Supreme Court dismisses appeal against labor compensation judgment for failure to cite specific substantive law violated.

Απόφαση 577 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 577/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού" (Ο.Α.Ε.Δ.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κουλοχέρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, κατοίκου ..., έως και 32) Ψ32, κατοίκου ... . Εκπροσωπήθηκαν όλοι, πλην του 12ου αναιρεσιβλήτου Ψ12 που δεν παραστάθηκε, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνα Παυλάτο, ο οποίος δήλωσε στο ακροατήριο ότι ο ως άνω 12ος αναιρεσίβλητος απεβίωσε στις 9-10-2008 και κληρονομήθηκε από τους Ψ12-Α, Ψ12-Β και Ψ12-Γ, οι οποίοι συνεχίζουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται από τον ίδιο με πληρεξούσιο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-11-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 119/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1969/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 11-1-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κομνηνάκης διάβασε την από 20-1-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.4, 562 § 2, 566 § 1, 577 § 3 και 578 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσία βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΚΠολΔ 559 αριθ.1, 560 αρ.1), πρέπει να καθορίζεται στο αναιρετήριο η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το, κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος, ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, επιπλέον δε να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, ως θεμελιωτικά της κρίσης του για το βάσιμο ή μη της αγωγής, διότι μέσω των πραγματικών αυτών παραδοχών πραγματώνεται εκάστοτε η συγκεκριμένη ερμηνεία και εφαρμογή του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου και μόνο ενόψει αυτών μπορεί να ελεγχθεί, αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο εξαρτάται τελικά, κατ' άρθρο 578 ΚΠολΔ, η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (Ολ ΑΠ 32/1996, ΟλΑΠ 27/1998).

Στην προκείμενη περίπτωση, το αναιρεσείον, με τους από το άρθρο 560 αριθ.1 του ΚΠολΔ ( κατ' εκτίμηση) πρώτο και δεύτερο λόγους αναιρέσεως, προσάπτει στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως εφετείο έφεση κατ' αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών, την πλημμέλεια ότι παραβίασε τους αναφερόμενους κανόνες ουσιαστικού δικαίου και απέρριψε την έφεσή του επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί την αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων.

Όμως, στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται καθόλου οι πραγματικές παραδοχές του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το Δικαστήριο αυτό ως θεμελιωτικά της κρίσης του για το βάσιμο της αγωγής.

Συνεπώς, οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι αόριστοι και εντεύθεν απαράδεκτοι και απορριπτέοι.

ΙΙ.- Από το άρθρο 560 ΚΠολΔ ορίζονται: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνον αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές. 2) Αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου έγινε δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας".

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης ορίζονται περιοριστικά στο ως άνω άρθρο και, συνεπώς, δεν συγχωρείται αναίρεση κατά των ανωτέρω αποφάσεων, εκτός άλλων, και εάν 1) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν και 2) αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου. Στην προκείμενη υπόθεση, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, οι πλημμέλειες από το άρθρο 559 αριθμ. 20 και 11 ΚΠολΔ, συνιστάμενες στο ότι εσφαλμένα αυτή, αφενός δεν ερμήνευσε σωστά την επικαλούμενη απόφαση του Ι Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου που εξαιρούσε της αποζημίωσης τους υπαλλήλους της κατηγορίας Υ.Ε., ενώ αν την είχε ερμηνεύσει σωστά θα έκανε δεκτή την έφεσή του, αφετέρου δέχθηκε ότι το αναιρεσείον συνομολόγησε τα πραγματικά περιστατικά, δηλ.

ότι δήθεν εκτέλεσαν οι αναιρεσίβλητοι τους ελέγχους, ενώ θα έπρεπε να λάβει υπόψη τις προτάσεις του και τα επικαλούμενα και προσκομισθέντα έγγραφα και να κρίνει ότι δεν υπάρχει ομολογία. Επομένως, οι αντίστοιχοι τρίτος και τέταρτος λόγοι της αναίρεσης αυτής είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-1-2008 αίτηση του Οργανισμού Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (Ο.Α.Ε.Δ.) Ν.Π.Δ.Δ. για αναίρεση της υπ' αριθμ 1969/2007 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια ( 1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ