Supreme Court dismisses appeal against enforcement judgment as inadmissible due to procedural restrictions on appeals against enforcement orders.

Απόφαση 568 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 568/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη και Μαρία Πετσάλη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαρτίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Καλαμάτα Μεσσηνίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Κωνσταντίνα Κουτσούλη και κατέθεσε προτάσεις Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Λάλα και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11/9/2020 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1/2021 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 83/2021 του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22/2/2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 577 παρ. 1 ΚΠολΔ, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως, ενώ κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Περαιτέρω, στη διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1 εδ.

β ΚΠολΔ, όπως αυτή ίσχυε μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο όγδοο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 και εφαρμόζεται όταν, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση διενεργείται μετά την 1-1-2016 (παρ. 3 του άρθρου ένατου του αυτού άρθρου 1 και νόμου), ορίζεται ότι σε περίπτωση εκτελέσεως που στηρίζεται σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, κατά της αποφάσεως που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται η άσκηση μόνο εφέσεως.

Η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1 εδ. β ΚΠολΔ τροποποιήθηκε και πάλι με το άρθρο 59 του Ν. 4842/2021 και ορίστηκε ότι "στις δίκες τις σχετικές με την εκτέλεση ... , β] δεν επιτρέπεται η ανακοπή ερημοδικίας ούτε στο πρωτοβάθμιο ούτε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο" , όμως, κατά τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 116 παρ. 6β του ίδιου νόμου η διάταξη αυτή, όπως τροποποιήθηκε, εφαρμόζεται για τις αποφάσεις, που θα δημοσιευθούν μετά την έναρξη της ισχύος του νόμου, η οποία κατά το άρθρο 120 του νόμου αυτού, ορίστηκε για το άρθρο 116 να είναι η 1-1-2022.

Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, ο νόμος 4335/2015 με την ανωτέρω τροποποίηση του άρθρου 937 παρ. 1 εδ. β ΚΠολΔ περιόρισε με ρητή διάταξη και σε σημαντικό βαθμό, τα ένδικα μέσα, εξυπηρετώντας τον σκοπό της γρήγορης περατώσεως των δικών περί την εκτέλεση στην πλειοψηφία των δικών, που ανοίγονται με ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ, στις περιπτώσεις όπου η αναγκαστική εκτέλεση θεμελιώνεται στους συχνότερα εφαρμοζόμενους εκτελεστούς τίτλους, όπως είναι η δικαστική απόφαση και η διαταγή πληρωμής, ορίζοντας ότι η απόφαση που εκδίδεται θα μπορεί να προσβάλλεται μόνο με έφεση.

Η παραπάνω διάταξη δεν προσκρούει στη διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, ούτε στη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, που κυρώθηκε με το νδ 53/1974, καθόσον οι διατάξεις αυτές εξασφαλίζουν σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα παροχής δικαστικής προστασίας, η δε τελευταία και το συνακόλουθο δικαίωμα να δικάζεται υπό συνθήκες δίκαιης δίκης, δηλαδή δίκαια, δημόσια και αμερόληπτα, όχι όμως και το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων, τα οποία μπορεί να προβλέπονται ή όχι, να αποκλείονται ή και να περιορίζονται από τον κοινό νομοθέτη, με σκοπό την ταχύτερη διεξαγωγή των δικών και την αποτελεσματικότερη λειτουργία της δικαιοσύνης, σε ορισμένες κατηγορίες υποθέσεων.

Εξάλλου, η διαδικασία εκδικάσεως των παραπάνω υποθέσεων διασφαλίζει πλήρως τα δικαιώματα αποδείξεως των ισχυρισμών των διαδίκων και συνεπώς, πληροί τους όρους διεξαγωγής δίκαιης δίκης (Ολ. ΑΠ 8/2003, ΑΠ 153/2023, (ΑΠ 92/2023, ΑΠ 484/2021, ΑΠ 1335/2020 ΑΠ 476/2020). Επομένως, για απόφαση που εκδόθηκε επί ανακοπής κατά αναγκαστικής εκτελέσεως, με εκτελεστό τίτλο δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, στην οποία η επίδοση της επιταγής εκτελέσεως έγινε μετά την 1-1-2016 και η δημοσίευση της αποφάσεως έγινε πριν την 1-1-2022 (οπότε αρχίζει η εφαρμογή της νέας διατάξεως του άρθρου 937 παρ. 1 εδ.

β ΚΠολΔ), αποκλείονται, εκτός από την ανακοπή ερημοδικίας, και τα έκτακτα ένδικα μέσα, δηλαδή η αναίρεση και η αναψηλάφηση και συνεπώς, αν ασκηθούν αυτά είναι απορριπτέα ως απαράδεκτα (ΑΠ 501/2023, ΑΠ 1452/2022, ΑΠ 1350/2022, ΑΠ 597/2022). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών υπ' αρ. 83/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας, η οποία, αφού δέχθηκε την έφεση που άσκησε η αναιρεσίβλητη και εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, που είχε δεχθεί εν μέρει την από το άρθρο 933 ΚΠολΔ ανακοπή της αναιρεσείουσας, απέρριψε την ανακοπή αυτή.

Από την παραδεκτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτουν τα ακόλουθα ως προς το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως: Με την από 11-9-2020 ανακοπή της η ανακόπτουσα εταιρεία με την επωνυμία "..." και ήδη αναιρεσείουσα ισχυρίστηκε ότι, στις 15-6-2020 η καθ' ης η ανακοπή και ήδη αναιρεσίβλητη της κοινοποίησε την από 5-6-2020 επιταγή προς πληρωμή, με την οποία ζήτησε να της καταβάλει το συνολικό ποσό των 1.174.731,93 ευρώ για κεφάλαιο, τόκους υπερημερίας και έξοδα, που της επιδικάστηκαν με την υπ' αρ. 2518/2017 διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και ότι ακολούθως, με βάση την ίδια ως άνω διαταγή πληρωμής, η καθ' ης, αφού επέβαλε αναγκαστική κατάσχεση στην περιγραφόμενη στο δικόγραφο ακίνητη περιουσία της δυνάμει της υπ' αρ. 1214/30.6.2020 εκθέσεως αναγκαστικής κατασχέσεως ακίνητης περιουσίας του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Καλαμάτας, Γ..

Χ., επέσπευσε αναγκαστικό πλειστηριασμό στις 10-2-2021 με βάση το υπ' αρ. 1216/6.7.2020 απόσπασμα της ως άνω εκθέσεως, ζήτησε δε, για τους λόγους που εκθέτει στην ανακοπή, την ακύρωση τόσο της προαναφερόμενης διαταγής πληρωμής όσο και των ανωτέρω πράξεων εκτελέσεως. Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε η υπ` αριθμ. 2/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, η οποία, αφού διέταξε το χωρισμό και παρέπεμψε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, ως καθ' ύλην και κατά τόπο αρμόδιο δικαστήριο, την ανακοπή κατά της παραπάνω διαταγής πληρωμής, κατά τα λοιπά, δέχθηκε εν μέρει την ανακοπή από το άρθρο 933 ΚΠολΔ, επικύρωσε την από 5-6-2020 επιταγή προς πληρωμή και περιόρισε την αναγκαστική κατάσχεση μόνο στο με αριθμό 4 κατασχεθέν ακίνητο, όπως αυτό περιγράφεται στο διατακτικό της.

Κατόπιν εφέσεων που άσκησαν και οι δύο διάδικοι κατά της παραπάνω αποφάσεως, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αρ. 83/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας, με την οποία, κατά παραδοχή της εφέσεως της αναιρεσίβλητης, εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη απόφαση και απορρίφθηκε καθ' ολοκληρίαν η από το άρθρο 933 ΚΠολΔ ανακοπή της αναιρεσείουσας.

Συνεπώς, σύμφωνα με τα ανωτέρω λεχθέντα και τη διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1 εδ. β ΚΠολΔ, όπως ίσχυε μετά το Ν. 4335/2015, κατά της προσβαλλόμενης απoφάσεως δεν επιτρέπεται η άσκηση αναιρέσεως, αφού αυτή εκδόθηκε στις 17-9-2021, δηλαδή πριν την 1-1-2022 επί ανακοπής κατά της αναγκαστικής εκτελέσεως, με εκτελεστό τίτλο διαταγή πληρωμής, και η επίδοση της επιταγής εκτελέσεως στην αναιρεσείουσα έγινε μετά την 1-1-2016. Κατόπιν αυτών, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη ανακοπή, ως απαράδεκτη και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου, λόγω της ήττας της, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά της, να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 22-2-2022 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 83/2021 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Ιανουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Μαρτίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ