Supreme Court dismisses appeal on facts and costs against insurance company in death case.

Απόφαση 56 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 56/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Τ. (T.) Γ. (G.) του Γ. Ο. (G. O.), 2) Ρ. (R.) Τ. (T.) του Β. και 3) Ά. Μ. του Δ., κατοίκων …, οι οποίοι παραστάθηκαν με την πληρεξούσια δικηγόρο τους Βασιλική Αταλόγλου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης εταιρείας γενικών ασφαλίσεων με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΕ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καραγκούνη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 1-10-2020 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται και 2) Α. Γ. του Δ., κατοίκου …, η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-5-2015 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1786/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 227/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-4-2019 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες και η 1η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος της 1ης αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 576 παρ. 1-2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται, αν ο απολειπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος διάδικος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε ή επιδόθηκε αλλά όχι νόμιμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήση. Στην αντίθετη περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη με αριθ.02070Γ/10-7-2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας Εφετείου Δωδεκανήσου, αποσπασμένου στην περιφέρεια του Εφετείου Αιγαίου με έδρα τα Φηρά Θήρας Β.

Λ., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση, από 8-4-2019 και με αύξοντα αριθμό κατάθεσης 1154/139/11-4-2019, αίτησης αναιρέσεως, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε, νόμιμα και εμπρόθεσμα, με την επιμέλεια των αναιρεσειόντων που επισπεύδουν τη συζήτηση, στην δεύτερη αναιρεσίβλητη, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά τη δικάσιμο αυτή.

Κατά συνέπεια, αφού η τελευταία δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την εν λόγω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε κατέθεσε έγγραφη δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ.2 και 573 παρ.1 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της.

Η κρινόμενη από 8-4-2019 (αρ. κατ.1154/139/2019) αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αρ. 227/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο καθώς και από την σύμβαση ασφάλισης του έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των λοιπών διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 αρ. 2 ΚΠολΔ) αναφορικά με το διαδικαστικό ιστορικό της υπόθεσης προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 11-5-2015 και με αρ. κατάθεσης 10783/2015 αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης οι ενάγοντες ήδη αναιρεσείοντες, στρεφόμενοι κατά των αναιρεσιβλήτων, ισχυρίστηκαν, ότι την 11-8-2014 η δεύτερη αναιρεσίβλητη οδηγώντας το με αρ.

… ΙΧΕ αυτοκίνητο, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για τις προξενούμενες από αυτό σε τρίτους σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές στην πρώτη αναιρεσίβλητη, προξένησε τροχαίο ατύχημα οφειλόμενο σε αποκλειστική της υπαιτιότητα, με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του Γ. Κ., συζύγου της πρώτης αναιρεσείουσας και πατριού της δεύτερης αναιρεσείουσας, της οποίας σύζυγος είναι ο τρίτος αναιρεσείων, κατά την σύγκρουση του παραπάνω αυτοκινήτου με την με αρ.

… δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο Γ. Κ. και ζήτησαν, μετά την τροπή του αιτήματος της αγωγής σε αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί, ότι οι εναγόμενες υποχρεούνται να καταβάλουν εις ολόκληρο η κάθε μία σε κάθε έναν από αυτούς τα αναφερόμενα σε αυτή ποσά ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης και ως αποζημίωση.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η με αρ.1786/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε ως αβάσιμη στην ουσία της, αφού κρίθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την ένδικη σύγκρουση είναι ο θανών. Κατά της απόφασης αυτής οι ενάγοντες άσκησαν την από 27-1-2017 και με αρ. κατάθεσης 312/2017 έφεση ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση.

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αφού δέχτηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του επιδίκου ατυχήματος είναι ο θανών Γ. Κ. ,ο οποίος, σύμφωνα με τις παραδοχές του, δεν επέδειξε κατά την οδήγηση την απαιτούμενη σύνεση και προσοχή, όπως όφειλε ως μέσος συνετός οδηγός, αλλά οδηγούσε την με αρ. … μοτοσυκλέτα στο μέσον του οδοστρώματος με υπερβολική ταχύτητα και χωρίς να ρυθμίσει αυτήν ανάλογα με τις συνθήκες της οδού και ότι αυτός βρισκόταν υπό την επήρεια τοξικών ουσιών που επηρέασαν την ικανότητα οδήγησης απέρριψε την έφεση επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση

Κατά το άρθρο 559 αριθμ.11 εδάφ. γ' του ΚΠολΔ, συντρέχει λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των κρίσιμων γεγονότων ή πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, δηλαδή λυσιτελών, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης (ΑΠ Ολομ. 42/2002, ΑΠ 845/2018, ΑΠ 343/2017), οφείλει να λάβει υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν νόμιμα είτε για άμεση απόδειξη είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκλησή τους από τον διάδικο.

Δεν θεμελιώνεται, όμως, ο λόγος αυτός, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίστηκαν με επίκληση. Αρκεί γι' αυτό η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης του καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφίβολα η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου.

Δεν συνάγεται ότι δεν έχει ληφθεί υπόψη έγγραφο από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση όλα τα έγγραφα, εκτός από εκείνο στο οποίο αναφέρεται η αναιρετική αιτίαση. Πάντως, η γενική αυτή αναφορά της λήψης υπόψη όλων των αποδείξεων που με επίκληση προσκομίστηκαν δεν αποκλείει την ίδρυση του παρόντος λόγου αναίρεσης για κάποιο αποδεικτικό μέσο, όταν από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη.

Αρκεί και μόνο η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του παρόντος λόγου αναίρεσης (ΑΠ Ολομ., 8/2016, 2/2008). Για την ίδρυση του λόγου τούτου πρέπει το αποδεικτικό μέσο να είναι πρόσφορο προς άμεση ή έμμεση (με τεκμήρια) απόδειξη γεγονότων, που συγκροτούν ισχυρισμό λυσιτελή, δηλαδή που επιδρά στο διατακτικό, παραδεκτό και νόμω βάσιμο ή ισχυρισμό περί αρχής εγγράφου αποδείξεως (ΟλΑΠ 1190/1982).

Στην περίπτωση αυτή, τα σφάλματα της αποφάσεως, που ιδρύουν τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο, ανάγονται στα αποδεικτικά στοιχεία, βάσει των οποίων το δικαστήριο οδηγήθηκε στον σχηματισμό της ελάσσονος πρότασης του νομικού συλλογισμού. Επομένως, ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν ιδρύεται για την μείζονα πρόταση και ειδικότερα για τον προσδιορισμό και την ερμηνεία του εφαρμοσθέντος κανόνα δικαίου, όπως στην περίπτωση κατά την οποία δεν ελήφθησαν υπόψη επιστημονικές γνωμοδοτήσεις ή νομολογία, η επίκληση της οποίας δια της αναφοράς των οικείων δικαστικών αποφάσεων δεν αποτελεί επίκληση αποδεικτικού μέσου υπό την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 11 περιπτ.

γ` Κ.Πολ.Δ. (Α.Π. 2197/2007 Α.Π. 1578/1990). Τέλος για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός, θα πρέπει στην αίτηση αναίρεσης να αναφέρεται: α) ποίες είναι οι αποδείξεις που με επίκληση προσκομίστηκαν και τις οποίες δεν έλαβε υπόψη του το δικαστήριο της ουσίας, β) ο κρίσιμος ισχυρισμός για τον οποίο το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και γ) η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης, το οποίο και θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη (ΑΠ 1221/2018, ΑΠ 845/2018).

Με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αρ.11γ αρθ 559 Κ.Πολ.Δ. ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο με την πληττόμενη απόφασή του δεν έλαβε υπόψη του τα παρακάτω έγγραφα τα οποία νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν και ειδικότερα α) την με αρ.

πρωτ…/….-12-2014 έκθεση τοξικολογικής εξέτασης του Ι. Π. β) την από 16-9-2014 έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης της Ι. Κ. και γ) την από 22-12-2014 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας νεκροτομίας της ιατροδικαστή Χ. Τ. από τα οποία προκύπτει σαφώς, ότι στα ούρα του θανόντος, συνεπεία του ένδικου τροχαίου ατυχήματος, συγγενούς των, Γ.

Κ., ανιχνεύτηκαν ψευδαισθησιογόνα παραισθησιογόνα και συγκεκριμένα βρέθηκαν θετικά για καναβοειδή και στα πτωματικά υγρά βρέθηκε η ουσία 11 - nor - Δ9 THC-9-καρβοξυλικό οξύ, ενώ στο αίμα δεν βρέθηκε οινόπνευμα ούτε οποιαδήποτε άλλη ουσία με συνέπεια, το δικαστήριο μη λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω έγγραφα ως και την επικληθείσα νομολογία και επιστημονικές μελέτες, να οδηγηθεί εσφαλμένα στο συμπέρασμα, ότι ο θανών οδηγούσε κατά τον χρόνο του ατυχήματος την με αρ.

… δίκυκλη μοτοσυκλέτα ευρισκόμενος υπό την επήρεια τοξικών ουσιών, που επηρέασαν την ικανότητα του να οδηγεί με σύνεση και επιμέλεια και ότι αυτός υπήρξε αποκλειστικά υπαίτιος για την ένδικη σύγκρουση. Στην συνέχεια ισχυρίζονται, ότι εάν το Δικαστήριο ελάμβανε υπόψη του τα παραπάνω έγγραφα, θα κατέληγε σε διαφορετικό συμπέρασμα και συγκεκριμένα ότι ο θανών ουδόλως οδηγούσε υπό την επήρεια τοξικών ουσιών, γεγονός που επηρέασε την ικανότητα του για οδήγηση, διότι κατά τους ισχυρισμούς τους η ικανότητα οδήγησης επηρεάζεται από την ύπαρξη τοξικών ουσιών ή οινοπνεύματος μόνο στο αίμα (που εν προκειμένω δεν ανιχνεύτηκε) και όχι στα ούρα και περαιτέρω θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι αυτός δεν ήταν αποκλειστικά υπαίτιος για την ένδικη σύγκρουση, και θα έκανε δεκτή την αγωγή τους επιδικάζοντας τους τα αιτούμενα με αυτή κονδύλια χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης, εξόδων κηδείας και αποζημίωσης.

Ο λόγος αυτός κατά το μέρος που αναφέρεται σε πλημμέλεια του δικαστηρίου, διότι δεν έλαβε υπόψη την επικληθείσα νομολογία και επιστημονικές μελέτες είναι σύμφωνα με τα παραπάνω απαράδεκτος ενώ κατά τα λοιπά(όσον αφορά την μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο των προαναφερθέντων αποδεικτικών μέσων) είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί διότι από τη διαβεβαίωση του Εφετείου στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη τα κατ' είδος προσδιοριζόμενα αποδεικτικά μέσα, που είχαν προσκομίσει και επικαλεσθεί οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων "η ένορκη κατάθεση του εξετασθέντος μάρτυρα που εξετάστηκε ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με επιμέλεια των εναγόντων, η ανωμοτί κατάθεση της δεύτερης εναγομένης, όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, στα οποία περιλαμβάνονται και τα έγγραφα της ποινικής δικογραφίας, όπως μερικά από αυτά αναφέρονται ιδιαιτέρως παρακάτω χωρίς να παραλειφθεί κάποιο για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς" και το όλο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης κατά τις παραδοχές της οποίας "ο θανών Γ.

Κ. βρισκόταν υπό την επήρεια τοξικών ουσιών, που επηρέαζαν την ικανότητα οδήγησης, καθόσον κατά την εξέταση που επακολούθησε διαπιστώθηκε στα ούρα του η παρουσία ψευδαισθησιογόνων παραισθησιογόνων ουσιών (καναβοειδή) και στα πτωματικά υγρά (11 - nor - Δ9 THC-9-καρβοξυλικό οξύ) όπως προκύπτει από την υπ αρ. πρωτ…/…-12-2014 έκθεση τοξικολογικής εξέτασης", ενώ ουδέν αναφέρει για ανίχνευση τυχόν οποιασδήποτε ουσίας στο αίμα του θανόντος προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το Εφετείο κατέληξε στην κρίση του με επικύρωση της πρωτόδικης απόφασης, αφού έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλες τις πιο πάνω αποδείξεις μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα που είχαν προσκομίσει οι διάδικοι, και επομένως και τις παραπάνω ιατρικές βεβαιώσεις μνημονεύοντας μάλιστα ρητά την με αρ.

πρωτ…/…-12-2014 έκθεση τοξικολογικής εξέτασης, και συμπορευόμενο με τους ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων περί του ότι οι προαναφερθείσες τοξικές ουσίες βρέθηκαν στα ούρα του θανόντος και στα πτωματικά υγρά όπως παραπάνω αναφέρεται και όχι στο αίμα.

Συνεπώς τα όσα οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν με τον λόγο αυτό της αναίρεσης κατά το παραπάνω μέρος του, από το άρθρο 559 αρ. 11 γ' του ΚΠολΔ, είναι αβάσιμα και απορριπτέα Αντίθετα, με την επίφαση αναιρετικής πλημμέλειας από το λόγο αυτόν, προβάλλονται αιτιάσεις για την, κατ' άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ, αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, την αιτιολόγηση, το συσχετισμό και την ανάλυση των αποδείξεων από το Εφετείο, ως προς τις οποίες οι αναιρεσείοντες έχουν διαφορετική ουσιαστική προσέγγιση, καθώς και για τη σαφήνεια, επάρκεια και πειστικότητα των επιχειρημάτων, με βάση τα οποία αυτό στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα που εκτίθεται σαφώς, ως προς το παραπάνω ζήτημα.

Εξάλλου ο ισχυρισμός των αναιρεσειόντων περί μη ανίχνευσης στο αίμα του θανόντος τοξικών ουσιών ή οινοπνεύματος, (όπως άλλωστε δέχτηκε και το δικαστήριο), δεν συνιστά κρίσιμο ισχυρισμό που έχει επίδραση στο διατακτικό της απόφασης, αφού το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα του δεχόμενο τα παραπάνω και όχι τα αντίθετα.

Επομένως μετά από αυτά, αφού απορριφθεί ως αβάσιμος ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Τέλος, οι αναιρεσείοντες που νικήθηκαν στη δίκη πρέπει να καταδικαστούν στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της πρώτης αναιρεσίβλητης που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρα 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

Για την δεύτερη αναιρεσίβλητη δεν επιδικάζονται έξοδα διότι αυτή δεν παραστάθηκε και δεν υποβλήθηκε σε τέτοια.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει την από 8 Απριλίου 2019 (με αύξοντα ειδικό αριθμό κατάθεσης 1154/139/11-4-2019) αίτηση για αναίρεση της 227/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Απορρίπτει την παραπάνω αίτηση αναίρεσης

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της πρώτης αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Δεκεμβρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Ιανουαρίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ