Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for vague grounds and improper service of summons.

Απόφαση 568 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 568/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Ξενοδοχειακές και Τουριστικές Επιχειρήσεις-ΠΑΠΠΑΣ ΑΕ", που εδρεύει στο Δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Παπατσώρη.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Χ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 2. Χ2, 3. Χ3, 4. Χ4, 5. Χ5, 6. Χ6, και 7. Χ7. Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος δικηγόρος των ανωτέρω, Θεοχάρης Μελισσάρης, δήλωσε ότι ο 1ος αναιρεσίβλητος (Χ1) απεβίωσε την 12-6-2006 και κληρονομήθηκε από την 6η αναιρεσίβλητη (Χ6) η οποία συνεχίζει την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπείται δι' εμού. Οι μεν 2ος, 3η, 4η, 5η, 6η εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο. Ο δε 7ος παραστάθηκε με τον ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-6-1999 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 186/2000 προδικαστική, 96/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 548/2004 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-4-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 22-9-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, μετά την, εξαιτίας του θανάτου του πρώτου αναιρεσίβλητου στις 12-6-2006, βίαιη διακοπή της δίκης επί της κρινόμενης από 5-4-2005 αιτήσεως αναιρέσεως της 548/2004 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου, νομίμως αυτή επαναλαμβάνεται και συνεχίζεται με την καταχωρισθείσα στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου ρητή δήλωση της έκτης αναιρεσίβλητης, ως μοναδικής εξ αδιαθέτου κληρονόμου του ως άνω αποβιώσαντος διαδίκου (άρθρα 286 περ.α ' και 290 ΚΠολΔ). II. Επειδή, από ουδεμία διάταξη προβλέπεται η κήρυξη ως απαράδεκτης της συζητήσεως της αναιρέσεως εκ μόνου του λόγου ότι η εκ μέρους του επισπεύδοντος τη συζήτηση αυτή κλήτευση του αντιδίκου δεν έγινε εμπροθέσμως.

Συνεπώς, ο προβαλλόμενος περί απαραδέκτου της συζητήσεως αυτής, λόγω μη εμπρόθεσμης για τη συζήτηση αυτή κλητεύσεώς της εκ μέρους των επισπευδόντων τη δίκη αναιρεσιβλήτων, ως εκ του ότι η επίδοση της κλήσεως έγινε την 3-12-2007, ήτοι όχι εξήντα τουλάχιστον ημέρες πριν από την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (9-1-2008), όπως ορίζεται από το άρθρο 586 παρ. 4 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, εφόσον η αναιρεσείουσα ουδεμία δικονομική βλάβη επικαλείται από την μη εμπρόθεσμη κλήτευση της, αντιθέτως δε παραστάθηκε κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως της και προοέβαλε πλήρη υπεράσπιση.

ΙΙΙ. Η έλλειψη της μείζονος πρότασης, η παράλειψη δηλαδή παραθέσεως των διατάξεων στις οποίες βρίσκει έρεισμα το αγωγικό αίτημα δεν καθιστά την απόφαση αναιρετέα για έλλειψη νόμιμης βάσης. Διότι η συνταγματική επιταγή της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογήσεως των αποφάσεων (άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος) δεν καθιερώνει ούτε επιβάλλει αντίστοιχο αναιρετικό έλεγχο.

Ο δε κοινός νομοθέτης στο πεδίο της πολιτικής δίκης προβλέπει ως λόγο αναιρέσεως την έλλειψη νόμιμης βάσεως "ιδίως αν (η απόφαση) δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης" (άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ). Ως αιτιολογίες όμως νοούνται στη διάταξη αυτή μόνο οι ουσιαστικές παραδοχές, η έλλειψη, αντίφαση ή ανεπάρκεια των οποίων καθιστά ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου.

Οι διατάξεις που στηρίζουν το αγωγικό αίτημα αρκεί, έστω και αν δεν μνημονεύονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, να υφίστανται και να δικαιολογούν, βάσει των ουσιαστικών παραδοχών της, το διατακτικό της, οπότε ο 'Αρειος Πάγος μπορεί να τη συμπληρώσει σύμφωνα με το άρθρο 578 ΚΠολΔ. Ο πρώτος συνεπώς λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, επειδή δεν διαλαμβάνει τους κανόνες δικαίου που εφαρμόστηκαν, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η επικαλούμενη πλημμέλεια δεν ιδρύει τον ως άνω λόγο αναιρέσεως, ούτε κάποιον άλλο από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ.

IV. Επειδή, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης διεκδικητικής αγωγής των αναιρεσιβλήτων, ρητώς αναφέρεται σ' αυτήν, μεταξύ των πράξεων νομής αυτών και των δικαιοπαρόχων τους, που θεμελιώνουν την με έκτακτη χρησικτησία κτήση της κυριότητάς τους επί του επίδικου ακίνητου, η περίφραξη του τελευταίου, γι' αυτό, η προσβαλλόμενη απόφαση, που περιέλαβε μεταξύ των ασκουμένων υπό των αναιρεσιβλήτων-εναγόντων διακατοχικών πράξεων επί του επίδικου ακινήτου και την περίφραξη αυτού, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έτσι δεν υπέπεσε στην από τον αριθ. 8 περ.

α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γι' αυτό ο σχετικός δεύτερος, κατά το πρώτο μέρος αυτού, λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά τα λοιπά, είναι ωσαύτως απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεως του πλήττει την εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ δεν είναι παραδεκτή (ΟλΑΠ 1/1995).

V. Για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 559 αριθμός 11 περ. γ' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως που συνίσταται στη μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο αποδεικτικών μέσων που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, πρέπει να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο τα αποδεικτικά μέσα, να προσδιορίζεται το περιεχόμενο τους και το παραδεκτό της προσαγωγής του<,και να αναφέρεται ότι έγινε επίκληση και προσκομιδή τους, και αν ακόμη έπρεπε να ληφθούν υπόψη αυτεπαγγέλτως. Πρέπει ακόμη να καθορίζεται ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με το εν λόγω αποδεικτικό μέσο, και οι λόγοι για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Συνεπώς, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη ότι "δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκομίστηκαν από εμένα, όπως ιδιωτικά συμφωνητικά, εκθέσεις πραγματογνωμόνων, σχεδιαγράμματα αγρονόμων, φωτογραφίες και τοπογραφικό σχεδιάγραμμα του δασαρχείου Κορίνθου", είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του, διότι δεν εξειδικεύονται τα μη ληφθέντα υπόψη αποδεικτικά μέσα, δεν προσδιορίζεται το περιεχόμενο τους και δεν καθορίζεται ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα. Τέλος, το με τον ίδιο λόγο αναίρεσης υποβαλλόμενο αίτημα προς διενέργεια νέας πραγματογνωμοσύνης είναι απορριπτέο, ως απαράδεκτο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-4-2005 αίτηση αναιρέσεως της 584/2004 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ