Supreme Court allows appeal for gross distortion of document content regarding concrete return quantity.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appeal against the Court of Appeals' decision, ruling that the lower court grossly distorted the content of a specific document. The appellant argued the document was a 'Return Sheet' containing 6 cubic meters of concrete to be subtracted, while the lower court incorrectly treated it as a 'Retail Sale Proof' to be added. The court held that this misinterpretation of the document's title and nature fundamentally altered the calculated quantity of delivered concrete, which was critical for determining the contractor's fee.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559 no. 2 of the Code of Civil Procedure; An appeal is admissible if the court distorted the content of a document by accepting facts clearly different from those stated in it, constituting a diagnostic error rather than an evaluation mistake.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 569 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 569/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :
Του αναιρεσείοντος-καλούντος : ....., κατοίκου .... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Χλούπη.
Του αναιρεσιβλήτου- καθ'ού η κλήση : ...., κατοίκου ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ελευθέριο Σταύρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-10-1990 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, την από 8-1-1991 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση και με την από 18-1-1991 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 629/1999 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 850/2001 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 24 Απριλίου 2002 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 444/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση ο καλών με την από 23 Μαϊου 2006 κλήση του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Διονύσιος Γιαννακόπουλος ανέγνωσε την από 22 Σεπτεμβρίου 2003 έκθεση του αποχωρήσαντος ήδη από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Χρύσανθου Παπούλια, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της 850/2001 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ. "αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό". Παραμόρφωση νοείται, κατά την έννοια της διάταξης, η απόδοση (από το δικαστήριο) στο έγγραφο, περιεχομένου προδήλως διαφορετικού από εκείνο που έχει στην πραγματικότητα.
Πρέπει, δηλαδή, να αποδίδεται στην απόφαση διαγνωστικό λάθος ως προς το περιεχόμενο του εγγράφου και όχι σφάλμα κατά την εκτίμηση και αξιολόγησή του. Είναι δε ορισμένος ο λόγος αυτός αναιρέσεως, όταν στο αναιρετήριο αναφέρονται, το αληθινό περιεχόμενο του εγγράφου αλλά και εκείνο που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (ως αληθινό, ώστε να είναι δυνατή η μεταξύ τους σύγκριση (και η κρίση για την επικαλούμενη διαφορετικότητα), ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός, για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο και το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο εν σχέσει με τα κρίσιμα πραγματικά γεγονότα, στα οποία αφορούσε το έγγραφο αυτό.
Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζεται, ότι το δικαστήριο παραμόρφωσε με την προσβαλλόμενη απόφασή του, το περιεχόμενο του υπό στοιχεία Νο 2189/15.1.1990 εγγράφου της εταιρίας "Δυναμική Α.Ε.", το οποίο θεώρησε ως "Απόδειξη λιανικής πώλησης" (και παράδοσης) ετοίμου σκυροδέματος ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για "Δελτίο επιστροφής" ετοίμου σκυροδέματος, με αποτέλεσμα αυτό (δικαστήριο) να οδηγηθεί στην κρίση για πρόσθεση και συνυπολογισμό της αναφερόμενης σ΄ αυτό ποσότητας των 6 κυβ.
μετ. ετοίμου σκυροδέματος, στις υπόλοιπες ποσότητες (των 48,50 και 24 κυβ.μετ.) ετοίμου σκυροδέματος, που αφορούσαν οι "Αποδείξεις λιανικής πώλησης" της ιδίας εταιρίας και να διαμορφωθεί σύνολο ποσότητας ετοίμου σκυροδέματος 128 κυβ.μετ., ενώ η ποσότητα αυτή των 6 κυβ.μετ. έπρεπε να αφαιρεθεί, αφού πρόκειται για επιστροφή και να διαμορφωθεί σύνολο ποσότητας 116 κυβ.μετ.
ετοίμου σκυροδέματος. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι προκειμένου το δικαστήριο να διαμορφώσει την κρίση του εν σχέσει με το σύνολο της πωληθείσης και παραδοθείσης από την εταιρία "Δυναμική Α.Ε." ποσότητας ετοίμου σκυροδέματος, περιστατικό που ήταν κρίσιμο για τη διαμόρφωση της αμοιβής του εναγόμενου εργολάβου, η οποία είχε συμφωνηθεί (όπως δέχεται η απόφαση) κατά μονάδα παραγόμενου έργου και την έκβαση της δίκης, που, είχε μεταξύ άλλων, αντικείμενο και την εργολαβική αμοιβή, έλαβε υπόψη του και το υπό στοιχεία Νο 2189/15.1.1990 έγγραφο της εταιρίας "Δυναμική Α.Ε.", το οποίο θεώρησε, χωρίς ιδιαίτερη αιτιολογία, ως "Απόδειξη λιανικής πώλησης" (και παράδοσης) ετοίμου σκυροδέματος, μολονότι από την επισκόπηση του ίδιου εγγράφου, το οποίο διαλαμβάνει τον τίτλο "Δελτίο Επιστροφών και Εκπτώσεων" προκύπτει, ότι πρόκειται για "Δελτίο επιστροφής" ετοίμου σκυροδέματος.
Έτσι, όμως, το δικαστήριο οδηγήθηκε στην κρίση για πρόσθεση και συνυπολογισμό της αναφερόμενης στο έγγραφο αυτό ποσότητας των 6 κυβ. μετ. ετοίμου σκυροδέματος, στις υπόλοιπές ποσότητες των 48,50 και 24 κυβ.μετ. ετοίμου σκυροδέματος, που αφορούσαν οι "Αποδείξεις λιανικής πώλησης" και τη διαμόρφωση συνόλου ποσότητας 128 (48 + 50+ 24 + 6) κυβ.
μετ. ετοίμου σκυροδέματος που πωλήθηκε και παραδόθηκε, ενώ η ποσότητα αυτή των 6 κυβ. μετ. έπρεπε να αφαιρεθεί (αντί να προστεθεί), αφού πρόκειται για επιστροφή, οπότε θα διαμορφωνόταν σύνολο ποσότητας 116 (48 + 50+ 24 - 6) κυβ. μετ. ετοίμου σκυροδέματος. Είναι δε το περιστατικό αυτό κρίσιμο για την έκβαση της δίκης η οποία αφορούσε, όπως αναφέρθηκε, και την αμοιβή του εναγόμενου εργολάβου, αφού, όπως δέχεται η απόφαση, αυτή (αμοιβή) είχε συμφωνηθεί κατά μονάδα παραγόμενου έργου και το σύνολο των μονάδων κατασκευής σκυροδέματος που παραδόθηκαν, θα προέκυπτε από τις "Αποδείξεις λιανικής πώλησης", ετοίμου σκυροδέματος της αναφερόμενης εταιρίας.
Επομένως, το Εφετείο, παραμόρφωσε καταδήλώς το περιεχόμενο του, ως άνω, εγγράφου, στο οποίο στήριξε το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα - εργοδότη πόρισμά του, εν σχέσει με το κεφάλαιο της οφειλόμενης στον εναγόμενο εργολάβο εργολαβικής αμοιβής και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 20 του Κ.Πολ.Δ., είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, αναιρεθεί δε η προσβαλλομένη απόφαση και στη συνέχεια παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο, όμως, από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωκαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 380 παρ. 3 ΚΠολΔ), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 του ν.2172/1993).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 850/2001 απόφαση του Εφετείου Πατρών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί, όμως, από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία καθορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2007.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 19 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ