Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to expiration of ten-day appeal period for absent defendant.

Απόφαση 581 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 581/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Eυριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένη Κορδοπάτη, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Φεβρουαρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης: Ζ. Χ. του Ε., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 1284/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας, με πολιτικώς ενάγουσα την Εταιρεία με την επωνυμία "M… ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ" που εδρεύει στα Γιαννιτσά και εκπροσωπείται νόμιμα.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Έδεσσας , με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6 Απριλίου 2005 αίτησή της αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 778/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημοσθένης Κορδοπάτης, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη, με αριθμό 447/18.10.2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω κατ’ άρθρο 485§1 Κ.Π.Δ. την υπ’ αρ.1/6-4-2005 αίτηση αναίρεσης της Ζ.

Χ. του Ε., κατοίκου ..., κατά της υπ’ αριθ.1284/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας και εκθέτω τα εξής : Α) Με την ως άνω απόφαση καταδικάσθηκε η αναιρεσείουσα κατ’ έφεση σε φυλάκιση 12 μηνών, μετατραπείσα σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως, και χρηματική ποινή 2.900 ευρώ για παράβαση του άρθρ.79§1 Ν.5960/1933 περί επιταγών.

Κατά της απόφασης αυτής, που δημοσιεύθηκε στις 27-10-2004 και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 12-4-2004 (βλ. σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση), ασκήθηκε η υπό κρίση αναίρεση, για την οποία συντάχθηκε η υπ’ αριθ.1/6-4-2005 έκθεση. Β) Κατόπιν τούτου, η εν λόγω αναίρεση εισάγεται στο κατ’ άρθρ. 485§1 Κ.Π.Δ. δικαστήριό σας σε συμβούλιο, προκειμένου ν’ αποφανθεί τούτο περί του απαραδέκτου αυτής ως εκπροθέσμως ασκηθείσης, διότι από του χρόνου καταχωρήσεως της ανωτέρω απόφασης στο κατά νόμον τηρούμενο ειδικό βιβλίο (12-4-2004) και της επιδόσεως αυτής, την 21-3-2005 (βλ.

σχετικό αποδεικτικό επίδοσης), - καθόσον η αναιρεσείουσα δικάσθηκε ερήμην (απούσα) κατ’ έφεση - μέχρι του χρόνου ασκήσεως της υπό κρίση αναίρεσης, την 6-4-2005, παρήλθε η κατά νόμον (άρθρ.473 Κ.Π.Δ.) οριζόμενη προς τούτο (δεκαήμερη) προθεσμία, περί δε της τοιαύτης εκπρόθεσμης ασκήσεώς της δεν μνημονεύεται στη σχετική έκθεση κανένας συγκεκριμένος λόγος, που θα μπορούσε ενδεχομένως να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο της άσκησής της.

Γ) Ο επικαλούμενος στην αναίρεση λόγος ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στο σύνοικο πατέρα της αναιρεσείουσας, ο οποίος είναι "υπέργηρος, κατάκοιτος με νοητικά και κινητικά προβλήματα και δεν μπορούσε να κατανοήσει τη σημασία του εγγράφου που του παραδόθηκε" είναι άνευ έννομης σημασίας, διότι κατ’ άρθρ.155§1 Κ.Π.Δ.

ανήκει στην ανέλεγκτη κρίση του οργάνου επίδοσης αν ο προς ον η επίδοση είναι ή όχι "ψυχικά ασθενής", προκειμένου να προβεί ή μη στην επίδοση.

Επομένως, εξ αυτού και μόνο του λόγου, δεν καθίσταται άκυρη η επίδοση, ώστε να θεωρηθεί εμπρόθεσμη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, όπως εσφαλμένα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα (βλ. σχετική τελευταία σελίδα έκθεσης αναίρεσης).

Δ) Κατ’ άρθρ.476§1 Κ.Π.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο . Ε)Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω εκτεθέντων, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, ασκηθείσα εκπρόθεσμα, χωρίς να δικαιολογείται το εκπρόθεσμο εκ λόγων ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπέρβλητου αιτίου, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα. Για τους παραπάνω λόγους Προτείνω: 1) Ν’ απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ’ αρ.1/6-4-2005 αίτηση αναίρεσης της Ζ. Χ. του Ε., κατοίκου ..., κατά της υπ’ αριθ.1284/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας και 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος της ως άνω αναιρεσείουσας. Αθήνα, 27 Ιουνίου 2005

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως κατ’ αποφάσεως που εκδόθηκε με απόντα τον κατηγορούμενο είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση μεν της αποφάσεως, αν αυτή έγινε μετά την καταχώριση της καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, από την καταχώριση δε αυτή, αν η επίδοσή της προηγήθηκε.

Εξάλλου, η εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ. Τέλος, εν όψει της γενικής αρχής του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, επιτρέπεται η εκπρόθεσμη άσκηση οποιουδήποτε ενδίκου μέσου, όταν υπάρχει λόγος ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος.

Σ’ αυτή την περίπτωση όμως εκείνος, που ασκεί το εκπρόθεσμο ένδικο μέσο, οφείλει, κατά την έννοια του άρθρου 474 παρ. 2 του ΚΠΔ, να παραθέσει στη σχετική έκθεση η αίτηση τα πραγματικά περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο μέσο και συγχρόνως να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά (Ολ.

ΑΠ 15/1987 ΠΧ ΛΖ', 302). Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. 1284/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό και απαγγέλθηκε με απούσα την αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη, καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη Γραμματεία του Ποινικού Δικαστηρίου, όπως προκύπτει από την από 12.4.2005 βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα, στις 28.12.2004, η δε επίδοσή της έγινε στο σύνοικο, Χ.

Ε. στις 21.3.2005, όπως προκύπτει από το από 20.3.2005 αποδεικτικό επιδόσεως του Αστυφύλακα, Τ. Π.. Όμως, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε με δήλωση της κατηγορουμένης στο γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, στις 6.4.2005, δηλαδή μετά την παρέλευση της ως άνω νόμιμης δεκαήμερης προθεσμίας, η δε αναιρεσείουσα δεν προβάλλει λόγους ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος προς δικαιολόγηση της εκπρόθεσμης ασκήσεώς της.

Το μόνο που προβάλλει είναι η ακυρότητα της γενομένης κατά τα άνω επιδόσεως, για το λόγο ότι η επίδοση έγινε στον υπέργηρο και κατάκοιτο πατέρα της, ο οποίος είχε κινητικά και νοητικά προβλήματα και δεν μπορούσε να κατανοήσει τη σημασία του επιδοθέντος εγγράφου. Η κρίση όμως του επιδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση περί του ότι ο παραλαβών αυτήν σύνοικος πατέρας της αναιρεσείουσας δεν είχε προφανώς ασθενή τον νου, είναι ανελέγκτη κατά το άρθρο 155 παρ. 1 του ΚΠΔ και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί με αντίθετη απόδειξη.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση, ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί η αναιεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6 Απριλίου 2005 αίτηση της Ζ. Χ. του Ε. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 1284/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2006.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ