Supreme Court dismisses appeal due to untimely supplementary grounds and res judicata on land ownership issue.

Απόφαση 572 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 572/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Nοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Φλώρα Τριανταφύλλου.

Του αναιρεσιβλήτου : Αυτόνομου οικοδομικού οργανισμού Αξιωματικών Στρατού, Ξηράς Θάλασσας και Αέρος (ΑΟΟΑ) που εδρεύει στου ... και εκπροσωπείται νόμιμα, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Χρήστου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 5-10-2005 και 21-9-2006 ανακοπές του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 261/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 8058/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 4-4-2008 αίτησή του και τους από 1-10-2009 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 27-10-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους, στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Aπό το άρθρο 569§2 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου και ότι για το παραδεκτό αυτών απαιτείται όχι μόνο η κατάθεση, αλλά και η επίδοση του σχετικού δικογράφου στον αναιρεσίβλητο, τριάντα ημέρες πριν από τη συζήτηση που είχε αρχικά ορισθεί, στις οποίες δεν υπολογίζονται η ημέρα κατάθεσης και επίδοσης και η ημέρα της συζήτησης. Τυχόν μη επίδοση ή μη εμπρόθεσμη επίδοση του δικογράφου καθιστά απαράδεκτους τους πρόσθετους λόγους και το απαράδεκτο αυτό λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση, το από 1-10-2009 δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναιρέσεως κατατέθηκε μεν στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 5-10-2009, ήτοι τριάντα ημέρες πριν από την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο της 9-11-2009, πλήν όμως δεν προκύπτει επίδοση του δικογράφου αυτού στον αναιρεσίβλητο, αφού ο αναιρεσείων δεν επικαλείται, ούτε προσκομίζει σχετική έκθεση επιδόσεως. Επομένως, οι λόγοι αναιρέσεως του προσθέτου δικογράφου πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι.

Κατά το άρθρο 943 παρ. 1 ΚΠολ.Δικ. αν υπάρχει υποχρέωση να παραδοθεί ή να αποδοθεί ακίνητο, ο δικαστικός επιμελητής αποβάλλει εκείνον κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση και εγκαθιστά εκείνον υπέρ του οποίου γίνεται η εκτέλεση. Κατά δε το άρθρο 916 του ίδιου Κώδικα αναγκαστική εκτέλεση δεν μπορεί να γίνει αν από τον εκτελεστό τίτλο δεν προκύπτει η ποσότητα και η ποιότητα της παροχής.

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι, επί άμεσης αναγκαστικής εκτέλεσης προς παράδοση ή απόδοση ακινήτου, αποδοτέο ακίνητο είναι εκείνο που ορίζει κατά θέση, όρια και λοιπά χαρακτηριστικά το διατακτικό της υπό εκτέλεση απόφασης. Γιαυτό ο εκτελεστός τίτλος, όπως και η επιταγή προς εκτέλεση, πρέπει να περιέχει τα από την ως άνω διάταξη του άρθρου 916 ΚΠολ.Δικ.

απαιτούμενα στοιχεία, ώστε να μη γεννάται αμφιβολία περί της ταυτότητας του ακινήτου και ειδικότερα να περιγράφεται τούτο κατά τα όρια, θέση, έκταση, χωρίς να είναι αναγκαίο να μνημονεύονται και οι πλευρικές του διαστάσεις. Σε αντίθετη περίπτωση, μπορεί να ακυρωθεί η επιταγή, κατόπιν προβολής σχετικού λόγου με την ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολ.Δικ.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, που δίκασε την από 21.9.2006 ανακοπή του αναιρεσείοντος (ως προς την οποία και μόνο κατά τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο πλήττεται η εφετειακή απόφαση) κατά της από 6.9.2006 επιταγής προς εκτέλεση της υπ' αριθ.5578/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, δέχθηκε τα ακόλουθα:

Κατόπιν άσκησης, εκ μέρους του καθ' ού η ανακοπή και ήδη αναιρεσιβλήτου ΑΟΟΑ, των από 18.1.2002 και 8-2-2002 δύο αγωγών περί νομής (αποβολής από τη νομή εδαφικών τμημάτων) εναντίον του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσείοντος, εκδόθηκε η 5578/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία, αφού εξαφανίσθηκε η εκκαλούμενη (πρωτόδικη) απόφαση, έγιναν δεκτές οι αγωγές, αναγνωρίσθηκε ο ενάγων ως νομέας των κατωτέρω αναφερομένων εδαφικών τμημάτων και καταδικάσθηκε ο εναγόμενος να αποδώσει τη νομή αυτών στον ενάγοντα, η απόφαση δε αυτή κατέστη ήδη αμετάκλητη με την 184/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Ειδικότερα, το διατακτικό της απόφασης αυτής (του Εφετείου) αναφέρει κατά λέξη τα εξής: "Αναγνωρίζει τον ενάγοντα νομέα των επίδικων εδαφικών τμημάτων αμφοτέρων των δικογράφων, συνολικής επιφανείας 9.002,10 τ.μ., της πρώτης αγωγής, 17.801 τ.μ. και 1.042 τ.μ. της δεύτερης, τα οποία βρίσκονται στο ..., στη θέση ... ή ...", περιγράφονται ειδικότερα στο αιτιολογικό μέρος της προκείμενης απόφασης, εμφαίνονται στα σ' αυτό (αιτιολογικό) αναφερόμενα κτηματολογικά διαγράμματα και προσδιορίζονται από τα επ' αυτών υπομνήματα του τοπογράφου μηχανικού ..., τα οποία (διαγράμματα) προσαρτώνται στην παρούσα απόφαση.

Υποχρεώνει τον εναγόμενο να αποδώσει τη νομή αυτών στον ενάγοντα". Εξάλλου, τα ακίνητα των αγωγών αυτών, τη νομή των οποίων υποχρεώνεται να αποδώσει ο εναγόμενος στον ενάγοντα, κατά τον ως άνω εκτελεστό τίτλο σύμφωνα με το διατακτικό της απόφασης που παραπέμπει στο οικείο τμήμα του αιτιολογικού της, είναι τα ακολούθα: "Επίδικα, κατά την από 18.1.2002 αγωγή, είναι οι κατωτέρω λωρίδες εδάφους συνολικής επιφανείας 9.002,10 τ.μ., τμήματα μεγαλύτερης εκτάσεως επιφανείας 3.000 στρεμμάτων, η οποία βρίσκεται στην κτηματική περιφέρεια της Κοινότητας ...

στην περιοχή γάμμα ... ή ..., εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου, όμορα με εδαφικά τμήματα φερόμενα ως ιδιοκτησίας του συνεταιρισμού με την επωνυμία "Ο ΦΟΙΝΙΞ", υπό την μορφή επάλληλων λωρίδων γης και ειδικότερα: 1) τμήμα επιφανείας μέτρων τετραγωνικών 889,10 συνορεύον ανατολικά επί πλευράς μήκους 115,30 μέτρων και δυτικά επί πλευράς 109,80 μέτρων με έκταση φερόμενη ως ιδιοκτησίας του Συνεταιρισμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βόρεια επί πλευράς 7,95 μέτρων και νότια, επί πλευράς 10,40 μέτρων με υπόλοιπη έκταση νομής του ενάγοντος, 2) τμήμα επιφανείας 1.006,50.

τ.μ. συνορεύον ανατολικά επί πλευράς μήκους 129,80 μέτρων, δυτικά επί πλευράς μήκους 125 μέτρων, βορείως επί πλευράς μήκους 7,95 μέτρων και νοτίως επί πλευράς μήκους 9,75 μέτρων με έκταση του ενάγοντος, 3) τμήμα εμβαδού 1.057,50 τετρ. μέτρων συνορεύον ανατολικώς επί πλευράς μήκους 137,25 μέτρων και δυτικώς επί πλευράς μήκους 133 μέτρων με φερόμενη ως ιδιοκτησία συνεταιρισμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βορείως επί πλευράς μήκους 7,95 μέτρων και νοτίως επί πλευράς μήκους 10,40 μέτρων με έκταση ενάγοντος, 4) τμήμα εμβαδού 2548,05 τετραγωνικών μέτρων συνορεύον ανατολικώς επί πλευράς μήκους 213,50 μέτρων και δυτικώς επί πλευράς μήκους 216,55 μέτρων με φερόμενη ως ιδιοκτησία συνεταιρισμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βορείως επί πλευράς μήκους 12,80 μέτρων και νοτίως επί πλευράς μήκους 12,20 μέτρων με λοιπή έκταση του ενάγοντος, 5) τμήμα εμβαδού 789,50 τετρ.

μέτρων συνορεύον ανατολικώς επί πλευράς μήκους 199,10 μέτρων και δυτικώς επί πλευράς μήκους 200,69 μέτρων με φερόμενη ως ιδιοκτησία συνεταιρισμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βορείως επί πλευράς μήκους 4,15 μέτρων και νοτίως επί πλευράς μήκους 3,95 μέτρων με λοιπή έκταση ενάγοντος, 6) τμήμα εμβαδού 1534,85 τετραγωνικών μέτρων συνορεύον ανατολικώς επί πλευράς μήκους 191,54 μέτρων και δυτικώς επί πλευράς μήκους 197,03 μέτρων με φερόμενη ως ιδιοκτησία συνεταιρισμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βορείως επί πλευράς μήκους 9,15 μέτρων και νοτίως επί πλευράς μήκους 7,95 μέτρων με λοιπή έκταση του ενάγοντος, και 7) τμήμα εμβαδού 1.166,50 τετρ.

μέτρων συνορεύον ανατολικώς επί πλευράς μήκους 185,44 μέτρων και δυτικώς επί πλευράς μήκους 108,50 μέτρων και πλευράς εν εσοχή μήκους 73,50 μέτρων με φερόμενη ως ιδιοκτησία συνεταιρισμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βορείως επί πλευράς μήκους 9,20 μέτρων και νοτίως επί πλευράς μήκους 3 μέτρων με λοιπή έκταση του ενάγοντος. Επίδικα, επίσης, κατά την από 8-2-2002 αγωγή, είναι και τα κατωτέρω εδαφικά τμήματα της μεγαλύτερης πιο πάνω έκτασης (των 3.000 στρεμμάτων), τα οποία αποτελούν τμήματα αφενός εκτάσεως 17.801 τ.μ.

και αφετέρου 1.042 τ.μ. Ειδικότερα, το πρώτο εκ των ανωτέρω εδαφικών τμημάτων (επιφανείας 17.801 τ.μ) περιλαμβάνει: 1) τμήμα επιφανείας 3.086 τ.μ. συνορεύον ανατολικά επί πλευράς μήκους 389 μέτρων και δυτικά επί πλευράς 382,50 μέτρων με εδαφικές λωρίδες φερόμενες ως ιδιοκτησίας συν/σμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βόρεια επί πλευράς 8 μέτρων με τμήμα της ίδιας συνεχόμενης λωρίδας του ενάγοντος, που κατά τα κατωτέρω κατέλαβε ο εναγόμενος κατά το μήνα Απρίλιο του 2001, νότια επί πλευράς μ.μ. 8,00 με υπόλοιπη έκταση του ενάγοντος, 2) τμήμα επιφανείας 3.212 τ.μ., συνορεύον ανατολικά επί πλευράς μήκους μέτρων 404 και δυτικά επί πλευράς μήκους μέτρων 399 με εδαφικές λωρίδες φερόμενες ως ιδιοκτησίας συν/σμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βόρεια επί πλευράς μήκους 8 μέτρων με τμήμα της ιδίας εδαφικής λωρίδας του ενάγοντος, που καταλήφθηκε από τον εναγόμενο κατά τον Απρίλιο του έτους 2001, και νότια επί πλευράς μήκους μέτρων 8 με λοιπή έκταση του ενάγοντος, 3) τμήμα επιφανείας 2.454 τ.μ., συνορεύον ανατολικά επί πλευράς μήκους μέτρων 411 και δυτικά επί πλευράς μήκους μέτρων 407 με εδαφικές λωρίδες φερόμενες ως ιδιοκτησίας συν/σμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βόρεια επί πλευράς μήκους μέτρων 6 με τμήμα της ιδίας εδαφικής λωρίδος του ενάγοντος, που καταλήφθηκε από τον εναγόμενο τον μήνα Απρίλιο του έτους 2001, και νότια επί πλευράς μήκους μέτρων 6 με λοιπή έκταση του ενάγοντος, 4) τμήμα 4.878 τ.μ., συνορεύον ανατολικά σε πλευρά μήκους, μέτρων 406 και δυτικά σε πλευρά μήκους μέτρων 407 με εδαφικές λωρίδες φερόμενες ως ιδιοκτησίας συν/σμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βόρεια επί πλευράς μήκους μέτρων 12 με τμήμα της ιδίας εδαφικής λωρίδος του ενάγοντος, που καταλήφθηκε από τον εναγόμενο κατά τον μήνα Απρίλιο του έτους 2001, και νότια επί πλευράς μήκους μέτρων 12 με λοιπή έκταση του ενάγοντος, 5) τμήμα επιφανείας 1.600 τ.μ., συνορεύον ανατολικά επί πλευράς μήκους 415,50 μέτρων και δυτικά επί πλευράς μήκους μέτρων 414,50 με εδαφική λωρίδα φερόμενη ως ιδιοκτησίας συν/σμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ" και αγνώστων, βόρεια σε πλευρά μήκους μέτρων 4 με τμήμα της ιδίας εδαφικής λωρίδας του ενάγοντος, που καταλήφθηκε από τον εναγόμενο τον μήνα Απρίλιο του 2001, και νότια σε πλευρά μήκους μέτρων 4 με έκταση του ενάγοντος, 6) τμήμα 2.511,10 τ.μ., συνορεύον ανατολικά επί πλευράς μήκους μέτρων 420 και δυτικά επί πλευράς μήκους μέτρων 417 με φερόμενη ως ιδιοκτησία συν/σμου "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βόρεια επί πλευράς μήκους 6 μέτρων με τμήμα της ιδίας εδαφικής λωρίδας του ενάγοντος, που καταλήφθηκε από τον εναγόμενο τον μήνα Απρίλιο του 2001, και νότια σε πλευρά μήκους μέτρων 6 με λοιπή έκταση του ενάγοντος.

Το δεύτερο εκ των τμημάτων αυτών (επιφανείας 1.042 τ.μ.) περιλαμβάνει: 1) τμήμα επιφανείας τ.μ. 604, συνορεύον ανατολικά σε πλευρά μήκους μέτρων 73 και δυτικά σε πλευρά μήκους 78 μ. με φερόμενη ως ιδιοκτησία συν/σμου "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βόρεια σε πλευρά μήκους μέτρων 6 με έκταση του ενάγοντος και νότια με τμήμα της ιδίας εδαφικής λωρίδας του ενάγοντος, που καταλήφθηκε από τον εναγόμενο κατά τον Απρίλιο του 2001, και 2) τμήμα επιφανείας 438 τ.μ., συνορεύον ανατολικά επί πλευράς μήκους 73 μ.

και δυτικά επί πλευράς μήκους 73 μ. με φερόμενη ως ιδιοκτησία συνεταιρισμού "Ο ΦΟΙΝΙΞ", βόρεια επί πλευράς μήκους 6 μ. με τμήμα της αυτής εδαφικής λωρίδας, την οποία κατέλαβε ο εναγόμενος κατά τον μήνα Απρίλιο του 2001, και νότια επί πλευράς μήκους μέτρων 6 με λοιπή έκταση του ενάγοντος". Επίσης τα κτηματολογικά διαγράμματα και τα υπομνήματα, που παραπέμπει η παραπάνω απόφαση και είναι προσαρτημένα σε αυτήν, του τοπογράφου-μηχανικού ...

για τον προσδιορισμό των επίδικων εδαφικών τμημάτων είναι δύο (2) με ημεροχρονολογία, αντίστοιχα, 3-7-2001 και Νοεμβρίου 2001. Στη συνέχεια, αφού η παραπάνω απόφαση περιεβλήθη νομότυπα τον εκτελεστήριο τύπο (απόγραφο), ο τότε ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος ΑΟΟΑ, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, κοινοποίησε στον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα την από 20-9-2005 επιταγή, που έχει συνταχθεί κάτω από αντίγραφο πρώτου εκτελεστού απογράφου της παραπάνω 5578/2005 απόφασης του Εφετείου μετά των σ' αυτήν προσαρτημένων ως άνω τοπογραφικών διαγραμμάτων, με την οποία επιτάσσεται ο τελευταίος να του αποδώσει τη νομή (χρήση) των εδαφικών τμημάτων που αναφέρονται παραπάνω αναλυτικά (και κατά πιστή αντιγραφή του αιτιολογικού της απόφασης) όπως προεκτέθηκε και προσδιορίζονται και στα συγκοινοποιούμενα ως άνω τοπογραφικά διαγράμματα και κατά της οποίας (επιταγής) ασκήθηκε η πρώτη από 5-10-2005 ανακοπή.

Ακολούθως δε ο ίδιος ο ΑΟΟΑ κοινοποίησε την μεταγενέστερη (νέα) από 6-9-2006 επιταγή, που συντάχθηκε ομοίως κάτω από αντίγραφο πρώτου εκτελεστού απογράφου της ίδιας απόφασης μετά των προσαρτημένων σε αυτήν διαγραμμάτων, με την οποία επιτάσσεται ομοίως ο ήδη ανακόπτων-αναιρεσείων να του αποδώσει τη νομή (χρήση) των ίδιων εδαφικών τμημάτων, κατά πιστή αντιγραφή όπως και η πρώτη επιταγή και κατά της οποίας ασκήθηκε ως άνω η (δεύτερη) από 21-9-2006 ανακοπή. 'Ηδη ο ανακόπτων (αναιρεσείων) με τον κοινό λόγο και των δύο παραπάνω ανακοπών (πρώτος και δεύτερος αντίστοιχα) ισχυρίζεται τα εξής: "Α.

ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟ 18-1-2002 ΑΓΩΓΗΣ (εμφανίζονται στο διάγραμμα της 3-7-2001 και είναι επτά τον αριθμό).: Στο διάγραμμα αυτό: α)εμφανίζονται επιμήκεις και διαδοχικές λωρίδες γης, διαφορετικών διαστάσεων και εμβαδού κάθε μία από αυτές, φερόμενες ως ανήκουσες, εναλλάξ, στον αντίδικο και στον οικοδομικό συνεταιρισμό "Ελληνικός Φοίνιξ", β) οι λωρίδες γης, οι οποίες κατά την απόφαση ανήκουν στη νομή του αντιδίκου, φέρουν τους αριθμούς 1 έως και 7, εντός κύκλου, γ) οι λωρίδες του "Φοίνικος" -δέκα εν συνόλω- δεν αριθμούνται, δ) ενδιαμέσως στις φερόμενες ως ανήκουσες στον αντίδικο λωρίδες, παρεμβάλλονται άλλες λωρίδες (του "Φοίνικος") και συγκεκριμένως, μετά την λωρίδα αριθ. 1 του αντιδίκου, ακολουθεί λωρίδα του "Φοίνικος",μετά την λωρίδα αριθ. 2 του αντιδίκου ακολουθεί λωρίδα του "Φοίνικος" κ.ο.κ.

Με την περαιτέρω παρατήρηση ότι μετά την λωρίδα αριθ. 3 του αντιδίκου ακολουθούν δύο λωρίδες του "Φοίνικος" και μετά την λωρίδα αριθ. 4 του αντιδίκου ακολουθούν επίσης δύο λωρίδες του "Φοίνικος", ε) κάθε επίδικο τμήμα είναι ενταγμένο σε αντίστοιχη λωρίδα που κατά το διάγραμμα ανήκει ολόκληρη στον αντίδικο και συγκεκριμένως, το αριθ. 1 ακίνητο (εμβαδού 889,10 τ.μ.) είναι ενταγμένο στην αριθ. 1 λωρίδα του αντιδίκου, το αριθ. 2 ακίνητο (εμβαδού 1006,50 τ.μ.) είναι ενταγμένο στην αριθ. 2 λωρίδα του αντιδίκου κ.ο.κ., στ) δεν αναφέρεται (στο διάγραμμα και στην εκτελούμενη απόφαση) η απόσταση μεταξύ κάθε μίας λωρίδας του "Φοίνικος" (που παρεμβάλλεται μεταξύ των λωρίδων του αντιδίκου) και της αντίστοιχης λωρίδας του αντιδίκου ούτε και αναγράφονται οι διαστάσεις των λωρίδων του "Φοίνικος", αλλ' ούτε προσδιορίζεται η ακριβής θέση τους, σύμφωνα με τα διαγράμματα αυτά.

Επίσης, δεν προσδιορίζεται σ' αυτά, πόσο απέχει η υπ' αριθμόν 1 λωρίδα του αντιδίκου από την οδό Α... ούτε (πόσο απέχει) και η παρεμβαλλόμενη μεταξύ αυτών (της λωρίδας υπ' αριθμ. 1 και οδού ... ενδιάμεσα λωρίδα του "Φοίνικος". Β. ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟ 8-2-2002 ΑΓΩΓΗΣ (πρόκειται για δύο ομάδες ακινήτων, η πρώτη των οποίων απαρτίζεται από έξι ακίνητα και η δεύτερη από δύο, που εμφανίζονται στο διάγραμμα Νοεμβρίου 2001).

Ισχύουν οι ίδιες ως άνω επισημάνσεις". Ακολούθως τούτων, ισχυρίζεται ότι λόγω των ανωτέρω ανακριβειών και ελλείψεων δεν δύναται να προσδιορισθούν οι επίδικες λωρίδες επί του εδάφους και ως εκ τούτου η απόφαση ως εκτελεστός τίτλος καθίσταται αόριστη και ασαφής, με συνέπεια να είναι άκυρες οι προσβαλλόμενες επιταγές λόγω αοριστίας και ασάφειας του εκτελεστού τίτλου.

Εν συνεχεία το Εφετείο, με επάλληλη (επικουρική) αιτιολογία, έκρινε ότι ο ανωτέρω λόγος της από 21.9.2006 ανακοπής του αναιρεσείοντος (ως προς την οποία και μόνο πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη) είναι αβάσιμος και ως εκ τούτου απορριπτέος, δεχθέν ότι ο εκτελεστός τίτλος, ήτοι η 5578/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το διατακτικό της, όπως εκτίθεται σ' αυτή αναλυτικά κατά παραπομπή στο αιτιολογικό και τα προαναφερόμενα κτηματολογικά διαγράμματα που είναι προσαρτημένα σε αυτήν, είναι ορισμένη και σαφής, περιέχουσα όλα τα αναγκαία κατά το άρθρο 916 Κ.Πολ.Δ.

στοιχεία, σε συνδυασμό με το άρθρο 943 § 1 του ίδιου Κώδικα, όσον αφορά στη σαφή περιγραφή (θέση, όρια, έκταση, και εν γένει χαρακτηριστικά) των επίδικων εδαφικών τμημάτων, ώστε να μην προκύπτει αμφιβολία για την ταυτότητα και τον προσδιορισμό τους, ενώ ίδια πιστή αντιγραφή αυτών γίνεται και στην ανακοπτόμενη επιταγή προς εκτέλεση, με τα συγκοινοποιηθέντα διαγράμματα, ώστε να μην καθίστανται άκυρη για τον λόγο αυτόν.

Ειδικότερα, δέχθηκε ότι στα ανωτέρω τοπογραφικά διαγράμματα καθορίζονται με πλήρη σαφήνεια οι διαστάσεις των επίδικων εδαφικών εκτάσεων και των επί μέρους εδαφικών λωρίδων που συναποτελούν αυτήν (προφανώς εννοείται:την όλη έκταση), σε τρόπο ώστε να μην καταλείπεται καμία αμφιβολία ως προς την ταυτότητα των επίδικων εκτάσεων που πρέπει να αποδοθούν στον καθ' ου ΑΟΟΑ και πραγματικό νομέα αυτών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην 5578/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, βάσει της οποίας επισπεύδεται η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης.

Οι ανήκουσες δε στη νομή του καθ' ου ΑΟΟΑ επίδικες εδαφικές εκτάσεις διαχωρίζονται στα ανωτέρω τοπογραφικά διαγράμματα με τρόπο εμφανή από τις όμορες εδαφικές εκτάσεις που ανήκουν στον συνεταιρισμό "Φοίνιξ", χωρίς περαιτέρω να είναι αναγκαίος και ο καθορισμός της υφισταμένης μεταξύ των πρώτων και των τελευταίων απόστασης, καθώς και αυτής μεταξύ των επίδικων εκτάσεων και της οδού ..., ούτε και η αναγραφή των πλευρικών διαστάσεων, κατά τα προαναφερόμενα.

Με τις σκέψεις δε αυτές, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της ομοίως κρίνασας πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία είχε απορριφθεί η από 21-9-2006 ανακοπή του ίδιου. Επίσης, έκρινε ότι, εν όψει των παραπάνω παραδοχών του, ήταν απορριπτέο και το υποβληθέν από τον αναιρεσείοντα αίτημα περί διατάξεως τεχνικής πραγματογνωμοσύνης, προκειμένου να εφαρμοσθούν στο έδαφος τα προαναφερόμενα τοπογραφικά διαγράμματα.

Έτσι που έκρινε, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα μη προταθέντα και συγκεκριμένα δεν αποφάνθηκε επί λόγου (ισχυρισμού) μη προβληθέντος με την ανακοπή του αναιρεσείοντος. Επομένως, ο περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. απορρέων, δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, είναι αβάσιμος.

Με τον πέμπτο λόγο του αναιρετηρίου, ο αναιρεσείων, επικαλούμενος το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., μέμφεται το Εφετείο ότι α) δεν αιτιολογεί για ποιον λόγο δεν ήταν απαραίτητο να προσδιορίζονται στην 5578/2005 εφετειακή απόφαση ή στα συνημμένα σ' αυτή τοπογραφικά διαγράμματα οι ως άνω αποστάσεις των επίδικων εκτάσεων και β) δεν αιτιολογεί την απορριπτική του κρίση επί του αιτήματος αυτού (αναιρεσείοντος) για διεξαγωγή "τοπογραφικής" πραγματογνωμοσύνης. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, ως προς μεν την πρώτη (υπό α') αιτίαση, διότι η προβαλλόμενη έλλειψη αιτιολογίας ανάγεται στην εκτίμηση των αποδείξεων και, ως εκ τούτου, δεν ελέγχεται αναιρετικώς μέσω του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., ως προς δε τη δεύτερη (υπό β') αιτίαση, διότι η διάταξη ή μη πραγματογνωμοσύνης ανήκε στη διακριτική ευχέρεια του Εφετείου (άρθρο 368§1 Κ.Πολ.Δ.) και άρα η σχετική κρίση του δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, ενόψει άλλωστε και του ότι ο αναιρεσείων δεν επικαλείται παραδοχή του Εφετείου, περί της αναγκαιότητας ειδικών γνώσεων επιστήμης ή τέχνης για το κρίσιμο ζήτημα.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ' ΚΠολ.Δικ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση.

Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 11 του ΚΠολ.Δικ.

αιτίαση, ότι δηλαδή το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιον του ο αναιρεσείων και δή την κατάθεση του εξετασθέντος στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο μάρτυρα του αναιρεσείοντος, που εμπεριέχεται στα ταυτάριθμα με την πρωτόδικη 261/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από τη ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα συνεκτίμησε "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάσθηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη πρακτικά συνεδρίασης και ....

όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλέσθησαν και προσκόμισαν οι διάδικοι", σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και την κατάθεση του ως άνω μάρτυρα ..., παρόλο που δεν διαλαμβάνει ειδική αναφορά σ' αυτή (κατάθεση). Κατ'ακολουθίαν τούτων, αφού η προαναφερθείσα επάλληλη αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της και δεν πλήττεται επιτυχώς με βάσιμο λόγο αναιρέσεως, είναι μάταιη η εξέταση των λοιπών (πρώτου, δεύτερου και τρίτου) λόγων του αναιρετηρίου, με τους οποίους πλήττεται για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 16, 8 και 1 ΚΠολ.Δικ.

η πρώτη, (κύρια) αιτιολογία αυτής (απόφασης), κατά την οποία ο προαναφερθείς λόγος της ανακοπής του αναιρεσείοντος <<με τον οποίο ο αναιρεσείων βάλει κατά του κύρους της υπ' αριθ. 5578/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών βάσει της οποίας επισπεύδεται η παρούσα διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης κατά το μέρος που σ' αυτήν ο προσδιορισμός των επιδίκων εδαφικών εκτάσεων γίνεται με παραπομπή στα ανωτέρω τοπογραφικά διαγράμματα του μηχανικού ..., ανάγεται στην ουσιαστική έννομη σχέση (ήτοι στο επικαλούμενο υπό του καθ' ου (αναιρεσίβλητου) δικαίωμα νομής επί των επιδίκων εδαφικών εκτάσεων) που αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας στο πλαίσιο της διεξαχθείσας ενώπιον αυτού διαγνωστικής δίκης και στον ατομικό προσδιορισμό του αντικειμένου της τελευταίας (προσδιορισμός των ακινήτων),....η εν λόγω κριθείσα έννομη σχέση καταλαμβάνεται από το δεδικασμένο το οποίο απορρέει από την ανωτέρω υπ' αριθ. 5578/2005 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, εξ αιτίας του οποίου (δεδικασμένου) δεν δύναται με την ανακοπή να αμφισβητηθεί η ορθότητα του δικανικού συλλογισμού που αποτέλεσε τη βάση για τη διάγνωση της εν λόγω ουσιαστικής έννομης σχέσης από το ανωτέρω δικαστήριο το οποίο με την υπ' αριθ. 5578/2005 απόφασή του, αναγνώρισε ότι ο καθ' ου οργανισμός (αναιρεσίβλητος) είναι αποκλειστικός νομέας των επιδίκων εδαφικών εκτάσεων και υποχρέωσε τον ανακόπτοντα (αναιρεσείοντα) να αποδώσει αυτές σ' αυτόν, καθώς και του προσδιορισμού των εν λόγω εκτάσεων βάσει των ανωτέρω διαγραμμάτων>>.

Και ότι κατ' ακολουθίαν, <<ο λόγος αυτός της ανακοπής είναι απαράδεκτος και ως εκ τούτου απορριπτέος, ως προσκρούων στο δεδικασμένο της παραπάνω εκτελούμενης απόφασης>>. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-4-2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθ. 8058/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και τους από 1-10-2009 πρόσθετους λόγους αναιρέσεως. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ