Supreme Court dismisses appeal for admitting irrelevant evidence regarding engineering study delays in a fee dispute.

Απόφαση 580 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 580/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο - Νικόλαο Κλειτσίκα, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως εκ του νόμου υποκατάστατου του αρχιτέκτονα μηχανικού Ψ, κατοίκου ..., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Μακαρίτη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-3-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 103/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 7628/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-5-2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη διάβασε την από 22-1-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., ως πράγματα των οποίων η λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που υπό την προϋπόθεση της νόμιμης προτάσεως τους, θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, ως και οι λόγοι εφέσεως που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης.

Ο λόγος αναιρέσεως του αριθμού 8 του άρθρου 559 Κ. Πολ.Δ. δίδεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Όμως δεν αποτελούν "πράγματα", οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από την εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς και ισχυρισμοί που αποτελούν την αμφισβήτηση της βαρύτητας ορισμένου αποδεικτικού μέσου.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το γεγονός ότι στην αγωγή για καταβολή της αμοιβής του υποκαθιστάμενου από το αναιρεσίβλητο πολιτικού μηχανικού αναφέρεται ότι ο υποκαθιστάμενος μετά την έγκριση της αρχιτεκτονικής μελέτης από την ΕΠΑΕ που έλαβε χώρα την 1-10-1998, αποπεράτωσε όλες τις απαραίτητες μελέτες για την έκδοση της οικοδομικής άδειας, το εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του δέχτηκε ότι "ο υποκαθιστάμενος εκπόνησε αρχικά την αρχιτεκτονική μελέτη, την οποία υπέβαλε μαζί με την έκδοση της άδειας στις 3-6-1998, στην αρμόδια Πολεοδομία ...

και στο μεταξύ προέβη στην εκπόνηση των υπολοίπων μελετών, πλην αυτής για την ενεργητική πυροπροστασία, πυρασφάλεια και την τεχνική έκθεση υδραυλικής μελέτης. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού ο ισχυρισμός, ότι το Εφετείο δέχτηκε ότι οι μελέτες εκπονήθηκαν σε χρόνο προγενέστερο εκείνου που αναφέρεται στην αγωγή, γεγονός που προέκυψε από τις αποδείξεις κατά τα αναφερόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεν συνιστά "πράγμα" υπό την ανωτέρω έννοια.

Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 17 Κ.Πολ.Δ. δημιουργείται αν η ίδια απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις. Για να ιδρυθεί λόγος αναιρέσεως με βάση την εν λόγω διάταξη πρέπει η αντίφαση μεταξύ των διατάξεων της προσβαλλόμενης αποφάσεως να υπάρχει στο διατακτικό της έτσι ώστε να καθίσταται εξαιτίας αυτής αδύνατη η εκτέλεση της ή να εμποδίζεται η παραγωγή και ενέργεια του δεδικασμένου.

Εάν η αντίφαση υπάρχει στο αιτιολογικό ή ανάμεσα στο αιτιολογικό και το διατακτικό της αποφάσεως και έχει τη μορφή ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, μπορεί να θεμελιωθεί ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 19 λόγος αναιρέσεως. Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε, ή περί της μη συνδρομής τούτων που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά τη διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις της αποφάσεως, ανάγονται στη μείζονα πρόταση του νομικού συλλογισμού ή αναφέρονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, στην ανάλυση και στάθμιση τους και στην αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, αρκεί τούτο να διατυπώνεται σαφώς.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο δέχτηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση του κατά κρίση ανέλεγκτη τα εξής: Ο αναιρεσείων από κοινού με την μη διάδικο τώρα και τότε δεύτερη εναγομένη ΑΑ, εμπορεύονται οικοδομικά υλικά και για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν οικοπεδική έκταση που τους ανήκει επιφάνειας 4 στρεμμάτων ευρισκόμενη στον ...

και σε περιοχή που έχει χαρακτηριστεί από απόψεως γης ως γενικής κατοικίας. Λόγω του χαρακτηρισμού αυτού της περιοχής δημιουργήθηκαν προστριβές με τους περιοίκους, οι οποίοι προσέφυγαν στην αρμόδια Πολεοδομία ... και ζητούσαν τη διακοπή της λειτουργίας της επιχείρησης των εναγομένων. Οι εναγόμενοι, προκειμένου να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα και να παρατείνουν όσο το δυνατόν περισσότερο την λειτουργία της ως άνω επιχείρησης τους, πέτυχαν την έκδοση της υπ' αριθμ. ...

οικοδομικής άδειας της πολεοδομίας ... , η οποία προέβλεπε τη λειτουργία καταλύματος 473 τ.μ. και την κατασκευή πέργκολας, καλύπτοντας επιφάνεια 1098 τ.μ.. Πλην όμως η πέργολα ποτέ δεν κατασκευάστηκε και συνεχίστηκαν οι προστριβές με τους περιοίκους. Τον Οκτώβριο του έτους 1997 η πολεοδομία ..., με το υπ' αριθμ. ...

έγγραφό της προς τους εναγομένους χορήγησε σε αυτούς προθεσμία 20 ημερών προκειμένου να συμμορφωθούν προς την παραπάνω άδεια. Κατόπιν τούτου ο αναιρεσείων (πρώτος εναγόμενος) απευθύνθηκε στον υποκαθιστάμενο από το αναιρεσίβλητο μηχανικό Ψ, προκειμένου να προβεί στην αναθεώρηση της προαναφερόμενης άδειας, αφού εκπονήσει άλλη μελέτη, ώστε να υπάρχει διαφορετική διάταξη της πέργκολας που να μην εμποδίζει τα εισερχόμενα και εξερχόμενα βαρέα οχήματα.

Ο μηχανικός εκπόνησε την απαιτούμενη μελέτη και ένα "τομές-όψεις" το Νοέμβριο 1997, οπότε και την υπέβαλε στην αρμόδια πολεοδομία, όμως δεν επιτεύχθηκε η τροποποίηση. Κατόπιν τούτου ο αναιρεσείων έδωσε εντολή στον υποκαθιστάμενο να προβεί στην εκπόνηση μελέτης ανέγερσης νέου κτιριακού συγκροτήματος (καταλυμάτων και κατοικιών), προκειμένου να παραταθεί η λειτουργία της επιχείρησης έως ότου εκδοθεί η σχετική οικοδομική άδεια για το νέο κτιριακό συγκρότημα, όταν δε θα προέβαινε η πολεοδομία στη διακοπή της λειτουργίας της επιχείρησης των εναγομένων να υπήρχε έτοιμη άδεια ανοικοδόμησης του παραπάνω συγκροτήματος.

Η μελέτη θα περιελάμβανε: α) αρχιτεκτονική μελέτη, β) στατική μελέτη, γ) μελέτη θερμομόνωσης, δ) μελέτη αποχέτευσης ομβρίων υδάτων, αποτελούμενη από τεχνική έκθεση υδραυλικής μελέτης και 5 σχέδια, ε) μελέτη πυρασφάλειας αποτελούμενη από τεύχος μελέτης πυρασφάλειας κτιρίου, από τεύχος μελέτης πυροπροστασίας και στ) μελέτη ύδρευσης.

Ο υποκαθιστάμενος εκπόνησε αρχικά την αρχιτεκτονική μελέτη, την οποία υπέβαλε μαζί με την αίτηση για την έκδοση της άδειας στις 3-6-1998, στην αρμόδια πολεοδομία ..., η οποία όμως επειδή επρόκειτο για ειδικό κτίριο, παρέπεμψε τη μελέτη αυτή στην αρμόδια επιτροπή αρχιτεκτονικού ελέγχου (ΕΠΑΕ). Ο υποκαθιστάμενος μηχανικός στο μεταξύ προέβη στην εκπόνηση των υπολοίπων μελετών πλην αυτής για την ενεργητική πυροπροστασία, την πυρασφάλεια και την τεχνική έκθεση υδραυλικής μελέτης.

Η αρχιτεκτονική μελέτη εγκρίθηκε την 1-10-1998. Ο Υποκαθιστάμενος γνωστοποίησε στον αναιρεσείοντα ότι οι παραπάνω ολοκληρωμένες μελέτες ήταν στη διάθεση του. Τότε ο αναιρεσείων ζήτησε ορισμένες τροποποιήσεις. Κατά το χρόνο που οι διάδικοι βρίσκονταν σε συνεννόηση για την ολοκλήρωση των τροποποιήσεων, ο αναιρεσείων δήλωσε στον αντίδικο του ότι δεν επιθυμεί πλέον τη συνεργασία μαζί του και θα αναζητήσει άλλον μηχανικό.

Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι ο υποκαθιστάμενος μηχανικός καθυστέρησε υπαιτίως την υποβολή των μελετών με αποτέλεσμα να του επιστραφεί ο φάκελος είναι αβάσιμος, αφού δεν αποδείχτηκε καθυστέρηση εκ μέρους του υποκαθιστάμενου και ούτε έλαβε χώρα υπαναχώρηση του αναιρεσείοντος γι' αυτό το λόγο. Η ανάθεση σε άλλο μηχανικό έγινε διότι ο αναιρεσείων πίστευε ότι έτσι θα επιτύγχανε καλύτερα αποτελέσματα, με άλλον τρόπο, για την καθυστέρηση της διακοπής της λειτουργία της επιχείρησης του.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο κατέληξε ότι μετά την εκ μέρους του αναιρεσείοντος καταγγελία ο υποκαθιστάμενος μηχανικός δικαιούται τη νόμιμη αμοιβή του για τις προαναφερόμενες μελέτες την εκπόνηση των οποίων του ανέθεσε ο αναιρεσείων και απέρριψε την έφεση που αυτός (αναιρεσείων) είχε ασκήσει κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, η οποία είχε κρίνει ομοίως.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο περιέλαβε πλήρεις σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς την απόρριψη της πιο πάνω εφέσεως του αναιρεσείοντος και δεν στέρησε την απόφαση του νόμιμης βάσης όπως αβάσιμα ο αναιρεσείων υποστηρίζει, με τις προβαλλόμενες δε αιτιάσεις αυτού πλήττεται στην πραγματικότητα η περί των πραγμάτων ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου και ως εκ τούτου ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αληθώς από τον αριθμό 19 και όχι από τον αρ. 17 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., καθώς και ο τρίτος λόγος από τον αρ. 19 του ίδιου άρθρου είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-5-2006 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7628/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων (700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ