Supreme Court dismisses appeal for lack of reasoning regarding a vague plea about drug use intent.

Απόφαση 578 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 578/2006

Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Μιχαήλ Δέτση και Κωνσταντίνο Κούκλη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένη Κορδοπάτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. Τ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φίλιππο Φίλια, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 116/2004 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά.

Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Σεπτεμβρίου 2004 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1698/2004.

Αφού άκουσε

τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η καταδικαστική απόφαση για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ, πρέπει να αναφέρονται σ' αυτήν τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε, συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα γενικώς, κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα απ' αυτά, από τα οποία αποδείχθηκαν τα περιστατικά αυτά και οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις.

Η επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να υπάρχει, όχι μόνον ως προς την κατηγορία, αλλά να εκτείνεται και στους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους δηλαδή, οι οποίοι προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή της ικανότητος για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξεως ή στην μείωση της ποινής.

Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλομένη απόφαση εδέχθη από τη συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που αναφέρει (ένορκες καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, αναγνωσθέντα πρακτικά πρωτοβάθμιας δίκης, αναγνωσθέντα έγγραφα και απολογία κατηγορουμένου), ότι ο αναιρεσείων ετέλεσε τις αξιόποινες πράξεις για τις οποίες κατηγορείται και ειδικότερα (τις πράξεις) της αγοράς, κατοχής και χρήσης ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή κατ' εξακολούθηση.

Πιο συγκεκριμένα, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση εδέχθη, ότι ο αναιρεσείων, συλληφθείς κατά τον εις αυτήν τόπο και χρόνο από αστυνομικούς, οι οποίοι, κατόπιν πληροφοριών, τον παρακολουθούσαν, ευρέθη να κατέχει σε σακ-βουαγιάζ 260 γραμμάρια ακατέργαστης ινδικής κάνναβης και 3 γραμμ. κοκαϊνης, ναρκωτικές ουσίες που είχε από πρόθεση αγοράσει αντί τιμήματος 100.000 δρχ.

κατά το χρονικό διάστημα από 1-4-2001 έως 11-4-2001, από άτομο του οποίου δεν διακριβώθηκε η ταυτότητα στην Πλατεία Ελευθερίας του Κορυδαλλού. Προσθέτως η απόφαση εδέχθη, ότι ο αναιρεσείων, χωρίς να είναι τοξικομανής, χωρίς δηλαδή να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσεως ναρκωτικών ουσιών, έκανε χρήση αυτών κατά τον εις αυτήν καθοριζόμενο χρόνο, ενώ περαιτέρω απέρριψε τον ισχυρισμό του ότι η ποσότης ναρκωτικών που κατά τα άνω κατείχε προοριζόταν για δική του αποκλειστικώς χρήση -(χρήση) που θα έκανε στην Μύκονο, όπου πήγαινε ταξίδι- με την αιτιολογία ότι δεν απεδείχθη ότι αυτός θα πραγματοποιούσε ταξίδι στην Μύκονο, ανεξαρτήτως του ότι δεν εδικαιολογείτο να έχει μαζί του την προαναφερθείσα ποσοτητα ναρκωτικών.

Με αυτά που εδέχθη η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε την αξιουμένη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς την απόρριψη του αορίστως προβληθέντος αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ως προς τον οποίο και μόνο προβάλλεται η αιτίαση ότι δηλαδή "διέπραξε πλημμεληματική πράξη κατοχής μικροποσότητας ναρκωτικών, την οποία προόριζε για δική του χρήση", ως προς τον οποίο (αόριστο αυτοτελή ισχυρισμό) δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει και πολύ περισσότερο να αιτιολογήσει, γιατί δεν αναφέρει πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν τον αυτοτελή αυτό ισχυρισμό.

Εντεύθεν ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αναφορικά με την απόρριψη του εν λόγω αυτοτελούς ισχυρισμού, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και η αίτηση (αναιρέσεως να απορριφθεί) στο σύνολό της.

Απορριπτομένης της αιτήσεως ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Σεπτεμβρίου 2004 αίτηση του Θ. Τ. του Κ. για αναίρεση της 116/2004 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσδιορίζει σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 15 Φεβρουαρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 14 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ