Supreme Court dismisses appeal for vague ground regarding inadmissible evidence in traffic accident compensation case.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the insurance company's appeal against a traffic accident compensation judgment. The appellant argued the lower court improperly considered sworn statements made without their presence and on a different date than the summons. The court rejected this claim because the appeal petition failed to specify the exact circumstances requiring the court to disregard the evidence, rendering the ground legally vague and inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(11a) and 566(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal ground based on the admission of inadmissible evidence is inadmissible if the appellant fails to specify the circumstances obligating the court to disregard such evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 569 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 569/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "COMMERCIAL VALUE (ΚΟΜΜΕΡΣΙΑΛ ΒΑΛΙΟΥ) ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της συγχωνευθείσας με απορρόφηση αρχικής εναγομένης ανώνυμης εταιρείας γενικών ασφαλειών με την επωνυμία "NORDSTERN COLONIA HELLAS ΑΕΓΑ", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Βρεττό, 2. Χ2, κατοίκου ... , ο οποίος δεν παραστάθηκε και 3. Χ3, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Βρεττό.
Της αναιρεσιβλήτου: Ψ κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Τσάκωνα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Δεκεμβρίου 1999 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3489/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 864/2003 οριστική του Εφετείου Πειραιά. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15 Ιανουαρίου 2004 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην του 2ου εκ των αναιρεσειόντων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου ανέγνωσε την από 14 Απριλίου2005 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη Ανάργυρου Πλατή, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Νόμιμα φέρεται, με την από 7.10.2005 κλήση της πρώτης των αναιρεσειόντων, η κρινόμενη αναίρεση σε νέα συζήτηση μετά τη ματαίωση αυτής κατά την μετ' αναβολή ορισθείσα δικάσιμο της 7ης Οκτωβρίου 2005, πλην, όμως, ο δεύτερος των αναιρεσειόντων Χ2 δεν εμφανίστηκε κατά την παρούσα συζήτηση. Οπως, όμως, προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ' αριθ. ... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ... ακριβές αντίγραφο της προαναφερόμενης κλήσης μετά της κάτωθι αυτής πράξης ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε, με επιμέλεια του πληρεξούσιου δικηγόρου της πρώτης των αναιρεσειόντων, στο δεύτερο των αναιρεσειόντων απλό ομόδικό της Χ2.
Συνεπώς, εφ' όσον ο αναιρεσείων αυτός δεν εμφανίστηκε κατά την παρούσα συζήτηση, πρέπει να προχωρήσει αυτή παρά την απουσία του.
ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 566 παρ. 1 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 118 αριθ. 4 και 577 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα, το δικόγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, το λόγο αναίρεσης, ώστε να μπορεί να συνάγεται απ' αυτόν σε ποιά συγκεκριμένη περίπτωση από τις περιοριστικά αναφερόμενες στο άρθρο 559 ΚΠολΔ υπάγεται.
Πρέπει δηλαδή να καθορίζονται στο λόγο αναίρεσης τα πραγματικά περιστατικά που, κατά τον αναιρεσείοντα, στοιχειοθετούν την αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια. Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα.
Ειδικότερα στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο κατά την εκδίκαση απαιτήσεων αποζημίωσης από τροχαία αυτοκινητικά ατυχήματα έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει και ως τέτοιο θεωρείται και η από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 681 Α και 671 παρ. 1 εδάφ. δ ΚΠολΔ ένορκη βεβαίωση που έγινε χωρίς την παρουσία του αντιδίκου και σε ημερομηνία διαφορετική από εκείνη για την οποία είχε κληθεί ο τελευταίος, στοιχειοθετείται ο προβλεπόμενος από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11α ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος.
Για το ορισμένο του λόγου αυτού, θα πρέπει ο αναιρεσείων να αναφέρει στο αναιρετήριο το αποδεικτικό μέσο που παράνομα έλαβε υπόψη το δικαστήριο, ο ισχυρισμός, προς απόδειξη του οποίου λήφθηκε αυτό υπόψη και ότι επικαλέστηκε στο δικαστήριο της ουσίας τα περιστατικά που υποχρέωναν κατά νόμο το δικαστήριο να μη λάβει υπόψη του το αποδεικτικό αυτό μέσο, ήτοι ότι η ένορκη βεβαίωση δόθηκε σε διαφορετική ημέρα και όχι σε εκείνη για την οποία κλήθηκε ο αναιρεσείων (ΑΠ 162/1994), εκτός αν συντρέχει κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο αναίρεσης προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια εκ του αριθμού 11α του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι προκειμένου αυτό να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, σχετικά με τη βασιμότητα του απορριφθέντος πρωτοδίκως αγωγικού κονδυλίου της ενάγουσας - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσίβλητης, περί επιδίκασης διαφυγόντων κερδών λόγω της, εκ τραυματισμού σε τροχαίο ατύχημα, ανικανότητος προς εργασία, έλαβε υπόψη μη επιτρεπόμενο από το νόμο αποδεικτικό μέσο και συγκεκριμένα τις υπ' αριθ. ...
οι ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων αδελφών της τελευταίας ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιά, οι οποίες είχαν ληφθεί χωρίς την παρουσία των αναιρεσειόντων αντιδίκων της σε ημερομηνία διαφορετική από εκείνη που είχαν κληθεί οι τελευταίοι. Στο αναιρετήριο, όμως, ενώ εκτίθενται το αποδεικτικό μέσο που παράνομα έλαβε υπόψη το δικαστήριο και ο ισχυρισμός, προς απόδειξη του οποίου λήφθηκε αυτό υπόψη, δεν αναφέρεται προσθέτως από τους αναιρεσείοντες, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, ότι επικαλέστηκαν στο δικαστήριο της ουσίας με τις προτάσεις τους, προς αντίκρουση του σχετικού λόγου έφεσης της αναιρεσίβλητης, τα περιστατικά εκείνα που υποχρέωναν κατά νόμο το δικαστήριο να μη λάβει υπόψη του το μη επιτρεπόμενο από το νόμο αποδεικτικό μέσο.
Συνεπώς και ενόψει του ότι δεν συντρέχει κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος. Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης. (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε και προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15.1.2004 αίτηση της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "COMMERCIAL VALUE ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" κ.λ.π. για αναίρεση της υπ' αριθ. 864/2003 απόφασης του Εφετείου Πειραιά.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό εβδομήντα (1170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 22 Μαρτίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ