Legislator Case Law & Legislation
57/2013 AI generated

Appeal against final judgment remitted to plenary court due to one vote dissenting on admissibility.

Case Number 57/2013
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court remitted the appeal to the plenary court because three judges found it inadmissible while two judges argued it was valid. The appellant filed an appeal against a final court decision without proving they waived the right to request a default judgment within the statutory period. The court split on whether filing the appeal implicitly waived that prior procedural right, necessitating a full vote.

Legislator headnote

AI generated

Articles 553, 503, 577, 563 of the Code of Civil Procedure; An appeal against a final judgment implicitly waives the right to request a default judgment, but if the waiver is not explicitly authorized by a separate power of attorney, the admissibility must be decided by the plenary court.

Keywords

AI generated
appeal admissibility default judgment waiver power of attorney plenary court remittal final judgment appeal

Cited Legislation

AI generated
Articles 553, 503, 577, 563 of the Code of Civil Procedure
Article 98, paragraph 2, letter b of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 57 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 57/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Μαΐου 2012, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Δ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου του Αθανασίας Βαζάκα και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΣΚΟΡΠΙΟΝ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΥΨΗΛΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Στρίμπερη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18/12/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 261/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5206/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10/1/2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 20/1/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου, δεύτερου και τρίτου λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 2 στοιχ. β' εδ. 1, 321, 495 παρ.1 Κ.Πολ.Δ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο ασκήσεως του εν λόγω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο καταθέσεως του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της εφέσεως. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 503 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε ημέρες, αν ο διάδικος που δικάσθηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως.

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνον αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η δεκαπενθήμερη, προς άσκηση αυτής προθεσμία από την επίδοση της ερήμην αποφάσεως, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως από το ασκηθέν ένδικο μέσο ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 553 παρ.1β' Κ.Πολ.Δ.

Η παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ή από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ερημοδικίας, όπως συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 295, 297 και 299 Κ.Πολ.Δ. μπορεί να γίνει και με το επιδιδόμενο στον αντίδικο του παραιτούμενου δικόγραφο της αναιρέσεως (Ολ.Α.Π. 9/2006). Η παραίτηση τόσο από την ασκηθείσα ανακοπή ερημοδικίας, όσο από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, πρέπει να γίνεται ρητά και όχι σιωπηρά, συναγόμενη από μόνο το γεγονός ότι ασκήθηκε αναίρεση και τούτο για την αποτροπή της δυνατότητας ασκήσεως από τον ερημοδικασθέντα διάδικο, εντός της δεκαπενθήμερης ως άνω προθεσμίας προς άσκηση ανακοπής, αρχικά ( χρονικά προγενέστερα ) ανακοπής ερημοδικίας και στη συνέχεια (χρονικά μεταγενέστερα) αιτήσεως αναιρέσεως, κατά της ερήμην αυτού εκδοθείσας εφετειακής αποφάσεως και του κινδύνου εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων.

Στην περίπτωση αυτή η παραίτηση από την ασκηθείσα ανακοπή ερημοδικίας γίνεται μόνο με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτούμενου (άρθρο 297 Κ.Πολ.Δ.) και ως εκ τούτου δεν επάγεται έννομα αποτελέσματα, η εκ των υστέρων έγκριση της ασκηθείσας αναιρέσεως με τη χορήγηση ειδικής πληρεξουσιότητας στον παριστάμενο κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, με την οποία εγκρίνονται όλες οι προηγηθείσες της συζητήσεως της αναιρέσεως πράξεις.

Η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση αποφάσεως γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε σε συνδυασμό με τη βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο ή από το δικόγραφο της αναιρέσεως με το οποίο γίνεται παραίτηση από την ασκηθείσα ανακοπή ερημοδικίας ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτής.

Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκομιδή των εγγράφων αυτών η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.

Στην προκείμενη περίπτωση η αναίρεση ασκήθηκε από τον ερήμην δικασθέντα εφεσίβλητο στις 11/1/2011 και στρέφεται κατά της 5206/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση που είχε ασκήσει κατά της 261/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η εναγομένη - αναιρεσίβλητη, με την οποία, μετ' εξαφάνιση της τελευταίας αποφάσεως, έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή του.

Ακριβές αντίγραφο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 5631γ / 11/1/2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα στις 11/1/2011. Όμως ο αναιρεσείων δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει βεβαίωση της γραμματείας του αρμοδίου δικαστηρίου από την οποία να προκύπτει ότι δεν άσκησε ανακοπή ερημοδικίας, μέσα στη νόμιμη προθεσμία, ούτε προβάλλει με το αναιρετήριο ότι παραιτείται από το δικαίωμα προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας κατά της αποφάσεως αυτής ή άλλο νόμιμο τρόπο τελεσιδικίας, κατά το χρόνο καταθέσεως του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως στη γραμματεία του αρμοδίου δικαστηρίου, ώστε να θεμελιώνεται δικαίωμά του για προσβολή της με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως.

Από δε το προσκομιζόμενο από τον αναιρεσείοντα .../2012 πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Αθανασίου Πετράκη, με το οποίο ο τελευταίος χορήγησε πληρεξουσιότητα στη δικηγόρο Αθηνών Αθανασία Βαζάκα, να παραστεί και να τον εκπροσωπήσει ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, δεν μπορεί να εξαχθεί ότι ο αναιρεσείων δεν άσκησε ανακοπή ερημοδικίας εντός της δεκαπενθήμερης ως άνω προθεσμίας κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως ή ότι παραιτήθηκε από την ασκηθείσα ανακοπή ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτής.

Ενόψει των ανωτέρω η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την άποψη τριών μελών αυτού του Δικαστηρίου, ήτοι των Δημητρίου Πατινίδη, Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου και των Γρηγορίου Κουτσόπουλου και Χριστόφορου Κοσμίδη, Αρεοπαγιτών, εφόσον δεν προκύπτει ότι κατέστη τελεσίδικη δεν υπόκειται σε αναίρεση και κατά συνέπεια η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, κατά την αυτεπάγγελτη έρευνα του παραδεκτού αυτής (άρθρο 577 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ.).

Κατά τη γνώμη όμως δύο μελών του Δικαστηρίου και ειδικότερα των Αρεοπαγιτών Δημητρίου Μουστάκα και Νικολάου Τρούσα, η προσβαλλόμενη απόφαση παραδεκτώς προσβάλλεται με αναίρεση (άρθρο 553 Κ.Πολ.Δ) παρά το ότι δεν παρήλθε η προθεσμία για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας. Τούτο διότι από την απευθείας άσκηση αναιρέσεως προκύπτει (σιωπηρή) παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, η παραίτηση δε αυτή για την οποία δεν παρασχέθηκε η απαιτούμενη, κατ' άρθρο 98 περ. β' Κ.Πολ.Δ ειδική πληρεξουσιότητα εγκρίθηκε από τον αναιρεσείοντα και έτσι θεραπεύθηκε η έλλειψη, όπως αυτό προκύπτει από τη μεταγενέστερη δια του .../15/5/2012 προσκομιζομένου εγγράφου του συμβολαιογράφου Αθηνών Δημητρίου Πετράκη, παρασχεθείσα εκ μέρους του εν λόγω διαδίκου, πληρεξουσιότητα στη δικηγόρο Αθηνών Αθανασία Βαζάκα να παραστεί και να τον εκπροσωπήσει ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά την παρούσα δικάσιμο. Η έγκριση, ενεργώντας αναδρομικώς, ισχυροποίησε την παραίτηση από το χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως. Επομένως, εφόσον η παρούσα απόφαση ελήφθη με διαφορά μιας ψήφου, πρέπει να παραπεμφθεί η αναίρεση, ως προς το ζήτημα του παραδεκτού αυτής, στην τακτική Ολομέλεια του παρόντος δικαστηρίου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 563 παρ. 2 εδ. γ' Κ.Πολ.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Παραπέμπει στην Τακτική Ολομέλεια του παρόντος Δικαστηρίου το ζήτημα του παραδεκτού της ασκηθείσας από 10/1/2011 αιτήσεως αναιρέσεως κατά της 5206/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουνίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιανουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ