Supreme Court allows appeal against labor court decision regarding IT allowance eligibility and dismisses plaintiff's claim.

Απόφαση 56 / 2015 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 56/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Μιχαήλ Αυγουλέα και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-καλούντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Οργανισμός Γεωργικών Ασφαλίσεων" (ΟΓΑ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια Πάρεδρο του ΝΣΚ, Αικατερίνη Κανελλοπούλου, η οποία παραστάθηκε με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης- καθ'ης η κλήση: Μ. Χ. - Π. του Φ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-12-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 763/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6139/2010 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 22-11-2010 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1782/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που έκρινε την συζήτηση της υπόθεσης απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε για εκ νέου συζήτηση με την από 19-2-2014 κλήση του το ήδη αναιρεσείον.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Βρυνιώτης, ανέγνωσε την από 18-10-2011 έκθεση της ήδη αποχωρήσασας από την υπηρεσία Αρεοπαγίτου, Βαρβάρας Κριτσωτάκη με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα, κατά την ειδική διαδικασία, των εργατικών διαφορών, υπ' αριθμ. 6139/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία, αφού δέχθηκε την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος και εξαφάνισε την υπ'αριθμ. 763/2008, απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, δέχθηκε την αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη το ποσό των 3882,21 Ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 § 1), είναι επομένως παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 § 3 ΚΠολΔ).

Από την υπ' αριθμ. 8543Β/3-4-2014 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά Κ. Δ. προκύπτει, ακριβές αντίγραφο της από 19-2-2014 κλήσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσείοντα, στην αναιρεσίβλητη με επιμέλεια της οποίας (αναιρεσίβλητης) είχε επιδοθεί αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως στον αναιρεσείοντα με κλήση προς συζήτηση για την αρχικώς προσδιορισθείσα δικάσιμο (1-11-2011) κατά την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως με την 1782/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου. Αυτή όμως, δεν εμφανίστηκε κατά την προαναφερομένη δικάσιμο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 § 2 ΚΠολΔ και επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης, σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες.

Η διάταξη του άρθρου 4 § 1 του Συντάγματος που ορίζει ότι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, καθιερώνει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του νόμου αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών και συνεπώς δεσμεύει τον κοινό νομοθέτη όταν πρόκειται για πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις και κατηγορίες προσώπων, να μη μεταχειρίζεται κατά τρόπο ανόμοιο τις περιπτώσεις αυτές εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας διακρίσεις εκτός αν αυτό επιβάλλεται από λόγους κοινωνικούς ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων είτε διαφοροποιεί την κατηγορία των προσώπων ή των πραγμάτων στα οποία αφορά, είτε καθιστά καταχρηστική και άρα αντίθετη στο άρθρο 25 § 3 του Συντάγματος την άσκηση του εκ της ισονομίας ατομικού δικαιώματος στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Επομένως, αν γίνει με νόμο δικαιολογημένη ειδική ρύθμιση για μια κατηγορία προσώπων, για την οποία συντρέχει ο ίδιος δικαιολογητικός λόγος ευνοϊκής μεταχειρίσεως η διάταξη που εισάγει τη δυσμενή αυτή διάκριση είναι ανίσχυρη ως αντισυνταγματική. Προς αποκατάσταση δε της συνταγματικά επιβαλλόμενης ισότητας πρέπει να εφαρμοσθεί η διάταξη που ισχύει για την κατηγορία που θεσπίστηκε η ειδική ρύθμιση και σε εκείνη την κατηγορία προσώπων, σε βάρος των οποίων έγινε η δυσμενής διάκριση, διότι μόνο με τον τρόπο αυτό αίρεται η κατάσταση που δημιουργήθηκε από την παραβίαση της ανωτέρω αρχής.

Εξάλλου, με τη διάταξη του εδ. δ'της § 6 του άρθρου 14 της υπ'αριθμ. 177647/1961 ΚΥΑ των Υπουργών γεωργίας και οικονομικών (ΦΕΚ 320Β) περί του Κανονισμού Προσωπικού του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων, όπως συμπληρώθηκε το εδάφιο αυτό προστέθηκε με την παρ. Γ της υπ' αριθμ. 178040/7429/της 10/18 Οκτ. 1966 Υ.Α των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας ορίστηκαν τα εξής: "Εις τους υπαλλήλους του Κλάδου Αναλυτών και Προγραμματιστών χορηγείται ειδικόν επίδομα ίσον προς το'25% εις τους χειριστάς ηλεκτρονικών υπολογιστών και εις τους χειριστάς λοιπών εν γένει μηχανημάτων ίσον προς το 20% και εις χειριστάς διατρητικών μηχανημάτων ή επαληθευτικών μηχανών ίσον προς το 15% του βασικού μηνιαίου μισθού των.

Περαιτέρω, με την υπ' αριθ. 2048842/6017/0022/6- 5-1989 κοινή απόφαση των Υπουργών Προεδρίας Κυβερνήσεως, Οικονομικών και Εργασίας (ΦΕΚ 455/12-6-1989 τ. Β'), που εκδόθηκε βάσει του άρθρου 7 παρ.2 της υπΛ αριθ. 88555/3293/4-10-1988 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Προεδρίας Κυβερνήσεως, Εσωτερικών, Οικονομικών και Εργασίας (ΦΕΚ 721 I 4-10-1988 τ.

Β'), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 39 του Ν. 1836/1989 ορίζονται τα εξής: "Στο προσωπικό των παρακάτω αναφερομένων ειδικοτήτων των Υπηρεσιών - Διευθύνσεων - Τμημάτων και Κέντρων Πληροφορικής του Δημοσίου και των Ν.Π.Δ.Δ., χορηγείται ειδικό επίδομα, ως κίνητρο προσέλκυσης και παραμονής σε ποσοστό επί του βασικού μισθού του Μ.Κ. 28 του Ν. 1505/1984 ως ακολούθως: 1) Αναλυτές Προγραμματιστές και Ηλεκτρονικοί Μηχανικοί και εμπειρογνώμονες πληροφορικής 40%, 2) Χειριστές - Χειρίστριες (Η/Υ, κοπτικών μηχανημάτων και εισαγωγής στοιχείων) 33%, 3) Κωδικογράφοι 20%.

Στη συνέχεια, με την υπ" αριθ. 2006402/481 /0022/3 0-1-1995 κοινή απόφαση των ίδιων Υπουργών (ΦΕΚ 62/31-1-1995 τ. Β'), που ίσχυσε από 1-1-1995, αυξήθηκε το παραπάνω επίδομα ως ακολούθως: 1) Αναλυτές Προγραμματιστές Ηλεκτρονικοί Μηχανικοί και Εμπειρογνώμονες Πληροφορικής σε είκοσι χιλιάδες (20.000) δρχ. από 1-1-1995 και σε τριάντα χιλιάδες από 1-7- 1995. 2) Χειριστές - Χειρίστριες (Η/Υ, Κοπτικών Μηχανημάτων και Εισαγωγής Στοιχείων) σε δέκα έξι χιλιάδες πεντακόσιες (16.500) δρχ.

από 1-1-1995 και σε είκοσι πέντε χιλιάδες (25.000) δρχ. από 1-7-1995. 3) Κωδικογράφοι σε δέκα χιλιάδες (10.000) δρχ. από 1-1-1995 και σε δέκα πέντε χιλιάδες (15.000) δρχ. από 1 -7-1995. Περαιτέρω, με το άρθρο 8 του Ν. 2470/1997 ορίζονται τα εξής: "Πέρα από το βασικό μισθό του κάθε μισθολογικού κλιμακίου, όπως αυτός ορίζεται στο προηγούμενο άρθρο, χορηγούνται και τα εξής τακτικά επιδόματα, κατά μήνα:....

Επίδομα Πληροφορικής, για τους ειδικευμένους υπαλλήλους που ανήκουν οργανικά σε - κλάδους πληροφορικής, υπηρετούν σε νομοθετημένες υπηρεσίες, διευθύνσεις, τμήματα ή κέντρα πληροφορικής και κατέχουν τα προσόντα που ορίζονται στο Π.Δ. 194/1988 (ΦΕΚ 84 Α'), καθώς και στους Ηλεκτρονικούς Μηχανικούς Ασφαλείας εναερίου κυκλοφορίας της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, οριζόμενο κατά ειδικότητα ως εξής:

α. Αναλυτές Προγραμματιστές, Ηλεκτρονικοί Μηχανικοί σε τριάντα χιλιάδες (30.000) δραχμές, β. Χειριστές - Χειρίστριες Η/Υ, διατρητικών μηχανών και εισαγωγής στοιχείων σε είκοσι πέντε χιλιάδες (25.000) δραχμές. Σε περίπτωση που ανατίθεται, με απόφαση του οικείου προϊσταμένου διεύθυνσης, η αναπλήρωση των καθηκόντων των προαναφερόμενων θέσεων και ειδικοτήτων σε υπαλλήλους αντίστοιχης εξειδίκευσης άλλων κατηγοριών, το ανωτέρω επίδομα καταβάλλεται στους υπαλλήλους αυτούς με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου.

Το επίδομα αυτό καταβάλλεται μόνον εφόσον και για όσο διάστημα οι δικαιούχοι εργάζονται στις προαναφερόμενες ειδικότητες, με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση στις υπηρεσίες που έχει προβλεφθεί η ειδική θέση. Για τη συνδρομή όλων των ανωτέρω προϋποθέσεων εκδίδεται, κάθε μήνα, βεβαίωση του οικείου προϊσταμένου, η οποία συνοδεύει τη μισθοδοτική κατάσταση, γ) Ειδικά στους κωδικογράφους και στους χειριστές κοπτικών μηχανημάτων, που απασχολούνται κατά πλήρες ωράριο εργασίας σε οργανωμένα κέντρα πληροφορικής, χορηγείται επίδομα οριζόμενο σε δεκαπέντε χιλιάδες (15.000) δραχμές.

Πλην των ανωτέρω περιοριστικά αναφερομένων περιπτώσεων, το επίδομα πληροφορικής δεν καταβάλλεται σε άλλες ειδικότητες, όπως σε χρήστες Η/Υ ή Προσωπικών Υπολογιστών, ούτε και σε εκπαιδευτικούς κλάδων πληροφορικής. Στους δικαιούχους του ανωτέρω επιδόματος δεν καταβάλλονται παράλληλα και τα διατηρούμενα με το άρθρο 10 του παρόντος επιδόματα, λόγω ειδικών συνθηκών εργασίας ...".

Με το άρθρο 10 παρ. 1 του πιο άνω νόμου διατηρήθηκαν στο ύψος που είχαν διαμορφωθεί κατά την έναρξη της ισχύος αυτού, πέραν από τα επιδόματα εορτών και άδειας του άρθρου 9 του ίδιου νόμου, ορισμένα επιδόματα και παροχές, μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβάνεται το επίδομα πληροφορικής που χορηγήθηκε με τις ανωτέρω κοινές υπουργικές αποφάσεις, ενώ με την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου ορίστηκε ότι πέραν των ως άνω διατηρούμενων επιδομάτων και παροχών, όλα τα άλλα επιδόματα, αμοιβές και αποζημιώσεις που καταβάλλονται τους υπαλλήλους που εμπίπτουν στις διατάξεις αυτού κατά την έναρξη της ισχύος του με οποιαδήποτε ονομασία και από οποιαδήποτε πηγή, περιλαμβανομένων και εκείνων που χορηγήθηκαν με μορφή κινήτρου παραγωγικότητας ή αποδοτικότητας, καθώς και παροχές για κίνητρο προσέλκυσης και παραμονής καταργούνται, εφόσον δεν προβλέπεται ρητώς η χορήγηση τους από τις διατάξεις του νόμου αυτού.

Τέλος, κατά το άρθρο 31 του ίδιου νόμου, από την έναρξη της ισχύος του νόμου αυτού καταργούνται: α) ...). Κάθε άλλη γενική ή ειδική διάταξη κατά το μέρος που αντίκειται στις διατάξεις του νόμου αυτού ή κατά το μέρος που ρυθμίζει θέματα που διέπονται από αυτόν. Από τις ανωτέρω διατάξεις του Ν. 2470/1997 προκύπτει, ότι από την έναρξη της ισχύος αυτού (1-1-1997) καταργήθηκαν, μεταξύ άλλων, και οι προαναφερόμενες υπ αριθ. 178040/7429 της 10/10-10-1966, 88555/3293/4-10-1988, 2048842/601/0022/6-5-1989 και 2006402/481/0022/30-1-1995 κοινές Υπουργικές αποφάσεις, με τις οποίες είχε προβλεφθεί η χορήγηση του επιδόματος πληροφορικής σε ορισμένες κατηγορίες υπαλλήλων, και ότι το προβλεπόμενο από τις διατάξεις του νόμου αυτού επίδομα πληροφορικής καταβάλλεται έκτοτε υπό διαφορετικές και αυστηρότερες προϋποθέσεις, μόνο σε ειδικευμένους υπαλλήλους που ανήκουν οργανικά σε κλάδους πληροφορικής, υπηρετούν κατά πλήρες ωράριο εργασίας σε νομοθετημένες υπηρεσίες, διευθύνσεις, τμήματα ή κέντρα πληροφορικής και κατέχουν τα προσόντα που ορίζονται στο Π.Δ. 194/1988, ενώ προβλέπεται ρητά ότι δεν καταβάλλεται τούτο σε απλές ειδικότητες, όπως σε χρήστες Η/Υ.

Ήδη δε από την έναρξη ισχύος του ν. 3205/2003 (1.4.2004), το ως άνω επίδομα πληροφορικής χορηγείται κατά τις διατάξεις του άρθρου 8 του ιδίου νόμου "..... για τους ειδικευόμενους υπαλλήλους που ανήκουν οργανικά σε κλάδους πληροφορικής, υπηρετούν σε νομοθετημένες υπηρεσίες, κέντρα, διευθύνσεις ή τμήματα πληροφορικής και κατέχουν τα προσόντα που ορίζονται στο ΠΔ 50/2001...

οριζόμενο κατά ειδικότητα ως εξής: α) Αναλυτές προγραμματιστές, ηλεκτρονικοί Μηχανικοί σε 88 ευρώ ... ...". Στην προκείμενη περίπτωση το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο δέχτηκε με την προσβαλλομένη απόφαση, όπως από αυτήν προκύπτει, τα ακόλουθα: Η ενάγουσα (ήδη αναιρεσίβλητη) υπηρετεί στο εναγόμενο (αναιρεσείον) Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Γεωργικών Ασφαλίσεων" με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο βαθμό Β 1 κλάδου δακτυλογράφων και η σχέση της διέπεται από τον Κανονισμό Κατάστασης Προσωπικού του ΟΓΑ που εγκρίθηκε με την κοινή απόφαση 177647/1961 των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών, τροποποιήθηκε με μεταγενέστερες αποφάσεις και προεδρικά διατάγματα και έχει ισχύ νόμου.

Στο άρθρο 14 παρ. 6 εδ. 4 του ως άνω Κανονισμού αναφέρεται ότι " στους υπαλλήλους του Κλάδου Αναλυτών και προγραμματιστών χορηγείται ειδικό επίδομα ίσο προς το 25% εις τους χειριστάς ηλεκτρονικών υπολογιστών και εις τους χειριστάς λοιπών εν γένει μηχανημάτων ίσον προς 20% και εις τα χειριστάς διατρητικών ή επαληθευτικών μηχανών ίσον προς 15% του βασικού μηνιαίου μισθού των".

Για το λόγο ότι οι γραφομηχανές αντικαταστάθηκαν από ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα καθήκοντα των υπαλλήλων του κλάδου δακτυλογράφων ασκούνταν μπροστά σε οθόνες οπτικής καταγραφής για οκτώ ώρες ημερησίως, δηλαδή για πλήρες ωράριο, με την υπ' αριθ. 1931/1995 απόφαση του Διοικητή του εναγομένου χορηγήθηκε στην αναιρεσίβλητη, καθώς και σε άλλους συναδέλφους της οι οποίοι απασχολούνταν με την εισαγωγή στοιχείων σε Η/Υ, ειδικό επίδομα 15% επί του βασικού τους μισθού.

Ακολούθως, με την υπ' αριθ.343/2002 απόφαση του Διοικητή του εναγομένου τροποποιήθηκε η προηγούμενη υπ' αριθ. 833/2001 απόφασή του και χορηγήθηκε ειδικό επίδομα ανερχόμενο σε ποσοστό 20% επί του βασικού τους μισθού στις υπαλλήλους Ά. Φ. με βαθμό ΤΕ4 Κλάδου Διοικητικού Λογιστικού και Μ. Κ. με βαθμό Β3 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β, για το λόγο ότι απασχολούνταν αποκλειστικά ως χειρίστριες Η/Υ.

Κατόπιν αιτήσεως της ενάγουσας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 950/2002 απόφαση του Διοικητή του εναγομένου, με την οποία αποφασίστηκε η τροποποίηση της προηγούμενης υπ' αριθ. 1931/1995 απόφασης και εγκρίθηκε η χορήγηση και στην ενάγουσα του ειδικού επιδόματος ανερχομένου σε ποσοστό 20% επί του βασικού της μισθού αναδρομικά από 10.4.2002 για το λόγο ότι απασχολούταν αποκλειστικά ως χειρίστρια Η/Υ, όπως ρητώς αναφέρεται στην απόφαση αυτή.

Πλην όμως η εν λόγω απόφαση ουδέποτε υλοποιήθηκε, για το λόγο δε αυτό η ενάγουσα απηύθυνε προς την Υπηρεσία Ζ' Διοικητικού Τμήμα Ζ2 Προσωπικού σχετική αίτηση, οπότε το εναγόμενο της απέστειλε την με αριθμό πρωτοκόλλου 85434/2007 απάντηση, στην οποία της εξέθεσε ότι το αίτημά της για καταβολή του ειδικού επιδόματος ποσοστού 20% δεν μπορεί να ικανοποιηθεί, για το λόγο ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο της οι απαιτούμενες προϋποθέσεις και ότι ο Κανονισμός Κατάστασης Προσωπικού έχει αυξημένη τυπική ισχύ έναντι της αποφάσεως του Διοικητή, που της χορήγησε το σχετικό επίδομα.

Το εναγόμενο με σχετικό λόγο της εφέσεώς του ισχυρίζεται ότι το γράμμα και το πνεύμα της προμνησθείσας διάταξης του εδ. δ' της παρ. 6 του άρθρου 14 του Κανονισμού Κατάστασης Προσωπικού είναι ότι τα προβλεπόμενα απ' αυτήν επιδόματα χορηγούνται στους υπαλλήλους του κλάδου, που απασχολούνται με μηχανογραφικές εργασίες και μηχανές, δηλαδή του κλάδου προσωπικού Η/Υ και ως εκ τούτου τα επιδόματα αυτά δεν μπορούν να χορηγούνται σε υπαλλήλους που ανήκουν σε άλλους κλάδους προσωπικού, έστω και αν εκτελούν (μόνιμα ή μη) εργασίες που έχουν σχέση με τη μηχανογράφηση 11 τη λειτουργία των μηχανών.

Πλην όμως με βάση την ως άνω διάταξη του Κανονισμού Κατάστασης Προσωπικού του εναγομένου, ο οποίος ως παράγων ρυθμίσεως της εργασιακής σχέσεως, όπως προαναφέρθηκε, έχει ισχύ νόμου και συμπληρώνει τις ατομικές συμβάσεις εργασίας της ενάγουσας, υπό την έννοια ότι οι επί μέρους όροι του καθίστανται υποχρεωτικό περιεχόμενο των ατομικών συμβάσεων εργασίας, θεμελιώνεται απευθείας αξίωση αυτής (ενάγουσας) κατά του εναγομένου, ο οποίος στην προκείμενη περίπτωση, δεσμεύεται στην καταβολή του επιδίκου επιδόματος.

Δικαιολογητικός δε λόγος της χορήγησης του εν λόγω επιδόματος της παρ. 6 εδ. 4 του άρθρου 14 του Κανονισμού υπήρξε, όπως είναι προφανές, η πραγματική ενασχόληση των υπαλλήλων με το χειρισμό ηλεκτρονικών υπολογισμών και άλλων μηχανημάτων, χωρίς ειδικά κριτήρια και προϋποθέσεις, όπως κάποιο τυπικό προσόν.

Κριτήριο, δηλαδή, για τη χορήγησή του δεν υπήρξε η ιδιότητά τους, αλλά το αντικείμενο της δραστηριότητας και της πραγματικά παρεχόμενης εργασίας αυτών για την καλύτερη οργάνωση των υπηρεσιών του εναγομένου και βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Επομένως, η διαφορετική μεταχείριση της ενάγουσας από εκείνους τους υπαλλήλους, οι οποίοι ανήκουν στον κλάδο αναλυτών και προγραμματιστών, που προσφέρουν υπό τις ίδιες ακριβώς συνθήκες το ίδιο σε είδος και έκταση έργο και ανήκουν στην ίδια κατηγορία του μόνιμου (τακτικού) προσωπικού, οφείλεται μόνο στην τοποθέτηση αυτών σε διαφορετικούς κλάδους - Διευθύνσεις και γι' αυτό η διάφορη μεταχείριση αντίκειται στο άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος, γιατί πρόκειται περί υπαλλήλων που έχουν τα αυτά προσόντα και προσφέρουν την ίδια υπηρεσία, χειριζόμενοι ηλεκτρονικούς υπολογιστές και άλλα μηχανήματα.

Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου ενισχύεται και από το γεγονός ότι το εναγόμενο με την υπ' αριθ. 343/10.4.2002 απόφαση χορήγησε και μάλιστα αναδρομικά (ήτοι από 12.6.2000 και 07.05.2001 αντίστοιχα) το επίμαχο επίδομα στις υπαλλήλους Ά. Φ. και Μ. Κ., οι οποίες δεν ανήκαν στον κλάδο αναλυτών και προγραμματιστών, αλλά με μοναδικό κριτήριο ότι απασχολούνταν αποκλειστικά ως χειρίστριες Η/Υ.

Κατόπιν τούτων είναι πρόδηλο ότι με την χορήγηση του επίδικου επιδόματος σε ορισμένους υπαλλήλους, χωρίς να επεκταθεί η ισχύς του και στους υπαλλήλους εκείνους, στους οποίους είχαν ανατεθεί σχετικά με το αντικείμενο αυτό καθήκοντα κατ' αποκλειστική και κύρια απασχόληση, όπως στην ενάγουσα, παραβιάζεται η αρχή της ισότητας σε βάρος της, χωρίς αυτό να μπορεί να δικαιολογηθεί από λόγους γενικότερου δημοσίου ή κοινωνικού συμφέροντος, γι' αυτό και πρέπει προς αποκατάσταση της Συνταγματικής αρχής της ισότητας να εφαρμοσθεί και υπέρ της ενάγουσας η ευμενής αυτή διάταξη.

Με βάση δε τις παραδοχές αυτές απέρριψε τους σχετικούς λόγους της έφεσης που είχε ασκήσει το αναιρεσείον κατά της πρωτόδικης απόφασης (763/2008 του Ειρηνοδικείου Αθηνών) με την οποία είχε κριθεί ότι η αναιρεσίβλητη δικαιούται το εν λόγω επίδομα. Με την κρίση του αυτή το Πολυμελές Πρωτοδικείο, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία τις προαναφερθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του Συντάγματος και του άρθρου 8 παρ. 11 ν. 2470/1997 και υπέπεσε στην από το άρθρο 560 παρ. 1 Κ.Πολ,Δ πλημμέλεια, καθόσον δεν αρκεί πλέον για τη χορήγηση του επιδόματος πληροφορικής, η απλή ανάθεση καθηκόντων σχετικά με το αντικείμενο των ειδικοτήτων στις οποίες αυτό αναφέρεται, κατ' αποκλειστική ή τουλάχιστον κατά κύρια απασχόληση, αλλά απαιτείται να συντρέχουν οι προϋποθέσεις που έθεσε η παρ. 11 του άρθρου 8, μεταξύ των οποίων η κατοχή πτυχίου ή διπλώματος σπουδών στα αντικείμενα των ειδικοτήτων στις οποίες αναφέρεται το επίδομα πληροφορικής, όπως και η κατοχή οργανικής θέσης κλάδου πληροφορικής, ενώ δεν περιλαμβάνεται στις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης ότι η αναιρεσίβλητη είχε δίπλωμα ή πτυχίο σπουδών στο αντικείμενο των ειδικοτήτων που αναφέρεται το επίδομα πληροφορικής και, επομένως δεν είχε τα ίδια προσόντα και δεν τελούσε σε όμοια κατάσταση και με όμοιες συνθήκες εργασίας με εκείνους τους υπαλλήλους, στους οποίους αναφέρεται το άρθρο 8 § 11 ν. 2470/1997 και δεν ανήκει στην ίδια με αυτούς κατηγορία.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ενόψει δε και της αναιρετικής εμβέλειάς του παρέλκει η εξέταση της βασιμότητας των παραπάνω λόγων της αναίρεσης.

Μετά από αυτά, κατά παραδοχή, μόνο, του πρώτου λόγου της αίτησης αναίρεσης εκ του άρθρου 560 αριθμ.1 ΚΠολΔ, πρέπει η προσβαλλόμενη απόφαση, να αναιρεθεί, στη συνέχεια, δε, πρέπει η υπόθεση να κρατηθεί και να δικασθεί από τον Άρειο Πάγο, κατά το άρθρο 580 § 3 ΚΠολΔ, αφού δεν χρειάζεται άλλη επί της ουσίας διευκρίνιση, ενόψει δε των παραδοχών του, ως Εφετείου, δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που ταυτίζονται με το πραγματικό περιεχόμενο της αγωγής, ως προς το ένδικο επίδομα πληροφορικής, να γίνει δεκτή από τυπικής και ουσιαστικής πλευράς η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της εκκαλουμένης 763/2008 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών, να εξαφανισθεί η απόφαση αυτή και να απορριφθεί η κρινομένη αγωγή ως μη νόμιμη στο σύνολό της, δηλαδή τόσο κατά την κύρια βάση της αλλά κατά την επικουρική τοιαύτη, αφού τα αρμόδια όργανα του αναιρεσείοντος που δεν συμπεριέλαβαν το επίδομα πληροφορικής στο μισθό της αναιρεσίβλητης δεν παρανόμησαν ούτε συντρέχουν οι όροι του αδικαιολογήτου πλουτισμού του άρθρου 904 ΑΚ που απαιτούνται για την θεμελίωση της σχετικής από τις διατάξεις των άρθρων αυτών αξιώσεως της αναιρεσίβλητης.

Τέλος, η ενάγουσα - εφεσίβλητη - αναιρεσίβλητη που ηττήθηκε πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του εναγομένου - εκκαλούντος αναιρεσείοντος (ΟΓΑ), κατ'άρθρο 22 του ν. 3693/1957, κατά την § 3 του ιδίου άρθρου οι διατάξεις αυτού εφαρμόζονται και στις δίκες στις οποίες διάδικος είναι πρόσωπο, του οποίου η νομική υπηρεσία διεξάγεται δια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή και στις δίκες του ΟΓΑ, του οποίου η νομική υπηρεσία διεξάγεται δια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με το άρθρο 16 § 5 του ν. 4169/1961 (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔικ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 6139/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρατεί και δικάζει την υπόθεση.

Δέχεται τυπικά και ουσιαστικά την από 10-9-2008 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 763/2008 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών.

Απορρίπτει την αγωγή.

Καταδικάζει την ενάγουσα - εφεσίβλητη - αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του εναγομένου - εκκαλούντος - αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των εννιακοσίων (900) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Οκτωβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 20 Ιανουαρίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ