Supreme Court dismisses appeal on divorce decree, ruling facts and law review are not appealable.

Απόφαση 574 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 574/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Ζευγώλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δήμητρας Παπαντωνοπούλου και του αρχαιοτέρου Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Τσόλα, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα και Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Λ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσίβλητης: Ε. Π. του Γ., εν διαστάσει συζύγου του Ε. Λ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Άγγελο Νικόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-8-2011 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1262/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 3463/2014 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 24-7-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αβροκόμη Θούα, ανέγνωσε την από 5-1-2016 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος δικαστηρίου και ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία, Αρεοπαγίτη Εμμανουήλ Κλαδογένη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 576§2, 568§1 και 498§1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και σε καταφατική περίπτωση να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του.

Από το συνδυασμό, εξάλλου των διατάξεων των άρθρων 575, 226παρ.4εδ.α,γ και δ και 568 του ίδιου ως άνω Κώδικα, προκύπτει, ότι αν η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αναβλήθηκε με επισημείωση στο πινάκιο, είναι δε απών, κατά τη νέα μετά την αναβολή δικάσιμο, κάποιος από τους διαδίκους, ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν ο απών διάδικος είχε επισπεύσει την αρχική συζήτηση ή είχε κλητευθεί σε αυτή νομίμως και εμπροθέσμως, ή είχε παραστεί νομίμως κατ’ αυτή, αν δε συντρέχει μία από τις εν λόγω προϋποθέσεις, είναι περιττή νέα κλήτευσή του κατά τη νέα μετά από αναβολή δικάσιμο.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την .../23-10-2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών, Ν. Π., προκύπτει, ότι μετά από έγγραφη παραγγελία της αναιρεσίβλητης, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 18-1-2016, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσείοντα.

Κατ’ αυτήν, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του οικείου πινακίου, απόντος του τελευταίου, η υπόθεση αναβλήθηκε λόγω αποχής των δικηγόρων για την δικάσιμο της 28-3-2016,οπότε και πάλι χωρίς ο αναιρεσείων να παρίσταται, αναβλήθηκε για την ίδια αιτία για την δικάσιμο της 16-5-2016. Κατ’ αυτή, λόγω της συνεχιζόμενης αποχής των δικηγόρων η υπόθεση, απόντος και πάλι του αναιρεσείοντος, αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (26-9-2016).

Επομένως, αφού κατά την εν λόγω δικάσιμο, ο αναιρεσείων δεν παραστάθηκε, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά της στο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία του.

Από τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 και 554 ΚΠολΔ συνάγεται ότι η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου καθίσταται τελεσίδικη και υπόκειται πλέον σε αναίρεση, μόνον αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε άπρακτη η προθεσμία της ανακοπής, είτε διότι ο διάδικος παραιτήθηκε του δικαιώματος ασκήσεως της (ΑΠ 268/2016). Στην προκείμενη υπόθεση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, στρέφεται κατά της 3463/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που απέρριψε κατ’ ουσίαν, λόγω της ερημοδικίας του, την έφεση του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος κατά της 1262/2013 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ερήμην, επίσης, αυτού εκδοθείσας, με την οποία, κατ’ αποδοχή της αγωγής της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης, απαγγέλθηκε η λύση του μεταξύ των διαδίκων γάμου. Από την .../25-6-2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών, Ι. - Ι. Κ., προκύπτει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη ερήμην απόφαση του Εφετείου Αθηνών, επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα στις 25 Ιουνίου 2015,ενώ δεν προκύπτει ότι κατ’ αυτής ο τελευταίος άσκησε ανακοπή ερημοδικίας, εντός της αρχόμενης από την επομένη της επίδοσης προθεσμίας των δεκαπέντε ημερών.

Συνεπώς, κατά τον χρόνο άσκησης της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, στις 24 Ιουλίου 2015, η προσβαλλόμενη απόφαση, είχε τελεσιδικήσει και προσβάλλεται παραδεκτά με λόγους αναίρεσης.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Εξ άλλου, κατά το άρθρο 524 παρ. 3 ΚΠολΔ όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 παρ. 3 Ν. 2915/2001, σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται. Η διάταξη του άρθρου αυτού εφαρμόζεται αναλόγως και στην ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών, κατά την διάταξη του άρθρου 603 παρ. 1 ΚΠολΔ.

όπως δε προκύπτει από την διάταξη αυτή, η απόρριψη της έφεσης, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, γίνεται κατ’ ουσίαν και όχι κατά τύπους, καθόσον, παρά το ότι στην πραγματικότητα οι λόγοι της έφεσης δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και την βασιμότητα τους, θεωρείται κατά πλάσμα του νόμου, ότι είναι αβάσιμοι και για την αιτία αυτή είναι πάντοτε απορριπτέοι, αφού δεν δίδεται στο δικαστήριο η δυνατότητα έκδοσης αντίθετης απόφασης περί αποδοχής τους (ΑΠ 268/2016).

Εξ άλλου, το άρθρο 600 παρ. 1 ΚΠολΔ ορίζει, ότι στις διαφορές οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 592 παρ. 1 ίδιου Κώδικος (γαμικές διαφορές) η μη προσέλευση, η παράλειψη ή η άρνηση διαδίκου να καταθέσει ή να απαντήσει στις υποβαλλόμενες σε αυτόν ερωτήσεις ή να δηλώσει για την αλήθεια πραγματικών περιστατικών ή για την γνησιότητα εγγράφου, όπως και η ομολογία, λαμβάνονται υπόψη σε συνδυασμό με τις άλλες αποδείξεις και εκτιμώνται ελεύθερα.

Ως "μη προσέλευση" δεν νοείται η ερημοδικία διαδίκου, για την οποίαν υπάρχει ρύθμιση στο άρθρο 603 ΚΠολΔ, αλλά η μη προσέλευση σε άλλες διαδικαστικές πράξεις, όπως είναι η περίπτωση ματαίωσης αυτοψίας λόγω της μη προσέλευσης του διαδίκου, κατ’ άρθρο 366 ΚΠολΔ (ΑΠ 187/2012). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση (αρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ) της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο απέρριψε την ασκηθείσα από τον αναιρεσείοντα έφεση κατά της 1262/2013 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία είχε δεχθεί την αγωγή της αναιρεσίβλητης και είχε απαγγείλει τη λύση του μεταξύ των διαδίκων γάμου λόγω υπερδιετούς διάστασης εξ αιτίας της ερημοδικίας του, ως ανυποστήρικτη.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 600 και 603 ΚΠολΔ και δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου, 559αριθμ.14ΚΠολΔ.Επομένως, όσα αντίθετα υποστηρίζονται με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθμ.14 (και όχι και 19) ΚΠολΔ, είναι αβάσιμα.

Στην περίπτωση της απόρριψης της έφεσης λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου ενσωματώνεται η πρωτόδικη απόφαση. Έτσι τα τυχόν σφάλματα της πρωτόδικης απόφασης, που με την έννοια αυτή, επικυρώνεται από το Εφετείο, μπορούν να προταθούν με την αίτηση αναίρεσης ως σφάλματα της εφετειακής απόφασης, εφόσον συνιστούν και αναιρετικούς λόγους παραδεκτά προβαλλόμενους (Ολ.

ΑΠ 16/1990). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 561παρ.1 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων επικαλείται πλημμέλεια από τους αριθμούς 1 και19 του άρθρου 559ΚΠολΔ και ειδικότερα εσφαλμένη εφαρμογή από την ενσωματωθείσα στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου ,απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, της διάταξης του άρθρου 1439ΑΚ και έλλειψη νόμιμης βάσης αυτής, διότι η διάσπαση του έγγαμου βίου του με την αναιρεσίβλητη δεν οφείλεται στην διετή διάστασή τους, όπως η τελευταία δέχθηκε, αλλά σε διαφορετικά περιστατικά.0 λόγος είναι απαράδεκτος, εφόσον ο αναιρεσείων, κατ’ επίφαση της άνω αναιρετικής πλημμέλειας επιχειρεί να πλήξει την αναιρετικώς ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του Δικαστηρίου.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρθρ.495 παρ.4 ΚΠολΔ).Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο ηττηθείς αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρ.176, 183, 191 ΚΠολΔ) που δεν κατέθεσε προτάσεις, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24 Ιουλίου 2015 αίτηση του Ε. Λ. για αναίρεση της 3463/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, το ποσό των οποίων ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ