε πλευρά μήκους 44,25 γ.μ. με υπόλοιπο τμήμα του ακινήτου της Νότια σε πλευρά 40,19 γ.μ. με αγροτεμάχιο κληρονόμων Χ. Λ. Ανατολικά σε πλευρά 14,02 γ.μ. με δρόμο και Δυτικά σε πλευρά μήκους 14,90 με αγροτεμάχιο Π. Ε. .
Συνεπώς η εκκαλούσα δεν απέκτησε με παράγωγο αλλά και ούτε με πρωτότυπο τρόπο την κυριότητα του επιδίκου εδαφοτεμαχίου, όπως αβάσιμα με την αγωγή της ισχυρίζεται, ενώ αντίθετα τόσο ο εφεσίβλητος από το έτος 1984 όσο και η δικαιοπάροχος του τουλάχιστον από το έτος 1957 είχαν το ακίνητο αυτό στη φυσική τους εξουσία με διάνοια κυρίου ασκώντας επ’ αυτού τις προσιδιάζουσες στη φύση του υλικές εμφανείς πράξεις νομής ήτοι καλλιεργούσαν αυτό με σιτάρι, κατασκεύασαν στα όρια αυτού πρόχειρη περίφραξη και επέβλεπαν αυτό, με αποτέλεσμα ο ενάγων να ασκεί με υπερεικοσαετή νομή επ’ αυτού με διάνοια κυρίου>>.
Με βάση αυτές τις παραδοχές το Εφετείο έκρινε ότι είναι κατ’ ουσία αβάσιμη η αγωγή της αναιρεσείουσας και πρέπει να απορριφθεί, ενώ βάσιμη είναι η αγωγή του αναιρεσιβλήτου και πρέπει να γίνει δεκτή. Ακολούθως, το Εφετείο απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης απόφασης, που είχε κρίνει ομοίως.
Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο Α) δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, διότι διέλαβε σ’ αυτή σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο επί του ζητήματος της κυριότητας της αναιρεσείουσας επί του ακινήτου εμβαδού 601 τμ., του οποίου επιδίωκε με την αγωγή της να αναγνωριστεί κυρία, αφού από αυτές καθίσταται βέβαιο ότι το Εφετείο, με δική του παραδοχή και διαπίστωση, που προέκυψε από τις μνημονευόμενες στην απόφασή του αποδείξεις, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω ακίνητο δεν περιλαμβάνεται στους τίτλους κυριότητας, που αυτή επικαλείται, ότι περιλαμβάνεται στον τίτλο κυριότητας του αναιρεσιβλήτου και ότι η ίδια δεν κατέστη κυρία αυτού τόσο με παράγωγο όσο και με πρωτότυπο τρόπο.
Τούτο προκύπτει από τη συνεκτίμηση του συνόλου των ανωτέρω αιτιολογιών, ιδίως δε από τον τρόπο της αναφοράς του Εφετείου στο περιεχόμενο της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, ότι, δηλαδή, το ως άνω ακίνητο δεν περιλαμβάνεται στους τίτλους ιδιοκτησίας της αναιρεσείουσας. Από τις αιτιολογίες αυτές προκύπτει ότι δεν γίνεται με αυτές απλή παραπομπή στο περιεχόμενο της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, αλλά οι αιτιολογίες αυτές ενέχουν ουσιαστική παραδοχή και κρίση του δικαστηρίου, που προέκυψε από τις αποδείξεις, με την οποία αυτό υιοθετεί και αποδέχεται ως ακριβείς τις διαπιστώσεις της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης.
Με τα δεδομένα αυτά το Εφετείο δεν υπέπεσε στην από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια και ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος αναίρεσης ότι δηλαδή στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν διαλαμβάνονται παραδοχές του Εφετείου, παρά μόνον, προκειμένου να απορρίψει την αγωγή της αναιρεσείουσας, αναφέρεται μόνο στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, Β) Όμως, ως προς το, περαιτέρω, ουσιώδες ζήτημα της κτήσης της κυριότητας του επιδίκου ακινήτου της δεύτερης αγωγής εμβαδού 666,71 τμ., εκ μέρους του αναιρεσίβλητου με πρωτότυπο τρόπο και δη με έκτακτη χρησικτησία με την προσμέτρηση της νομής των ανωτέρω δικαιοπαρόχων στη δική του νομή, ενόψει των πιο πάνω παραδοχών η προσβαλλομένη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, εξαιτίας της έλλειψης αιτιολογιών, καθόσον δεν εκτίθεται σε αυτή καμία συγκεκριμένη πράξη νομής επί του επιδίκου ακινήτου του αναιρεσιβλήτου από το έτος 1984, όταν περιήλθε στη νομή του με γονική παροχή και έκτοτε και μέχρι την άσκηση της αγωγής του, όσον και της δικαιοπαρόχου από το έτος 1957 που περιήλθε σε εκείνη, ώστε να κριθεί εάν με τέτοιες πράξεις μπορούσε να γίνει κύριος με έκτακτη χρησικτησία του ακινήτου αυτού.
Οι διαλαμβανόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση πράξεις νομής κατάδηλο είναι ότι αφορούν στην κτήση της κυριότητας του ακινήτου εμβαδού 601 τμ., του οποίου ζητούσε να αναγνωριστεί κυρία η αναιρεσείουσα και προς θεμελίωση της απόρριψης της αγωγής. Επομένως είναι βάσιμος ο τρίτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι αυτή δεν έχει νόμιμη βάση, διότι δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ως προς το ανωτέρω ζήτημα και πρέπει να γίνει δεκτός.
Κατ’ ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που έκρινε ότι πρέπει να γίνει δεκτή η από 19-10-2007 [αρ. κατ. 47676/2007] αγωγή του αναιρεσιβλήτου και να παραπεμφθεί κατά τούτο, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔικ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλο Δικαστή, εκτός από εκείνο που την είχε δικάσει προηγουμένως. Ακόμη, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του κατατεθέντος παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ). Ο αναιρεσίβλητος, ως ηττώμενος διάδικος, πρέπει, κατά το νόμιμο αίτημα της αναιρεσείουσας, να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη αυτής [ΚΠολΔικ 176, 183, 191 παρ.2].
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΝΑΙΡΕΙ την 182/2014 απόφαση του [Μονομελούς] Εφετείου Θεσσαλονίκης κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.
ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από άλλο Δικαστή είναι εφικτή.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου, που κατατέθηκε. Και
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων [3.000] ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2016.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2016.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ