Appeal dismissed because the challenged first-instance decision was not final due to pending appeal.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the hospital's request to appeal a first-instance judgment that partially awarded the employee's wage claims. The employee had filed an appeal against the rejection of her Sunday work claims, which was still pending when the hospital sought to challenge the award portion of the decision. The court ruled that an appeal is inadmissible if the decision remains non-final because a higher court's ruling on the contested parts is still awaiting issuance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 553(1) C.P.D.; Art. 577(1)-(2) C.P.D.: An appeal is inadmissible if the challenged decision is not final, as finality must exist at the time the appeal is filed, not merely at the time of the hearing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 575 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 575/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1΄ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ", που εδρεύει στο Χαϊδάρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Πολέμη βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσίβλητης: ....συζ. ...., κατοίκου ....Αττικής, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λεωνίδα Πανούση βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-12-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Εκδόθηκε η 843/2002 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 12-5-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 12-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά αποφάσεως που δεν μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, δηλαδή τελεσίδικης.
Συνεπώς αν είχε ασκηθεί κατ΄ αυτής έφεση από τον αντίδικο του αναιρεσείοντος, η αναίρεση είναι απαράδεκτη, ως στρεφόμενη κατ΄ αποφάσεως μη τελεσίδικης. Εξάλλου η τελεσιδικία πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως και όχι της συζητήσεώς της, ενώ αν δεν συνομολογείται ή δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία κατά το χρόνο αυτό, η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως.
Περαιτέρω αν η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου αφορά περισσότερα κεφάλαια και ασκηθεί έφεση μόνον ως προς ορισμένα από αυτά, η απόφαση υπόκειται σε αναίρεση ως προς τις μη εκκληθείσες ή απαραδέκτως εκκληθείσες διατάξεις της μόνο μετά την έκδοση της οριστικής αποφάσεως του Εφετείου (ΑΠ 512/2003). Στην προκειμένη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτουν τα ακόλουθα.
Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη με την από 14.12.2000 αγωγή της, επικαλούμενη σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου ως καθαρίστρια στο εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον Νοσοκομείο, ζήτησε την επιδίκαση αμοιβής για την παροχή εργασίας τις Κυριακές και αργίες και την υπερωριακή της απασχόληση, ως και διαφορές των αποδοχών της, κατά το χρονικό διάστημα 1.7.1998 - 30.11.2000.
Με την προσβαλλομένη 843/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η αγωγή έγινε δεκτή ως προς το κεφάλαιο των διαφορών αποδοχών και απορρίφθηκε ως προς τα υπόλοιπα κεφάλαιά της. Κατά των απορριπτικών της διατάξεων η αναιρεσίβλητη άσκησε την από 31/7/2002 έφεσή της, η οποία κατά το χρόνο ασκήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως (13.5.2005) ήταν εκκρεμής, αφού δεν αποδεικνύεται ότι εκδόθηκε οριστική απόφαση του Εφετείου ως προς τις εκκληθείσες διατάξεις.
Με τα δεδομένα αυτά η προσβαλλομένη απόφαση δεν ήταν τελεσίδικη κατά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως εκ μέρους του αναιρεσείοντος (εναγομένου) ως προς το κεφάλαιο των διαφορών αποδοχών που έγινε δεκτό και πρέπει ν΄ απορριφθεί η αίτηση αυτή ως απαράδεκτη (άρθρ. 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ), όπως βασίμως υποστηρίζει και η αναιρεσίβλητη με τις εμπροθέσμως (άρθρ. 570 παρ. 1 ΚΠολΔ) κατατεθείσες προτάσεις της.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12.5.2005 αίτηση του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής" για αναίρεση της 843/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Μαρτίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ